Кіріспе

Виктория штатындағы өзен, Австралия

Ярра өзені немесе тарихи түрде Ярра Ярра өзені, Бираррунг және Вонгете.

Жыл сайынғы Мумба фестивалі Ярра өзенінің Мельбурн үшін артып келе жатқан мәдени маңыздылығын тойлайды. Melbourne Water компаниясы Ярра стратегиялық жоспарын (Burndap Birrarung Burndap Unmarkoo) 2022-2032 жылдарға іске асыруға жетекші ұйым болып табылады. Бұл жоспар қауымдастықтың Ярра өзеніне қатысты ұзақ мерзімді көзқарасын іске асырады және өзен мен оның жағалауларын бірлесіп басқаруды қолдайды.

Геология және түзілу

Б.з.д. 8000 жылға дейін Ярра өзені, қазіргі Порт-Филлип шығанағының басқа салаларымен – Паттерсон, Короройт, Верриби, Литтл-Ривер сияқты өзендермен бірігіп, тар саңылау арқылы (қазір Рип деп аталады) Үлкен Австралия шығанағының батыс жағындағы Бассиан жазығы деп аталатын тарихи құрлық көпірінің үстінен тікелей құйып шыққан болуы мүмкін (кейіннен Басс бұғазының астында қалған). Б.з.д. 8000 және 6000 жылдар аралығында, соңғы мұз дәуірі аяқталғаннан кейін, теңіз деңгейінің көтерілуі төменгі ойысты су батып, шалқая Порт-Филлип шығанағын құрады, Ярра өзенінің сағасы ішкі жаққа жылды. Құрғақшылық кезеңі мен құм тоспалардың пайда болуы Порт-Филлип шығанағын б.з.д. 800 мен б.з. 1000 жылдар аралығында құрғатып, осы кезеңде Ярра өзенін уақытша Басс бұғазына дейін созуға мүмкіндік берген.

Тарих

Яра өзенін қоршаған аймақты алғаш рет Кулин ұлтының Буунвуррунг және Вурунджери халықтары мекендеген. Бұл аймақты әртүрлі жергілікті рулар кем дегенде 30 000 жылдан бері қоныстандырып келеді. Вурунджери халқы Бираррунг деп атаған өзен, олар үшін маңызды ресурс болды және өзен мен оның салаларындағы бірнеше орын жергілікті қауымдар арасында мерекелік жиындар мен билер (коробрилер) өткізілетін маңызды кездесу орындары болды. Вурунджери халқы өзеннің ресурстарын 19 ғасырдың басында еуропалық отарлаушылар келгенге дейін тұрақты түрде пайдаланды.

