Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фицрой алаңы – Англияның Лондонындағы грузин стиліндегі алаң. Бұл Фицровия деп аталатын Лондонның орталық аймағындағы жалғыз алаң. Алаң – аймақтың басты ерекшеліктерінің бірі, бұрынғыда оның төңірегіндегі ауданды Фицрой алаңы немесе Фицрой қаласы деп атауға себеп болды, кейіннен Фицровия деп аталды. Алайда, жақын жердегі Фицрой тавернасы алаңның атына Фицрой алаңымен бірдей ықпал еткен деп саналады.
Georgian square in London, England
Fitzroy Square is a Georgian square in London, England. It is the only one in the central London area known as Fitzrovia. The square is one of the area's main features, this once led to the surrounding district to be known as Fitzroy Square or Fitzroy Town and latterly as Fitzrovia, though the nearby Fitzroy Tavern is thought to have had as much influence on the name as Fitzroy Square.
Тарих
Ауданда орналасқан Физрой көшесі мен Шарлотта көшесіндегі Физрой тавернасы Графтонның 2-ші герцогы Чарльз Физройдың атына ие, оның жері оның некесі арқылы оның меншігіне өтті. Оның ұрпағы Чарльз Физрой, 1-ші Саутгемптон бароны, 18-ші ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басында осы аймақты дамытты. Физрой сквері аристократиялық отбасыларға Лондон тұрғын үйін ұсыну мақсатымен салынған, және төрт кезеңде құрылыс жүргізілді. Роберт Адамның жобалаған шығыс және оңтүстік жақтарына 1792 жылы жалға алу құқығы берілді; құрылыс 1794 жылы басталды және 1798 жылы Адамның бауырлары Джеймс пен Уильям аяқтады. Бұл ғимараттар Дорсеттен теңіз арқылы әкелінген Портленд тасымен қапталған. Наполеон соғыстары мен Лондонның жылжымайтын мүлік нарығындағы төмендеу оңтүстік және шығыс жақтары аяқталғаннан кейін алаңның құрылысын уақытша тоқтатты. Скверлер шекарасы комитетінің мәліметтеріне сәйкес, 1815 жылы тұрғындар "бос жатқан жерді, жұмыссыз және әдепсіз адамдардың жиналатын орнын" көрді. Тағы бір замандас есеп аяқталмаған алаңды былай сипаттайды:
The square, nearby Fitzroy Street, and the Fitzroy Tavern in Charlotte Street have the family name of Charles FitzRoy, 2nd Duke of Grafton, into whose ownership the land passed through his marriage. His descendant Charles FitzRoy, 1st Baron Southampton developed the area during the late 18th and early 19th century. Fitzroy Square was a speculative development intended to provide London residences for aristocratic families, and was built in four stages. Leases for the eastern and southern sides, designed by Robert Adam, were granted in 1792; building began in 1794 and was completed in 1798 by Adam's brothers James and William. These buildings are fronted in Portland stone brought by sea from Dorset. The Napoleonic Wars and a slump in the London property market brought a temporary stop to construction of the square after the south and east sides were completed. According to the records of the Squares Frontagers' Committee, 1815 residents looked out on "vacant ground, the resort of the idle and profligate". Another contemporary account describes the incomplete square:
Үйлер таспен қапталған, және мегаполистегі көптеген үйлерге қарағанда архитектуралық шеберлік пен әшекейлеуге ие. Олар Адамдардың жобасы бойынша салынған, бірақ соңғы соғыстың салдарынан жоба толық аяқталмады. Оның қазіргі аяқталмаған күйде қалуы өкінішті. Солтүстік және батыс жақтары 1827-29 және 1832-35 жылдары салынды, және олар сылақпен қапталған. 2008 жылы алаң жаңартылды, көп бөлігі бір деңгейде қайта жабылды, кедергі келтіретін заттар, мысалы, бағаналар алынып тасталды, және көлік құралдарының кіруі одан әрі шектелді. Алаң Фицровияның ескеру аймағының орталығында орналасқан, және 2010 жылдың наурыз айында Лондонның Камден ауданы қабылдаған Физрой скверін ескеру аймағын бағалау және басқару стратегиясының нысаны болып табылады.
