Кіріспе
Чарльз Коулс:Чарльз Коулс (1911 жылы 2 сәуір - 1992 жылы 12 қараша) - американдық актер және стэп билеуші. 2003 жылы ол өлімінен кейін Американың танымалдық залына кірді. Оның ерекше стилі техникалық дәлдікті, жоғары жылдамдықты соғуды және "аяқ пен аяқ жұмысты орындайтын" еденге жақын стильді талап етті. Коулс сонымен қатар Coles and Atkins кәсіби штанга биі дуэті құрамында болды, оның ерекшелігі "swing dance", "over the top", "bebop", "buck and wing" және "slow drag" сияқты әртүрлі штанга қадамдары арқылы сәнді стильмен орындау болды. Коулс сонымен қатар американдық Tap Dance Foundation негізін қалаушы және директоры, стэп бишісі Бренда Буфалиноның стэп биімен бірге болды. Өзінің мансабында Коулз 1985 жылы Dance Magazine Award, 1988 жылы бидегі өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Capezio Award және 1991 жылы президент Джордж Х. Коулс кішкентай кезінде оның қарындасы оны күтіп алып, Коулсқа "Асыл" деген лақап ат берді. Кейіннен, 14-15 жасында Коулз "Жолли Буканерс" атты клубқа мүше болып, өзінің лақап есімін "Хони" деп өзгертті. Олар жылдам қозғалыстарымен танымал болды, соның ішінде жоғарыдан, баррель бұрылыстарымен және алты фут биіктіктегі тұғырықтарда қанаттарымен. "Хони" Коулздың ерекшелігі дәлдік пен жылдам ырғақ қадамдары болды, ал Аткинс "қозғалыспен танымал адам" деп аталатын тәжірибелі қанатты биші болды. Дуэт Джо Джонспен жұмыс істегенді жақсы көреді, өйткені ол бишілерге құрмет көрсетті және штангаға қалай ілесіп, музыкалық қолдау көрсетуді білген. 1962 жылы Коулз Ньюпорт джаз фестивалінде өнер көрсетті және оның қойылымы сахнаға Копасетиктердің ардагер мүшелерін алып келді. Копасетиктердің мүшелері Бренда Буфалино, Джейн Голдберг және Дебора Митчелл сияқты әйелдер пионерімен бірге жаттықты.
Charles "Honi" Coles (April 2, 1911 – November 12, 1992) was an American actor and tap dancer, who was inducted posthumously into the American Tap Dance Hall of Fame in 2003. He had a distinctive personal style that required technical precision, high speed tapping, and a close to the floor style where "the legs and feet did the work". Coles was also half of the professional tap dancing duo Coles and Atkins, whose specialty was performing with elegant style through various tap steps such as "swing dance", "over the top", "bebop", "buck and wing", and "slow drag". Coles was also a tap dancing companion of tap dancer Brenda Bufalino, the founder and director of the American Tap Dance Foundation. During his career, Coles was awarded the Dance Magazine Award in 1985, the Capezio Award for lifetime achievement in dance in 1988, and the National Medal of the Arts by President George H. W. Bush in 1991. When Coles was a child, his sister took care of him and gave Coles the nickname "Honey". Later, when he was around 14 or 15 years old, Coles belonged to a club called the Jolly Buccaneers and changed the spelling of his nickname to "Honi". They were popular for their fast moves, including over the tops, barrel turns, and wings, on six foot high pedestals. "Honi" Coles's specialty was precision and fast rhythm steps, while Atkins was an expert wing dancer known as "the man with the moves". The duo loved working with Jo Jones because he showed respect for dancers and knew how to accompany and provide music support for tap. In 1962, Coles performed at the Newport Jazz Festival, and his performance brought veteran members of the Copasetics back to the stage. Members of the Copasetics mentored and performed with the proceeding generation of female tap pioneers, including Brenda Bufalino, Jane Goldberg, and Deborah Mitchell.
