Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорват ақсұлы Барон Никола Юришич (Jurisich Miklós; шамамен 1499 – 1545) – хорват ақсұлы, әскерші және дипломат болған.
Croatian nobleman
Baron Nikola Jurišić (Jurisich Miklós; c. 1499 – 1545) was a Croatian nobleman, soldier, and diplomat.
Ерте өмір
Юришич Хорватияның Сенж қаласында дүниеге келген. Ол алғаш рет 1522 жылы Габсбургтардың патшасы Фердинанд I-нің әскерінде офицер ретінде танымал болған. Ол Хорватияның қорғаны үшін шайқас кезінде Осман империясының Сүлеймен I басқарған әскеріне қарсы, Венаға қарай жорық жасаған күштермен бірге орналасқан. 1522 мен 1526 жылдар арасында ол рыцарь атағын алды. 1526 жылы Мохач шайқасынан кейін патша оны шекараны қорғаушы әскердің жоғарғы қолбасшысы етіп тағайындады (supremus capitaneus, Veldhauptmann unseres Kriegsfolks wider Turken). Юришич өз кезегінде Фердинанд Габсбургтің 1527 жылы Цетинде өткен сайлауда делдалдық жасау арқылы Хорватия патшасы болуына көмектесті. 1530 жылы Юришич Осман империясымен бейбіт келісімдерді талқылау үшін Константинопольге жіберілді. Осы оқиғаның екі нұсқасы бар. Бір нұсқада Сүлеймен I 140 000 сарбаздық әскерді Венаға бастап келген кезде Никола Юришич және оның 800 әскері Габсбург императорының қаланы қорғауға шақыруына жауап берді. Батыс Венгрия арқылы өте жатқанда олар Козегтің кішкентай бекінісінде көмексіз қалған әйелдер мен балаларды көріп, оны қорғауға бел буды. Бекініс Венаға баратын жолда болғандықтан, Сүлеймен II оған шабуыл жасады. Үш күнге созылған шайқастан кейін Юришич: "Мен және 89 рыцарым шаршадық, азық-түлігіміз азайды. Егер біз тағы бір күн тұрсақ, ол ғажайып болар еді" деп хабарлады. Соңғы шабуыл алдында әйелдер мен балалар екі сағат бойы Әулие Мартинге дұға етті, содан кейін соңғы шайқас басталды. Он минуттық шайқастан кейін түрік әскері шегінді және отпен тұтанған қылышы бар жалындаған рыцарьды көргендерін хабарлады. Екінші нұсқада қалаға шартты капитуляция ұсынылды. Түрік туын көтеру үшін бекініске кіруге рұқсат етілген жалғыз Осман әскері – символдық күш болды. Сүлеймен тамыздың жаңбыры басталысымен кері шегінді және бұрын жоспарланғандай Венаға емес, үйіне қайтты. Ол шамамен төрт аптаға кешікті, осы уақыт ішінде Венада қуатты әскер жиналды, оған қарсы сұлтан тұруға ниеттенбеді. Никола Юришич пен оның әскерінің батылдығы Венаны қоршаудан құтқарды.
Jurišić was born in Senj, Croatia. He is first mentioned in 1522 as an officer of Ferdinand I of Habsburg's troops deployed in Croatian forts in defense against the invasion of the Ottoman Empire under Suleiman I, advancing towards Vienna. Between 1522 and 1526, he obtained knighthood. After the Battle of Mohács in 1526, the king made him the supreme army commander of the armed forces defending the borders (supremus capitaneus, Veldhauptmann unseres Kriegsfolks wider Turken). Jurišić in turn helped Ferdinand of Habsburg become the king of Croatia by brokering the 1527 election in Cetin. In 1530, Jurišić was sent to Constantinople to negotiate with the Ottomans for peace. There are two versions of that battle. In one version, after Suleiman I led an army of 140,000 towards Vienna, Nikola Jurišić and his 800 soldiers responded to the calls of the Habsburg Emperor to defend the city. While passing through western Hungary they saw helpless women and children in the small fort of Koszeg, and decided to defend it. The fort was on the route to Vienna, so Suleiman II attacked it, and after three days of fighting Jurišić wrote: " I and 89 of my knights are tired and low on supplies. If we hold another day it will be a miracle " Before the final charge women and children prayed to Saint Martin for two hours, and the final battle started. After ten minutes of battle the Turks retreated, and reported they saw a flaming knight with flaming sword. In the second version, the city was offered terms for a nominal surrender. The only Ottomans who would be allowed to enter the castle would be a token force who would raise the Turkish flag. Suleiman withdrew at the arrival of the August rains and did not continue towards Vienna as previously planned, but homeward. He had been delayed nearly four weeks, and during this time a powerful army had been collected in Vienna, which the sultan did not intend to face. By their heroism, Nikola Jurišić and his men had saved Vienna from a siege.
Кейінгі өмірі
1537 жылғы Горжани шайқасынан кейін ол қайтадан Славония және Төменгі Австрияның supremus capitaneus қызметіне тағайындалды. 1540 жылы ол Карниоланың капитанеуі болды. Өмірінің соңғы жылдарын Венадағы сарайда құпия кеңесші ретінде өткізді. Юришич Венгрияның Кёшег аймағында қайтыс болды.
Following the 1537 Battle of Gorjani, he was again made the supremus capitaneus of Slavonia and Lower Austria. In 1540, he was the capitaneus of Carniola. He spent the last years of his life as a secret adviser at the court in Vienna. Jurišić died in the region of Kőszeg, Hungary.