Еуропалық жаңалықтар мен отарлау

Өзенмен жоғары қарай жүзіп өткен алғашқы еуропалықтар 1803 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің әрекет етуші бас геодезисі Чарльз Граймс басқарған геодезиялық экспедициясы болды. Олар 1803 жылы Дайтс-Фоллсқа дейін жүзіп, жердің сипатына байланысты одан әрі жолға шыға алмады. Еуропалық саяхатшылар тағы 30 жыл бойын өзенге кірмеді. 1835 жылы қазіргі Мельбурнның орталық және солтүстік бөліктерін Порт-Филлип қауымдастығының жетекші мүшесі Джон Бэтмен зерттеді. Ол сегіз Вурунджери ақсақалынан 600,000 акр (2,400 км²) жерді сатып алу туралы келісім жасады. Ярра өзенінің солтүстік жағалауында жерді таңдап, "осы жерде ауыл болады" деп мәлімдеді. Бұл құжат, әдетте Бэтмен келісімі деп аталады, Жаңа Оңтүстік Уэльстің губернаторы Ричард Бурк тарапынан күшін жойылды. 1835 жылы Ярра өзенінің төменгі жағалауында Порт-Филлип поселенісі құрылды. Жаңа поселенің негізгі порты Ярра шарлауының төменгі ағысында, қазіргі Квинс-Бридждің батысында орналасқан, мұнда тұщы су мен тұзды су қосылады. Кемелер шарлаудың бір жағын пайдаланса, екінші жағы қаланың тұщы сумен қамтамасыз етіп, қолайлы кәріз жүйесін ұсынды. Қаланың алғашқы жылдары Ярра екі маңызды порттың бірі болды, екіншісі Сандридж (қазіргі Порт-Мельбурн) болды, бірақ Ярра қаланың басты көшелеріне тікелей қол жеткізуге мүмкіндік бергендіктен артықшылыққа ие болды және Кеден үйінің (қазіргі Иммиграция мұражайы) орналасқан жері болды. Өзен жағасында алғашқы өнеркәсіптер өсіп, судың сапасы тез нашарлады. Содан кейін өнеркәсіптер Ярраны және Мерри-Крик сияқты салаларын қоқыс полигоны ретінде және май, майлар сияқты зиянды химиялық заттарды төгу үшін пайдалана бастады. Мельбурнде кәріздік жүйе алғашқыда өте қарапайым болды. Үйлер мен өнеркәсіптерден шыққан қалдықтардың көп бөлігі көше арналарына, содан кейін жергілікті өзендер мен сағаларға құйылып, ашық кәріздерге айналды. Алғашқы қалалық моншалар 1860 жылы ашылды. Мақсаты Ярра өзенінде шомылуды тоқтату болды, өйткені 1850 жылдары ол қатты ластанған және қалаға тиф эпидемиясын әкелді, нәтижесінде көптеген адам қайтыс болды. Дегенмен, Мельбурнның тұщы су көздері басқа жерден алынғанша адамдар суға түсіп, су ішуді жалғастырды. Өзен арқылы жасалған алғашқы тұрақты көпір Принц көпірі болды, ол алғаш рет 1844 жылы ағаштан жасалған көпір ретінде ашылды. Қазіргі көпір 1888 жылы салынды. Ертеде өзен жиі тасыды. Бұл Ярра Глен және Колдстримге жақын жазықтарда үлкен проблема болмаса да, су тасқыны Уоррандайт, Темплстоу, Буллен, Хайдельберг және Иванхоу сияқты поселеністерде өзен бойында көп қиындықтар тудырды. Кейіннен Жоғарғы Ярра тоғаны су тасқынын азайту үшін, өзен бойындағы поселеністерді қорғау үшін салынды, бірақ ол өзен жағалауларын топырақ пен шөгінділерден айырды және эрозия мен тұздылық сияқты басқа да проблемаларды тудырды.

Виктория дәуіріндегі алтынға шабу

Алтын алғаш рет Викторияда, Ярра өзенінің жанында, Варрандитте табылды. Бұл табылған жерді 1851 жылы Луи Мишель өзеннің саласы – Андерсонс ағысында тапты және Виктория алтын асыруының басталуын белгіледі. Орынның шамамен орналасқан жері Уаррандайт мемлекеттік паркіндегі Төртінші төбедегі қазаншұңқырмен белгіленген. Алтын іздеушілерге көмектесу үшін алтын асыру кезеңінде өзеннің әртүрлі бөліктері құрғатылып, өзгертілді. Мысалы, Варрандиттегі Паунд-Бендтегі туннель. Өзеннің шығыс жағындағы Норман қорығының жанында және батыс жағындағы Бобтың батпақты жерлерінің жанында Паунд-Бендте жартылай бөгет салынды. Содан кейін кеншілер 145 метрлік туннельді қатты тау жыныстарынан жарды. Өзен туннельдің кіреберісі мен шығу жерінде толығымен бөгеттелді, су 145 метрге бұрылды, ал екінші жағынан Паунд-Бендтің 3,85 км өзен төсегі күнге және кеншілердің құралдарына ашылды. Басқа өзгертулерге Варрандиттегі Арал кесімі және МакМэонс Крикке жақын Кішкентай түлімдік туннелі мен Үлкен түлімдік туннелі кіреді. Алтын асыру Мельбурнның дамуын жеделдетті және алтын асырудың алғашқы жылдарында Ярраның бойында жаңа қоныс аударушылардың "шатыр қалалары" пайда болды. 1840 жылдары Дайтс-Фоллсте ұн диірменін іске қосу және сол жерден төменгі ағыстағы өзенді бақылау үшін бөгет салынды. Қоныстанудың алғашқы жылдарынан бастап Ярраның орта және жоғарғы ағысы демалыс үшін пайдаланыла бастады. 1846 жылы өзен Корольдік ботаникалық бақтар орналасқан жер ретінде таңдалды және ерекше көлді құру үшін өзеннің бағыты сәл өзгертілді. Жоғарырақ ағыста 1853 жылы Креморн бақтары құрылды.

