Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гипоалдостеронизм - альдостерон гормонының төмендеуімен сипатталатын эндокринологиялық бұзылыс. Сол сияқты, оқшауланған гипоалдостеронизм - кортизолдың сәйкес өзгерістерісіз альдостеронның төмендеуі. (Бұл екі гормонды да бүйрек үсті бездері өндіреді.)
Hypoaldosteronism is an endocrinological disorder characterized by decreased levels of the hormone aldosterone. Similarly, isolated hypoaldosteronism is the condition of having lowered aldosterone without corresponding changes in cortisol. (The two hormones are both produced by the adrenals.)
Презентация
Гипоалдостеронизм натрийдің төмен болуына (гипонатриемия), калийдің жоғары болуына (гиперкалиемия) және метаболиттік ацидозға (денеде қышқылдың артық болуына) әкеледі. Бұл жағдайлар гипоалдостеронизмнің белгілеріне себепші болады, мысқылдардың әлсіздігі, ерінуі, жүректің айнуы, жүректің ретсіз соғуы және қан қысымының ауытқуы.
Hypoaldosteronism causes low sodium (hyponatremia), high potassium (hyperkalemia), and metabolic acidosis, a condition in which the body produces excess acid. These conditions are responsible for the symptoms of hypoaldosteronism, which include muscle weakness, nausea, palpitations, irregular heartbeat, and abnormal blood pressure.
Механизм
Гипоалдостеронизм қандағы калийдің жоғары деңгейіне әкелуі мүмкін және ол " 4- типті бүйрек түтіктерінің ацидозының " себебі болып табылады, кейде гиперкалемиялық RTA немесе түтіктер гиперкалемиясы деп аталады. Алайда, егер ацидоз болса, ол жиі жеңіл болады. Сонымен қатар, ол несепте натрийдің жоғалуына әкеліп соғады, бұл оның көлемінің азаюына және гипотензияға әкеледі. Бүйрекөшелер жетіспеушілігі тез дамыған кезде, жасушадан тыс сұйықтықтан жоғалған Na+ мөлшері зәрмен шығарылғаннан асады, бұл Na+ да жасушаларға кіруі керектігін көрсетеді. Артқы гипофиз толықтай сақталған кезде тұз жоғалуы су жоғалуына қарағанда көп болады және плазмадағы Na+ төмендейді. Алайда плазманың көлемі де азаяды, нәтижесінде гипотензия, қан айналымының жетіспеушілігі және ақыр соңында өлімге әкелетін шок пайда болады. Бұл өзгерістерді тамақпен NaCl тұтынуды арттыру арқылы біршама болдырмауға болады. Тышқандар қосымша тұз арқылы ғана өмір сүреді, бірақ иттерде және адамдардың көпшілігінде қажетті қосымша тұз мөлшері соншалықты көп, сондықтан минералокортикоидпен емдеуді бастамаса, ақыр соңында құлап кету мен өлімді болдырмау мүмкін емес.
Hypoaldosteronism may result in high blood potassium and is the cause of 'type 4 renal tubular acidosis', sometimes referred to as hyperkalemic RTA or tubular hyperkalemia. However, the acidosis, if present, is often mild. It can also cause urinary sodium wasting, leading to volume depletion and hypotension. When adrenal insufficiency develops rapidly, the amount of Na+ lost from the extracellular fluid exceeds the amount excreted in the urine, indicating that Na+ also must be entering cells. When the posterior pituitary is intact, salt loss exceeds water loss and the plasma Na+ falls. However, the plasma volume also is reduced, resulting in hypotension, circulatory insufficiency, and, eventually, fatal shock. These changes can be prevented to a degree by increasing the dietary NaCl intake. Rats survive indefinitely on extra salt alone, but in dogs and most humans, the amount of supplementary salt needed is so large that it is almost impossible to prevent eventual collapse and death unless mineralocorticoid treatment is also instituted.
Диагностика
Гипоалдостеронизм диагнозы қойылған пациенттерге жиі қарапайым қан сынақтары арқылы тексеріледі. Бірінші кезекте калий деңгейі, плазмадағы альдостерон концентрациясы және плазмадағы ренин белсенділігі ең пайдалы үш фактор болып табылады. Алдостеронның төмен деңгейі жоғары ренин белсенділігімен, көбінесе аз натрий, жоғары калиймен бірге, бастапқы гипоалдостеронизммен байланысты. Егер ренин белсенділігі төмен болса, ал альдостерон концентрациясы төмен болса, екінші реттік гипоалдерстеронизм күдікті болуы мүмкін. Плазмадағы альдостерон мен рениннің арақатынасы гипоалдостеронизм диагнозын қою үшін деңгейдің жеткілікті түрде бұзылуын анықтау үшін есептеледі. Егер скринингтік тестке сәйкес болса, тұзды супрессиялық тест, амбулаторлық тұз жүктемелік тест немесе флудрокортизон супрессиялық тест арқылы нақты диагноз қойылады. Сонымен қатар, адренокортикальді аденоманы анықтау үшін бейнелеуді қарастыруға болады.
Patients with a suspected diagnosis of hypoaldosteronism are often screened with simple blood tests. Potassium levels, plasma aldosterone concentration and plasma renin activity are the three most useful in the first instance. Low aldosterone levels in the presence of high renin activity, often with low sodium, high potassium, is associated with primary hypoaldosteronism. Secondary hypoaldersteronism may be suspected if renin activity is low with low aldosterone concentrations. The plasma aldosterone to renin ratio is calculated to determine if levels are sufficiently deranged to consider a diagnosis of hypoaldosteronism. If screening test is suggestive, a more definitive diagnosis is made by performing a saline suppression test, ambulatory salt loading test, or fludrocortisone suppression test. Imaging to detect an Adrenocortical adenoma may also be considered.