Кіріспе
Британдық инженерлік және кеме жасау компаниясы Уильям Бердмор және компаниясы - Глазго және оның айналасындағы Клайдсайд аймағында орналасқан британдық инженерлік және кеме жасау конгломераты. Ол 1886 жылдан 1930 жылдардың ортасына дейін белсенді болды және ең жоғарғы сатысында шамамен 40,000 адам жұмыс істеді. Оны Уильям Бердмор, кейіннен Лорд Инвернер құрып, оған ие болды, оның есімі Бердмор мұздықына берілді.
William Beardmore and Company was a British engineering and shipbuilding conglomerate based in Glasgow and the surrounding Clydeside area. It was active from 1886 to the mid 1930s and at its peak employed about 40,000 people. It was founded and owned by William Beardmore, later Lord Invernairn, after whom the Beardmore Glacier was named.
Құйылған болат құймалар, бронь пластиналары және әскери-теңіз қарулары
Паркхед Фордж, Глазгоның шығыс шетінде, компанияның өзегіне айналды. Ол 1837 жылы Reoch Brothers & Co компаниясымен құрылды және кейіннен 1841 жылы Роберт Нейпер оны Говандағы жаңа кеме жасау зауытына қазбалар мен темір тақталар жасау үшін сатып алды. Нейперге Корольдік әскери-теңіз флотының алғашқы темірден жасалатын әскери кемесі, "Паркхед" кемесі үшін бронь жасау келісімшарты берілді, бірақ ол сәтсіз болды, сондықтан менеджер Уильям Ригби сол кезде Депфордтағы Бас булы навигациялық компанияның суперинтенданты болған Уильям Бердмор Снр-ді шақырды. Бирдмор бизнесте серіктес болды және Глазгоға көшіп, оған ағасы Исаак пен ұлы Уильям Младший қосылды. Уильям Младшийдың мерзімінен бұрын қайтыс болуымен Исаак зейнеткерлікке шықты және Уильям Младший жалғыз серіктес болды. Ол 1886 жылы Уильям Бердмор және компанияны құрды. 1896 жылы бұл жұмыс Шотландиядағы ең ірі болат зауыты болды, ол Клайд өзенінің кеме жасау өнеркәсібіне арналған болат құймаларын жасауға маманданған. Осы уақытқа дейін олар болаттан жасалған бронь тақтасын шығара бастады, кейіннен BL 9,2 дюймдік Mk IXX және BL 15 дюймдік Mk I әскери пулялар сияқты ауыр әскери-теңіз қаруларын шығаруға кірісті.
Кеме жасау
1900 жылы Бэрдмор Гован қаласындағы Роберт Нейпир және Ұлдар кеме жасау цехын иеленді. Бэрдмор 1912 жылы компанияның Гован кеме жасау цехын Харланд пен Вольфке сатып жіберді. Далмурдағы Беардморс өндірген басқа да елеулі әскери кемелерге дредноуттар , және (1917). 1917 жылы Беардмор әуе кемесі кемесі толық ұзындықты ұшу палубасына ие болған алғашқы әуе кемесі болды. Бердмор Далмурдағы іс-әрекетті барлық қару-жарақ пен қару-жарақ өндірісіне дейін кеңейтті, бұл жерде 13000 адам жұмыс істеді.
Әуе қатынасы
Компания әуе өнеркәсібінде алғаш рет 1913 жылы, австро-даймлер авиациялық қозғалтқыштарын, кейіннен D. F. W. ұшақтарын өндіруге арналған британдық құқықтарды сатып алған кезде, қатысты. Кейіннен ол лицензия бойынша Далмуирде Sopwith Pup ұшақтарын жасады. Кейін компанияның жобалауымен Pup кемесі жасалды. Осы ұшақтардың жүздеуі жасалып, Корольдік әскери-әуе қызметіне (RNAS) жеткізілді. Beardmore компаниясы 50 дана Nieuport 12 ұшағын лицензия бойынша жасап шығарды, бірақ өндіріс ұзақ уақытқа созылды, сондықтан олар пайдалануға берілген кезде ұшақтар ескірген және негізінен оқу міндеттеріне немесе қоймаға қойылып, ешқашан пайдаланылмаған. Компания Инчиннанның Ренфруширдегі Инчиннан әуе кемелерін салу станциясын салды және басқарды. Ол R27, R32, R34 және R36 дирижабльдерін шығарды. 1924 жылы компания Рорбах принциптерін қолдана отырып, стресстелген теріні салуға лицензия алды. Осы конструкция идеясын пайдаланып, екі ұшу қайығына тапсырыс Бердморға берілді. Ол үшін бірінші ұшақты Копенгагендегі Рорбах металл ұшақ компаниясы жасады, екіншісін өзі жасады және олар RAF-ке Беардмор Инвернес ретінде жеткізілді. Сонымен қатар, үлкен, тәжірибелік, барлық металл тримоторлы көлік ұшағы Дальмуирде жобаланып, жасалып, Корольдік әуе күштеріне Беардмор Ифлексибел ретінде жеткізілді. Beardmore компаниясы Cyclone, Meteor, Simoon, Tornado (R101 дирижабліне пайдаланылған), Typhoon және Whirlwind сияқты ұшақ қозғалтқыштарының желісін шығарды.