Индустрияландыру

Өзен сағасының бөліктері мен бұрынғы Батыс Мельбурн батпағының айналасындағы аумақ 19-шы ғасырдың соңында доктар, порттар, көпірлер және басқа да инфрақұрылымдарға орын ашу үшін кеңейтілді. Өзеннің күшейе берген индустриялануы және кеме жүргізу өнеркәсібінің дамуы, өзеннің төменгі ағысындағы бағытын күрт өзгертетін ірі инфрақұрылымдық жұмыстардың қажеттігін тудырды. Ярра өзенінде жүк тасымалдау кемелерінің пайдалануының артуына байланысты жаңа кеме қатынас арналарын құру туралы алғашқы ұсыныстар 1870 жылдары жасалды. Бірінші маңызды өзгеріс – 1880 және 1886 жылдар аралығында Куд каналын қазу болды. Бұл ірі инфрақұрылымдық жоба британдық инженер-консультант, жұмысты жобалауға шақырылған сэр Джон Кудтың атымен аталатын Куд аралын құрды. Бұл кеңейту және тереңдетуті де қамтыды, ал кейбір жағдайларда жүкті және кейінірек контейнерлік кемелерге қолайлы жағдай жасау үшін Виктория догы сияқты үлкен аумақтардағы жер қазылды. Мәліханалар, қорыту заводтары және тіпті мәйітханалар өзеннің төменгі ағысында қалдықтарды тастау үшін пайдаланылды. Бұл индустриялану 19-шы және 20-шы ғасырларда су сапасының нашарлауына әкелді. 1891 жылы болған үлкен су тасқыны Ярра өзенінің енін кеңейтті. Бастапқыда "Батыс Мельбурн догы" деп аталған, жаңа док 1892 жылы ашылды, ал қазылған материал Батыс Мельбурн батпағының бір бөлігін толтыру үшін пайдаланылды. Кейіннен док Виктория догы деп аталды. 1910 жылы негізгі арна кеңейтіліп, тереңдетілді. 1916 жылы Виктория догындағы орталық пирс аяқталды, ол 6 қосымша кеме тоқтау орындарын және жүк сарайларын қамтамасыз етті, сонымен қатар Мельбурн порттары үшін ерекше белгіні құрды. 1942 жылға қарай Куд аралындағы Ярра өзенінің бұрынғы бағытының 650 метрі толтырылды, ал 1950 жылдары ол толығымен толтырылды және жаңа Балық базары үшін жер участалары бөлінді. 1957 жылы Үстіңгі Ярра суқоймасы, негізінен төменгі ағындағы су тасқынын жеңілдету үшін салынды. Бұл өзеннің ағынын шамамен 50%-ға дейін азайтты, ол бүгінгі күні де солай болып келеді. Суонсон догы 1966 және 1972 жылдар аралығында заманауи контейнерлік кемелерді қабылдауға жабдықталды. Осы кезеңде Виктория догындағы кеме жүргізу қызметі күрт төмендеді және 1970 жылдардың ортасына қарай толығымен тоқтатылды. 1972 жылдың ақпан айында Елизавета көшесінің табиғи су арнасы қалың ағысқа айналғандықтан қала орталығы суға батты. Бұл негізінен бұрынғы жаңбыр суын дренаждау жұмыстарының нәтижесінде болды, олар қатты жаңбыр кезінде Елизавета көшесін су ағыны ретінде пайдаланып, кенеттен су тасқынына әкелді. Қоныстанудан бұрын Елизавета көшесі орналасқан аумақ өзеннен бөлініп шыққан шағын аңғар болатын.

