Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эмоцияның нейрондық механизмдерін зерттеу
Study of the neural mechanisms of emotion
Әсерлі нейроғылым – мидың эмоцияларды қалай өңдейтінін зерттейтін сала. Бұл сала нейроғылымды жеке тұлға, эмоция және көңіл күйді психологиялық тұрғыдан зерттеумен үйлестіреді. Эмоцияның негізі және эмоция дегеніміз не – әсерлі нейроғылым саласындағы пікірталас тудыратын мәселе болып қалады. "Әсерлі нейроғылым" терминін невролог Яак Панксепп қалыптастырды, дәл сол кезде когнитивтік нейроғылым эмоцияны қамтымайтын психологияның бөліктеріне, мысалы, назар немесе естелікке шолу жасаған кезде.
Affective neuroscience is the study of how the brain processes emotions. This field combines neuroscience with the psychological study of personality, emotion, and mood. The basis of emotions and what emotions are remains an issue of debate within the field of affective neuroscience. The term "affective neuroscience" was coined by neuroscientist Jaak Panksepp, at a time when cognitive neuroscience focused on parts of psychology that did not include emotion, such as attention or memory.
Эффективті нейробиологиялық ғылым
Сезімдер біздің назарымызды басқаратын, мінез-құлқымызды ынталандыратын және қоршаған ортамызға қатысты шешімдер қабылдауымызға көмектесетін ми аймақтарының қызметімен байланысты деп саналады. Сезімдер мен миды зерттеудің бастапқы кезеңдерін Пол Брока, Джеймс Папез және Пол Д. Маклин жүргізді. Олардың жұмыстары эмоцияның мидың орталық бөлігінде орналасқан лимбикалық жүйе деп аталатын құрылымдар тобымен байланысты екенін көрсетеді. Лимбикалық жүйе мынадай ми құрылымдарынан тұрады:
Emotions are thought to be related to activity in brain areas that direct our attention, motivate our behavior, and help us make decisions about our environment. Early stages of research on emotions and the brain was conducted by Paul Broca, James Papez, and Paul D. MacLean. Their work suggests that emotion is related to a group of structures in the center of the brain called the limbic system. The limbic system is made up of the following brain structures:
Лимбикалық жүйе
Амигдала – Амигдала екі кішкентай, дөңгелек құрылымнан тұрады, олар маңдайға (алдыңғы) жағына қарай, гиппокамптарға жақын, уақытша бөліктерде орналасқан. Амигдалалар қоршаған ортаның қай бөлігі маңызды екенін және эмоционалдық мәнін анықтауға және оны есте сақтауға қатысады. Олар эмоция тудыру үшін маңызды. Ең алдымен, олар жағымсыз эмоциялар үшін, әсіресе қорқыныш үшін маңызды. Амигдаланың белсенділігі көбінесе қауіпті жағдайды сезгенде болады. Амигдала өткенге қатысты естеліктерді пайдаланып, қазіргі жағдайға қатысты шешімдер қабылдауға көмектеседі. Таламус – Таламус сенсорлық және моторлық сигналдарды біріктіріп, ақпаратты ми қабығына жібереді. Таламус ұйқы мен оянуды реттеуде маңызды рөл атқарады. Гипоталамус – Гипоталамус эмоцияға байланысты физиологиялық реакцияны (мысалы, жылау) жасауға қатысады. Гипоталамус сондай-ақ оң эмоциялармен байланысты сыйақы схемаларында қолданылады. Гиппокамп – Гиппокамп негізінен есте сақтаумен айналысатын құрылым. Ол жаңа естеліктер жасауға және визуалды, иіс немесе дыбыс сияқты сезімдерді естеліктермен байланыстыруға көмектеседі. Гиппокамп ұзақ мерзімді естеліктерді сақтайды және қажет болған кезде оларды қайтаруға мүмкіндік береді. Форникс – Форникс гиппокамп пен сүтқоректі денелері арасындағы негізгі байланыс. Ол