Британдық жүк көлігі өндіруші ERF тарихы

Кіріспе

Британдық жүк көлігі өндірушісі ERF 1933 жылы Эдвин Ричард Фоден құрған британдық жүк көлігі өндірушісі. Компанияның аты оның әріптерінен құрастырылған. Оның Мидлвичтегі зауыты 2002 жылы жабылды, ал 2007 жылы иесі MAN компаниясы бұл тауар белгісін тоқтатты.

Тарих

1881 жылы Сандбах қаласында алғашқы Фоден тракторлы қозғалтқышы жасалды. 1898 жылы Эдвин Ричард Фоден болат дөңгелектерде жүретін алғашқы бу вагонын жобалады. Бұл жүйе 1913 жылға дейін табысты қолданылды, содан кейін вулканизацияланған қатты резеңке дөңгелектердің дамуы оларды ауыр көліктерге орнатуға мүмкіндік берді. Эдвин алғашқы пневматикалық дөңгелекті Фоден бу вагонын ұсынды, бірақ бу көлігінің сұранысы төмендеп бара жатқандай болды, ол 6-8 тонналық шассиді жаңа Gardner LW (Жеңіл салмақты) жоғары жылдамдықты дизельді қозғалтқышымен жабдықтауға көшті. 1930 жылдардың басында экономикада үлкен дағдарыс болған кезде, сақтандыру компаниялары бу қазандықтарын сақтандыруға тартынды. Осының салдарынан Эдвин жүк машиналарын жасау өнеркәсібінің болашағы дизельді қозғалтқыштарда деп сенді; Фоденнің директорлар кеңесі келіспеді, сондықтан ол ұлы Денниспен бірге отставкаға кетті. Деннис пен екі бұрынғы әріптесінің, соның ішінде бас инженер болған Эрнест Шерраттың көмегімен Эдвин 1933 жылы алғашқы ERF дизельді жүк көлігін жасады және алғашқы шассиге өзінің жасымен сәйкес 63 нөмірін берді. Компания бастапқыда өндіріс шығындарын азайту үшін, компоненттерді басқа жеткізушілерден ғана сатып алды, өзі өндірмеді, соның ішінде қозғалтқыштарды Гарднерден, қоробкаларды Дэвид Брауннан және осьтерді Kirkstall Forge Engineering компаниясынан алды. Бұл қағида ERF компаниясына өмір бойы қызмет етті. Жаңа кабинаны Сандбахтағы кабина жасаушы Джон Генри Дженнингс жобалады және жаңа жүк көлігін құрастыру үшін зауыт алаңын ұсынды. Сандбахта орналасқан компания өзінің шассиін және кабинасын өндірді. Кабина құрылымы Нортгемптондағы Air Flow Streamlines компаниясында жасалды және ERF компаниясы Сандбахта жабдықтады. Қозғалтқыштар Гарднерден келді, бірақ кейін Камминс, Роллс-Ройс, Перкинс, Детройт Дизель және Катерпиллар да жеткізді. ERF жүк көліктері кейбір елдерде, мысалы, Австралияда Western Star таңбасымен сатылды. Компания сонымен қатар арнайы өрт сөндіру машинасының шассиін жасады, оның корпусын ішкі компания JH Jennings, кейін Cheshire Fire Engineering жасады. Алайда, 1980 жылдардың басында дағдарыс басталып, өндіріс жылына 4000 шассиден азайғанда, CFE басқаруға сатылып, ақырында Saxon Sanbec компаниясына айналды. ERF ешқашан ірі өндіруші болған жоқ; мысалы, оның ішкі сатылымы 1981 жылы тек 1083 жүк көлігін құрады. Компания 1996 жылдың маусым айында канадалық жүк машиналарын жасаушы Western Star компаниясы сатып алды. 1999 жылы Marshall SPV Bedford бөлшектерін ERF компаниясына сатты, өйткені Western Star, олардың бас компаниясы, бүкіл әлемдік желісі арқасында бөлшектерді тиімдірек өндіріп, таратуға қабілетті болды, алайда Bedford таңбасын Marshall сақтап қалды. Алайда, Paccar компаниясы Foden, DAF Trucks және Leyland Trucks компанияларын сатып алғаннан кейін бәсекелестік күшейді, ал Western Star компаниясына Freightliner Trucks компаниясы ұсыныс жасағаннан кейін ERF компаниясын сату туралы шешім қабылданды.