Жақында болған тарих

1960 жылдары Мельбурн тұрғындарының арасында Ярра өзеніне қатысты мән-жайға немқұрайлылықтың артып келе жатқаны байқалды, бұл өзеннің қалған экологиясын қорғау мақсатында түрлі қоғамдық топтар мен «достар» ұйымдарының құрылуына себеп болды. 1970 және 1980 жылдары өзен жағалауында Виктория өнер орталығы сияқты көптеген құрылыстар салынды, ал өзеннің төменгі ағысы жайлап дамуға ұшырады. 1990 жылдардың басында төменгі ағыстағы тығыз тұрғын үйлердің салынуымен бірге қоқыс ұстағыштарды орнату сияқты шағын мемлекеттік бағдарламалар іске асырылды. Оңтүстік Яррадағы Комо Орталығы тұрғын үй кешені және бұрынғы индустриалды Саутбанк ауданының кең ауқымды қалалық жаңаруы 1990 жылдардың соңында жүзеге асырылды. Осы кезеңде Аустралия ашық чемпионатының жеңімпазы жеңіске жеткен соң мерекелік шара ретінде Ярра өзенінде шомылуды дәстүрге айналдырды. Өзеннің оңтүстік жағында көптеген университеттер мен жеке мектептердің қайық спорты клубтары бар, олар өзенді демалыс спорты үшін пайдаланады. 2000 жылға таман өзен үлкен мемлекеттік жобалардың орталық назарына ілікті. Флиндерс-стрит станциясын өзенмен байланыстыру жобалары ұсынылды, ал бастапқы ұсыныстар бойынша Мельбурн мұражайы өзеннің оңтүстік жағалауында орналасуы тиіс еді; бірақ оның орнына Crown Melbourne және Мельбурн конгресс-жармеңке орталығы салынды. Мельбурн Докландс қалалық жаңару жобасы 2000 жылы басталды, ол тұрғын үй және коммерциялық жерлерді, сондай-ақ пайдаланылмаған Виктория догы мен Ярраның оңтүстік жағалауындағы демалыс қайықтарын тоқтатуға арналған жерлерді қамтиды. Федерация алаңы Мельбурнның бағытын Яррамен Федерация кемежайында байланыстыру үшін ұсынылды, ал көршілес парк, Бираррунг Марр солтүстік жағалауда салынды, бұл қала жұмыскерлерін өзенмен байланыстыруға жаңа қызығушылықты тудырды. Қалалық аймақтарда жаңа паромдық қызметтер мен су таксилері пайда болды, олар Ярраның оңтүстік жағасына және Хобсонс шығанағына дейін қызмет көрсетеді. 2008 жылы Ярраның аузын тереңдету жұмыстары басталды, бұл үлкен контейнерлік кемелерге Мельбурн портына жетуге мүмкіндік берді. Жоба әлеуметтік дау тудырды және қатаң ережелер қабылданды. Тереңдету жұмыстары Мельбурннің индустриалды дәуірінде шөгіндірген ауыр металдар мен басқа да улы шөгінділерді қозғауы мүмкін деген қауіп туды. Жоба 2009 жылдың қараша айында аяқталды.

Ластану және қоршаған орта мәселелері

Ярра өзені шамамен 40 000 жыл бойы Вурунджери халқы үшін маңызды ресурс болды. Вурунджерилер өзеннің ресурстарын 19 ғасырдың ортасында еуропалықтар қоныстанғанға дейін тұрақты түрде пайдаланды. Өзен бойында орналасқан алғашқы өнеркәсіптер қауіпті химиялық заттар, май, мұнай және ауыр металдар сияқты зор ластану көзіне айналды. 20 ғасырдың ортасына қарай өнеркәсіптер өзеннен бірте-бірте алыстатылды, содан бері негізгі ластаушылар – жаңбыр суының ағыны, канализация және бұрынғы ластанудың салдарынан туындады. Алтын өндіру шағын жер участаларын өсімдіктерден тазартты және белгілі бір кезеңдерде өзеннің бөліктерін құрғатты; алайда, жерді тазалау және өнеркәсіптік ластаушылармен салыстырғанда, алтын өндірудің өзенге тигізген әсері өте төмен болды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында өзенге түскен ауыр металдар өзеннің түбіне, әсіресе қала мен Порт-Мельбурн арқылы өтетін төменгі ағысында жиналды. Өзеннің жасанды түрде тереңдетілуіне байланысты ауыр металдар одан әрі ағып кетпеді, бірақ бір бөлігі Порт-Филлипке орналасты. Мұнай мен май бүгінгі күні төменгі ағыстағы бірнеше салаларда, мысалы Мерри және Муни Пондс өзендерінде сақталып қалған.

