Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пиктоу академиясы (ПА), 1815 жылы доктор Томас МакКаллок құрған, Пиктоу, Новая Шотландиядағы орта мектеп. ХХ ғасырдан бұрын ол грамматикалық мектеп, либералды, сектанттық емес дәреже беретін колледж, содан кейін орта мектеп болды. Пиктоу академиясының қазіргі директоры - Старр Петтипас. Пикто академиясының білім беру қоры мектепке қосымша қаражат береді. Академияның бастапқы орны 1937 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны болып белгіленді, өйткені ол 19-ғасырдың басында Маритимге сектанттық емес білім беруді енгізуді білдірді. 2017 жылы CCRSB Пиктоу қаласындағы үш мектепті тексеру үшін қадағалаушылар кеңесін сайлады. Сауалнаманың соңғы кезеңінде дауыс беруден кейін, кеңес 1940 жылдары салынған ғимаратты жабу және Пиктоу академиясын бұрынғы доктор Томас Маккалок орта мектебі деп аталатын ғимараттың жанындағы ғимаратқа көшіру туралы шешім қабылдады.
Pictou Academy (PA), founded in 1815 by Dr. Thomas McCulloch, is a secondary school in Pictou, Nova Scotia. Prior to the twentieth century, it was a grammar school; a liberal, nonsectarian degree granting college; and then a secondary school. Pictou Academy's current principal is Starr Pettipas. The Pictou Academy Educational Foundation provides additional funds to the school. The original site of the academy was designated a National Historic Site of Canada in 1937, as it symbolized the introduction of nonsectarian education to The Maritimes in the early 19th century. In 2017 the CCRSB elected a board of supervisors to survey the three schools in the town of Pictou. After a vote in the end process of the surveying the board decided upon closing the building constructed in the 1940s and moving Pictou Academy to the building beside what was formerly known as Dr. Thomas McCulloch Middle School.
Тарих
1808 жылы академияның негізін қалаушы және алғашқы директоры Томас Маккалок (1776-1843) Пиктоу қаласында өзінің үйінде грамматикалық мектеп құрды. Мектеп үйден тез өсіп, Пиктоудан тыс отбасыларда танымал болды, көршілес ПЭИ мен Кейп-Бретон аралынан, сондай-ақ Кариб аралдарындағы британдық колониялардан студенттерді тартты. Бұл оның кеңейтуіне әкелді, ал мектеп ғимараты ретінде бөлек ағаштан салынған ғимарат салынды. Мектепке мемлекеттік қаржы тек 1811 жылы берілді; бұған дейін оның жұмысы жергілікті тұрғындардың жазылуларына негізделген. 1814 жылы 30 40 студенттен тұратын студенттік корпус өртке ұшырап, өртеніп кетті. Содан кейін МакКаллок Галифакстағы губернатордың орынбасарымен кездесті, ол қайта құру үшін 100 фунт стерлинг берді. 