Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1965 жылы обсерватория Беркли университетінің шығысына қарай, Лафайетт, Калифорниядағы Russell резервациясындағы төбелерге көшірілді. 1968 жылы обсерватория Тинсли лабораториясы жасаған жаңа Ritchey-Chrétien телескобымен жабдықталды. Содан бері обсерватория түрлі эксперименттер мен құралдарды сынау полигоны ретінде қолданылып келеді. Кацманның автоматты бейнелеу телескобының алдағы нұсқасы 1990 жылдардың басында Лейшнер обсерваториясында сынақтан өтті, ал 2000 жылдардың басында Лейшнерде Allen телескобы массивінде қолданылатын телескоптардың алғашқы прототипі таныстырылды. Лейшнер обсерваториясының телескопы бакалавриат студенттеріне астрономиялық оқулар жүргізуде жиі қолданыла береді, ал басқа телескоп қолдан шығарылып, жарамсыз күйде тұр. 2012 жылы Сан-Франциско мемлекеттік университетінің физика және астрономия факультеті осы телескопты сатып алды. SF State және UC Berkeley қызметкерлері бірлесіп үлкен телескоптың моторларын және басқару жүйесін жөндеп, жаңартты; сондай-ақ SF State жиі тұманға толы Сан-Франциско кампусында қашықтықтан бақылау стансасын орнатты.
In 1965, the observatory was relocated a short distance east of the Berkeley campus in the hills of Lafayette, California, on the Russell Reservation. In 1968, the observatory was equipped with a new Ritchey Chretien telescope built by Tinsley Laboratories. Since, the observatory has been used as a testing ground for a variety of experiments and instruments. The predecessor to the Katzman Automatic Imaging Telescope was tested at Leuschner Observatory in the early 1990s, and in the early 2000s, the first prototype of the telescopes used at the Allen Telescope Array was unveiled at Leuschner. Leuschner Observatory's telescope continues to be regularly used in undergraduate astronomical instruction, while the telescope was decommissioned and is in disrepair. In 2012, the physics and astronomy department of San Francisco State University bought into the telescope. SF State and UC Berkeley staff jointly refurbished and upgraded the motors and control system of the larger telescope; SF State also installed a remote observing station based in its frequently fog laden San Francisco campus.
Оптикалық/ инфрақызыл
Лейшнер обсерваториясында екі оптикалық телескоп бар, біреуінің диаметрі – , екіншісінікі – . 2010 жылғы мәлімет бойынша, телескоп қолдануға жарамсыз, ал телескоп жаңартудан өтуде. телескоп Ричи-Кретиен конструкциясымен жасалған және көрінетін жарықта бақылаулар үшін зарядпен байланысты құрылғымен (CCD) және 2000 жылы UC Берклидегі бакалавр студенттері үшін инфрақызыл зертхана курсын құру мақсатында жасалған инфрақызыл детектормен жабдықталған. Екі оптикалық телескоп та автоматтандыру жүйелерімен жабдықталған, яғни бақылаулар адамның минималды араласуымен жүзеге асырылады.
Leuschner Observatory houses two optical telescopes, one with a diameter and the other with a diameter. As of 2010, the telescope is not usable, and the telescope is undergoing upgrades. The telescope is of Ritchey Chretien design, and is equipped with both a charge coupled device (CCD) for observations in visible light and an infrared detector that was fabricated in 2000 in order to create an infrared laboratory course for undergraduate students at UC Berkeley. Both optical telescopes are also outfitted with control systems which allow them be automated, meaning observations are made with minimal human intervention.
Радио
Лейшнер обсерваториясында бір ғана радиотелескоп орналасқан. Бұл телескоп Аллен телескопы массиві үшін Лейшнерде сынақтан өткен прототиптердің бірі болды және содан бері студенттік радиоастрономия зертханасында қолданылып келеді.