Ластану

Яра өзені мен оның салаларындағы бактериялардың деңгейі, әсіресе E. coli және май, мұнай, ауыр металдар сияқты заттар үлкен мәселе тудырады. E. coli бактериясының жоғары деңгейі, оның салаларындағы кейбір көрсеткіштері қауіпсіз шектен 200 есе асып түседі, негізінен нашар күтілген септикалық жүйелердің салдарынан болады. Күн сайын Яра су жинау аймағына 350 000-ға жуық темекі қалдықтары түседі, бұл тасқын су ағындарына тасталатын қоқыс пен лақтың аз ғана бөлігін көрсетеді, олар ақырында өзенге, одан кейін теңізге жетеді. Кейбір өнеркәсіптік компаниялар Яраны қоқыс төгу орыны ретінде пайдалануды жалғастыруда. Мысалы, соңғы жылдары қағаз өндіруші Amcor компаниясы Викторияның Қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) тарапынан Яра және оның төңірегін ластағаны үшін бірнеше рет айыппұл төледі. 2007 жылы Alphington зауытынан Яра өзеніне қағаз массасын құйғаны үшін 5000 доллар айыппұл салынды, ал 2008 жылы компания да сол зауыттан Яраға мұнай құйғаны үшін айыпталып, 80 000 австралиялық доллары көлемінде айып төледі. Жағажайлар мен өзендердің ластануын азайтуға бағытталған бірнеше бағдарламалар іске асырылуда, олардың көпшілігін қоғамдық ұйымдар, EPA Victoria және жергілікті кеңестер ұйымдастырады. 2015 жылы автомобильдер мен химиялық ыдыстарды жууға арналған нысан заңсыз түрде улы химиялық заттар мен гербицидтерді Яра өзеніне ағызып, ағаштардың өлуіне және халық қауіпсіздігіне қауіп тудырды. Бұл нысан Уоррандайт мемлекеттік паркінің ішінде орналасқан, одан 2015 жылдың маусымына дейін ағып шыққан заттар өзенге және Мельбурнге қарай ағып кетті. 2014-2017 жылдар аралығында өзеннен 1,3 миллион темекі қалдығы және 179 тонна қоқыс шығарылды.

Су басудың болмауы

Плотиналардың салынуы және табиғи су тасқындарының болмауы салдарынан, айналасындағы өсімдіктердің көп бөлігі су тасқындары арқылы әдетте толығатын лай және топырақ қорларынан кеміп қалды. 1957 жылы Жоғарғы Ярра су қоймасының құрылысы өзеннің ағынын шамамен 50 пайызға төмендетті. Бұл, нәтижесінде, дені сау төменгі қабат пен жас өсімдіктердің жетіспеуіне, тіпті жас өсімдіктердің толыққанды болмауына әкелді, бұл ормандардың қысылуы, топырақ эрозиясы және тұздану сияқты проблемаларға себеп болады, және бұл мәселелер, ірониялық түрде, айналасындағы ауыл шаруашылығына да зиян келтіреді.

Су түсі

Ярра өзені алтын түсіне байланысты халық арасында "кері өзен" деп аталады. Оның лайлы қоңыр түсіне өзен алабының оңай эрозияға ұшырайтын сазды топырағы себеп. Бірінші еуропалық қоныстар пайда болған кезде су мөлдір болған, бірақ 19-ғасырдың ортасынан бері қарқынды жерді тазалау және дамыту нәтижесінде микроскопиялық саз бөлшектері пайда болды. Бөлшектер өзеннің орта және төменгі ағысындағы кейбір учаскелердегі турбуленттілік арқасында суда ілініп тұрады. Өзен суы Порт-Филипке құя бергенде теңіз тұздарымен араласып, судағы бөлшектер бірігіп, түбіне шөгіп кетеді. Саз бөлшектерінің болуы өзеннің ластануына елеулі әсер етпейді.

