Аделаида Сити: Оңтүстік Австралияның футбол клубы тарихы

Кіріспе

Аделаида Сити Футбол Клубы – Оңтүстік Австралияның Аделаида қаласындағы футбол клубы. Клуб тарихи түрде «Ювентус» деп аталды – бұл атауды клубтың негізін қалаушылар Аделаиданың итальяндық қауымдастығында берген. Аделаида Сити – Австралияның ең табысты клубтарының бірі, үш рет ұлттық чемпион атанған. Сити 1977 жылы Ұлттық Футбол Лигасының негізін қалаушы мүшелерінің бірі болды, бұл Австралиядағы кез келген футбол түріндегі алғашқы ұлттық жарыс еді. Ұлттық жарыстар басталғалы бері тек екі клуб (Саут-Мельбурн және Маркони) ғана Австралия футболының жоғары лигасында одан көп уақыт өткізді. Сити қазірде тоқтатылған NSL-де 27 маусым өнер көрсетіп, 1986 жылы легендарлық жаттықтырушы Зоран Матич басшылығымен тұңғыш рет титул жеңіп алды. Клуб Матичтің басшылығымен 1992 және 1994 жылдары тағы екі чемпионатты ұтып алды. Ұлттық лига кезеңінде Сити NSL кубогын үш рет жеңіп алды – бұл көрсеткіш басқа клубтардан жоғары, және 1992 жылы лига мен кубокты бірдей жеңіп алды. 1987 жылы Океания клубтар чемпионатында жеңіс тойып, континенттік титулды ұтқан алғашқы австралиялық клуб атанды. Аделаида Сити тарихи тұрғыдан Австралия құрамасына шақырылған ойыншыларды көптеп даярлаған, ал клуб Маркони мен Саут-Мельбурннан кейін NSL клубтары арасында үшінші орында тұр. Австралия құрамасында ойнаған атақты Аделаида Сити ойыншылары: Джон және Росс Алоизи, Аурелио және Тони Видмар, Серджио Мельта, Джон Перин, Милан Иванович, Багси Ныскохус және Алекс Тобин. Бұрынғы NSL шабуылшысы және қазіргі жаттықтырушы Дамиан Мори ұлттық отандық лигада ең көп гол соққан рекордты иеленеді – 240 гол, оның 131-і Сити сапында соғылған. Тобин Австралияның отандық жарыстарында ең көп ойын өткізген рекордты сақтайды – 522 ойын, оның ішінде 436 ойын Сити үшін. 2003 жылы лиганың соңғы маусымы басталар алдында NSL-ден шыққаннан кейін Аделаида Сити Оңтүстік Австралияның Ұлттық Премьер Лигасында өнер көрсетуде. Клуб Оңтүстік Австралияда 17 рет бірінші дивизион титулын жеңіп алды, оның 12-сі 1977 жылы NSL-ге қосылмас бұрын, ал қалған 5-еуі ұлттық жарыстарға қатысуын аяқтағаннан кейін жеңіліссіз болды. Сити сонымен қатар Федерация кубогын басқа клубтардан көп рет жеңіп алды – Оңтүстік Австралияның нокаут турнирін 17 рет ұтып алды. Клубтың 2014 жылғы кубок финалында дәстүрлі қарсыласы Батыс Аделаиданы жеңісі 2014 жылғы FFA Кубогына қатысуға мүмкіндік берді, онда ол жартылай финалға жетіп, Батыс Сидней Уондерерсті 1:0 есебімен жеңіп, A лигасының командасын жеңген алғашқы NPL клубы атанды.

Association football club in South Australia, Australia

Adelaide City Football Club is a soccer club based in Adelaide, South Australia. The club was known historically as Juventus — the original name given to the club by its founders in Adelaide's Italian community. Adelaide City is one of Australia's most decorated sides, having been crowned national champion three times. City became one of the founding members of the National Soccer League in 1977, Australia's first national competition of any football code. Only two clubs (South Melbourne and Marconi) have spent more time in the top tier of Australian soccer since national competition began. City competed in the now defunct NSL for 27 seasons, winning its first title in 1986 under legendary coach Zoran Matić. The club went on to win two more championships under Matić in 1992 and 1994. During its national league stint, City also won the NSL Cup three times – more than any other club – achieving a league/cup double in 1992. In 1987, it became the first Australian club in history to win a continental title when it claimed the Oceania Club Championship. Adelaide City has historically been one of the most prolific producers of players selected for the Australian national team, with the club providing the third most Socceroos of any NSL club behind Marconi and South Melbourne; notable Adelaide City players who have gone on to represent Australia include John and Ross Aloisi, Aurelio and Tony Vidmar, Sergio Melta, John Perin, Milan Ivanović, Bugsy Nyskohus and Alex Tobin. Former City NSL striker and current coach Damian Mori holds the record for the most goals scored in the national domestic league with 240 – 131 of which were scored in City colours. Tobin holds the record for playing the most senior games in Australian domestic competition with 522, including 436 for City. Since it withdrew from the NSL just before the league's final season began in 2003, Adelaide City has competed in the National Premier Leagues South Australia. It has won a record 17 first division titles in South Australia, 12 of which came before City entered the NSL in 1977 and a further five since its participation in national competition ended. City has also claimed more Federation Cup titles than any other club, having won the South Australian domestic knockout title on 17 occasions. The club's 2014 cup final win over traditional rival West Adelaide saw it qualify for the 2014 FFA Cup, in which it reached the quarter finals and became the first NPL club to eliminate an A League side when it defeated Western Sydney Wanderers 1–0.