кеңістіктік жад, эпизодтық жад және атқару функциялары үшін маңызды. Сүтқоректі денесі – Сүтқоректі денелері естеліктерді қайта жаңарту үшін маңызды. Олар ми сабасы мен мидың жанында орналасқан. Иіс сезу шарлары – Иіс сезу шарлары – бірінші ми жүйкелері. Олар иіс сезуге (олфакцияға) және нақты иістермен байланысты естеліктерге қатысады. Сызықты сызық – Сызықты сызық ми денесінен жоғары орналасқан. Сызықты сызықтың бөліктері әртүрлі функцияларды атқарады және әсер ету, висцеромоторлық басқару, жауапты таңдау, скелеттік моторлық басқару, визуалды-кеңістіктік өңдеу және естелікке қол жеткізуге қатысады. Алдыңғы сызықты қабық саналы, субъективті эмоционалдық сезіну және мотивация үшін маңызды. Жасанды белдікті мүше эксперименттік жолмен тудырылған қайғы кезінде де, депрессиялық эпизодтар кезінде де белсендірек болады. Зерттеулер лимбикалық жүйенің эмоциямен тікелей байланысты екенін көрсетті, бірақ эмоцияларды тудыру және өңдеу үшін маңызды басқа да ми аймақтары мен құрылымдары бар.
Amygdala – The amygdala is made up of two small, round structures located closer to the forehead (anterior) to the hippocampi near the temporal poles. The amygdalae are involved in detecting and learning which parts of our surroundings are important and have emotional significance. They are critical for the production of emotion. They are known to be very important for negative emotions, especially fear. Amygdala activation often happens when we see a potential threat. The amygdala uses our past, related memories to help us make decisions about what is currently happening. Thalamus – The thalamus is involved in combining sensory and motor signals and then sending that information to the cerebral cortex. The thalamus plays an important role in regulating sleep and wakefulness. Hypothalamus – The hypothalamus is involved in producing a physical response (for example, crying) with an emotion. The hypothalamus is also used in reward circuits which are associated with positive emotions. Hippocampus – The hippocampus is a structure that is mainly involved in memory. It works to make new memories and also connects senses such as visual input, smell or sound to memories. The hippocampus allows long term memories to be stored and retrieves them when necessary. Fornix – The fornix is the main connection between the hippocampus to the mammillary bodies. It is important for spatial memory functions, episodic memory and executive functions. Mammillary body – Mammillary bodies are important for recollective memory. They are found by the brain stem and cerebrum. Olfactory bulb – The olfactory bulbs are the first cranial nerves. They are involved in smell (olfaction) and memory that is connected with specific smells. Cingulate gyrus – The cingulate gyrus is located above the corpus callosum. The parts of the cingulate gyrus have different functions, and are involved with affect, visceromotor control, response selection, skeletomotor control, visuospatial processing, and in memory access. The anterior cingulate cortex is important for conscious, subjective emotional awareness as well as motivation. The subgenual cingulate is more active during both experimentally induced sadness and during depressive episodes. Research has shown the limbic system is directly related to emotion, but there are other brain areas and structures that are important for producing and processing emotion.
