African Contingency Operations Training and Assistance
АҚШ-тың Африка әскери дайындық бағдарламасы (ACOTA) – Африка әскерлерін бейбітшілік сақтау, гуманитарлық көмекке дайындау мақсатындағы жоба. 40 мыңнан астам әскери қызметші оқудан өтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ әскери оқу бағдарламасы
US military training program
Африка контингенттік операциялары бойынша оқу және көмек (ACOTA) бағдарламасы, бұрын Африка дағдарыс жағдайларына жауап беру бастамасы (ACRI) деп аталған, – АҚШ бағдарламасы. Ол әскери оқытушыларды даярлауға және африкалық ұлттық әскерлерді бейбітшілік сақтау операцияларын және гуманитарлық көмек көрсетуді жүзеге асыру үшін жабдықтауға бағытталған. 2004 жылы ACRI-дің ізбасары болған ACOTA бағдарламасы африкалық әскери күштердің адам құқықтары, азаматтық қоғаммен өзара әрекеттесу, халықаралық құқық, әскери қызметкерлердің біліктілігі және кіші бөлімшелердің операциялары сияқты салалардағы қабілеттерін арттыруды мақсат етеді. Бес жыл ішінде 40 мыңнан астам африкалық әскері бейбітшілік сақтау бойынша оқытылады. Африка контингенттік операциялары бойынша оқу және көмек бағдарламасы континентте бейбітшілік сақтау немесе бейбітшілікке қолдау көрсету шараларына қатысқан африкалық әскери күштерді қолдау тәжірибесіне ие. Бағдарлама АҚШ Мемлекеттік департаментінің бейбітшілік операциялары шотынан қаржыландырылады.
The African Contingency Operations Training and Assistance (ACOTA) program, formerly the African Crisis Response Initiative (ACRI), is a United States program to train military trainers and equip African national militaries to conduct peace support operations and humanitarian relief. The ACOTA program, which succeeded ACRI in 2004, aims to increase the capabilities of African military forces in areas such as human rights, interaction with civil society, international law, military staff skills, and small unit operations. Over 40,000 African soldiers will be trained in peacekeeping over five years. The African Contingency Operations Training and Assistance program has a record of supporting African military forces that have afterwards participated in peacekeeping or peace support activities in the continent. The program is funded by the US Department of State peacekeeping operations account.
ACRI-нің құрылуы
1996 жылдың қазан айында Клинтон әкімшілігі кезінде АҚШ үкіметі Африкадағы дағдарысқа жауап беру жобасы (ACRI) күштерін құрды, оның мақсаты – гуманитарлық дағдарыстарға уақтылы жауап беруге мүмкіндік жасау және Африка құрлығындағы бейбітшілік сақтау миссияларын күшейту болды. ACRI-нің негізгі мақсаты – бейбітшілік сақтау және гуманитарлық көмек көрсетуге қабілетті Африка мемлекеттерінің санын арттыру, соның арқасында өз шекаралары мен аймақтарындағы тұрақтылықты және бейбітшілікті нығайту еді. ACRI-ді құрудың маңызды себебі – 1994 жылы Руандада болған этникалық тазарту сияқты Бурундиде кең ауқымды геноцид қаупінің тууы. Бірақ ACRI құрылғаннан кейін де осындай қырқындар тоқтамады, алайда күштер ресми түрде араласпады. 2004 жылы ACRI ACOTA-мен алмастырылғанға дейін және Суданның Дарфур провинциясында жаппай қырқындар жалғасып жатқан күйінде де, АҚШ үкіметі Африкадағы геноцидті тоқтату үшін ACRI күштерін жіберген жоқ. ACRI-нің Африкада гуманитарлық араласуды көздейтін негізгі қағидаларына қарамастан, ешқандай шара қолданылмады.
In October 1996, during the Clinton administration, The U. S. government established the African Crisis Response Initiative (ACRI) force, to enable timely response to humanitarian crises and empower peacekeeping missions on the African continent. The ACRI's immediate objective was to increase the number of African states with effective response capability for peacekeeping and humanitarian relief challenges, thereby improving stability and peace within their own borders and their sub regions. The pressing reason for establishing the ACRI at the time had been the imminent possibility of a major genocide in Burundi, similar to the ethnic cleansing which had taken place in 1994 in Rwanda. However, once the ACRI was formed, these murders continued, yet the force never officially intervened. Until its replacement by ACOTA by the ACRI in 2004 and despite ongoing mass murders occurring in the Darfur province of the Sudan, the U. S. government never deployed the ACRI forces to put pause to genocide in Africa. Despite the ACRI’s founding articles which call for humanitarian intervention in Africa, no action was taken.