Шығуы және алғашқы жылдары

Клуб Аделаида қаласындағы Хиндли көшесіндегі Бейлетти спорт дүкенінің артқы бөлмесінде дүкен иесі Марио Бейлетти және «Савоя» клубының бұрынғы мүшелерінің шағын тобымен құрылды. Қаланың итальяндық қауымдастығының мүшелері тарапынан негізінен қолдау көрсетілген клуб 1946 жылдан бастап итальяндық клубтың атымен «Ювентус» деп аталды, ал 1960 жылы «Аделаида Ювентус» деп қайта аталды. Бейлетти клубтың құрылған алғашқы 14 жылында төраға болып қызмет етті, содан кейін Оңтүстік Австралия футбол федерациясындағы жетекші лауазымдарда болғаннан кейін Хиндмарш стадионының батыс трибунасы оның құрметіне аталды. «Ювентус» Оңтүстік Австралия футболының екінші дивизионында өмірін бастады және алғашқы әрекетінде бірден жоғары дивизионға өтті. Алайда, 1947 жылы «Ювентус» тікелей екінші деңгейге түсіп, тағы екі жыл сол деңгейде қалды. 1949 жылы «Ювентус» қайтадан жоғары дивизионға көтерілді және клубтың Ұлттық футбол лигасына қатысқан бірнеше маусымын есептемегенде, Оңтүстік Австралия футболының ең жоғары деңгейінде қалып қойды. Алғашқы жұлдызды ойыншылардың қатарында соғыстан кейінгі итальяндық эмигрант Фулвио Пагани болды, ол Австралия ұлттық құрамасына шақырылған қорғаушы еді. 1953 жылы көптеген штаттық чемпионаттардың біріншісі жеңіліп алынды. Бұдан кейін 1950 жылдардың соңына дейін тағы бес титул жеңіліп алынды, соның ішінде 1956 мен 1959 жылдар арасында бес рет қатарынан жеңіске жетілді. 1953 және 1959 жылдар аралығында клуб 127 ойынның 106-сын жеңіп, қатысқан жеті чемпионаттың алтауын жеңіп алды. 1960 жылдары тағы үш Оңтүстік Австралия чемпионаты жеңіліп алынды, ал 1970 жылдары 1976 жылға дейін тағы үш титул жеңіліп алынды. Клубтың бастапқы үйі – Аделаидадағы Кенсингтон Овал, сол кезде Олимпиадалық спорт алаңы деп аталды. Клубтың қалыптасу кезеңінде ұлттық аренада оның әлеуетінің белгілері көрінді. «Аделаида Ювентус» 1962 жылы өткен алғашқы Австралия кубогына қатысып, ұлттық нокаут турнирінде үшінші орынды иеленді. Оның кубоктағы жолы ұлттық лигадағы бәсекелестері «Брисбен Азурри» және «Сидней Хакоа» командаларына қарсы жеңіске жетті, бірақ Хиндмарш стадионында 5000 көрерменнің алдында «Сент-Джордж Будапешт» командасына 3:0 есебімен жеңілгеннен кейін финалға өте алмады. «Ювентус» 1963 жылы Австралия кубогының жартылай финалына қайтадан жетті, бірақ бұл жолы болашақ чемпион «Порт-Мельбурн Славия» командасы оның финалға үмітін күйретіп жіберді. Клуб 1968 жылғы турнирдің соңғы басылымынан басқа барлық турнирлерге қатысты, бірақ ешқашан ширек финалдан асып өткен емес.

