Француз дәрігері Ф.Ж.В. Бруссаи: Өмір және еңбектері
François-Joseph-Victor Broussais
Француз дәрігері Франсуа Бруссэ (1772-1838) өмірі мен еңбектері. Медициналық білімі, әскери қызметі және теңіз хирургі ретіндегі мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз дәрігері (1772–1838)
French physician (1772–1838)
Франсуа Жозеф Виктор Брусса (17 желтоқсан 1772 – 17 қараша 1838) – француз дәрігері.
François Joseph Victor Broussais (17 December 1772 – 17 November 1838) was a French physician.
Өмір
Франсуа Жозеф Виктор Брусса Сен-Мало қаласында дүниеге келген. Ол алғашқы медициналық білімді дәрігер болған әкесінен алды және Динандағы оның атымен аталған колледжде бірнеше жыл оқыды. Он жеті жасында жаңа құрылған республикалық полкке қабылданды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты екі жылдан кейін қызметтен шығуға мәжбүр болды. Ол медициналық білімін жалғастырып, теңіз флотында хирург қызметіне тағайындалды. 1799 жылы Парижге келіп, дәрігер, хирург және физиолог Ксавье Бишадан дәріс алды. Бишаның физиология мен патология арасындағы тығыз байланысқа назар аударуы Бруссаның медициналық теорияларында да көрінеді. 1803 жылы ол медицина ғылымының докторы болып бітірді, ал 1805 жылы қайтадан әскерге кәсіби маман ретінде қабылданды және Германия мен Нидерландыда қызмет етті. Ол Парижге оралды, содан кейін Испаниядағы әскери қызметке қайта кетті. 1814 жылы Парижге оралып, Валь-де-Грейс әскери госпиталінің ассистент-профессоры болып тағайындалды, онда ол алғаш рет өмір мен тітіркендіру арасындағы қарым-қатынас, сондай-ақ әртүрлі органдардың физиологиялық өзара тәуелділігі мен үйлесімділігі туралы көзқарастарын жариялады. Оның лекцияларына оның жаңа теорияларына құштар студенттер көптеп қатысты. Оның ілімдері біртіндеп жеңіске жетті, ал 1831 жылы ол медицина академиясының жалпы патология профессоры болып тағайындалды. Өмірінің соңында ол френология бойынша лекциялар арқылы көп көрермендердің назарына ілікті.
François Joseph Victor Broussais was born in Saint Malo. From his father, who was also a physician, he received his first instructions in medicine, and he studied for some years at a college in Dinan named after him, "Collège François Broussais". At the age of seventeen he entered one of the newly formed republican regiments, but ill health compelled him to withdraw after two years. He resumed his medical studies, and then obtained an appointment as surgeon in the navy. In 1799 he proceeded to Paris, where he studied under physician, surgeon, and physiologist Xavier Bichat. Bichat's focus on the strong connection between physiology pathology can also be recognized in Broussais' medical theories. In 1803 he graduated as M. D. and in 1805 he again joined the army in a professional capacity, and served in Germany and the Netherlands. He returned to Paris, then left again for active service in Spain. In 1814 he returned to Paris, and was appointed assistant professor to the military hospital of the Val de Grace, where he first promulgated his views on the relation between life and stimulus, and on the physiological interdependence and sympathies of the various organs. His lectures were attended by great numbers of students, enthusiastic about his new theories. By degrees his doctrines triumphed, and in 1831 he was appointed professor of general pathology in the academy of medicine. Towards the end of his life he attracted large audiences by lectures on phrenology.
Шығармалары
1808 жылы ол өзінің "Histoire des phlegmasies ou inflammations chroniques" атты еңбегін жариялады; ал "Examen de la doctrine médicale généralement adopte" еңбегі Париж медициналық факультетінің қарсылығын тудырды. 1828 жылы ол "De l'irritation et de la folie" атты еңбегін жариялады. Асқазанның бұзылуынан ауырғанда, Бруссаи өзінің денесіне шамамен 15 рет 50-60 қантқыш қойды.
In 1808 he published his Histoire des phlegmasies ou inflammations chroniques; and in Examen de la doctrine médicale généralement adopte, which brought the opposition of the medical faculty of Paris; In 1828 he published a work De l'irritation et de la folie. When he became ill with indigestion, Broussais applied 50–60 leeches throughout his body approximately 15 times.
Медицина теориясы
Брусса Леннек, Бейль және Луи сияқты көптеген алдыңғыларымен келіспей, физиологияның маңыздылығына сенді. Ол аурулар қалыпты функциялардың бұзылуы немесе өзгеруі салдарынан пайда болады деп есептеді. Бұл медициналық физиология 19 ғасырда Париждегі медициналық теорияның ең танымал түріне айналды. Ол қабынудың көптеген ауруларда негізінен асқазан-ішек жолында пайда болатынын айтты. Брусса қан сору процедураларында гирудиндерді (сандықтарды) қолдануды ынтамен жақтады, себебі олардың әсері жұмсақ деп саналды. Бір науқасқа ол осы мақсат үшін денесіне шамамен 90 гирудин қоюды тағайындады. Сонымен қатар, Брусса аурулардың күшті екеніне және оларға тыныштандыратын дәрілер қажет деп сенді.
Disagreeing with many of his predecessors, such as Laennec, Bayle, and Louis, Broussais believed in the importance of physiology. He believed that diseases occurred when normal functions failed or were modified. This medical physiology became the most popular form of medical theory in Paris in the 19th century. It is believed that irritation then caused inflammation, which primarily occurred at the gastrointestinal tract in most diseases. Broussais passionately advocated the use of leeches in bloodletting procedures, due to the belief that it was more gentle. With one particular patient, he prescribed around ninety leeches be placed over the body for this purpose. Additionally, Broussais believed that the ill were sthenic and needed to be prescribed sedatives.