1815 жылы МакКаллок Пиктоу академиясын ресми түрде құрды, ол "1816 жылы 25 наурызда Палата жаңа Шотландияда "Пиктоу академиясын құру, құру және ұстау туралы акт" қабылдады. Бұл акт академияның бастапқы қаржылық өмір сүру қабілетін қамтамасыз етті. 1831 жылы Пиктоу академиясы Британдық Солтүстік Америка колонияларында екінші дәрежеге ие болды. МакКаллок Шотландиядағы Сецессионистік шіркеуде тағайындалған пресвитериан дін қызметкері болды. Ол 1803 жылы Пиктоуға келді және 1806 жылы колледждің қажеттілігі туралы жазды, өйткені сол кезде Новая Шотландиядағы жалғыз колледж, ол тек 20% халыққа ашық болды, оның ағылшын және Оксфордтық ережелеріне байланысты. МакКаллок жергілікті діни қызметкерлерді даярлайтын және Глазго университеті үлгісінде барлық либералды ғылыми оқу бағдарламасын ұсынатын сектанттық емес колледжді қалаған. Пиктоуде Маккалок кітапханасын құруға кірісті, сонымен қатар табиғи тарих мұражайы үшін жәндіктер мен құстар үлгілерін жинады. Бұл коллекция соншалықты көп болғандықтан, 1833 жылы Джон Джеймс Одубон оны "Солтүстік Америкадағы ең жақсы жеке коллекция" деп атады. МакКаллок директор болған жылдары Pictou мен провинциядағы мемлекеттік қаржыландыру, сенімгерлер, академияның мәртебесі және діни топтармен үнемі күресті. Көп жылдар бойы заң шығарушы Ассамблея академияға грант берді, бірақ Кеңес грантты қабылдамады немесе қысқартты. МакКаллок өз идеялары үшін қатты күресті, бірақ 1837 жылы ол өте қиын жағдайда болды және академияны тастап, Галифакстағы жаңа Далхаузи колледжінің бірінші директоры болды. МакКаллок Пиктоуде 35 жыл қызмет етті. Академия бірнеше кезеңнен өтті. 1831 жылға дейін ол колледж болды, бірақ одан кейін колледжге грамматикалық мектеп қосылды. 1842 жылы мектепте қыздар оқыды, ал колледж мәртебесі алынып тасталды. Мектепте оқушылар саны жылдар бойы әртүрлі болды, бірақ 1870 жылдары Новая Шотландиядағы мектеп саясатындағы өзгерістерге байланысты академия өркендеп, керемет мүмкіндіктері мен жоғары гранттары бар үлгілік орта оқу орнына айналды. Оқушылар академияға түсу үшін емтихан тапсырды, ал академияның студенттеріне тегін болды. Бастапқыда, жоспар ақыны төмен ұстау болды, ал кейбір студенттер алғашқы жылдары тегін оқыды. Жарыс және емтихандар бар академиялық оқу бағдарламасына баса назар аударғандықтан, Пиктоу академиясының студенттері провинцияның кез келген академиясына қарағанда сыйлықтар мен стипендиялардың көп үлесін алды. 1885 жылы бұл мектеп провинция мен басқа да елдердің студенттерімен бірге Новая Шотландиядағы ең үлкен орта мектеп болды. Нәтижесінде академияның өмірдің барлық салаларында әйгілі түлектерінің ұзақ тізімі бар. Пиктоу академиясына көптеген сыйлықтар мен сыйлықтар оның студенттері мен басқалар қалдырды, ал 1916 жылы жүз жылдық комитет қолдау көрсетуді жалғастырды. 1919 жылы комитет ПА-ны ұлғайту қорына қосылды. Кейіннен ол Пиктоу академиясының білім беру қоры болды. Бірінші ғимарат 1818 жылы салынған және 1879 жылға дейін пайдаланылған. Екінші, үлкен ғимарат 1880 жылы ашылды, бірақ 1895 жылы өртенді. Үшінші ғимарат та өртеніп, Пиктоу академиясының қазіргі ғимараты 1940 жылы ашылды. Пиктоу академиясы маңызды білім беру мекемесі ғана емес, сонымен қатар "он тоғызыншы ғасырдағы конституциялық емес үкіметке және діни төзімсіздікке қарсы шайқас болды. Жаңа Шотландияда жауапты үкімет үшін күресте ең көп айтылған және жеңген мәселе басқа кез келген сұрақтан гөрі Академияның дұрыс және бұрыс екендігіне байланысты болды". (Макфи, 1914, 135 б.)