The club was founded in a back room of the Bailetti sports store on Hindley Street, Adelaide by the shop's owner Mario Bailetti and a small group of former members of a club called Savoia. Supported primarily by members of the city's Italian community, the club was originally called Juventus after the Italian club from 1946 and subsequently renamed Adelaide Juventus in 1960. Bailetti served as chairman for the first 14 years of the club's existence and, after also serving in senior executive roles with the South Australian Soccer Federation, later had the western grandstand of Hindmarsh Stadium named in his honour. Juventus began life in the second division of South Australian soccer, winning promotion at its first attempt. However, Juventus was relegated straight back to the second tier in 1947, where it remained for another two years. In 1949, Juventus was promoted again and it has remained at the highest level of South Australian soccer ever since, save for several seasons during the club's National Soccer League stint. Early star players included Italian post war migrant Fulvio Pagani, a fullback who was also selected for the Australian national team. The first of many state championships arrived in 1953. This was followed by another five titles before the end of the 1950s including an unprecedented four in a row between 1956 and 1959. Between 1953 and 1959, the club won 106 of 127 games and six of seven championships it contested. An additional three South Australian championships were won in the 1960s and three more titles were won in the 1970s up until 1976. The club's original home was Kensington Oval, Adelaide, then known as Olympic Sports Field. During the club's formative years, there were already signs of its potential on the national stage. Adelaide Juventus competed in the inaugural Australia Cup in 1962, finishing third in the national knockout tournament. Its cup run produced wins over eventual national league rivals, Brisbane Azzurri and Sydney Hakoah, before it was denied a place in the final courtesy of a 3–0 loss to St George Budapest in front of 5000 spectators at Hindmarsh Stadium. Juventus reached the semi finals of the Australia Cup again in 1963, this time having its final hopes dashed by eventual champion Port Melbourne Slavia. The club competed in all but the last edition of the tournament in 1968 but never again progressed beyond the quarter finals.

Ұлттық футбол лигасына кіру

1977 жылы клуб өзін «Аделаида Сити» деп атады және NSL біріншілігінің алғашқы құрамына кірді; кез келген футбол түріндегі Австралияның алғашқы ұлттық лигасы. Команда капитаны Фрэнк Листер болды, ол кейіннен 2004 жылы Оңтүстік Австралия футбол құрмет залына енгізілді. Клубтың алғашқы NSL жаттықтырушысы Эдмунд Крефт болды. Роджер Романович, Рон Фрейзер, Фред Юнг, Зоран Матич, Листер, Джон Перин, Дэвид Лийн, Серджио Мельта, Брайан Норткотт, Джон Ныскохус және Гэри Марокки «Ақ-қаралар» сапында ұлттық лигадағы алғашқы ойында алаңға шықты, Олимпиадалық спорт алаңында «Брисбен Лайонс» командасымен 0:0 есебімен тең түсті, бұл ойынды 6320 көрермен тамашалады. «Сити» NSL бірінші маусымында төртінші орынды иеленді, ал кейін «Сидней Сити» деп аталған «Истэрн Сабёрбс» командасынан 6 ұпайға қалып қойды. NSL тұжырымдамасын қолдаушылардың бірі болған «Сити» өзінің алғашқы маусымында 7400 орташа көрерменді тіркеді, бұл лигадағы ең жоғары көрсеткіш болды. Дианс 1980 жылға дейін «Сити» сапында қалды. NSL бірінші маусымының тағы бір жарқын сәті – Виктория штатының «Мурулбарк» клубына 10:3 есебімен жеңіс. Австралиялық клубтың ұлттық лига матчында 10 гол соққан жалғыз ойыны осы болды. Чемпиондық титул «Ситиге» 1987 жылы алғашқы Океания клубтық чемпионатына қатысуға мүмкіндік берді. Шындығында, бұл турнир «Сити» үшін бір ойыннан тұрды, онда 1986 жылғы Жаңа Зеландия ұлттық футбол лигасының жеңімпазы «Юниверсити Маунт Веллингтон» командасымен кездесті. «Хиндмарш» стадионында 3500 жанкүйердің алдында «Сити» 1:1 есебімен тең түсіп, пенальтилер сериясында «Юнимоунтты» жеңді, ал үй иелерінің голын Муллен соқты. Океания чемпионаты 1999 жылға дейін қайтадан өткізілмеді. NSL келесі маусымда 14 командадан тұратын бірыңғай турнирге қайта оралды, бірақ «Сити» көңіл көншітпеді, чемпиондық маусымын 10-орынмен аяқтады. «Аделаида» клубы 1989-90 маусымында ғана, NSL жазғы уақытқа ауысқанда финалдық турнирге оралды. Алайда, олар өз алаңында «Сидней Олимпик» командасынан жеңіліп, турнирден шығарылды.