Қоршаған ортаны қорғау

Yarra Riverkeeper Association – Ярра өзенін және оның төңірегін қазіргі және болашақ ұрпақтар үшін қорғауға арналған көптеген ұйымдардың ішіндегі ең ірісі. Олар Waterkeeper Alliance қозғалысының бір бөлігі және өзеннің «дауысы» естілуін қамтамасыз ететін саясатты ілгерілету үшін форумдар мен талқылауларға қатысады. Yarra Riverkeeper Association, немесе қысқаша YRKA, Ярра өзенін Мельбурнның ең бағалы табиғи активі деп санайды және оның сақталуы мен қалпына келтірілуі Мельбурнның тұрақты қалаға айналуына көмектесу үшін өте маңызды екенін түсіндіреді. 2004 жылы құрылғаннан бері YRKA жүздеген баяндамалар мен лекциялар оқыды, 200-ден астам БАҚ-та жарияланды және 200-ден астам қоғамдық қайраткерлерге, бизнес-лидерлерге және саясаткерлерге өзендегі инспекциялық турлар ұйымдастырды. Олар экологиялық су ағынын арттыру бойынша табысты науқандар жүргізді және 2010 жылы Riverkeeper Ян Пенроуз қоршаған ортаға қосқан үлесі үшін 2010 жылғы Мельбурн сыйлығына ие болды.

География

Ярра өзенінің егжей-тегжейлі және күрделі геологиялық тарихы бар, "Геология" бөлімін қараңыз. Вурунджери тайпасы оны шамамен 40 000 жыл бойы тұрақты түрде пайдаланып, басқарып келді; алайда, 19-ғасырдың ортасында еуропалықтардың қоныстануынан және өзенді пайдаланудан бастап, оның географиясы өзеннің және айналасындағы ресурстардың тұрақты емес пайдаланылуын көрсететіндей айқын өзгерістерге ұшырады. Өзен Ярра тауларындағы көптеген аталмаған шағын арналар мен өзендермен, сондай-ақ 49 атаулы саламен толығады, олардың көпшілігі арналар болып табылады. Өзеннің төменгі ағысы Мельбурн қаласының орталық бөлігінен өтеді. Оның ұзындығы шамамен , ал орташа жылдық су ағыны , бұл бөгеттер салынғанға дейінгі бастапқы ағынының шамамен 50 пайызын құрайды. Бұл Австралиядағы қар суымен қоректенетін ең батыс өзені. Су жиналатын жалпы аумақ шамамен .

Су ағыны мен географиялық ерекшеліктері

Яраның негізгі салалары – Марибернонг өзені, Муни-Пондс Крик, Мерри Крик, Даребин Крик, Пленти өзені, Муллум-Муллум Крик және Олинда Крик. Өзенде көптеген географиялық нысандар бар, мысалы: иілімдер, тасқындар, көлдер, аралдар, су тасқыны жазықтары, бильбангтар және батпақты жерлер. Көптеген нысандар Вурунджери тілінен аударылған сөздермен немесе еуропалық, әсіресе британдық, тегімен аталған. Өзеннің ең танымал нысандары: Куд аралы мен Балықшылар иілімі, Виктория порты, Херринг аралы, Яра иілімі, Дайтс сарқырамасы, Жоғарғы Яра тоғаны мен суқоймасы, сондай-ақ көптеген өзен жайлаулары мен бильбангтар.

Теңіз экологиясы

Өзенде балықтардың бірнеше түрі мекендейді. Ярраның төменгі ағысында негізінен оңтүстік қара балық және медузалар, ал жоғарғы ағысында еуропалық перч (redfin), Маккуарри перч, қоңыр форель, Мюррей балығы және тұщы су шабағы аз мөлшерде кездеседі. Дегенмен, балықтардың көбі ауыр металдармен, оның ішінде мырышпен ластанған және адамдарға жеуге жарамсыз. Дельфиндер өзеннің төменгі ағысындағы тұздылықтың жоғарылауына дәлел ретінде Оңтүстік Ярраға дейін жүзеді. Қарақалдар Фэрфилдке дейін өзен бойында сирек кездеседі.

