Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бүгінде ақсудағы каноэ және балық аулаумен танымал, өзеннің түпкілікті халықтар дәуірінен бастап барлау, тері саудасы және орман шаруашылығы сияқты бай тарихы бар. Өзен бойындағы даму деңгейі төмен. Кейде өзенді орман шаруашылығы жолдары кесіп өтеді, бірақ өзеннің 20-30 шақырымы аралығында бірнеше шағын үйлер орналасқан. Бұл өзен көбінесе Нуар және Кулонг өзендерімен бірге үш өзеннің тобы ретінде қарастырылады. Үшеуі де бір аймақта орналасқан, ұқсас сипаттамалары бар және ақсудағы каноэшілер арасында өте танымал. Өзен француз Ле Муан отбасының құрметіне аталған. Дюмойн өзені көбінесе Понтиак және Темискаминг аймақтық муниципалитеттерінің арасындағы шекара болып табылады.
Primarily known today for its white water canoeing and fishing, the river has a rich history from the native Indian era to exploration, fur trading, and logging. Development is minimal along the river. Occasionally the river is crossed by logging roads but between river kilometres 20 and 30 are several cottages. This river is often grouped together with the Noire and Coulonge Rivers as three of a kind. All three are in the same area, have similar characteristics, and are very popular with whitewater canoers. The river is named after the French family of Le Moynes. For almost its entire length, the Dumoine River forms the boundary between the Pontiac and Témiscamingue regional county municipalities.
Тарих
Алгонкиндер оны Какавитопикак Сипи және Эконокваси Сипи деп атады, бұл «Альдер өзені» (өзеннің екі жағындағы көптеген алдер ағаштарының құрметіне) және «Тілек өзені» деген мағынаны білдіреді. 1755 жылғы Жак Николас Белленнің картасында Акунагусин өзені көрсетілген. 1762 жылы Лоттер, ал 1776 жылы Карвер оны осылай атады және оның бастауы Кауинагамик көлі екенін көрсетті. Ұлы көлдерден француз және Маттава өзендері арқылы келген жергілікті халық Думойнды Мауриси, Квебек қаласы және Атлантика аймақтарындағы сауда серіктестеріне жету үшін балама солтүстік жол ретінде пайдаланды. Көлдер мен өзендер арасындағы тасымалдар арқылы олар «Кауинагамик» көліне (вероятно, қазіргі Обедживан көлі, ол кейін Гуин су қоймасына енді), Сент-Морис өзенінің бастауына жетті, ол оларды Сент-Лоуренс өзеніндегі Трой-Ривьер қаласына жеткізіп, Отава аймағы мен Монреальді, ирокездердің шабуылдарына жиі ұшыраған жерлерді, айналып өтуге мүмкіндік берді. 1762 жылы Александр Генри ағасы Саулт-Сте. Мариге бара жатып Думойн өзенінің сағасынан өтті. Ол былай деп жазды: «Дю Мойн өзенінің сағасында тағы бір бекініс немесе сауда орны бар, онда мен Маскегон индейлерінің кішкентай лагерін таптым, олармен көптеген заттарды теріге айырбастадым». Александр Маккензидің 1801 жылғы картасы Думойн өзенінің орналасқан жерін көрсетеді, бірақ бастауына дейін емес. Өзен француз үкіметінің соңында өзен сағасында салынған сауда бекетінің құрметіне аталған. Бекет 1761 жылы тасталып, 1785 жылдары Форт-Дюмойн оның қызметін жалғастырды. Бірақ 1800 жылдан кейін бұл бекіністен ешқандай өмір белгісі байқалмады. Су алабының үштен бір бөлігін қамтитын және Думойн өзенінен Оттава өзеніне дейінгі жаңа уақытша қорғалатын аймақта өнеркәсіптік қызметке рұқсат етілмейді.
The Algonquins named it Cakawitopikak Sipi and Ekonakwasi Sipi which means Alder River (for its many alders that line the river on both sides) and Desire River respectively. A 1755 map by Jacques Nicolas Bellin shows the name Acounagousin River. Lotter, in 1762, and Carver, in 1776, named it likewise and they identify Lake Caouinagamic as its source. The indigenous people, coming from the Great Lakes via the French and Mattawa Rivers, used the Dumoine as an alternate northern route to reach trading partners in the Mauricie, Quebec City and Atlantic regions. From portage to portage between the lakes and rivers, they would reach Lake "Caouinagamic" (probably modern day Obedjiwan, which in turn became subsumed in the Gouin Reservoir), the source of the Saint Maurice River, which would lead them in turn down to Trois Rivières on the St. Lawrence River, thereby avoiding the Outaouais region and Montreal, which were subject to raids by the Iroquois. In 1762, Alexander Henry the elder passed by the mouth of the Dumoine when travelling to Sault Ste. Marie. He wrote: "at the mouth of the Du Moine River, there is another fort or trading post where I found a small camp of Maskegon Indians with whom I have traded many items for fur." The 1801 map of Alexander Mackenzie shows the layout of the Dumoine River but not all the way to its source. It is named after the trading post built at the river's mouth towards the end of French rule. The post was abandoned in 1761, and Fort Dumoine took over its activities around 1785. But after 1800 this fort no longer gave any signs of life. No industrial activities are allowed in the new interim protected area covering almost a third of the watershed and encompassed the Dumoine River from its head water to the Ottawa River.