Натан Уоттс: Stevie Wonder-мен бірге өмірлік мансап
Nathan Watts
Натан Уоттс – америкалық сессиялық басист, Stevie Wonder-мен жұмысымен танымал. 1994 жылдан бері музыкалық директоры. Биографиясы, мансабы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант
American musician
Нейтан Ламар Уоттс (1954 жылғы 25 наурызда туған) – американдық студиялық бас-гитарист, ең бастысы 1970-жылдардан бері Стиви Уондермен жұмысымен танымал. 1994 жылдан бері Стиви Уондердің музыкалық директоры қызметін атқарып келеді.
Nathan Lamar Watts (born March 25, 1954) is an American session bassist, best known for his work with Stevie Wonder from the 1970s to the present. He has served as Stevie Wonder's musical director since 1994.
Өмірбаян
Детройт қаласында туған Нейтан Уоттс Ли Морганның ықпалымен бастауыш мектепте оқып жүргенде трубаны ойнай бастады. Уоттс болашақта танымал болатын музыканттармен бірге трио құрамында болды: Рэй Паркер кларнетте, ал Олли Браун барабанда ойнады. Олар жиі Motown-ның Hitsville Studios студиясына репетициялар мен The Funk Brothers тобының жазбаларын тыңдауға барып тұратын. Паркер кларнеттен бас тартып, гитараны таңдағанда, Уоттсты бас-гитараға ауысуға көндірді, ол 1972 жылы мектепті бітіргеннен кейін жасаған алғашқы қадамы болды. Өзінің алғашқы аспабы – National Bass-пен Уоттс Джеймс Браунның "Cold Sweat" әнін үйреніп, көп ұзамай Джеймс Джемерсон, Чак Рейни және Боб Бэббит сияқты бас-гитарадағы шеберлердің өнерін зерттей бастады. Рэй Паркер Марвин Гейдің тобына қосылғанда, Уоттс музыканттық мансабы сәтсіз аяқталса, бухгалтерлік есеп білімін алу ниетімен "Соңғы шешім" деп аталатын жергілікті топқа қосылды. 1974 жылдың тамызында Уоттс Rare Earth тобына қосылған Реджи МакБрайдтың орнына Стиви Уондермен жұмыс істеуге шақырылды. Ол кезде Уоттс бас-гитарада екі жыл ғана ойнаған болатын. Топтың ресми бас-гитарашысы болып таңдалғаннан кейін, Уоттс 1975 жылы Жапонияға гастрольдік сапар жасады, содан кейін "Songs in the Key of Life" альбомын жазуға кірісті. Уоттс Уондермен бірге жұмыс істеген кезеңде көптеген демо-жазбаларда бас-гитара тректерін жазғанын, ал Уондер соңғы нұсқаларында оларды өз клавиятуралық бас-гитарасымен алмастырғанын айтады. Бұл әдіс "Knocks Me Off My Feet" және "Isn't She Lovely" әндерінде қолданылды. Осы сәттен бастап Нейтан Уоттстың мансабы Стиви Уондермен және көптеген басқа да әртістермен бірге дами берді.
Born in Detroit, Nathan Watts started playing the trumpet while he was still in elementary school, inspired by Lee Morgan. Watts was part of a trio that featured other future prominent session musicians Ray Parker Jr. on clarinet and drummer Ollie Brown and frequented Motown's Hitsville Studios to attend rehearsals and recordings of The Funk Brothers, the base band of the label. When Parker abandoned the clarinet in favor of the guitar, he convinced Watts to switch to bass, which was the first thing that he did after graduating from high school in 1972. With his first instrument, a National Bass, Watts learned "Cold Sweat" by James Brown, and soon began to study the lines of other great bassists such as James Jamerson, Chuck Rainey, and Bob Babbitt. When Ray Parker Jr. joined Marvin Gaye's band, Watts joined a local group called the Final Decision, with the intention of studying accounting, if his career as a musician failed. In August 1974, Watts received a call to work with Stevie Wonder, in replacement of Reggie McBride, who had joined Rare Earth. At the time, Watts had only been playing bass for two years. After being selected as the official bassist of the band, Watts took part in the Japanese tour of 1975, and then began recording the album Songs in the Key of Life. Watts says throughout his career with Wonder that he recorded bass tracks on many demos that Wonder replaced with his own keyboard bass for the final versions. This method was employed for “Knocks Me Off My Feet″ and ″Isn't She Lovely″. From that moment on, Nathan Watts's career has continued to develop, both alongside Stevie Wonder and with many other artists.