Мидың басқа құрылымдары
Базальді ганглиялар – Базальді ганглиялар таламустың екі жағында орналасқан ядролар тобы. Базальді ганглиялар мотивацияда, іс-әрекетті таңдауда және сыйлық алуда маңызды рөл атқарады. Орбитофронтальді қабық – Орбитофронтальді қабық шешім қабылдауға қатысады және біздің шешім қабылдауымызға эмоциялардың қалай әсер еткенін түсінуге көмектеседі. Префронтальді қабық – Префронтальді қабық – мидың алдыңғы бөлігі, маңдайдың артында және көздің үстінде орналасқан. Ол эмоция мен мінез-құлықты реттеуде маңызды рөл атқарады, салдарына есеп беру арқылы. Префронтальді қабықша сонымен қатар эмоцияларды уақыт өте келе сақтап, белгілі бір мақсаттарға жету үшін мінез-құлықты ұйымдастырып, кешіктірілген қанағаттандыруда маңызды рөл атқарады. Вентромедиалдық префронтальді қабық (vmPFC) – префронтальді қабықтың эмоцияларды реттеуге елеулі әсер ететін бөлігі. Зерттеулер нәтижесінде, vmPFC жоғары эмоциялық ынталандырумен ұсынылған кезде жоғары белсенділігін көрсетті. Бұл мидың бұл бөлігінің жоғары эмоциялық жағдай үшін маңызды екенін көрсетеді. Вентральді жолақ – Вентральді жолақ – эмоция мен мінез-құлықта рөл атқаратын құрылымдар тобы. Вентральді жолақтың ядросы деп аталатын аймағы ләззат сезімімен байланысты. Есірткіге тәуелді адамдар осы аймақта белсенділігін арттырады, егер олар өздерінің тәуелділігінің нысанына тап болса. Инсула – Мидың бұл аймағы жүрек соғуы, тыныс алу және ас қорыту сияқты автоматты функцияларды басқаратын басқа жүйке құрылымдарына байланысты дене эмоцияларында маңызды рөл атқарады. Инсула сондай-ақ эмпатия мен эмоцияларды сезінумен байланысты. Мишақша – Мишақшаның көптеген пайдалары бар. Эмоцияны қабылдау және эмоцияға сипаттама беруде маңызды рөл атқарады. Мишақшаның дисфункциясы зақымдану зерттеулері кезінде оң эмоцияларды азайтады. Эволюция барысында мишақша қорқынышты азайтып, өмір сүруді жеңілдететін жүйеге айналған болуы мүмкін. Мишақша ақша, нашақорлық тудыратын дәрілер және оргазм сияқты пайдалы стимулдарға жүйке реакциясын реттеуші рөл атқарады. "Мишақшалық когнитивті аффективті синдром" сипатталды, нәтижесінде тұлға өзгерісі және адамның эмоцияларын көрсету әдісі өзгереді. Бүйірлік префронтальді қабық – Біздің эмоцияларымызды пайдалана отырып, бүйірлік префронтальді қабық зиянды мінез-құлықты басу немесе өнімді мінез-құлықты таңдау арқылы мақсаттарға жетуге көмектеседі. Негізгі сенсомоторлық қабық – Соматосенсорлық қабық эмоциялық өңдеудің әрбір сатысына қатысады. Біз оны эмоцияны анықтауға және жасауға көмектесетін ақпаратты жинауға пайдаланамыз, содан кейін ол эмоция басталғаннан кейін оны реттейміз. Уақытша қабықша – Мидың бұл бөлігі дыбыстарды, сөйлеуді және тілді өңдеуде маңызды, сондай-ақ басқалардың бет-әлпеттерін және басқалардың эмоцияларын түсінуге көмектеседі. Уақытша қабық эмоциялық естеліктеріміздің сапасы мен мазмұнын анықтайды. Ми сабағы – Ми сабағы үш бөліктен тұрады: жоғары көтерілу (сенсорлық ақпарат), төмен түсу (моторлық ақпарат) және модуляциялық. Ми сабағы қоршаған ортадан ақпарат алады (жоғары көтеріледі) және денеге жауап береді (төмен түседі), мысалы, жылау. Қоршаған ортадан алынған ақпарат пен денеміздің алған ақпаратқа берген жауабы ми сабағының модуляциялық бөлігінде біріктіріледі, содан кейін біз эмоцияны анықтай аламыз.
