Кіріспе

Қазіргі заманғы қолмен жасалған көркем керамика. Студиялық керамика – кәсіби және әуесқой суретшілер немесе шеберлер жеке немесе шағын топтарда жұмыс істеп, бірегей немесе аз тізілімді заттар жасауымен туындайтын керамика. Әдетте, өндірістің барлық кезеңдерін суретшілердің өздері жүзеге асырады. Студиялық керамикаға функционалды заттар, мысалы, асүтік және ыдыс-аяқ, сондай-ақ мүсіндер сияқты функционалды емес заттар кіреді, ал вазалар мен тостағандар олардың аралық бөлігін құрайды, көбінесе тек көрме үшін қолданылады. Студиялық керамика шеберлерін керамика суретшілері, керамистер немесе балшықты орта ретінде пайдаланатын суретшілер деп атауға болады. Ұлыбританияда 1980 жылдан бері және ол басқарған шәкірттік жүйесі, Кронвалдағы Сент-Айвстегі керамика шеберханасы арқылы көптеген белгілі студиялық керамика шеберлері өтті. "Көкше кітап" британдық студиялық керамикада сақталған өнеркәсіпке қарсы, өнер және қолөнер идеологиясын жақтады. Лич 1930 жылдардан бастап Девон штатындағы Дартингтон-холлда мерзімік сабақтар берді. Басқа керамика суретшілері де өнер мектептеріндегі лауазымдары арқылы ықпал етті. Корольдік өнер колледжінің керамика бөлімінің меңгерушісі Уильям Стайт Мюррей өз туындыларын өнер туындылары ретінде қарастырып, галереяларда атауларымен бірге көрсететін. Дора Биллингтон (1890–1968) Ханли өнер мектебінде оқыды, керамика өнеркәсібінде жұмыс істеді, кейіннен Орталық өнер және қолөнер мектебінде керамика бөлімінің меңгерушісі болды. Ол Лич жасамайтын материалдармен жұмыс істеді, мысалы, қалайы глазурланған керамика, және Уильям Ньюленд, Джеймс Тауэр, Маргарет Хайн, Николас Вергет және Алан Кейгер Смит сияқты керамика шеберлеріне әсер етті. Люси Ри (1902–1995) 1938 жылы Австриядан Лондонға босқын ретінде келді. Ол Венаның қолөнер мектебінде оқыды және модернист ретінде танылды. Ри жаңа глазур эффекттерін тәжірибемен жасады. Ол Личтің досы болды және оның тәсіліне, әсіресе ыдыстың "толықтығына" қатты әсерленді. Ол ерекше назар бөлген тостағандар мен құтылар ұсақ бөлшектермен безенді, кейде жарқын түстерде. Ол 1960 жылдан 1972 жылға дейін Камбервелл өнер колледжінде сабақ берді. Ханс Копер (1920–1981), сондай-ақ босқын, Герфордширдегі студияға көшуге дейін Римен бірге жұмыс істеді. Оның туындылары функционалды емес, мүсіндік және глазурланбаған. Ол 1960 жылдардың басында Ковентри соборы үшін үлкен керамикалық шамдандар жасауға шақырылды. Ол 1960 жылдан 1969 жылға дейін Камбервелл өнер колледжінде сабақ берді, онда ол Эвен Хендерсонға әсер етті. Ол 1966 жылдан 1975 жылға дейін Корольдік өнер колледжінде сабақ берді, оның студенттері Элизабет Фрич, Элисон Бритон, Жакки Понселет, Кэрол Макниколл, Джеффри Суинделл, Джилл Кроули және Гленнис Бартон болды, олардың барлығы функционалды емес туындылар жасады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ұлыбританияда студиялық керамиканы дамытуға екі фактор ықпал етті: соғыс кезінде өндірістік керамиканы безендіруге тыйым салу және Ұлыбритания фестивалінің модернистік рухы. Студиялық керамика шеберлері тұтынушыларға қарапайым өнеркәсіптік керамикаға балама ұсынды. Олардың қарапайым, функционалды дизайндары модернистік идеалдармен үйлесті. 1961 жылы ашылған Cranks мейрамханасы барлық жерде Winchombe керамикасын пайдаланды, оны Таня Харрод «әдемі, пасторальді, бірақ заманауи көрініспен» деп сипаттады.

Британдық ұйымдар

Ұлыбританиядағы студиялық керамика шеберлерінің өкілдік органы – Шеберлік керамикалар қауымдастығы, олардың мүшелерінің көрме залы Great Russell Street, London WC1 мекенжайында орналасқан және «Ceramic Review» журналын жариялайды.

АҚШ студиясы қыш бұйымдары

Керамика 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында АҚШ-тың өнер және қолөнер қозғалысының ажырамас бөлігі болды. Бұл қозғалыстың дамуына зор үлес қоскан Чарльз Фергус Биннс, Альфред университетіндегі Нью-Йорк штатының қыштан жұмыс істеу мектебінің алғашқы директоры болды. Биннс – бұрын Корольдік Вустер порцеляны зауытында жұмыс істеген британдық қыш құмырашы. Америка Құрама Штаттарына көшіп келгеннен кейін, ол Альфред университетіндегі жаңа бағдарламаны басқаруға шақырылды және келесі үш онжылдық ішінде оны елдегі ең беделді керамика өнері бағдарламаларының біріне айналдыруға көмектесті. АҚШ-тағы кейбір қыш құмырашылары Ұлыбритания мен Жапониядағы студиялық қыш құмырашылығының жаңа бағыттарын қабылдады. Сонымен қатар, АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы американдық халық керамикасы студиялық керамикаға американдық үлес ретінде қарастырылды. 1928 жылы Огайо штаты университетінде Артур Юджин Бэггстың, ал 1936 жылы Оңтүстік Калифорния университетінде Глен Лукенстің басшылығымен керамика студенттерін қыш бұйымдарын өнер ретінде ұсынуға оқыту басталды. Бэггс Марблхед керамикасындағы өнер және қолөнер қозғалысына тікелей қатысты және 1930 жылдары студиялық керамика үшін тұзды глазурьлеу әдісіне деген қызығушылықты жаңартты. Америка Құрама Штаттарына келген еуропалық суретшілер, олардың ішінде Маргарита Вильденхайн, Майя Гротелл, Сузи Сингер және Гертруда мен Отто Натцлерлер, керамиканы өнер ретінде танымал етуге үлкен үлес қосты. АҚШ-тағы маңызды студиялық қыш құмырашыларына Джордж Э. Ор, Отто және Вивика Хайно, Уоррен Маккензи, Пол Солднер, Питер Вулкос және Беатрис Вуд кіреді.