Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Соғыс аралығы
3,7 дюймдік гаубица Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 2,75 дюймдік тау пулеметін алмастырды. Оны Корольдік артиллерия мен Үндістан артиллериясының тау артиллерия полктары қолданды және соғыстар арасында Үндістанның Солтүстік-Батыс шекарасында көп қызмет көрсетті.
The 3.7 inch howitzer superseded the 2.75 inch mountain gun following the First World War. It was used by mountain artillery regiments of the Royal Artillery and the Indian Artillery, and saw much service on the North West Frontier of India between the wars.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қару Солтүстік Африка кампаниясында (Тюнисте), Италия кампаниясында, Кокода кампаниясында және Бирма кампаниясында атқарған артиллерия бөлімшелерін жарақтандырды. Сондай-ақ, 1944-1945 жылдары Нидерланды мен Рур аймағында Грекиядағы таулы соғыс үшін тағайындалған бөлімшелер қолданылды. Соңғы театрларда қару-жарақ бөлшектеліп, ғимараттардың жоғарғы қабаттарына қолмен сүйретіліп, қаладағы шайқастарда жақын қолдау көрсету үшін. Ауадан ұшқан құралымдар жеңілдетілген нұсқаны қысқа уақытқа пайдаланды. Бірнешеуі 1945 жылдан кейін француз армиясына жеткізілді; біреуі Ханойдағы Вьетнам армиясының мұражайында, ал екіншісі Данангтағы 5-зоналық әскери мұражайда орналасқан. Ол сондай-ақ стандартты 2 фунттық танк орнына A9 және A10 крейсерлік танктердің жақын қолдау нұсқаларында қолданылды, бірақ көбінесе түтін снарядтарын ату үшін. Соғыс кезінде қару мен оның оқ-дәрісі басқа да одақтастық елдерде, соның ішінде Оңтүстік Африка, ISCOR (Оңтүстік Африканың темір және болат корпорациясы) және Үндістанда өндірілді. Оңтүстік Африка да осы қарудың модификацияланған нұсқаларын шығарды. 1945 жылдан бері қолданылмай келгенімен, 1960 жылы британдық армияның қаруын заманауи деп жариялады.
During the Second World War, the weapon equipped artillery units engaged in the North African Campaign (Tunisia), the Italian Campaign, the Kokoda Campaign, and Burma Campaign, and was also used in the Netherlands and Ruhr fighting in 1944–45 by units originally destined for mountain warfare in Greece. In the latter theatre, on occasion the gun was dismantled and manually hauled up to the upper floors of buildings to provide close support in urban fighting. A lightened version was used briefly by airborne formations. Several were supplied to the French Army after 1945; one is on display at the Vietnam Army Museum in Hanoi while another is displayed at the Zone 5 Military Museum, Danang. It was also used on Close Support versions of the A9 and A10 Cruiser Tanks in place of the standard 2 pounder, though mostly to fire smoke shells. During the war the gun, and its ammunition, were also manufactured in other Commonwealth countries, including South Africa, by the ISCOR (Iron and Steel Corporation of South Africa), and India. South Africa also produced modified versions of the gun. The gun was finally declared obsolete by the British Army in 1960, although it had not seen service since 1945.
Соғыстан кейін
Соғыстан кейін, қаруды бірінші Индокитай соғысында француз әскерлері, ал 1965 және 1971 жылдардағы Үнді-Пакистан соғыстарында Үндістан қолданды. Бангладештің "Муджиб батареясы" бұл қаруды 1971 жылғы Бангладеш азаттық соғысында қолданды. Олар Үндістан тарапынан Мукти Бахиниге берілді.
After the war, the gun was used by French forces during the First Indochina War and by India during the Indo Pakistani wars of 1965 and 1971. The "Mujib Battery" of Bangladesh used this gun in 1971's Bangladesh Liberation War. They were provided by India to the Mukti Bahini.
Егжей-тегжейлер
Қаруды сегіз қапқа бөлуге болады, қиын жерлерге тасымалдауға болады. Ең ауыр бөлігі - бұранданың бұзылған бұрандасы, оның салмағы ашық қарудың орналасуын ескере отырып, тәжірибелі экипаж мылтықтарды қаптардан түсіріп, қайта құрастырып, екі минут ішінде әрекетке дайын бола алады. 3,7 дюймдік гаубицаның реттелетін аспасы оны кез келген позицияда, тіпті тегіс емес немесе далалық артиллерияны орналастыруға мүмкіндік бермейтін еңіспен орналасуға мүмкіндік берді. Гаубицаны орныннан алып тастау және оны оқ-дәріге қайта жүктеу процесінде оны іске қосуға қарағанда жүк көтеріп, бекіту көп қажет болды, бірақ қолайлы жағдайда үш минутта орындалуы мүмкін. Гаубицаның екіге бөлінген жолы бар, бұл британдық қарудың алғашқы түрі, бұл өте биік бұрыштардан оқ атуға мүмкіндік береді (таулы жерлерде пайдалы). Сондай-ақ, экипажды кіші қарудан қорғау үшін үлкен тікбұрышты қалқан бар, бірақ салмақты үнемдеу үшін бұл жиі алынып тасталды. Ол алғаш пайда болған кезде екі ағаш доңғалақты және екі ат сүйрейтін жеңіл гаубица болды. Кейінгі маркаларда пневматикалық шиналар бар және оларды кез-келген жеңіл көлік, мысалы Bren Carrier немесе джип сүйреуі мүмкін. Оқ-дәрі қабығының бес "заряд аймағы" болды, бірақ HE шарықтың ерте жарылуына жол бермеу үшін "төртінші зарядтан" аспайды. Австралия армиясы ПАПУА-Нью-Гвинеяда төтенше жағдайларда бесінші айыпты қолданды. Қарушылар оны "О'Хараның айыппұл" деп атады.
The weapon was designed to be broken into eight mule loads, for transport over difficult terrain. The heaviest single section is the interrupted screw breech, which weighs Given an open gun position, a practised crew could have the guns unloaded from the mules, reassembled and deployed ready for action in about two minutes. The 3.7 inch howitzer's adjustable suspension system allowed it to be deployed on almost any position, even those too uneven or with too steep a gradient to allow field artillery to be sited. The process of removing the howitzer from a position and reloading it onto the gun mules involved much more lifting and securing loads than deploying it, but could be accomplished in three minutes in favourable conditions. The howitzer has a split trail, the first British weapon to do so, which allows firing at very high angles (a useful feature in mountainous terrain). It also has a large rectangular shield to protect the crew from small arms fire, but this was often omitted to save weight. When it was first introduced, the howitzer had two wooden wheels and was light enough be towed by two horses. Later marks have pneumatic tyres and could be towed by any light vehicle, such as the Bren Carrier or jeep. The propellant casing had five "charge zones", but HE was restricted to no more than "charge four", to prevent premature detonation of the shell. The Australian Army did employ charge five in Papua New Guinea in emergencies – the gun crews referred to it as "O'Hara's charge".