Стиль және бағалау
Нейтан Уоттс Фанк Бразерс тобын, сондай-ақ Джими Хендрикс, Дип Пёрпл, Рэйр Эрт, Махогани Раш және Степпенвольф сияқты басқа музыканттарды тыңдап өсті. Бас гитарашы ретінде оның үш негізгі ықпалына Джеймс Джемерсон, Чак Рейни және Кертис Мейфилдтің бас гитарашысы Джозеф "Лакки" Скотт кіреді. Техникалық тұрғыдан алғанда, оның стилі оң қолының үш саусағын пайдаланумен, ноталарды анық басып шығарумен, сондай-ақ алақанды қолданып үнді басу, балғамен орындау, тремоло және слайдтар сияқты әдістерді жиі қолданумен сипатталады. Уоттс Стиви Уондермен бірге маңызды мансап жасады, олармен сүйіктілер үшін классикаға айналған "I Wish", "As", "I Ain't Gonna Stand for It" және "Do I Do" сияқты әндерді жазды. Стиви Уондерге 36 жылдан астам қызмет еткен, сонымен қатар 12 жыл бойы топтың музыкалық директоры болған ол 2010 жылы қысқы NAMM шоуында Халықаралық бас гитарашы сыйлығын алды, бұл сыйлық музыканттың өміріндегі жетістіктерін мойындайды.
Nathan Watts grew up listening to the Funk Brothers as well as other musicians such as Jimi Hendrix, Deep Purple, Rare Earth, Mahogany Rush, and Steppenwolf. In terms of his three main influences as a bassist, Watts lists James Jamerson, Chuck Rainey and Joseph "Lucky" Scott, bassist of Curtis Mayfield. Technically, his style is characterized by the use of three fingers of the right hand, the strong attack that prints the notes, as well as the frequent use of techniques of palm mute, hammer on, trills and slides. Watts has developed an important career along with Stevie Wonder, with whom he has recorded some songs that would become classics for lovers: "I Wish", "As", "I Ain't Gonna Stand for It" and "Do I Do" are among Watts top favorite bass lines. More than 36 years in the service of Stevie Wonder – along with being the musical director of the band for 12 years – he earned in 2010 the International Bassist Award from the Winter NAMM Show, an award that recognizes the achievements of the musician throughout his career.
Жабдықтар
Нейтан Уоттс өзінің 1974 жылғы Fender Precision Bass және 1979 жылғы Music Man StingRay-ді мансабы бойы негізгі аспаптары ретінде пайдаланған. Ол сондай-ақ Fender Jazz Bass және Yamaha, Aria және B. C. Rich (төрт және бес ішекті) бас-гитаралар мен Roland G 88-ді де қолданды. Концерттік сапарларда ол қазіргі таңда Босса бас-гитараларының (тапсырыс бойынша жасалған қызыл, қара және жасыл 5 ішекті және 4 ішекті көк түсті) арасында ауысып, заманауи дыбысқа қол жеткізеді. Студияда ол Alleva Coppolo бас-гитараларын (5 ішекті LG 5 Classic Crewes, перделі және пердесіз) пайдаланады. Ол сондай-ақ Elixir Nanowebs ішектерін, Hartke Hydrive күшейткіштерін және LH1000 басын қолданады. Hartke өнімдерін қолдаушы болғанға дейін ол National және SWR күшейткіштерін пайдаланған.
Nathan Watts has used his 1974 Fender Precision Bass and his 1979 Music Man StingRay as main instruments throughout his career. He has also used a Fender Jazz Bass and Yamaha, Aria, and B. C. Rich (four and five string) bass and Roland G 88. On the road he currently switches between Bossa basses (custom made red, black, and green 5 strings and 4 string blue) for a modern tone. In the studio he uses Alleva Coppolo basses (a LG 5 Classic Crewes of five strings with and without frets). He also uses Elixir Nanowebs, and Hartke Hydrive amplifiers and LH1000 heads. Before he became an endorser for Hartke, he had previously used a National amplifier and SWR amplifiers.