Даулар
Сомалидегі АҚШ әскерінің ауыр шығындары ACRI құрылуына тікелей себеп болды. 1992 жылы Сиад Барре режимі құлағаннан кейін АҚШ "Үміт қайтару" деп аталған әскери операцияға баруды жөн көрді, бірақ операция гуманитарлық көмек көрсетуден Сомали үкіметін қайта құруға ұшыраған соң күрт өрши түсті. 1993 жылы Могадишо шайқасынан кейін (1993), "Black Hawk Down" кітабы мен фильмінде бейнеленгендей, Сомалидегі миссия сәтсіздікке ұшырады. Клинтон әкімшілігі операцияның нәтижесінен сынға ілікті, себебі операцияның гуманитарлық және қауіпсіздік мақсаттарын толық орындамай аймақтан шығып кетті, сондай-ақ Сомалидегі "Әл-Қаида" тобының қаупін және АҚШ-тың ішкі қауіпсіздігіне қатысты мәселелерді дұрыс бағаламады. Осының салдарынан АҚШ Мемлекеттік департаменті БҰҰ-ны 1994 жылғы Руанда геноцидіне араласпауға үндеді. Әлемдік баспасөздерде қанды оқиғалар кеңінен жарияланғанмен, АҚШ үкіметі геноцид болғанын мойындаудан жалтарды. Оңтүстік Африка президенті Нельсон Мандела басқа Африка көшбасшыларымен бірге ACRI құрылуын АҚШ-тың Руанда геноцидінен кейін өзінің беделін жақсартуға жасаған әрекеті деп қарастырды. Еуропалық Босниядағы этникалық тазалауды тоқтату үшін Біріккен Ұлттар Ұйымын жұмылдыруға дайын болған АҚШ, 1994 жылы Руанда геноцидін тоқтату үшін БҰҰ әскер жібермеуін қамтамасыз етті. Африка Бірлігі Ұйымы (АБУ) Руандадағы геноцидті зерттеу үшін сарапшылар тобын құрды. Олар азаматтық соғыс кезінде геноцид орын алғанын және Африка көшбасшыларының геноцидтік зорлық-зомбылыққа көрсеткен бейжайлығына назар аударды. Топ есебін "Руанда: Алдын алуға болатын геноцид" деп атап, осы трагедияға АҚШ пен БҰҰ жауапты екенін көрсетті. Бурундидің Мишель Микомберо, Уганданың Иди Амин, Орталық Африка Республикасының императоры Бокасса және Заирдің Мобуту сияқты аймақтық көшбасшылар түті мен хуту тайпаларының тегі туралы мифтерді пайдаланған мемлекеттік деңгейдегі қылмыстық әрекеттерге бейжайлық танытып, соғыс пен геноцидтің басталуына тікелей немесе жанама түрде ықпал етті.
The harrowing losses of the U. S. military in Somalia were instrumental in the creation of the ACRI. In 1992, following the fall of the Siad Barre regime, the U. S. opted for a military intervention which it named Restore Hope but the operation soon escalated when the focus shifted from humanitarian aid to an attempt at restructuring Somalia’s government. By 1993 following the Battle of Mogadishu (1993), portrayed in the book and movie Black Hawk Down, the mission in Somalia was considered a failure. The Clinton administration was criticised for the operation's outcome, primarily due to the decision to abandon the region before completing the operation's humanitarian and security objectives, and for their failure to recognize the threat Al Qaida elements posed in Somalia as well as to U. S. security interests at home. This off shot was that the U. S. State Department pressured the UN against intervening in the 1994 Rwandan genocide Even as the graphic violence dominated the world press, the U. S. government was refusing to acknowledge that a genocide had taken place. African leaders including South African President Nelson Mandela considered the formation of the ACRI as a cynical attempt by the U. S. to improve its image following the Rwandan genocide. The United States which had been willing to mobilize the United Nations to stop ethnic cleansing in European Bosnia has ensured that the UN did not send troops to end the Rwandan genocide in 1994. The Organization of African Unity (OAU) convened a panel of experts to investigate the genocide in Rwanda. They concluded that during the civil war, genocide had occurred, and pointed to the tolerance for genocidal violence committed by African leaders. By naming their report "Rwanda: The Preventable Genocide", the panel pointed to the United States and UN as responsible for this tragedy. Regional leaders such as Michel Micombero of Burundi, Idi Amin of Uganda, Emperor Bokassa of the Central African Republic and Mobutu of Zaire directly and indirectly contributed to the commencement war and genocide by taking a stance of indifference toward state implemented criminal recommendation which had exploited myths of Tutsi and Hutu origins.
Қатысушы елдер
ACOTA-ның 25 серіктесі Бенин, Ботсвана, Буркина-Фасо, Бурунди, Камерун, Джибути, Эфиопия, Габон, Гана, Кения, Малави, Мали, Мавритания, Мозамбик, Намибия, Нигер, Нигерия, Руанда, Сенегал, Сьерра-Леоне, Оңтүстік Африка, Танзания, Того, Уганда және Замбия болды.
ACOTA's 25 partners included Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Cameroon, Djibouti, Ethiopia, Gabon, Ghana, Kenya, Malawi, Mali, Mauritania, Mozambique, Namibia, Niger, Nigeria, Rwanda, Senegal, Sierra Leone, South Africa, Tanzania, Togo, Uganda, and Zambia.