Кіріспе

Самарай – Папуа-Жаңа Гвинеяның Мильн шығанағы провинциясындағы арал және бұрынғы әкімшілік астана. Арал тарихи тұрғыдан сауда порты және Австралия мен Шығыс Азия арасындағы тоқтау орны ретінде маңызды. Самарай қаласы осы аралда салынды және өркендеген шағында Папуа аймағында Порт-Морсбиден кейін екінші ірі қала болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде британдықтар жапондықтардың басып алуынан қауіптеніп, Самарай қаласын қиратуға бұйрық берді. Соғыстан кейін қайта жаңартылған және 1968 жылға дейін провинциялық бас кеңсе ретінде қызмет еткенімен, экономикалық өзгерістер Самарайдың бұрынғы облыстық мәртебесін толыққанды қайтаруына мүмкіндік бермеді, содан бері ол көбінесе тозыққа ұшырады. 2006 жылы Папуа-Жаңа Гвинея үкіметі аралды Ұлттық тарихи мұра аймағы деп жариялады.

География

Жаңа Гвинеяның оңтүстік-шығыс ұшында, Қытай бұғазында орналасқан Самарайдың ауданы шамамен 29 гектарды құрайды. 2014 жылғы халық санағы бойынша аралда 460 адам тұрды, бұл оны аймақтағы ең тығыз қоныстанған аралдардың біріне айналдырды. Арал Луизиада архипелагындағы Самарай аралдарының құрамына кіреді.

Елді мекен

Арал 1873 жылы HMS Basilisk кемесінің командалық құрамында болған капитан Джон Морсби тарапынан ашылған. Морсби алғашқыда аралға сол жерде тамақтанғандықтан «Динер аралы» деп ат қойған. Бес жыл өткен соң, 1878 жылы Лондон миссионерлік қоғамының С. Макфарлейн аралда миссионерлік станция құрды. Британдық Жаңа Гвинея үстінен протекторат жарияланғаннан кейін аралға үкіметтік қызметкер жіберілді. 1884 жылы бір саудагер мен алпыс папуас кемелерге арналған жағажай маңында дүкен ашты. Бастапқы жылдары Самарай үшін үлкен, ауру тудыратын батпақ денсаулыққа зиян келтірді, бірақ 1898 жылдан кейін ол толтырылып, жағдайы жақсарды. Арал өте үлкен және әдемі көрінісімен ерекшеленді. 1902 жылы Самарайдан экспортталған тауарлардың құны Порт-Морсбиден экспортталған тауарлардың құнынан үш есе жоғары болды. PBY Catalinas ұшақтарымен ұшқан 101-ші патрульдік эскадрилья (VP 101) станцияға орналастырылды. "USS San Pablo" (AVP 30) және "Aircraft Rescue Boat C 9485" кемелері де Самарай гидроұшақтар базасынан жұмыс істеді. Самарай соғыстан кейін қайта құрылса да, бұрынғы көлемі мен ықпалына толығымен оралмады. 1968 жылы Милне шығанағының әкімшілік орталығы Алотауға көшірілді. Бүгінде арал көбінесе оқшауланған және оның өткені туралы көптеген мәліметтер жоғалған. 2006 жылы Папуа-Жаңа Гвинеяның премьер-министрі сэр Майкл Сомар аралды Ұлттық тарихи мұра аймағы деп жариялап, "негізгі қызметтерді қалпына келтіріп, ескерткіштері мен ғимараттарын туристік орталық ретінде қайта жаңартуға" уәде берді.

Әкімшілік

Арал 2 округке бөлінген: Самарай Оңтүстік және Самарай Солтүстік. Екеуі де Бунбабвана ауылдық жергілікті басқару аймағының (LLG) құрамында, Самарай Муруа ауданында орналасқан, ал ол Милн Бей провинциясында.

Демография

Соңғы санақ бойынша халық саны 458 адамды құрап, тұрақты түрде азайып бара жатыр.

Көлік

Аралда жақында жаңартылған порт бар.

Танымал мәдениетте

"Соронг-Самарайға" (кейде "Sorong2Samarai" немесе "S2S" деп стильделеді) деген тіркес Папуа-Жаңа Гвинея және Батыс Жаңа Гвинеяда ынтымақ пен бірлік таныту үшін жиі қолданылады. Ол Индонезияның Оңтүстік-Батыс Папуа облысындағы Соронг қаласы мен Папуа-Жаңа Гвинеяның Милн-Бей провинциясының шығыс шебінде орналасқан Самарай қаласына сілтеме жасайды. Папуа тәуелсіздігі үшін күрескендер кейде оны Папуаның бірігу идеясын қолдау мақсатында, индонезиялық "Сабаңнан Мераукеге" деген сөз тіркесіне қарсы қолданады. 2016 жылы ARIA Music Awards жүлдесіне ие болған Папуа-Жаңа Гвинеялық австралиялық музыкант Airileke "Соронг Самарай" атты ән шығарды.