Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Уильям Мартин Конвей, Аллингтонның 1-ші бароны Конвей, (12 сәуір 1856 – 19 сәуір 1937), 1895–1931 жылдары сэр Мартин Конвей ретінде танымал болған, ағылшын өнер сыншысы, саясаткер, картограф және альпинист. Ол Еуропа, Оңтүстік Америка және Азияда экспедициялар ұйымдастырды. Конвей бірнеше университетте қызмет етті және 1918 жылдан 1931 жылға дейін Біріккен ағылшын университеттерінің өкілі ретінде Парламенттің (Халықтар палатасының) консервативті мүшесі болды. 1872 жылы тау шаруасымен айналыса бастады, 1896–1897 жылдары Шпицбергенге, ал 1898 жылы Боливияның Анд тауына экспедиция жасады. Ол өнер және зерттеулер туралы кітаптардың авторы, соның ішінде «Тау естеліктері» (1920), «Кеңес Ресейінің өнер қазыналары» (1925) және «Жоржионе – пейзаж суретшісі» (1929).
British politician
William Martin Conway, 1st Baron Conway of Allington, (12 April 1856 – 19 April 1937), known between 1895 and 1931 as Sir Martin Conway, was an English art critic, politician, cartographer and mountaineer, who made expeditions in Europe as well as in South America and Asia. Conway occupied several university positions and from 1918 to 1931 was a representative of the Combined English Universities as a conservative member of the House of Commons. In 1872 he took up mountain climbing and went on expeditions to Spitsbergen from 1896 to 1897 and the Andes of Bolivia in 1898. He is an author of books on art and exploration, which include Mountain Memories (1920), Art Treasures of Soviet Russia (1925), and Giorgione as a Landscape Painter (1929).
Өмірбаян және білім
Конвей 1856 жылдың 12 сәуірінде Англияның Рочестер қаласында дүниеге келді. Ол кейін Вестминстердегі Сент Маргарет шіркеуінің пасторы болған Уильям Конвейдің ұлы еді. Ол үш баланың ең кішісі, екі үлкен әпкесі болған – Елизавета Энн (1852–1916) және Марта (1854–1938). Ол математиканы оқыды және Карл Пирсонмен жақын дос болды. Кембридж университетінде ол кітапханашы Генри Брэдшоупен және Конвейді өнермен және Альп тауларымен таныстырған Джон Раскинмен танысты. Ол ағаш кескіштеріне, граверлеуге және ерте басылған кітаптарға қызығушылық танытты; оның "Бесінші ғасырдағы Нидерланды ағаш кескіштерінің тарихы" атты еңбегі 1884 жылы жарық көрді.
Conway was born at Rochester, England, on 12 April 1856, the son of Reverend William Conway, who later became rector of St Margaret's, Westminster. He was the youngest of three children, having two older sisters, Elizabeth Ann (1852–1916) and Martha (1854–1938). where he studied mathematics and became a close friend of Karl Pearson. It is also at Cambridge that he met Henry Bradshaw, then a librarian, and John Ruskin, who introduced Conway to art and the Alps. He became interested in woodcuts, engraving and early printed books; his History of the Woodcutters of the Netherlands in the Fifteenth Century was published in 1884.