In 1808, Thomas McCulloch (1776 1843), the academy's founder and first principal (1816 1837), established a grammar school at Pictou in his home. The school quickly outgrew the home, as it became popular with families outside of Pictou, attracting students from neighbouring PEI and Cape Breton Island, as well as from British colonies in the Caribbean Islands. This led to its expansion, and a separate log building was constructed as the school building. The school was granted government funding only in 1811; prior to this, its operation relied on subscriptions from local residents. In 1814, with an student body of 30 40 students, the log building was destroyed by fire. McCulloch then turned to the lieutenant governor in Halifax, who provided £100 to rebuild. In 1815, McCulloch formally established the Pictou Academy, which "on 25 March 1816 the House passed an 'Act for founding, establishing and maintaining an Academy at Pictou'" in Nova Scotia, receiving royal assent. This act provided for the initial financial viability of the academy. In 1831, Pictou Academy became the second degree granting institution in the British North American colonies. McCulloch was a Presbyterian minister ordained in the Secessionist church in Scotland. He arrived in Pictou in 1803 and by 1806, he had written about the need for a college because King's, the only degree granting college in Nova Scotia at that time, was open to only 20% of the population, due to its Anglican and Oxfordian precepts. McCulloch wanted a nonsectarian college that would train local ministers and offer to all a liberal scientific curriculum modelled on the University of Glasgow. At Pictou, McCulloch began to build up its library and collected insect and bird specimens for a natural history museum. This collection was so extensive that John James Audubon, in a visit in 1833, called it "The finest private collection in North America." Throughout his years as principal, McCulloch had a constant struggle with government funding, trustees, the status of the academy, and religious groups, both in Pictou and the province. For many years, the Legislative Assembly approved a grant for the academy but the Council rejected or reduced the grant. McCulloch fought vigorously for his ideas, but by 1837, he was in a very difficult position and left the academy to become the first principal of the new Dalhousie College in Halifax. McCulloch remained at Pictou for 35 years. The academy went through several phases. To 1831 it was a college but after this, a grammar school was added to the college. By 1842, the school had female students and had its college status taken away making it a grammar school only. The school's enrollment ranged widely over the years but by the 1870s, with the changes in school policies in Nova Scotia, the academy was flourishing and became a model secondary institution with excellent facilities and higher grants. Students passed exams to enter the academy which was free to county students. From the beginning, the plan was to keep fees low, and some students did attend for free during the early years. The emphasis on an academic curriculum with competition and examinations led to Pictou Academy students taking a larger proportion of prizes and bursaries than any other academy in the province. By 1885 it was the largest secondary school in Nova Scotia with students coming from across the province as well as from other countries. As a result, the academy has a long list of famous graduates in all walks of life. Many gifts and prizes were left to Pictou Academy by its students and others and in 1916, the centenary committee took on a role of continuing support. In 1919, the committee incorporated itself into the PA Augmentation Fund. Later on, it became The Pictou Academy Educational Foundation. The first building was constructed in 1818 and was used until 1879. A second, larger building opened in 1880 but burned in 1895. The third building also burned and Pictou Academy's current building opened in 1940. Not only was Pictou Academy an important educational institution, but "Over it was fought the battle of the nineteenth century against unconstitutional government and religious intolerance. It was largely over the rights and wrongs of the Academy more than any other question that the fight was waged and won for responsible government in Nova Scotia." (MacPhie, 1914, p. 135)
Дәстүрлер
"Бейбітшілік" - Пикто академиясының ең көне дәстүрлерінің бірі. Бұл негізінен балабақша, бірақ оны мұндай деп атау сирек кездеседі; оның орнына студенттер дәстүрлі "Брейк-ап" атауын қолданады. Бұл - барлық түлектердің сынып ретінде соңғы биге жиналатын уақыты. Басқа сыныптарға (тоғызыншы, он бірінші және он бірінші) қатысуға рұқсат етілсе де, кеш түлектерге арналған. Үлкен наурыз: "Бейбітшілік" сериалының "Ұлы наурыз" сериалымен тығыз байланысты. "Бейбітшілік" бағдарламасына қатысатын жұптар кешкісін, кешкісін келіп, мектеп алдында тізбеге тұрады. Олар қолға-қол ілесіп, көшеден төмен, көгалдан жоғары, мектептің ішіне қарай жүреді. Бұл үлкен оқиға, жыл сайын көпшілік келеді.
The Breakup: One of Pictou Academy's oldest traditions is The Breakup. It is essentially a prom, but is rarely referred to as such; instead, students use the traditional title of Breakup. It's a time when all the graduates come together for their final dance as a class. Although other grade levels (nine, ten and eleven) are allowed to attend, the night is designed for the graduates. The Grand March: Closely tied to The Breakup is The Grand March. All of those couples who will be attending The Breakup arrive in the late afternoon, early evening and line up outside the school They all move down the walkway arm in arm down the driveway and up the pathway through the lawn and eventually into the school. It's a large event, drawing quite a crowd every year.