Алтын дәуір

Қала 1990-жылдардағы ең жақсы жылдарын басынан өткерді. Клуб 1990–91 маусымында үшінші орынды иеленді, бұл «Мельбурн Хорватиясынан» төрт ұпайға қалып қойды. Финалда олар өз алаңынан тыс жерде «Оңтүстік Мельбурн Гелласпен» кездесіп, Мельбурнда 4:2 есебімен жеңілді. Үштікке кіргендіктен, екі мүмкіндік алған «Сити» өз алаңында Джо Малленнің 93-ші минуттағы голының арқасында «Маркони Фэрфилдті» 1:0 есебімен жеңіп, қайта жаңғырды. Алайда, жартылай финалда «Оңтүстік Мельбурнның» Пол Тримболисі «Ситидің» жүрегін ауырлатқан жалғыз голды соқты. «Оңтүстік» финалда өміріне қас дұшпаны «Мельбурн Хорватиясына» қарсы пенальтилер сериясында жеңіс оді. «Ситидің» маусымы оның жұлдызды қорғаушысы Милан Ивановичке жеке сыйлықтармен танылды, ол Югославияның «Ред Стар Белградтан» келгеннен кейін NSL жылдың үздік ойыншысы атанды, ал Жылдың жаттықтырушысы – Зоран Матич. Келесі маусымда «Сити» екінші чемпионатын жеңіп алды. Клуб үйде және сыртта төртінші орынды иеленсе де, финалға мамандар ретіндегі беделі нығайып келе жатты. Карл Веарт гол соққанда, «Зебралар» Хиндмаршта «Воллонгонг Ситиді» 1:0 есебімен жеңді. Содан кейін Веарт сыртта екі рет гол соқты, соның ішінде қосымша уақытта жеңіс голын соқты, «Сидней Олимпиадасына» қарсы. Веарттың финалдағы төртінші голы және дамып келе жатқан жұлдыз Росс Алоизидің голдары «Ситиге» Олимпиадалық паркте «Оңтүстік Мельбурннан» 2:0 есебімен жеңіс сыйлады. «Мельбурн Хорватиясына» қарсы өткен үлкен финалда 0:0 есебімен тең ойнаған «Ситиге» сәттілік келді, олар пенальтилер сериясында жеңіп, екінші NSL титулын жеңіп алды. «Хорватия» екі жыл қатарына үлкен финалда қарсыластарына пенальтилер сериясында есе жіберді. «Аделаида Сити» 1992–93 маусымында қатарынан жеңіске жетпей, турнир кестесінде үшінші орынды иеленгеннен кейін «Маркониге» 1:0 есебімен жеңілді. «Сити» өздерінің ең үлкен қарсыластары «Вест Аделаида» және «Оңтүстік Мельбурн» командаларын жеңіп, шешуші ойынға жолдама алды. Келесі маусымда «Зебралар» ұлттық титулын қайтарып алды. Биылғы чемпионатта 5-ші орынды иеленсе де, «Сити» «Сидней Юнайтед», «Маркони» және «Оңтүстік Мельбурн» командаларын жеңіп, финалға шыға алды. Оның ең үлкен финалдарында жас Дамиан Мори, сондай-ақ Австралияның ең үздік гол соққан ойыншыларының бірі болған Брэд Хасселл және Тони Видмар көзге түсті. «Сити» Олимпиадалық парктегі финалда «Мельбурн Найтс» командасымен кездесті. Мори ойынның жалғыз голын соғып, «Ситиге» өзінің бұрынғы клубына қарсы үшінші чемпионатын сыйлады, ол төрт маусымда үш үлкен финалда жеңіліс тапқан еді. Хорватиялық «Найтс» келесі маусымда «Ситиге» кек қайтарды, тұрақты маусымнан кейін кестеде бір ұпаймен басымдық танытып, көшбасшы болды. Содан кейін «Сити» жартылай финалда «Найтс» клубын екі ойын қорытындысы бойынша жеңіп, үйдегі ірі финалға жолдама алды. «Найтс» қарсыластары «Оңтүстік Мельбурн» командасын жеңіп, ірі финалға жолдама алды. Бұл ойында осы маусымдағы ең үздік екі гол соққан ойыншы бір-біріне қарсы шықты, «Найтстың» Марк Видукасы 18 гол соқты, ал «Ситидің» Дамиан Морисі 17 гол соқты. 16000-нан астам жанкүйердің алдында «Найтс» командасы Оңтүстік Австралияда «Аделаида Ситиді» алғаш рет жеңіп, алғашқы ұлттық титулын жеңіп алды. Жеңіліске қарамастан, Матич қайтадан «Жылдың жаттықтырушысы» атағына ие болды. «Сити» келесі алты маусымның әрқайсысында финалға шықты, бірақ тағы бір үлкен финалға жете алмады. Оның қатарынан 11 финалға қатысуы ұлттық рекорд болып табылады. Дамиан Мори 1996 жылы «Сити» үшін 31 голмен ең үздік голгердің алғашқы үш сыйлығын жеңіп алды. Оның гол соғудағы еңбегі оны «Жылдың үздік ойыншысы» атауына жеткізді.

