Кіріспе

Томас Гомер Диксонның кітабы "Зиялылық алшақтығы" – канадалық ғалым Томас Гомер Диксонның ғылыми-танымдық кітабы. Ол 1992 жылдан 2000 жылға дейін, сегіз жыл бойы жазылды және Knopf баспасында жарық көрді. Кітапта қазіргі қоғамның кездесетін мәселелері күрделеніп бара жатқаны және оларды шешуге қабілеттілігіміздің артта қалып отырғаны туралы айтылады. Гомер Диксон күрделіліктерге, күтпеген, сызықты емес нәтижелерге және жаңадан пайда болатын қасиеттерге назар аударады. Ол саясаттануды әлеуметтану, экономика, тарих және экологиямен байланыстыратын пәнаралық тәсілді қолданады. Роберт Д. Каплан 1994 жылы "The Atlantic Monthly" журналындағы "Алдағы анархия" атты мақаласында Гомер Диксонның еңбегін сілтеме жасағаннан кейін, Гомер Диксонға кітап жариялауға келісімшарт ұсынылды. Ол келесі бес жылды дайындалуға жұмсады және кітап 2000 жылы Солтүстік Америкада және Ұлыбританияда жарық көрді. Кітап Канаданың ең сатылымды кітаптар тізімінде үш апта бойы бірінші орында тұрса, АҚШ-та көптеп сатылған жоқ. Сынаушылар Гомер Диксонның ғылыми зертеулеріне, түсінікті баяндалуына және кітаптың ауқымдылығына риза болды, бірақ кейбіреулері жазу стилінде өзіне сыймас сипаттар бар екенін айтты. Гомер Диксон 2001 жылы ағылшын тіліндегі ғылыми-танымдық әдебиет бойынша генерал-губернатор сыйлығына ие болды және кітап француз және испан тілдеріне аударылды.

Өмірбаян

Автор Томас Гомер Диксон кітап жарыққа шыққан кезде 44 жастағы ғалым және Торонто университетінің Бейбітшілік және қақтығыстарды зерттеу бағдарламасының директоры болған. Кітапты жазуға сегіз жыл кетсе де, Гомер Диксон оның идеяларын мансабының көп бөлігінде дамытып келген. Жастық шағында ата-анасы оны ағымдағы оқиғаларға қызығушылық танытуға тәрбиеледі, соның нәтижесінде ол университете адам зорлық-зомбылығының себептерін зерттеді. Ол Карлтон университетін Бакалавр дәрежесімен, ал 1989 жылы Массачусетс технология институтын Саяси ғылымдар докторы дәрежесімен бітірді. 1990 жылы Бейбітшілік және қақтығыстарды зерттеу бағдарламасының директоры лауазымына тағайындалды. Гомер Диксон және оның теориялары Роберт Д. Капланның 1994 жылғы ақпан айындағы «Атлантик» журналында жарияланған «Алдағы анархия» атты мақаласында жарық көрді. Бұл мақала оны жас ғалым ретінде танымал етті және бірнеше кітап басылымдарына келісімшарт жасасуға мүмкіндік берді. 1997 жылы үй кеңсесинде жұмыс істеген Гомер Диксон қағаздан үлкен қалыпта жинады және жоба оны басып тастады, ол: «Мен сипаттап жатқан мәселенің өзінде өмір сүріп жатырмын» деді. Гомер Диксон саяси ғылымды әлеуметтану, экономика, тарих, биология және экологиямен байланыстыратын пәнаралық тәсілді қолданады. Кітап автордың саяхаттап, сарапшылармен кездесіп, теориясын құратын саяхаттық очерк ретінде құрылған. Оның жол бойындағы байқаулары түсіндіріп жатқан тұжырымдамаларын көрсетеді және сұхбаттар мен зерттеулерді толықтырады. Ол әрбір сұхбаты мен бағытынан теориясының бөліктерін жинау арқылы қайта-қайта қолданылатын метафораны көрсетеді. Ол оқиғалар мен әлеуметтік пікірлерді қамтиды. Кітап Канада нарығында жеті апта бойы «Маклин» журналының бестселлерлер тізімінде болды, оның ішінде үш апта бірінші орында тұрды. АҚШ-та жақсы сатылмады. Гомер Диксон 2001 жылы ағылшын тіліндегі бестселлер үшін генерал-губернатордың сыйлығымен марапатталды. Жұмсақ мұқабалы басылым қатты мұқабалы басылымнан бір жыл кейін жарық көрді. Ол француз тіліне аударылып, 2002 жылы «Éditions du Boréal» баспасында жарық көрді. 2003 жылы «Espasa» баспасы испан тілінде басылым шығарды. Гомер Диксон осыған ұқсас «Жердің төменгі жағы: апат, шығармашылық және өркениеттің жаңаруы» атты кітап жазды, онда ол қоғамдардың жаһандық жылыну немесе халық санының тепе-теңдігінің бұзылуы сияқты мәселелермен күресуге қабілеті азайып бара жатқанын түсіндіреді, себебі күрделіліктер күшейеді және қазба отын сияқты қолжетімді ресурстар тез сарқылады. Кітаптың ғылыми еңбегі сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Кітапты зерттеудің кеңдігі әсерлі деп бағаланды, ал оның ұсынылымы түсінікті және ойландыратын болды. Сыншылар Гомер Диксонның жазу стилін анық, қолжетімді және тартымды деп атады. «Quill & Quire» журналында Марк Шэйнблум: «Кітаптың маңыздылығына және кең көлемді түсіндірмелеріне қарамастан, «The Ingenuity Gap» таңқаларлықтай қызықты және тіпті көтеріңкі оқылым. Гомер Диксон мысалдарды шеберлікпен келтіреді, әлеуметтік жүйеміздің түсініксіз күрделілігін бейнелеу үшін түсінікті мысалдарды қолданады» деп жазды.