Тау-кен көтеру
Конвей Альпілік клубтың мүшесі болды және 1902–1904 жылдары оның президенті қызметін атқарды. 1892 жылы Корольдік қоғам, Корольдік географиялық қоғам және Британдық қауымдастығының қолдауымен ұйымдастырылған зерттеу және тау экспедициясы барысында ол Балторо Кангридің қосалқы шыңына шағылысты, 23 000 фут (7010 м) биіктікте әлемдік биіктік рекордын тіркеді. Бірақ кейінгі өлшемдер оның биіктігін 22 322 футқа (6804 м) түзетті. 1896–97 жылдары Дж. У. Грегори және басқалармен бірге ол Шпицбергеннің ішкі аймақтарын зерттеді, бұл аралдың құрлық бөлігін кесіп өткен алғашқы экспедиция болды. Келесі жылы ол Боливияның Анд тауларын зерттеді және картографиялап, «Сората» (қазіргі Анкохума, 21 086 фут / 6427 м) және Иллимани (21 122 фут / 6438 м) шыңдарына көтерілді. Ол сондай-ақ Аконкагуаға (22 831 фут / 6959 м) шығуға тырысты, бірақ шыңға 50 фут жетпей тоқтады, сондай-ақ Тозақ жерін зерттеді және Сармиентоға өрмелеуге әрекеттенді. 1900 жылғы Париж көрмесінде ол тауларды зерттеу жөніндегі алтын медальды алды, ал 1905 жылы Шпицбергенді зерттеуі үшін Корольдік географиялық қоғамның Құрылтайшы медалімен марапатталды. Ол 1902–1904 жылдары Альпілік клубтың президенті болды және 1908 жылы өткен тұсаукесер жиналысында Альпілік шаңғы клубының тұңғыш президенті болып сайланды, ол 1911 жылға дейін осы қызметте болды. Конвей аралы оның құрметіне аталған. 1924 жылы Конвей 1924 жылғы британдық тау экспедициясынан алынған мәліметтерді бағалап, Джордж Маллори мен Эндрю Ирвиннің Эверест тауының шыңына жеткеніне сенді.
Conway was a member of the Alpine Club, of which he was president from 1902 to 1904. In 1892, in the course of an exploring and mountaineering expedition undertaken under the auspices of the Royal Society, the Royal Geographical Society and the British Association, he made an ascent of a subsidiary summit of Baltoro Kangri, claiming a world altitude record with a height of 23,000 ft (7,010 m). However, subsequent measurements have revised his height to 22,322 ft (6,804 m). In 1896–97, accompanied by J. W. Gregory and others, he explored the interior of Spitsbergen, the first expedition to cross the mainland of the island. The following year he explored and surveyed the Bolivian Andes, climbing "Sorata" (known today as Ancohuma, 21,086 ft / 6,427 m) and Illimani (21,122 ft / 6,438 m). He also attempted Aconcagua (22,831 ft / 6,959 m), stopping short of the summit by 50 feet; and explored Tierra del Fuego, attempting Sarmiento. At the Paris Exhibition of 1900, he received the gold medal for mountain surveys, and in 1905 won a Founder's Medal of the Royal Geographical Society for his Spitsbergen exploration. He served as president of the Alpine Club from 1902 to 1904, and became the first president of The Alpine Ski Club at its inaugural meeting in 1908, serving until 1911. Conway Island is named for him. In 1924, Conway evaluated evidence from the 1924 British Mountaineering Expedition and believed George Mallory and Andrew Irvine had summitted Mt. Everest.
Академиялық мансап
1884 жылдан 1887 жылға дейін Конвей Ливерпуль университетінің колледжінде өнер профессоры болды; ал 1901 жылдан 1904 жылға дейін ол Кембридж университетінің Слейд көркемсурет профессоры болды. 1895 жылы Гималайдағы 5180 шаршы шақырымдық Қаракорум жотасын картаға түсіргені үшін рыцарь атағына ие болды. 1889 жылы ол Альбрехт Дюрер туралы зерттеулеріне қатысты кітап шығарды. Оған альпинист әріптесінің әпкесі, полимат Лина Эккенштейн көмектесті. 1900 жылдардың басында ол Лондонның Антикварлар қоғамында белсенді болды. Ол кездесулерде көптеген баяндамалар жасады және оның кеңесінде бірнеше рет қызмет етті, бір рет және тағы бір рет қоғамның вице-президенті болды. Сондай-ақ, ол 1920-1930 жылдары Кент археологиялық қоғамының президенті болды. Ол 1923 жылы қоғамның президенті болды және 1930 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты орнынан түсуге ниетті екенін мәлімдеді, бірақ кеңес сұрауы бойынша президенттік қызметін жалғастырды. Ол тағы да зейнеткерлікке шығуын жариялады және 1936 жылы вице-президент ретінде жалғастыруға келіскенмен, орнынан кетті. Конвей Императорлық соғыс мұражайының бірінші бас директоры және 1922 жылдан 1937 жылға дейін Ұлттық портрет галереясының сенімді адамы болды. Оның фотосуреттер жинағы Лондондағы Куртольд өнер институтының Конвей кітапханасының негізін құрады. Ол сондай-ақ Кенттегі Эллингтон қасiрiн қалпына келтіруге жауапты болды.