The houses are faced with stone, and have a greater proportion of architectural excellence and embellishment than most others in the metropolis. They were designed by the Adams, but the progress of the late war prevented the completion of the design. It is much to be regretted, that it remains in its present unfinished state. The northern and western sides were subsequently constructed in 1827–29 and 1832–35 respectively, and are stucco fronted. In 2008 the square was upgraded by relaying most of the surface at a single level, removing street clutter such as bollards, and further restricting vehicular access. The square is at the heart of the Fitzrovia conservation area and is the subject of the Fitzroy Square conservation area appraisal and management strategy adopted by the London Borough of Camden in March 2010.
Белгілі ғимараттар
Аянтта көптеген елеулі ғимараттар бар, олардың көпшілігі көк тақталармен белгіленген ерекше байланыстармен. 1, 1А, 2–8 және 33–40 нөмірлері I санаттағы ғимараттар болып табылады. №6-да Георгиялық топтың кеңсесі мен кітапханасы орналасқан. №7 Ұлттық галереяның бірінші директоры сэр Чарльз Истлейктің үйі болды. №8 суретші Джеймс МакНилл Уистлердің үйі болды. №9-да химик Август Вильгельм фон Хофман (1818–1892) тұрды. №11 әртүрлі уақыт аралығында 1960 жылдардың соңында Cresset Press, Merlin Press және Allison and Busby баспаларының кеңселерін орналастырды. Кейіннен бұл романшы Иан Макьюэннің үйі болды. №13–14 діни қызметкерлерге арналған Сент-Люка ауруханасына (1904–2009) тиесілі болды. №16–18 бұрын Scope қайырымдылық қорының бас кеңсесі болды. №19 1875 жылы үйде қайтыс болған архитектор Джеймс Локкйерге тиесілі болды. Ол 1890 жылдары Луиза Мишель басқарған «Халықаралық мектептің» базасы болды. Кейін бұл үйде Блумсбери тобының суретшісі Дункан Грант (шамамен 1909 ж.) тұрды. №20 Халықаралық регби лигасы федерациясының штаб-пәтері. №21 ағылшын мемлекет қайраткері және премьер-министр лорд Солсберидің үйі болды. Қазір ол Мозамбик жоғарғы комиссариатының ғимаратында орналасқан. №23 Либерия елшілігі. №25 1927 жылы полиция шабуылына ұшыраған, гей-биші Бобби Бритт жалға алған жертөледегі пәтер болды, ол тәртіпсіздікке жол бергені үшін айыпталып, 15 айға қатаң еңбекке кесілді. №27 театр сыншысы және кейде Шоумен бірлесіп жұмыс істеген Уильям Арчердің үйі болды. №28 2017 жылға дейін Магистраттар қауымдастығының штаб-пәтері болды. №29 1887 жылдан 1898 жылы үйленгенге дейін Джордж Бернард Шоудың үйі болды, ал кейіннен 1907 жылдан 1911 жылға дейін Вирджиния Вульфтың үйі болды. №33 Роджер Фрайдың Омега шеберханасына орналасқан, ол 1913 жылдан 1919 жылға дейін авангардты жиһаз жасады. №34–35, Гай Ричиге тиесілі, 2011 жылы Лондон еркін мектебі ретінде даулы түрде басып алынды. №37 1862 жылдан бастап суретші сэр Уильям Квиллер Орчардсонның үйі болды, ол үш жыл бойы Джон Петтимен бірге тұрды. Кейін бұл суретші Форд Мэдокс Браунның үйі және оның немересі, жазушы Форд Мэдокс Фордтың балалық шағы болды.