In 1881, the first Foden traction engine was built in Sandbach. In 1898, Edwin Richard Foden designed the first steam wagon to run on steel tyre wheels. This system was used successfully until 1913, by which time the development of vulcanised solid rubber tyres enabled them to be fitted on heavy vehicles. Edwin introduced the first pneumatic tyred Foden steam wagon, but as steam transport appeared to be going out of favour, he turned his attention to the development of a 6 to 8 ton chassis fitted with new Gardner LW (Light Weight) high speed oil engine. In the early 1930s, with the economy in a major recession, insurers were increasingly reluctant to underwrite steam boilers. As a result, Edwin believed the future of the lorry building industry lay in diesel engine power; the Foden boardroom did not agree, and consequently he resigned, along with his son Dennis. With the help of Dennis and two former colleagues, including Ernest Sherratt, who became chief engineer, Edwin built the first ERF diesel lorry in 1933, and gave the first chassis the number 63, which was his age. From the beginning, the company bought components only from other suppliers rather than manufacture them itself, including engines from Gardner, gearboxes from David Brown, and axles from Kirkstall Forge Engineering. This concept served ERF well throughout its existence. A new cab was styled by Sandbach coachbuilder John Henry Jennings, who also provided factory space to assemble the new lorry. Based in Sandbach, the company made its own chassis and cab. The cab structure was made in Northampton at Air Flow Streamlines and fitted out by ERF in Sandbach. The engines came from Gardner, but later also Cummins, Rolls Royce, Perkins, Detroit Diesel and Caterpillar supplied them. ERFs were marketed under the Western Star badge in some countries, such as Australia. It also built a specialist fire engine chassis, with a body built on by in house company JH Jennings, later Cheshire Fire Engineering. However, when recession came in the beginning of the 1980s, and production fell from a total output of 4,000 chassis per annum, CFE was sold to management to eventually become Saxon Sanbec. ERF was never a major manufacturer; as an example, its domestic sales total reached only 1,083 trucks in 1981. The company was bought by Canadian truck maker Western Star in June 1996. In 1999, Marshall SPV sold the Bedford parts operation to ERF, since Western Star, their parent company would be able to produce and distribute parts better due to their worldwide network, although the Bedford name was kept by Marshall. However, after Paccar's purchase of Foden, DAF Trucks and Leyland Trucks competitive pressure increased, and after Western Star was approached by Freightliner Trucks, the decision was made to sell ERF.

MAN компаниясының сатып алуы

2000 жылы ERF компаниясы MAN компаниясының құрамына енді, өндіріс Middlewich қаласындағы жаңа зауытқа көшірілді. Кейіннен ERF компаниясында алаяқтық болғаны анықталды және оның қаржылық жағдайы бұрмаланған болып шықты, нәтижесінде MAN Freightliner-ге қарсы сотта жеңіске жетті. Freightliner өз кезегінде Western Star және ERF-тің бұрынғы аудиторлары Ernst & Young-ты сотқа тартуға тырысты, бірақ корпоративтік немқұрайлылық негіздерімен олардың талаптары қабылданбады.

Соңғы модельдер қатары

ERF-тің соңғы модельдер қатары Мюнхендегі MAN өндіріс желісінде (ауыр жүк көліктері үшін) және Мидлвичтегі жеңіл жүк көліктері зауытында құрастырылған ECT, ECM және ECL модельдерінен тұрды, бұл 8000 жаңа британдық қарулы күштер жүк көліктеріне арналған Қорғаныс министрлігінің келісімшартын жеңіп алуға бағытталған шара еді. ERF жүк көліктерінің барлығы MAN-ның қолданыстағы өнімдері негізінде жасалған, жалғыз айырмашылығы – ERF моделіне Cummins ISMe қозғалтқышын орнату мүмкіндігі болды. Бұл MAN-ның D20 ортақ рельсті қозғалтқышына балама ретінде ұсынылды. 2002 жылдың наурыз айында Мидлвичтегі зауыт жабылып, ECT өндірісі Германияның Мюнхен қаласына, ал ECM және ECL құрастырылымдары Австрияның Штайр қаласына көшірілді, онда олар MAN-ның өзімен бірдей үлгідегі машиналарын құрастыруға арналған жабдықта жасалды. Cummins компаниясының ISMe қозғалтқышын Euro4 эмиссия талаптарына сәйкес жаңартуға қатысты келіспеушілігіне байланысты, MAN бастапқыда оны MAN D20 қозғалтқыштарының жаңа сериясымен толығымен алмастыруға шешім қабылдады. ERF таңбасы тек Ұлыбритания нарығында қолданылғандықтан, MAN 2007 жылдың шілдесінен бастап ERF таңбалы жүк көліктерін жеткізуді тоқтатуға бекітті.