From 1884 to 1887 Conway was a Professor of Art at University College, Liverpool; and from 1901 to 1904 he was Slade Professor of Fine Art at Cambridge University. He was knighted in 1895 for his efforts in mapping 5,180 square km of the Karakoram Range in the Himalayas three years earlier. In 1889 he published a book concerning his research on Albrecht Dürer. He was assisted in this by the polymath Lina Eckenstein who was the sister of a fellow mountaineer. During the early 1900s, he was active within the Society of Antiquaries of London. He gave many presentations at meetings and served multiple terms on its council, once in , and again from as a vice president of the society. He also stood as president of the Kent Archaeological Society for some time in the 1920s and 1930s. He became president of the society in 1923, and announced in 1930 his wish to step down, citing declining health, although he continued as president after a request by the council. He again announced his retirement and stepped down in 1936, though agreed to continue as a vice president. Conway was the first Director General of the Imperial War Museum and a trustee of the National Portrait Gallery from 1922 to 1937. His photograph collection formed the basis of the Conway Library at the Courtauld Institute of Art in London. He was also responsible for the restoration of Allington Castle in Kent.
Саяси мансап
Конуэй біраз уақыт бойы саясатқа қатысты, екі үлкен партиямен де байланыс жасады, көрінеу түрде рыцарьдық атақ пен барондыққа ұмтылды; ол екеуін де алды. 1900 жылдың басында ол Вольвергемптон-Оңтүстік округынан либералдық кандидат болу мүмкіндігі қарастырылды, бірақ ол "ішкі жағдайларға байланысты" кандидатурасын қайтарып алды. 1902 жылы Конуэй Боливия президенті Хосе Мануэль Пандомен резеңкеге бай Кауполикан концессиясы деп аталатын жер учаскесі туралы келісім жасады. Концессия Акре аймағына қызығушылық танытқан Конвей мен американдық инвесторлар арасында бөлістірілді. 1907 жылы Конуэй Перудегі Инамбари өзенінен латекс өнімдерін экспорттаған The Inambari Para Rubber Estates Limited компаниясының директоры болды. Ол 1918 жылы Біріккен Англия университеттерінен парламент депутаты болып сайланды және 1931 жылға дейін қызмет етті, содан кейін тарату құрметтерінде Кент графтығындағы Аллингтонның бароны Конвей титулы берілді. Ол 1937 жылдың 19 сәуірінде Лондонда қайтыс болды. Оның қайтысымен бірге титулы тоқтатылды.
Conway had been involved in politics for some time, consorting with both major parties allegedly in pursuit of a knighthood and a barony; he received both. He was mentioned as a possible Liberal candidate for Wolverhampton South in early 1900, but withdrew his candidature 'owing to domestic circumstances'. In 1902 Conway was involved in a deal with Bolivian president José Manuel Pando regarding a tract of land named the Caupolican concession, which was rich in rubber. The concession was divided between Conway and American investors that were interested in the Acre region. In 1907, Conway became a director of The Inambari Para Rubber Estates Limited, which exported latex products from the Inambari River in Peru. He was elected Unionist Member of Parliament for the Combined English Universities in 1918, serving until 1931, when he was raised to the peerage as Baron Conway of Allington, of Allington in the County of Kent, in the Dissolution Honours. He died in London on 19 April 1937. The title became extinct on his death.