City enjoyed its finest years during the 1990s. The club finished third in the 1990–91 season, four points behind Melbourne Croatia. In the finals, they faced South Melbourne Hellas away from home, losing 4–2 in Melbourne. City, which had a double chance due to its top three finish, rebounded and beat Marconi Fairfield 1–0 at home thanks to a 93rd minute Joe Mullen goal. However, in the preliminary final, South Melbourne's Paul Trimboli scored the only goal to break City hearts. South went on to win the grand final on penalties against arch rivals Melbourne Croatia. City's season was recognised with individual awards to its star defender, Milan Ivanović, who was named NSL Player of the Year after arriving from Yugoslav giants Red Star Belgrade, and Coach of the Year Zoran Matić. The following season saw City win its second championship. While the club finished fourth after the home and away rounds, its reputation as a finals specialist continued to become stronger. A Carl Veart goal gave the Zebras a 1–0 win over Wollongong City at Hindmarsh. Veart then scored twice away from home, including an extra time winner, against Sydney Olympic. Goals from Veart, his fourth of the finals campaign, and rising star Ross Aloisi gave City a 2–0 win over South Melbourne at Olympic Park. A 0–0 draw in the grand final against Melbourne Croatia went City's favour, as they won on penalties to claim their second NSL title. Croatia had lost two grand finals in two years on penalties to rival clubs. Adelaide City narrowly failed to go back to back in the 1992–93 season, losing the grand final 1–0 to Marconi after finishing third on the ladder. City had defeated their biggest rivals West Adelaide and South Melbourne to reach the decider. The following season, the Zebras reclaimed their national title. Despite finishing fifth on the table, City was able to reach the grand final by downing powerhouses Sydney United, Marconi and South Melbourne. Its biggest finals performers included a young Damian Mori, who went on to become one of Australia's greatest ever goalscorers, Brad Hassell and Tony Vidmar. City faced the Melbourne Knights in the grand final at Melbourne's Olympic Park. Mori scored the only goal of the game, giving City their third championship against his former club, which had now lost three grand finals in four seasons. The Croatian backed Knights exacted revenge on City the following season, edging them out by one point to top the table after the regular season. City then beat Knights over two legs in the semi finals to secure a home grand final. Knights beat their rivals South Melbourne to qualify for the grand final. The patch pit that season's two top goalscorers against one another, the Knights' Mark Viduka having scored 18 goals and City's Damian Mori 17. In front of more than 16,000 fans, the Knights defeated Adelaide City for the first time in South Australia to claim their first national title. Despite the loss, Matić was again named Coach of the Year. City made the finals in each of the following six seasons but failed to reach another grand final. Its run of 11 consecutive finals series stands as a national record. Damian Mori won the first of his three top goalscorer awards for City in 1996, with 31 goals for the season. His goalscoring efforts also saw him named Player of the Year.

NSL соңғы жылдары

Клуб 2000/01 маусымға қарай өзін Аделаида Форс деп қайта брендтеді, Аделаиданың итальяндық қауымдастығынан тыс өздерін танытуға тырысып. Сити Форс ретіндегі алғашқы маусымында финалға қатыса алмады және келесі жылы соңғы орыннан екінші болды, бұл олардың NSL-дегі ең нашар маусымы еді. Бұл клубтың жұлдызды шабуылшы Моридің жоқ болған алғашқы маусымы болды, ол толық уақытты кәсіпқойға айналу ұсынысын алғаннан кейін Перт Глори клубына өтті. Мори 2004 жылы NSL жабылып, кейін Сити клубына оралғанға дейін Батыс Австралия клубында ойнады. 2002/03 маусымы, NSL-дегі олардың соңғы маусымы, Сити бұрын клубта екі жыл ойнаған итальяндық шабуылшы Клаудио Пелосиді шақырды. Пелосидің голдары Ситиге финалдық кезеңге оралуға көмектесті. NSL финал форматын алты үздік команда арасында 10 матчтан тұратын дөңгелек турнирге өзгертті. "Олимпик Шаркс" командасы алты ұпайлық бонусты алды, және Ситидің финалдағы батыл күш-жігеріне қарамастан, олар "Акулалар" командасынан екі ұпайға қалып қойып, финалға өте алмады. Ситидің соңғы NSL матчында олар Хиндмарш стадионында 3833 жанкүйердің алдында "Солтүстік Рух" командасын 6:0 есебімен жеңді. 2003 жылдың 31 тамызында, NSL-де 27 маусымнан кейін Аделаида Сити қаржылық қиындықтарға байланысты ұлттық лигадан шығатынын жариялады. Клуб келесі жылы Оңтүстік Австралия штатының чемпионатында ғана қатысатын командаларды құрды.