Жоғарғы ағысы

Өзеннің бастауы Яра таулары ұлттық паркінің жоғарғы ағысындағы батпақтар тізбегі, Бау Бау таулы үстіртінің батысында орналасқан. Бұл тығыз орманды субальпийлік парк, Мельбурн су компаниясының қызметкерлерінен басқа ешкімге кіруге рұқсат жоқ. Паркте тау күлінің кең алқаптары, өте биік эвкалипт ағаштары, ағаш папоротниктері, сондай-ақ жаңбырлы орманның қалдықтары бар. Жоғарғы Яра тоғаны – Мельбурн қаласының сумен қамтамасыз етілуін қамтамасыз ететін Яра су жинау алабындағы көптеген тоғандардың бірі. Бұл өзеннің жалпы жұртшылыққа көрінетін ең жоғары нүктесі (дегенмен тоғанның өзі жабық). Өзеннің алғашқы қонысы – Рефтон деген шағын қала, бірақ өзеннің көп бөлігі Уорбертон ағаш және курорттық қаласына дейін орманды төбелермен қоршалған. Вудс Пойнт тас жолы өзеннің осы бөлігімен өтеді. Уорбертоннан төмен ағысқа қарай Яра аңғары біртіндеп кеңейеді және фермалар пайда бола бастайды, оның ішінде мал және сүт фермалары, ал Вори Ялок қаласына жеткенде және өзен солтүстікке бұрылғанда, жүзімдіктердің ауданы артады, Яра аңғарының шарап аймағын құрайды. Хельсвиллде өзен қайта батысқа бұрылады және өзен төсегі лайлы болады, судың мөлдірлігі төмендейді, ал Яра Глен қаласына жақындағанда төменгі ағыста танымал қоңыр түске ие бола бастайды.

Ортаңғы аралық

Өзен Мельбурн қаласының шеткі аудандарына Чирнсайд паркі тұсында кіреді, бірақ өзеннің дерлік барлық ұзындығы парк аймағымен қоршалған, оның көп бөлігі кең ауқымды жергілікті өсімдіктерді сақтап тұр (немесе қайта отырғызылған). Main Yarra Trail деп аталатын велосипед және жаяу жүргін жолы Варрандайттен басталып, Yarra River Trail-ге жалғасады, ал төменгі ағысында Capital City Trail болады. Өзен Темплстоуда каякпен жүзуге кеңінен қолданылады, ал қалалық бөліктерде каноэлерді көруге болады. Судың аса таза болмаса да, сапасы жеуге жарамды балықтардың ішінде жүзуіне жеткілікті. Өзеннің су тасқынына ұшырайтын аймағында бірнеше шағын шаруашылықтар орналасқан, бұл Мельбурн орталығына өте жақын және дерлік толығымен қалалық аудандармен қоршалған. Гейдельберг – австралиялық пейзаждарды және олардың ерекшеліктерін дәл бейнелеген алғашқы еуропалық суретшілер саналған Гейдельберг мектебінің туған жері. Жүру жолында олардың суреттерінің кейбіреулерін көрсеткен плакаттар орналасқан, суреттер нақты түсірілген жерлерде; суретте көрсетілген кейбір нысандар бүгінге дейін анық танылады.

Төменгі ағысы

Мельбурнның ішкі бөлігіндегі Яра Бенд паркінде Дайтс шарлауығының төменгі жағында өзен орталық бизнес ауданының оңтүстік жағымен ағып өтетін кезде теңіздік сипаттағы су алабына айналады. Бұл аймақ жыл сайынғы "Мумба" фестиваліне отан таныды, оның ең қызықты бөлігі – жыл сайын өткізілетін су шаңғысы жарысы, ол көптеген адамдарды қызықтырады. Доклендтен Мельбурн крикет алаңына дейінгі өзеннің төменгі бөлігі 2006 жылғы Комонвелт ойындарының Корольдік таяқ эстафетасының соңғы учаскесі болды. Мельбурнның өзенге жақын орналасқан көптеген жеке мектептері гребті командаларын осы өзенде жаттықтырады. Төменгі ағыста көптеген кеме саяхаттары ұйымдастырылады, мұнда Ярраның осы бөлігіндегі көптеген көпірлердің астынан өту үшін төменгі шатыры бар кемелер пайдаланылады. Арың аралы – Оңтүстік Ярадағы шағын арал, онда адамдарды паркеге жеткізетін понтон бар. Ескі кеден үйінің алдындағы аймақ – кемелерді бұруға арналған бұрынғы бассейн. Бұл бір кезде "Таза су орны" деп аталған және тұзды су мен үлкен кемелердің жоғары ағысқа өтуіне кедергі келтірген каскадтар жиынтығы болған жер. Бұл тас қатары, бастапқыда өзенді кесіп өту үшін пайдаланылған және "Ярра шарлауығы" деп аталған, 1883 жылы жарылғыш заттар мен су астында жұмыс істейтін мамандардың көмегімен алынып тасталды. Соңғы бөлігі Мельбурн порты арқылы және Болт көпірі мен Батыс қақпасы көпірінің астынан өтеді. Қазіргі арна 1886 жылға дейін соқталады, ол кезде британдық инженер сэр Джон Куд Флиндерс көшесінің батысынан Марибернгонгпен қосылған жерге дейін канал қазды. Өзеннің жаңа және ескі арналарының арасында пайда болған арал Куд аралы деп аталды және қазір солтүстікке қарай бұрынғы арна толтырылған құрлықтың бөлігі болып табылады. Өзен Порт-Филлипке құяды, бұл аймақ Австралияның ең жұқ жүретін теңіз порты – Мельбурн портының құрамында кеңінен өзгертілді.

