Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Т-38 амфибиялық жеңіл танк – Екінші дүниежүзілік соғыста қолданылған совет амфибиялық жеңіл танк. Т-38 танкы, бұрынғы Т-37А жеңіл танкысының жаңартылған нұсқасы ретінде жасалған, алдыңғы танкысына қарағанда айтарлықтай жақсарту болмады және 1940 жылы Т-40 танкысымен ауыстырылды.
Soviet amphibious light tank
The T 38 amphibious scout tank was a Soviet amphibious light tank that saw service in World War II. Developed as a modernized version of the earlier T 37A light tank, the T 38 proved to be only a moderate improvement over its predecessor, and was eventually replaced in 1940 by the T 40.
Тарих
Т-37А-ның алғашқы сынақтары оның конструкциясындағы көптеген кемшіліктерді көрсетті, соның ішінде шектеулі қашықтығы, нашар жүзу қабілеті және сенімсіз беріліс пен жүріс бөлігі, бұл танк қозғалыс кезінде тізбектерінен айырылуына себеп болуы мүмкін. Осы кемшіліктерді жоюға арналған танктың жақсартылған нұсқасын жасау 1934 жылдың соңында Мәскеудегі №37 зауытта, бас конструктор Н. Астров пен бас инженер Н. Козыревтің басшылығымен басталды. Жаңа жобалау жұмысы настолько кеңейді ki, жобаға T-38 деген жеке атау берілді және 1935 жылдың маусымына дейін прототип аяқталды. Сол заманғы басқа жеңіл танктер сияқты, T-38 барлау және жаяу әскерге көмек көрсету мақсатында жасалды. Барлау танкы ретінде T-38 өте төменгі силуэтімен және жүзу қабілеті арқасында ұзақ қашықтыққа жылдам қозғала алу артықшылықтарына ие болды. T-38 әуемен тасымалдануға да арналған еді; 1936 жылғы Киев маневрлері кезінде танктер Туполев ТБ-3 бомбалаушыларымен, фюзеляж астына орнатылып тасымалданды. 1936 жылдан 1937 жылға дейін барлығы 1228 T-38 танкысы салынды, ал өндірісте екі жылдық үзілістен кейін 1939 жылы тағы 112 танк жасалды.
Early trials of the T 37A revealed many deficiencies in its design, including limited range, sub par buoyancy, and an unreliable transmission and running gear that could cause its tracks to fall off while on the move. Development of an improved version of the tank that would fix these flaws was begun in late 1934 at Factory No. 37 in Moscow, under the direction of Chief Designer N. Astrov and Chief Engineer N. Kozyrev. The redesign proved to be so extensive that the project was given the independent designation T 38, and a prototype was completed by June 1935. Like other light tanks of its time, the T 38 was designed for reconnaissance and infantry support roles. As a scout tank the T 38 had the advantages of a very low silhouette and good long range mobility through its ability to swim. The T 38 was also intended to be air portable; during the Kiev maneuvers in 1936, the tanks were transported by Tupolev TB 3 bombers, mounted under the fuselage. A total of 1,228 T 38 tanks were built from 1936 to 1937, with an additional 112 made in 1939 after a two year break in production.
Нұсқалар
T 38RT (1937), 71 TK 1 радиосымен жабдықталған нұсқа. OT 38 (1937), жалын шашушымен жабдықталған нұсқа, тек прототип. T 38M1 (1937), жетілдірілген планеталық берілісі бар прототип, өндіріске тым күрделі деп танылды. T 38M2 (1938), беріліс қорабы жақсартылған және қозғалтқышы ГАЗ М1-ге ауыстырылған модификация. 10 пилоттық сериялы танк салынды, T 40 танктерінің пайдасына қабылданбады. T 38TU, қосымша радио антеннасы бар басқару нұсқасы. SU 45 (1936), тәжірибелік 45 мм өзі жүретін артиллериялық қондырғы. T 38TT (1939), тәжірибелік қашықтан басқарылатын танк (телетанк). T 38 танкілері ШВАК-пен (1944), қолданыстағы танктерді T 40 немесе T 60 танктерінен алынған ШВАК зеңбіректермен жаңарту. Шамамен 120 танк өзгертілді, соның ішінде сол сияқты өзгертілген T 37A танктері де бар, олардың қызметі туралы ешқандай мәлімет жоқ.
T 38RT (1937), version equipped with 71 TK 1 radio. OT 38 (1937), flamethrower equipped version, prototype only. T 38M1 (1937), prototype with superior planetary transmission, considered too complex for production. T 38M2 (1938), modification improving the gearbox and replacing the engine with GAZ M1. 10 pilot series tanks built, rejected in favor of T 40. T 38TU, command version with extra radio antenna. SU 45 (1936), experimental 45 mm self propelled gun. T 38TT (1939), experimental remotely controlled tank (teletank). T 38 with ShVAK (1944), upgrade of existing tanks with ShVAK cannons reused from T 40 or T 60 tanks. Approximately 120 converted, including identically converted T 37A, nothing is known about their service.