Leuschner Observatory is home to a single radio telescope. The telescope was one of the prototypes for the Allen Telescope Array that were tested at Leuschner, and has since been used in the undergraduate radio astronomy lab.
Орбиталық орбитаның анықталуы
А. О. Лейшнердің студенттік обсерваториясындағы зерттеулер негізінен жаңадан ашылған кометалардың орбиталарын анықтау мақсатында астрометрия жүргізуге бағытталған. 1930 жылы Клайд Томбо Плутонды ашқанын хабарлағанда, Лейшнер оның орбитасын анықтау үшін Студенттік обсерваторияның құралдарымен оны бақылай бастады. Ашылғаннан кейін бірнеше ай өткен соң Лейшнер Плутонның планета мәртебесіне күмән келтірді, оның орнына Плутонның ірі астероид, планета немесе комета екендігі белгісіз екенін ұсынды. Студенттік обсерваторияда бірнеше апта бақылау жүргізген ол және оның студенттері Фред Уиппл мен Э. С. Бауэр Плутонның орбиталық элементтерін және Жер массасының жартысына тең жоғарғы шегін анықтады. Бұл масса Плутонның Нептунның күтілген және байқалған орбиталары арасындағы қарама-қайшылықтарды тудыруы мүмкін деп саналған Х планетасы болу үшін жеткіліксіз екенін көрсетті.
Research at the Students' Observatory under A. O. Leuschner was primarily focused on performing astrometry in order to determine orbits for newly discovered comets. When Clyde Tombaugh reported the discovery of Pluto in 1930, Leuschner began observing it using the instruments at Students' Observatory to determine its orbit. Within months of its discovery, Leuschner cast the first doubt on Pluto's status as a planet, suggesting instead that it was unclear whether Pluto was a large asteroid, a planet, or a comet. Using a few weeks of observation at the Students' Observatory, he and his students Fred Whipple and E. C. Bower determined the orbital elements for Pluto and an upper limit of one half the mass of Earth. This mass meant Pluto was insufficiently massive to be the Planet X thought to cause discrepancies between the predicted and observed orbit of Neptune.
Супернова
Бір кезде обсерватория екі автоматтандырылған суперновалық зерттеуге үй болды. Саул Перлмуттер басқарған Берклидің автоматтандырылған супернова іздеу тобы, кейіннен Суперновалық космология жобасын басқарды, Лейшнердегі телескопты түнде суперноваларды іздеу үшін пайдаланды. Leuschner обсерваториясының супернова іздеуі (LOSS) 1992 жылы басталды, ал Берклидің автоматтандырылған бейнелеу телескопы (BAIT) да суперноваларды іздеді, бұл жолы Алекс Филипенко басшылығымен. Телескоп сонымен қатар "Адамның қолы – ғалам" деп аталатын бағдарламаның бөлігі ретінде қолданылды, ол бастауыш және орта мектеп оқушыларына телескоп арқылы бақылаулар сұрауға мүмкіндік берді. 1994 жылдың наурыз айының соңында Пенсильвания штатының Оил-Сити қаласындағы екі орта мектеп оқушысы "Шымылқы галактикасын" бақылауды сұрады. Бірнеше күннен кейін астрономдар Шұңқыр галактикасында SN 1994I-ді тапқанда, Лейшнердегі телескоппен жасалған бақылаулар супернованың ең ерте суреттерін түсіргенін анықтады. Одан да көп, бұл суреттер астрономдарға "қадағаланған ең ерте супернова жарық қисығы деректерін" ұсынды.
The observatory was for a time home to two automated supernova surveys. The Berkeley Automated Supernova Search, led by Saul Perlmutter, who went on to head the Supernova Cosmology Project, used the telescope at Leuschner to scan the skies nightly for supernova. The Leuschner Observatory Supernova Search (LOSS) began in 1992, as the Berkeley Automated Imaging Telescope (BAIT) also searched for supernova, in this case under Alex Filippenko. The telescope was also used as part of a program called Hands On Universe that allows elementary and high school students to request observations on the telescope. In late March 1994, two high school students in Oil City, Pennsylvania, requested observations of the Whirlpool Galaxy. When astronomers discovered SN 1994I in the Whirlpool Galaxy a few days later, they realized that the observations made with the telescope at Leuschner had captured the earliest images of the supernova. Even more, the images provided astronomers some of "earliest supernovae light curve data on record."