Өз жобалары
Beardmore W. B.1 Beardmore W. B.1a Beardmore W. B. II Beardmore W. B. III (ең табысты дизайн) Beardmore W. B. IV Beardmore W. B. V Beardmore W. B. VI Beardmore W. B. XXIV Wee Bee Beardmore W. B. XXVI
Beardmore W. B.1a
Beardmore W. B. II
Beardmore W. B. III (most successful design)
Beardmore W. B. IV
Beardmore W. B. V
Beardmore W. B. VI
Beardmore W. B. XXIV Wee Bee
Beardmore W. B. XXVI
Жол көліктері
1917 жылы Беардмор бумен жұмыс істейтін теміржол локомотивтерін, вагондарды және автомобильдерді өндіретін Sentinel Waggon Works компаниясын сатып алды. 1919 жылы автокөліктердің бір қатарын жариялады, оны еншілес компания, Beardmore Motors Ltd, Глазго және оның айналасындағы фабрикаларда; Аннисленд, Коатбридж және Пейсли.
Автомобильдер мен таксилер
Ұлы соғыстан кейін, Бёрдмор өз атымен көліктер мен Лондон үлгісіндегі таксилер өндірді. Бірінші машина 1486cc, төрт цилиндрлі 11.4 болды, оның 4 цилиндрлі үстіңгі кэма осі (OHC) қозғалтқышы болды. Ол Аннислендте, Глазгодо өндіріліп, 1919 жылы Олимпиадаға шығарылды. Кескінің бұрыштық бұрышына қосылған қозғалтқышы сенімді емес болып шықты және ол тізбекпен ауыстырылды. Қозғалтқыштың қуаты 1854 куб.см-ға дейін арттырылды, ал машина 1923 жылдың маусым айында 12/30 деп қайта аталды. Бұл жаңа қозғалтқыш 1923 жылы жаңа Super Sports-те қолданылды. Оның бағасы 750 фунт стерлинг болатын және әр машинада Брукленд трассасында 110 км / сағ жылдамдықпен жүретінін растайтын сертификат болған. Супер спорттың 2 литрлік қозғалтқышы бар, қатты өзгертілген нұсқасы 1924 жылы Шелсли Уолш төбесіне көтерілу барысында рекордты бұзды. Anniesland зауыты 1925 жылы жабылды және автомобиль өндірісі Пейслидегі такси зауытына көшірілді, онда жаңа модель, 14.40, 2297 куб.см. 1925 жылы қозғалтқыш 2391 см3 дейін арттырылды және машина 16.40 деп қайта аталды. Екі стандартты корпус ұсынылды, Стюарт салоны және Ломонд лимузині. Үлкен машина, төрт цилиндрлі 4072 куб.см. Beardmore Taxi өндірісі 1919 жылы Пейслиде Mk1 ретінде белгілі болды. Бұл лондондық таксилерге арналған Метрополитен полициясының жарамдылық шарттарына сәйкес жасалған. Бұл өте берік және сенімді көлік болды және ол "Таксилердің Роллс-Ройсы" деген атаққа ие болды. Көлік нұсқасы, Country және Colonial моделі, сондай-ақ жеңіл фургон жасалды. 1923 жылы оны Mk2 алмастырды, ол жаңа шассиге ие болды, оны жаңа жеңіл жүк көліктері мен автобустармен бөлісті. Фитнес шарттарының өзгеруінен кейін Beardmore Mk3 "Hyper" жаңа моделін ұсынды. Оның кішігірім, 2 литрлік жанама клапанды қозғалтқышы болды және жеңіл әрі үнемді болды. Уильям Бердмордың 1929 жылы компанияның басқармасынан шығарылуынан кейін, директорлар Бердмор Моторсты сатып алды, ал такси өндірісі Шотландиядан Солтүстік Лондонның Хендон қаласына көшірілді. Бұл жерде 1932 жылы жаңа модель, Mk4 Paramount, 2 литрлік Commer қозғалтқышы мен беріліс қорабымен жаңартылған Mk3 болды. 1935 жылы Mk5 Paramount Ace жаңа, ұзын дөңгелек аралығы шассиімен, сол қозғалтқышымен енгізілді. 1938 жылы Mk6 Ace-ге қосымша бөлшектер енгізілді. 1930 жылдары "Бирдмор" "жасыл жеміс-жидек сатушының шанағы" деп аталды, өйткені "барлығының ең жақсысы алдыда болды"!
Қиындық пен жойылу
Бирдмордың әртүрлі компаниялары Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі құлдырау кезінде пайдасыз болды, нәтижесінде компания банкроттыққа ұшырады. Паркхед Форджте Джеймс екі апта бойы кранмен жұмыс істеп, ереуіл кезінде қатып қалған жас инженерлік менеджер Иан Макгрегорды байқады. Джеймс өзінің мансабын жеделдетті, ал Макгрегор өзі ірі өнеркәсіптік тұлға болды. Parkhead Forge ұлтқа ұшырағаннан кейін Ұлыбританияның темір және болат корпорациясы 1951 және 1954 жылдар аралығында, оны 1957 жылы Шеффилдтегі Firth Brown Steels сатып алды, ал 1983 жылы Forge ақыры жабылды, Firth Brown Шеффилдте өз операцияларын біріктірді. Кейіннен бұл жер 1988 жылы ашылған "Фордж" сауда орталығына айналды.