Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі өзен, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралия – су арнасы
River in Sydney, New South Wales, Australia
the watercourse
Хакинг өзені – Австралиядағы Жаңа Оңтүстік Уэльстің Оңтүстік Сидней аймағында орналасқан су арнасы. Мыңдаған жылдар бойы жергілікті халық өзенді Дибан деп атаған, бірақ отарлаушылар оны Генри Хакингтің құрметіне атады. Генри Хакинг – британдық теңізші, ол Пемулвуйді өлтірген және колониялық Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Порт Джексон портында лоцман болған. Өзен ағысымен төмен қарай құлайды. Өзен құрғақ эвкалипт ормандары, ылғалды эвкалипт ормандары және жаңбырлы ормандар сияқты әртүрлі өсімдік қауымдастықтарынан өтеді. Өзен жағалауында ақ шырша, цитронелла, гиббс, Бангалоу пальмасы, джеквуд және алтын сассафрас сияқты жаңбырлы ормандардың маңызды өсімдіктері өседі. Қарақұрт, сұр темірқұрт және бенгалай – кең таралған эвкалипт ағаштары. Ағыс төмен қарай кеңейеді және Порт Хакингке жеткенше жазықталады. Көк балықшылар өзен жағалауында ұялайды. Meridolum marshalli құрлық шағалысы тек Корольдік ұлттық паркте ғана кездеседі, оның негізгі мекені – өзенге жақын ылғалды жерлер.
The Hacking River is a watercourse that is located in the Southern Sydney region of New South Wales in Australia. For thousands of years traditional owners called the river Deeban, however the colonial settlers renamed the river after Henry Hacking, a British seaman who killed Pemulwuy and was a pilot at Port Jackson in colonial New South Wales. The river descends over its course. The river passes through a variety of plant communities, such as dry eucalyptus forest, tall wet eucalyptus forest and rainforests. Significant rainforest plants growing by the river banks include white beech, citronella, supplejack, Bangalow palm, jackwood and golden sassafras. The blackbutt, grey ironbark and bangalay are common eucalyptus trees. As it moves downstream, it flattens and widens before it reaches the estuary at Port Hacking. and azure kingfishers nest in the river banks. The land snail Meridolum marshalli is restricted to Royal National Park; its main habitat is wet areas near the river.
Түпкүлгілік тарихы
1840 жылға дейін Таравал (немесе Дхарвал) халқы жүздеген аборигендік заттар, мидендер, жартасқа салынған суреттер мен үңгірдегі бейнелер арқылы куә болатын су жиналатын аймақты мекендеген. 19 ғасырдың ортасында Сидней аймағында құрылыс үшін әк алуға қабықшалы ұнтақ үлкен сұранысқа ие болды. Осының салдарынан Порт-Хэкинг су алабынан көп мөлшерде саз және остриц тастары жиналды, бұл аймақтағы бірнеше аборигендік миден орындарын жойды. Гвегал халқы Порт-Хэкингтің тұзды сулы шығанақтары мен сағаларында негізгі өмір салған, сонымен қатар Жоғарғы Хакинг өзенінің, Хиткотт және Воронора өзендерінің тұщы су ресурстарын пайдаланған. Гвегал халқы қазіргі Кёрнелл түбегі деп белгілі болған аумағындағы қасиетті ақ саз кенішін сақшылары деп есептелген. Олар сазды денеге бояу, дәрі жасау үшін қолданған, ал жергілікті жидектермен араластырғанда тамаққа қосымша ретінде де пайдаланған.
For more than years prior to 1840, the Tharawal (or Dharwal) people occupied the catchment area evidenced by hundreds of Aboriginal artefacts, middens, rock carvings and cave paintings. In the mid 19th century shell grit was in high demand as a source of lime for building in the Sydney district. Consequently, mud and oyster rocks were collected in large numbers from Port Hacking catchment destroying a number of aboriginal midden sites in the region. The Gweagal people lived mainly by the saltwater bays and estuaries of Port Hacking, they also used the freshwater resources of the upper Hacking River, Heathcote Creek and the Woronora River. The Gweagal people were said to be the guardians of the sacred white clay pits on their territorial land, now known as the Kurnell Peninsula. They used the clay to make body paint, medicine and when mixed with local berries it was also used as a dietary supplement.
Еуропа тарихы
Өзен бастауындағы Отфорд ауылының жанында және маңында төрт көпір арқылы өтеді. Отфордта, теміржол станциясының төменгі жағында, бу локомотивтерін сумен қамтамасыз ету үшін салынған шағын бөгет бар. Көпір құрылыстың бір бөлігі ретінде салынған, нәтижесінде ағысқа қарсы үлкен тоған пайда болды. Басқа маңызды құрылымдар – Жоғарғы өткел (Водопадтан төмен және Водопад өзенімен қосылған жерден жоғары) және Одлидегі көпір. Корольдік ұлттық парктегі Одлидегі көпір 1899 жылы салынған. Бұл жерде 19-ғасырдың соңында мангр тоғайлары қайық сарайлары мен тұрғын үйлер салу үшін тазаланды. Одлиде қайық сарайы мен демалыс алаңдары қазірге дейін үздіксіз пайдаланылып келеді.
The river is crossed by four causeways at and near the village of Otford near its headwaters. At Otford below the railway station is a small dam, constructed for the supply of water for steam locomotives. A causeway is incorporated as part of the structure, which results in a substantial pond upstream. Other significant structures are the Upper Crossing (below Waterfall and above the confluence with Waterfall Creek) and at Audley. The causeway, built in 1899, at Audley within the Royal National Park. Here, mangrove flats were cleared to make way for boat sheds and accommodation in the late 19th century. A boatshed and picnic grounds remain at Audley, having been used continuously since.