Парктер

Яраға іргелес бірнеше қорықтар құрылды, олардың көпшілігі табиғи ортаны сақтау немесе демалыс үшін арналған, ал көпшілігі Викторияның ұлттық парктерін және басқа да қорықтарды басқаруға жауапты мемлекеттік агенттік – «Виктория парктері» арқылы басқарылады. Осы саябақтардың ең ірілері мен ең танымалдары: Корольдік ботаникалық бақтар, Бираррунг Марр, Яра Бенд паркі, Вестерфолдс паркі, Уоррандайт мемлекеттік паркі және Яра Рейнджс ұлттық паркі. Балық аулау, велосипедпен жүру, жүгіру және серуендеу сияқты әрекеттерге мүмкіндік бар. Өзеннің жоғарғы ағысында балық аулау ең танымал. Ағызу орнынан (Launching Place) жоғары қарай өзен тар болып, демалыс үшін пайдалану шектеулі. Ортаңғы ағыста каноэ және каякпен жүзу танымал, су деңгейіне байланысты оңайдан орташа қиындыққа дейінгі бірнеше тасылдар бар. Әсіресе Уоррандайт маңында қыс айларында ортаңғы ағыста жүзу де танымал. Аталған аймақта су астындағы шахталар бар, олар су астындағы ағындарды тудырып, жүзушілерді су бетінен және шахталарға тартып алады. 2004–2008 жылдар аралығында Уоррандайтта осылай қайтыс болған үш адам тіркелді. Суға түсу қауіпсіз, бірақ Дайтс-Фолс төменгі жағында судың ластану деңгейі жоғары және қайықтар көп болғандықтан кеңес берілмейді. Бір кезде Яра өзенінде әлемдегі ең ірі жүзу жарысы – Принс көпіріне жүзу жарысы өткізілді. 5 шақырымдық қашықтық Твикенхэм паромнан (қазіргі Макробертсон көпірі) Принс көпіріне дейін жалғасты. Жарысқа 500-ден астам қатысушы және көптеген көрермендер қатысты. Төменгі ағысында өзен көбінесе қайықпен жүзуге пайдаланылады, Принс көпірінен шығысқа қарай қала бойында бірнеше қайық үйлері орналасқан, ал көптеген жеке мектептерде өзенде қайық тұратын орындары мен сарайлары бар. Жылдың белгілі бір кезеңдерінде, әсіресе Мумба фестивалі кезінде, өзеннің бұл бөлігінде су шаңғысы және секіруге арналған трассалар құрылады. Яра өзенінің жағалауы велосипедпен жүруге, жүгіруге және серуендеуге ыңғайлы, көптеген жолдар асфальтталған және жақсы күйде. Екі ірі тас жол – Яра өзені жолы және Капитал Сити жолы қала арқылы өзен бойымен өтеді, ал Бейсайд жолының бір бөлігі де өзенмен байланысады. Өзенде қайықпен жүзу де танымал, Торактағы тұрғын үйлердің жанындағы кейбір сарайларда жеке қайық тұратын орындар бар, ал Мельбурн доклендсіндегі жаңа құрылыстарда үлкен мариналар бар, сондай-ақ Балықшы бұрылысындағы 31-ші марина, сонымен қатар Ньюпорт және Уильямстаун өзен аузында да орналасқан. Қайықпен жүзу Хоторннан әрі қиын, ал Дайтс-Фолстан әрі өту мүмкін емес. Бұл көбінесе Мельбурн орталығында шоғырланған, онда круиздік кемелер өзен бойымен жүреді және паромдар қатынайды.