The square has a number of notable buildings, many with distinguished connections marked by blue plaques. Numbers 1, 1A, 2–8 and 33–40 are grade I listed buildings. No. 6 holds the office and library of The Georgian Group. No. 7 was the home of Sir Charles Eastlake, first director of the National Gallery. No. 8 was the home of the painter James McNeill Whistler. No. 9 was the home of chemist August Wilhelm von Hofmann (1818–1892). No. 11 for varying lengths of time housed the offices of publishers Cresset Press, Merlin Press, and Allison and Busby in the latter 1960s. Later it was the home of novelist Ian McEwan. Nos. 13–14 were home to St Luke's Hospital for the Clergy (1904–2009). Nos. 16 18 were formerly the headquarters of the charity Scope. No. 19 belonged to the architect James Lockyer who died in the house in 1875. It was then the base for the "International School" run by Louise Michel in the 1890s. Later it was the home of Bloomsbury Group artist Duncan Grant (c. 1909). No. 20 is the headquarters of the Rugby League International Federation. No. 21 was the home of English statesman and Prime Minister Lord Salisbury. It is now occupied by the High Commission of Mozambique. No. 23 is the Embassy of Liberia. No. 25 was the site of a police raid in 1927 on the basement flat, rented by the gay dancer Bobby Britt, who was convicted of keeping a disorderly house and sentenced to 15 months' hard labour. No. 27 was the home of theatre critic and occasional Shaw collaborator William Archer. No. 28 was the headquarters of the Magistrates' Association until 2017. No. 29 was the home of George Bernard Shaw from 1887 until his marriage in 1898; and later of Virginia Woolf from 1907 to 1911. No. 33 housed Roger Fry's Omega Workshop, creating avant garde furniture from 1913 to 1919. No. 34–35, owned by Guy Ritchie, was controversially squatted as the London Free School in 2011. No. 37 was the home of the artist Sir William Quiller Orchardson from 1862, an address he shared for three years with John Pettie. Later it was the home of the artist Ford Madox Brown and childhood home of his grandson, the writer Ford Madox Ford.
Мәдениет және БАҚ
Уильям Макеписс Такеррейдің "Ванти-Фейр" романында бұл алаң "Англо-Үнділік аудан" деп сипатталған, онда Үндістандағы азаматтық қызметте зейнеткерлікке шыққан көптеген шенеуніктер тұрған. Бұл жерде 2009 жылы Джейн Остиннің "Эмма" романының BBC бейімдемесі түсірілді. К. Р. В. Невинсон Фицрой алаңының көрінісін қоғамдық өмірге белсенді қатысушы Ария ханымның терезесінен суретке түсірді, бұл алаңның Конвей көшесі бұрышынан шығысқа қарайтын көрініс еді. Алаңның орталық бағының оңтүстік-батыс жағында 1977 жылы Елизавета II-нің күміс юбилейін еске алу үшін Наоми Блейк жасаған шыны талшықтан жасалған мүсін орналасқан. 2011 жылдың сәуір айына дейін №11 үйі – 2005 жылғы "Saturday" романының көп бөлігін жазған автор Ян МакЭванның ұзақ жылдар бойы тұрған үйі және оның басты кейіпкері, ми хирургі Генри Пероунның үйі болды. Жазушы Жаклин Уинспир өзінің 1920 жылдардағы детективі Мейзи Доббске Фицрой алаңында кеңсе берді. 1966 жылғы "Doctor Who" сериалының "The War Machines" эпизодында TARDIS Фицрой алаңында тұрды. "Monty Python" командасы 1973 және 1974 жылдар аралығында №20 үйде кеңсесіне ие болды. 2017 жылғы "Phantom Thread" фильмі негізінен Фицрой алаңындағы үйде түсірілді.
The square is described in William Makepeace Thackeray's Vanity Fair as the "Anglo Indian district", where many retired officials of the civil service in India resided. It was a filming location for the BBC's 2009 adaptation of Jane Austen's novel Emma. C. R. W. Nevinson painted a view of Fitzroy Square from the window of society hostess Mrs Aria, evidently looking east from the Conway Street corner of the square. On the south west side of the square's central gardens is a fibreglass sculpture created by Naomi Blake to commemorate Queen Elizabeth II’s Silver Jubilee in 1977. Until April 2011, No. 11 was the long term home of author Ian McEwan, who set much of his 2005 novel Saturday, and the home of its leading character, brain surgeon Henry Perowne, in the square. Novelist Jacqueline Winspear gives her 1920s detective Maisie Dobbs an office in Fitzroy Square. The TARDIS stands in Fitzroy Square for the duration of the 1966 Doctor Who series The War Machines. The Monty Python team had an office at No. 20 between 1973 and 1974. The 2017 film Phantom Thread was set and filmed primarily in a home on Fitzroy Square.