Мемлекеттік бәсекеге қайта оралу

Сити Оңтүстік Австралия жарыстарында, тіпті оның негізгі құрамы NSL-де ойнаған кезде де бақ сынасты. Дегенмен, ұлттық лигадан шыққаннан кейін Ситидің үздік командасы штаттық лигаға табысты оралды. 2005 жылы клуб Премьер-лиганың шешуші ойынын жеңіп алды, бірақ тұрақты маусымда Солтүстік-Шығыс MetroStars-тан жеті ұпайға қалып қойды. Аделаида Сити 2006 жылы үш жүлде – Errea Cup, 2006 жылғы FFSA Super League (SA Премьер Лигасының жаңа аты) және FFSA Adelaide United Cup турнирлерін жеңіп, «требл» жасады. Сити өткен маусымдағы шешуші ойынның қайталануында Errea Cup финалында Raiders командасымен кездесті. Сити 5:0 есебімен жеңіске жетті. Super League-де Сити жыл бойында қызыл сызықтан өткізбей, маусымды үш ойынмен және айқын гол айырмасымен көшбасшы ретінде аяқтады. Содан кейін Сити FFSA Adelaide United Cup турнирін Аделаида Blue Eagles командасын 4:1 есебімен жеңіп алды. Шабуылшы Джонатан Негус хет-трик жасап, ең үздік ойыншыға берілетін Джон Космина жүлдесін жеңіп алды. Дамиан Мори, қазір Ситидің бапкері, 2007 және 2008 жылдары клубты Оңтүстік Австралияның үшінші және төртінші титулдарына жеткізді. 2009 жылғы шешуші ойында клуб MetroStars командасына есе жіберіп, бес рет қатарынан чемпиондық атаққа ие болу мүмкіндігінен айырылды. Алайда, олар 2010 жылы Аделаида Blue Eagles командасын жеңіп, Оңтүстік Австралия чемпионатында тағы да жеңіске жетті – Моридің бапкерлігімен алты маусым ішінде бесінші рет. Blue Eagles келесі жылы өш алды, шешуші ойында Ситиді пенальтилер сериясында жеңіп алды. Сити 2012 жылғы шешуші ойында MetroStars командасына да есе жіберді. 2014 жылы Сити Federation Cup турнирін жеңіп алды, Hindmarsh Stadium-да өткен финалда бұрынғы NSL қарсыласы West Adelaide командасын 4:1 есебімен жеңді. Сол жылдың 12 тамызында Аделаида Сити 2014 жылғы FFA Cup турнирінің 1/32 финалында Western Sydney Wanderers командасымен ойнады. Wanderers командасының құрамында Николай Топор-Стэнли, Анте Чович және Томи Юрич сияқты ойыншылар бар еді және олар жеңіске жететін басты үміткерлер саналды. Ойын аяқталуға 15 минут қалғанда, есеп 0:0 тең болғанда, Ситидің жартылай қорғаушысы Томас Лав жеке шабуылға шығып, бірнеше ойыншыны жеңіп, Аделаида Сити үшін жеңіс голын соқты. Бұл жеңіс клуб үшін үлкен жетістік болды, өйткені олар FFA Cup турнирінің бірінші маусымында A Лигасының командасын жеңген алғашқы жартылай кәсіби команда болды. Аделаида турнирдің ширек финалына дейін жетіп, 1/8 финалда Brisbane Strikers командасын 1:0 есебімен жеңді, бірақ Bentleigh Greens командасынан 2:1 есебімен қосымша уақытта жеңіліске ұшырады. Сити 2016 жылы Оңтүстік Австралия National Premier Leagues турнирінің шешуші ойынына оралды, бірақ тұрақты маусым кестесінде көшбасшы болғанына қарамастан, Campbelltown City командасына есе жіберіп, 2011 жылдан бері Оңтүстік Австралия чемпионатында жеңіске жете алмады. 2018 жылдың 17 ақпаны клуб тарихында есте қаларлық күн болды, өйткені қалалық қарсыластары South Adelaide командасы 10:0 есебімен жеңілді.