1970 1990 жылдар
Коулз Bubbling Brown Sugar гастроліне қосылып, 1976 жылы Джон Сейдж рөлін сомдады. Ол өзінің танымалдылығын солошы ретінде қайта қалпына келтірді және Карнеги залы мен Таун-холлда өнер көрсете алды. 1978 жылы Джоффри балеті қойылымында Агнес де Милльдің "Бей туралы әңгіме" қойылымында орындағаны үшін мақтаулар алғаннан кейін, Коулс концерттік би әлемінде штанганың ықпалын атап өтті. 1977 жылы "Аяқтардың ұлы ерлігі" деректі фильмінің табысынан кейін Коулз Бренда Буфалиноға қосылып, олардың "Мортон Гулд Тэп Концерті" дуэт концертіне қатысып, АҚШ пен Англияда гастрольге шықты. Ән айту, тербелу және қанатқа ұмтылу Буфалиноның алғашқы үлкен қойылымы болды, ал Хони Коулз қонақ басқан биші ретінде бағдарламаның екінші жартысында Хонидің сюитымен пайда болды. Honi's Suite - бұл Буфалино мен Коулз орындаған музыкалық композициялар, монологтар мен хореографияның үйлесімі, соның ішінде "Let's Dance", "Get Yourself Another Guy", "Don't Get Caught Short on Love", "Warm Feet" және Коулз мен Аткинстің қолтаңбалы жұмсақ аяқ киімі "Taking A Chance On Love". "Песня, свинг и криль" бағдарламасынан кейін Коулс Буфалиномен жұмыс істеуін жалғастырды. 1979 жылы олар Бруклин академиялық филармониялық оркестрімен бірге орындалған Мортон Гурт теппе концерті үшін теппе хореографиясын жасады. Бұл қойылымның табысынан кейін олар Sounds of Music хореографиясына бірлесіп жұмыс істеді. Олардың табысты ынтымақтастығы красоткалар қауымдастығындағы түрлі нәсілдердің өзара әрекеттесуін көрсетті. Буфалино олардың ынтымақтастығы мен достығы туралы "ақ вадевиль, қара вадевиль. Бұл тамаша шоу болды, бірақ біз қара және ақ болғандықтан оны тапсыру қиын болды ". Ол өзінің шлепкеу шеберлігін ақ нәсілді әйелге, атап айтқанда Буфалиноға үйретуінің себебін сұрағанда, Колс өз әріптестеріне: "Бұлды қара нәсілділер қаламайды, ал ол қалайды, және басқа ешкім жасай алмайды, ал ол жасай алады" деп жауап берді. Колес пен Буфалино арасындағы байланыс және шығармашылық байланыстар келесі он бес жыл бойы жалғасты. 1983 жылы Коулс Томми Тьюнмен бірге "My One and Only" атты Бродвей музыкалық шоусында өнер көрсетті. Тьюнмен дуэтпен шоуды тоқтатқаннан кейін Коулс "толық терпсихорийлік пунктиллизмде кішігірім жаттығу" жасады деп танылды. Джек Кролл "Ньюсуик" журналында Коулстың аяқтары "оқушы пианинода ойнайтын шебердің қолдарындай нәзік әрі күшті" деп сипаттады. 1984 жылы Коулс Джейн Голдбергтің 2 наурыздан 3 наурызға дейін Village Gate-те ұсынылған The Tapping Talk Show-да пайда болды. Шоуды Памела Кослоу продюсерлік етті және Мерседес Эллингтон режиссерлік етті, Куки Кук, Марион Коулс, Бастер Браун, Чинки Граймс және Беверли Вассер қонақтар болды. "Тэппинг" ток-шоуында ардагерлер мен әйелдер де шлеп билеушілер болды. 1980 жылдары Коулс Йель, Корнелл, Дьюк және Джордж Вашингтон университеттерінде би және би тарихын оқытты.
Жеке өмір
1944 жылы Коулз Аполлон театрының No1 хорында биші болған Марион Эвелин Эдвардсқа үйленді. 1992 жылы 12 қарашада Чарльз "Хони" Коулз 81 жасында Нью-Йорк штатының Куинс округінде қатерлі ісіктен қайтыс болды. 2009 жылы 6 қарашада оның әйелі Марион Коулс 94 жасында Нью-Йорк штатының Куинс округінде қайтыс болды.
Марапаттар
1983 жылы Коулс Тони сыйлығын, Фред Астер сыйлығын және "My One and Only" атты танымал Бродвей мюзиклінің үздік актері мен бишісі үшін драмалық сыйлықты алды. Коулз 1985 жылы Dance Magazine сыйлығын, ал 1988 жылы би саласындағы өмір бойы жеткен жетістіктері үшін Capezio сыйлығын алды. 1991 жылы оған президент Джордж Буш Ұлттық өнер медалі берілді.