Basal ganglia – Basal ganglia are groups of nuclei found on either side of the thalamus. Basal ganglia play an important role in motivation, action selection and reward learning. Orbitofrontal cortex – The orbitofrontal cortex is involved in decision making and helping us understand how emotions have influenced our decision making. Prefrontal cortex – The prefrontal cortex is the front of the brain, behind the forehead and above the eyes. It plays a role in regulating emotion and behavior by anticipating consequences. The prefrontal cortex also plays an important role in delayed gratification by maintaining emotions over time and organizing behavior toward specific goals. The ventromedial prefrontal cortex (vmPFC) is a portion of the prefrontal cortex that has shown to have a significant influence on emotion regulation. Through studies, the vmPFC has shown high activation when presented with highly emotional stimuli. This suggests that this portion of the brain is essential for high emotional arousal. Ventral striatum – The ventral striatum is a group of structures thought to play a role in emotion and behavior. An area of the ventral striatum known as the nucleus accumbens is involved in the experience of pleasure. It is common for individuals with addictions to exhibit increased activity in this area when they are exposed to the object of their addiction. Insula – This area of the brain plays a significant role in bodily emotions due to its connections to other neural structures that control automatic functions such as heart rate, breathing, and digestion. The insula is also implicated in empathy and awareness of emotion. Cerebellum – Cerebellum has many uses. Has a very important role in emotion perception and emotion attributions. Cerebellar dysfunction has been shown to decrease positive emotions during lesion studies. Over the course of evolution, the cerebellum may have evolved into a circuit that helps reduce fear in order to enhance survival. The cerebellum may also play a regulatory role in the neural response to rewarding stimuli, such as money, addictive drugs, and orgasm. A "cerebellar cognitive affective syndrome" has been described resulting in personality change and how the person shows emotions. Lateral prefrontal cortex – Using our emotions, the lateral prefrontal cortex is responsible for helping us reach our goals by suppressing harmful behaviors or selecting productive ones. Primary sensorimotor cortex – The somatosensory cortex is involved in each stage of emotional processing. We use it to collect information that helps us in identifying and creating emotion, and then regulate that emotion once it has started. Temporal cortex – This brain area is important in processing sound, speech, and language use, as well as helping us understand others faces and others emotions based on facial cues. The temporal cortex is responsible for determining the quality and content of our emotional memories. Brainstem – The brainstem is composed of three parts: ascending (sensory information), descending (motor information), and modulatory. The brainstem takes information from our environment (ascending) and creates a bodily response (descending) such as crying. The information from the environment and our body's responses to the information we receive is combined in the modulatory part of the brain stem and we are then able to label an emotion.
Оң жартышар
Оң жарты шардың эмоциядағы рөлі туралы көптеген теориялар эмоциялық қызметтің бірнеше моделін тудырды. Оң жарты шар зақымдалғаннан кейін эмоциялық өңдеудің төмендеуін байқаған К.К. Миллс эмоциялардың оң жарты шармен тікелей байланысты екенін болжады. 1992 жылы зерттеушілер эмоциялық білдірілім мен түсіну оң жарты шардың кішірек ми құрылымдарымен бақыланатынын анықтады. Осы тұжырымдар оң жарты шар гипотезасы мен валенттілік гипотезасының негізін құрады.
Many theories about the role of the right hemisphere in emotion has resulted in several models of emotional functioning. After observing decreased emotional processing after right hemisphere injuries, C. K. Mills hypothesized emotions are directly related to the right hemisphere. In 1992, researchers found that emotional expression and understanding may be controlled by smaller brain structures in the right hemisphere. These findings were the basis for the right hemisphere hypothesis and the valence hypothesis.
Оң жартышар гипотезасы
Оң жарты шар эмоцияларды өңдеуде сол жарты шардан гөрі артық маманданған деп саналады. Оң жарты шар сөзсіз, синтетикалық, интеграциялық, толық және гештальттік ойлау стратегияларымен байланысты. Оң жарты шардың зақымдануы автономды нерв жүйесінің бұрыс реакцияларымен қатар жүреді. Осы тұжырымдар оң жарты шар мен ми қабықшасы астындағы аймақтардың тығыз байланыста екенін көрсетеді.