City competed in the South Australian competitions even while its senior side played in the NSL. However, after its departure from the national league, City's top side enjoyed a successful return to the state leagues. In 2005, the club won the Premier League grand final, despite finishing seven points shy of the North Eastern MetroStars during the regular season. Adelaide City completed the treble in 2006 winning three trophies, the pre season Errea Cup, the 2006 FFSA Super League (a rebranded SA Premier League) and the FFSA Adelaide United Cup. City met Raiders in the Errea Cup final in what was a rematch of the previous season's Grand Final. City breezed through winning 5–0. In the Super League, City fought off tough competition for the majority of the year and ended the season three games clear on top of the table with a healthy goal difference. City then went on to win the FFSA Adelaide United Cup with a comprehensive 4–1 victory over Adelaide Blue Eagles. Striker Jonathan Negus scored a hat trick and won the John Kosmina Medal awarded to the best on ground. Damian Mori, now coach of City, led the club to its third and fourth straight South Australian titles in the 2007 season and 2008 season. The club lost to MetroStars in the 2009 grand final, preventing them from claiming five championships in a row. However, they defeated Adelaide Blue Eagles to win the SA title again in 2010—their fifth in six seasons with Mori as coach. Blue Eagles exacted revenge the following year, defeating City on penalties in the grand final. City also lost the 2012 grand final to MetroStars. In 2014, City won the Federation Cup defeating old NSL rivals West Adelaide 4–1 in the final at Hindmarsh Stadium. On 12 August that year, Adelaide City played Western Sydney Wanderers in the round of 32 of the 2014 FFA Cup. The Wanderers team featured players such as Nikolai Topor Stanley, Ante Čović and Tomi Jurić and were overwhelming favourites to progress. With 15 minutes left, and the scores tied at 0–0, City midfielder Thomas Love went on a solo run, beating several players and scored the winning goal for Adelaide City. The victory was a massive result for the club who were the first semi professional side to defeat an A League side in what was the first ever season of the FFA Cup. Adelaide managed to progress to the quarter finals of the tournament, beating Brisbane Strikers 1–0 in the round of 16, not before being eliminated by Bentleigh Greens in a 2–1 extra time loss. City returned to the South Australian National Premier Leagues grand final in 2016 but, despite having topped the regular season table, lost to Campbelltown City and failed to claim its first South Australian championship since 2011. 17 February 2018 was a memorable day in the club history when city rivals South Adelaide were defeated with 10–0.

Түстер, белгілер және лақап атаулар

Аделаида Сити 1946 жылы «Ювентус» ретінде құрылды. Бүгінгі күнге дейін «Ювентус» немесе «Юве» деген лақап аты сақталып келеді. Оның дәстүрлі ойын формасы итальяндық клубтың қара және ақ жолақтарымен байланысты. Осы ерекше дизайнға байланысты клуб «Қара және ақтар» деп те аталады. Клубтың итальяндық «Ювентус» клубының танымал қара және ақ жолақтарын киюге жасаған алғашқы тытырауы, Оңтүстік Австралия Футбол Федерациясы лигада бір ғана қара және ақ команда болуы керек деген шешім қабылдағанда, Порт-Аделаиданың қара және ақ командасы басымдық алғанда тоқтатылды. Сөйтіп, «Ювентус» 1949 жылға дейін ақ «J» әрпі бар көк түсті форма киді, содан кейін ғана қара және ақ жолақты киюге рұқсат алды. 1990 жылдары клуб бірнеше маусым бойы «Зебралар» деп танылды. Клуб логотипі итальяндық үш түсті алып тастауға мәжбүр болғаннан кейін бірнеше маусым бойы «Зебралар» атауын тасыды. Содан кейін клуб Ұлттық Лигадағы соңғы төрт маусымында «Аделаида Сити Форс» деген атауды қабылдады. «Форс» атауын пайдаланған кезде клуб өз үй формасына қызғылт сары түсті қосты және осы түсті сыртқы формасында да қолданды. Ұлттық жарыстан шыққаннан кейін клуб «Форс» атауын тоқтатты және дәстүрлі «Жуве» немесе «Қара және ақтар» лақаптарына, сондай-ақ дәстүрлі түстер схемасына қайта оралды. Клубтың қазіргі логотипінде кенгуру мен зебра бейнеленген, ол Австралия және Италия мұрасын құрметтейді, сонымен қатар клубтың ұлттық чемпионаттарының әрқайсысын білдіретін үш жұлдыз бар.

