Кіріспе
Гвадалупия дәуірінде өмір сүрген терапсидтердің жойылған туысы, 1983 жылғы балалар телесериалы. Moschops (грекше "бұзау беті") – шамамен 265–260 миллион жыл бұрын Гвадалупия дәуірінде өмір сүрген терапсидтердің жойылған туысы. Олар мықты денелі, өсімдіктермен қоректенетін жануарлар еді, және гиппопотамдар сияқты, жартылай су ортасында да өмір сүрген болуы мүмкін. Олардың қысқа, қалың бастары болған, мүмкін, бір-бірімен басымен соғысып, күш сынасқан. Олардың шынтақ буындары, дерлік жүрмей, сүтқоректілерге тән қадаммен қозғалуға мүмкіндік берген. Олардың қалдықтары Оңтүстік Африканың Кару аймағында, Тапиноцефалус жинақтау аймағына жататын жерде табылған. Moschops сияқты терапсидтер – синапсидтер, олар 252 миллион жыл бұрын аяқталған Перм кезеңіндегі құрлықта басым болған жануарлар.
the 1983 children's television series
Moschops (Greek for "calf face") is an extinct genus of therapsids that lived in the Guadalupian epoch, around 265–260 million years ago. They were heavily built plant eaters, and they may have lived partly in water, as hippopotamuses do. They had short, thick heads and might have competed by head butting each other. Their elbow joints allowed them to walk with a more mammal like gait rather than crawling. Their remains were found in the Karoo region of South Africa, belonging to the Tapinocephalus Assemblage Zone. Therapsids, such as Moschops, are synapsids, the dominant land animals in the Permian period, which ended 252 million years ago.
Сипаттама
Мошоптар – ауыр денелі діноцефалиялық синапсидтер, ұзындығы шамамен 2 метрге жететін. Бас сүйегінің төменгі бөлігі кең және терең болған, бірақ жоғарғы жиегі тарлау болды. Сонымен қатар, жақ бұлғауы мен жақ аймағының бұрыштық бөлігі күшті жақ бұлшық еттерімен жақсы дамыған. Осыған байланысты және ұзын, жуан, мықты тістерге ие болғандықтан, мошоптардың қоректік заттары аз және цикадтардың сабақтары сияқты қатты өсімдіктермен қоректенетін өсімдіктер болғаны есептеледі. Тамақтың қоректік құндылығы төмен болғандықтан, олар ұзақ уақыт бойы тамақтануға мәжбүр болған. Бұл таксондардың анатомиясы оларға шынтақ буындарын кеңірек ашуға мүмкіндік берді, соның арқасында сол кездегі басқа жануарларға қарағанда сүтқоректілерге тән қозғалыспен жүруге болатын. Бұл олардың ауыр денелерін тамақтану кезінде оңай тасымалдауға көмектесті, сондай-ақ қысқа мерзімге жылдамдықпен қозғалуға мүмкіндік берді. Мошоптардың жартылай сулық өмір салған болуы мүмкін деген болжам да бар. 2017 жылы жарияланған зерттеулер бұл болжамды растады, Moschops capensis бас сүйегін синхротрондық сканерлеу арқылы орталық нерв жүйесінің жауынгерлік мінез-құлыққа бейімделгенін көрсетті. Олар титаносухидтер мен ірі тероцефалиялық түрлердің шабуылына ұшыраған.