SETI
Лейшнер обсерваториясы UC Беркли астрономы Дэн Вертимердің басшылығымен жүргізілетін оптикалық SETI экспериментіне де үй иесі болып табылады. Бағдарлама автоматтандырылған телескопты пайдалана отырып, 2500-ге жуық жақын жұлдыздардың маңында қысқа мерзімді жарқын импульстарды іздеуден тұрады. Ұқсас жұмыстар Лик обсерваториясында Никель телескобы арқылы жүргізілуде. Алғашқы оптикалық зондты SETI зерттеуі 1979 жылы Лейшнерде жүргізілді.
Leuschner Observatory is also home to an optical SETI experiment, carried out under the direction of UC Berkeley astronomer Dan Werthimer. The program consists of a targeted search for bright pulses of short duration around 2500 nearby stars using the automated telescope. Similar efforts are carried out at Lick Observatory using the Nickel telescope. The first optical probe SETI study was also conducted at Leuschner in 1979 .
Маффи 1 және 2
1968 жылы итальяндық астроном Паоло Маффеи екі ерекше нысанды байқағанын хабарлады. Берклидегі аспирант Лейшнер обсерваториясындағы телескопты пайдаланып, екі нысанды алғаш рет эллипстік галактикалар ретінде анықтады. Олардың қандай екені белгілі болған соң, екі нысанды оларды ашқандығы үшін Maffei 1 және Maffei 2 деп атады. Нысандардың табиғатын анықтаған астрономдар олардың өте жақын орналасқан, тіпті Жергілікті топқа жататын нысандар болуы мүмкін екенін түсінді. Бірақ ақырында Жергілікті топқа жататындығы жоққа шығарылды, Maffei 1 қазір ең жақын ірі эллипстік галактика ретінде танылған.
In 1968, Italian astronomer Paolo Maffei reported observing two strange objects. A graduate student at Berkeley used the telescope at Leuschner Observatory to make the first identification of the two objects as being elliptical galaxies. Once it was known what they were, the two objects were named Maffei 1 and Maffei 2 after their discover. In identifying the nature of the objects, astronomers realized they were very nearby objects, perhaps even belonging to the Local Group. While eventually membership in the Local Group was ruled out, Maffei 1 is now recognized as being the nearest major elliptical galaxy.
Немезис
1984 жылы палеонтологтар Дэвид М. Рауп пен Джек Сепкоски Жердегі жойылған түрлердің оқиғалары белгілі бір кезеңділікпен қайталанып отырады деген пікірді айтты. Берклидегі физика профессоры Ричард Мюллер, Күннің көзге көрінбейтін жұлдыздық серігі осы кезеңділікке себеп болатындығын ұсынған команданың мүшесі болды, ал бұл гипотетикалық серікке Немезис деген ат берілді. Мюллер бұрыннан Леушнерде автоматтандырылған жұлдыздық жарылыстарды (суперноваларды) іздеу жұмысына қатысып жүргендіктен, Леушнер обсерваториясының оптикалық телескоптарын қолданып Немезисті іздеуге кірісті.
In 1984, paleontologists David M. Raup and Jack Sepkoski suggested that extinction events on Earth followed a periodic trend. Richard Muller, a professor of physics at Berkeley, was part of a team that suggested that the Sun had an unseen stellar companion which caused this periodicity, with this hypothetical companion being dubbed Nemesis. Muller was already involved in the automated supernova searches underway at Leuschner, and began the search for Nemesis using the optical telescopes at Leuschner Observatory.