Стадион

Клуб өз үй ойындарын Оукдендегі Аделаида Сити Парк стадионында өткізеді, ол Аделаида қаласының орталығынан солтүстік-шығысқа қарай 12 км қашықтықта орналасқан. Ұлттық футбол лигасы кезінде «Сити» алғашқы ойындарын Кенсингтон қалашығының ішкі шығыс бөлігіндегі «Олимпиадалық спорт алаңында» өткізді, содан кейін – Оңтүстік Австралияның футболға арналған «Хиндмарш» стадионында.

Аделаида қаласының әйелдері

Аделаида қалалық әйелдер клубы – клубтың әйелдер командасы.

Қолдаушылар

Аделаида қаласы дәстүрлі түрде Оңтүстік Австралиядағы Аделаиданың ірі итальяндық қауымдастығынан қолдау алған. Солтүстік-шығыс аймағында орналасқан болғанымен, Ұлттық футбол лигасының ұзақ тарихының арқасында қаланың барлық жерінде жанкүйерлері бар. Алты маусым бойы Аделаида ұлттық деңгейдегі жалғыз өкілі болды.

Аделаида Юнайтед ФК

2003 жылы NSL-ге қосылғаннан бастап және содан кейінгі А Лигасы ерлер турнирінде Аделаида Юнайтед ешқашан Ситимен кәсіби жарыста кездеспеген. Бірақ 2022 жылғы Австралия кубогының 1/16 финалында ServiceFM стадионында 3327 көрерменнің алдында екі команда да бір-біріне қарсы ойнағанда бұл өзгерді. Екі команда да қосымша уақыттан кейін 2:2 есебімен тең түсті, нәтижесінде пенальти сериясы болды. Юнайтед пенальтилер бойынша 4:1 есебімен жеңіске жетті, ал Джо Гаучидің екі шабуы Ситидің Джей Кинг пен Зак Уотерсінің гол соғуын қабылдамады.

Батыс Аделаида СК

Клубтың ең басты қарсыласы – Вест-Аделаида, бұл клубқа дәстүрлі түрде Аделаиданың грек қауымдастығы қолдау көрсетіп келеді және олармен Сити Аделаида дербисін өткізеді. Италиялықтар мен гректер Оңтүстік Австралияның ең ірі көшіп келген халықтарының бірі болды және 1977 жылы Ұлттық футбол лигасы құрылғанда, тиісінше «Ювентус» және «Геллас» деп аталған өз клубтарын жарыққа шығарды, олардың ынталы жақтастары болды. «Вест» 1978 жылы ұлттық чемпионатты жеңіп алған Аделаида клубы болды, ал «Сити» келесі екі онжылдықта үш титулға ие болды. «Ювентус» пен «Геллас» арасындағы ойындар әдетте көп көрермендерді тартты, бірақ кейін «Аделаида Акулалары» деп аталған «Геллас» 1999 жылы Ұлттық футбол лигасынан шығып, кез келген деңгейде футбол ойнауын тоқтатты. 2008 жылы «Вест-Аделаида» футбол командасын қайта құрып, Оңтүстік Австралия лигасында ойынға қайта оралды, бұл бұрынғыдай қызықты дербиге жаңа серпіліс берді. 2014 жылы екі команда Федерация кубогының финалында кездесіп, «Сити» 4:1 есебімен жеңіске жетті.

Басқа бәсекелестік

Аделаиданың басқа да үлкен қарсыластары Мельбурн Найтс клубын қамтиды. Екі команданың ең табысты жылдары 1990-шы жылдарда болды және олар төрт маусым ішінде үш рет финалда кездесті. Сити сол финалдардың екеуінде жеңіске жетті, екеуі де Мельбурнда өтті, ал хорваттар қолдаған Найтс 1995 жылғы чемпионатта Аделаида Ситиді Аделаидада алғаш рет жеңді. Екі команда 2003 жылдан бері, Аделаида Сити NSL-ден шыққаннан бері ойнаған жоқ. Найтс қазір Ұлттық Премьер Лигасы Викторияда өнер көрсетеді. NSL-де ойнаған кезінде Сити лиганың басқа да танымал ірі клубтарымен – гректер қолдаған Оңтүстік Мельбурн және Сидней Олимпик, италиялық Маркони және хорваттар қолдаған Сидней Юнайтедпен қызықты және әділ бәсекелестікке түсті. Оңтүстік Австралия чемпионатына оралғаннан бері Ситидің басты қарсыластары итальяндық қолдауы бар және солтүстік-шығыс аймағындағы басқа клубтар – Аделаида Блю Иглз, Кэмпбелтаун Сити және Метростарс болды.