It is believed that the right hemisphere is more specialized in processing emotions than the left hemisphere. The right hemisphere is associated with nonverbal, synthetic, integrative, holistic and gestaltic mental strategies. Right hemisphere disorders have been associated with abnormal patterns of autonomic nervous system responses. These findings suggest the right hemisphere and subcortical brain areas are closely related.
Валенттілік гипотезасы
Валенттілік гипотезасына сәйкес, оң жарты шар эмоцияларды өңдеуге қатысқанмен, негізінен теріс эмоцияларды өңдеумен айналысады, ал сол жарты шар оң эмоцияларды өңдеумен айналысады. Бір түсіндірме бойынша, жағымсыз эмоциялар мидың оң жағында, ал жағымды эмоциялар сол жағында өңделеді. Басқаша түсіндірме бойынша, оң жарты шар оң және теріс эмоцияларды сезінуде үстемдік танытады. Жақындағы зерттеулер екі жарты шардың да маңдай бөліктері эмоцияларда белсенді рөл атқаратынын, ал төбе және шaqыр бөліктері оларды өңдейтінін көрсетеді. Депрессия оң төбе бөлігінің активтілігінің төмендеуімен байланысты, ал қорқыныш оң төбе бөлігінің активтілігінің жоғарылауымен байланысты. Бастапқы валенттілік моделіне негізделген, екі жарты шарды жақсы түсіну нәтижесінде, одан да күрделі модельдер әзірленді.
According to the valence hypothesis, although the right hemisphere is involved in emotion, it is primarily involved in the processing of negative emotions, while the left hemisphere is involved in processing positive emotions. In one explanation, negative emotions are processed by the right brain, while positive emotions are processed by the left. An alternative explanation is that the right hemisphere is dominant when it comes to feeling both positive and negative emotions. Recent studies indicate that the frontal lobes of both hemispheres play an active role in emotions, while the parietal and temporal lobes process them. Depression has been associated with decreased right parietal lobe activity, while anxiety has been associated with increased right parietal lobe activity. Based on the original valence model, increasingly complex models have been developed as a result of the increasing understanding of the different hemispheres.
Когнитивтік нейробиологиялық ғылым
Эмоциялар ойлау процесінің ажырамас бөлігі болғанымен, таным 1990-шы жылдардың соңына дейін эмоциядан тыс зерттелді, оның орнына есте сақтау, назар, қабылдау, мәселе шешу және ойша кескіндеу сияқты эмоциялық емес процестерге баса назар берілді. Когнитивтік нейроғылым және әсерлік нейроғылым эмоциялық емес және эмоциялық процестердің нейрондық негізін зерттеу үшін жеке салалар ретінде қалыптасты. Салалар мидың таным мен эмоцияны қалай өңдейтініне сәйкес жіктеліп, жіктелгеніне қарамастан, эмоциялық және эмоциялық емес процестердің негізіндегі нейрондық және психикалық механизмдер көбінесе үндеседі.
While emotions are integral to thought processes, cognition has been investigated without emotion until the late 1990s, focusing instead on non emotional processes such as memory, attention, perception, problem solving, and mental imagery. Cognitive neuroscience and affective neuroscience have emerged as separate fields for studying the neural basis of non emotional and emotional processes. Despite the fact that fields are classified according to how the brain processes cognition and emotion, the neural and mental mechanisms behind emotional and non emotional processes often overlap.
Сезімнің бар / жоқ
Эмоциялық «бару/баспау» тапсырмалары мінез-құлықты тежеуді, әсіресе эмоцияның оған қалай әсер ететінін зерттеу үшін қолданылады. «Бару» сигналы қатысушыға жылдам жауап беруді бұйырады, ал «баспау» сигналы жауап беруден ұстап тұруды талап етеді. «Бару» сигналы жиірек берілетіндіктен, оны түрлі эмоциялық жағдайларда субъектінің жауапты қаншалықты тиімді тежеуін өлшеу үшін пайдалануға болады. Бұл тапсырма көбінесе сау адамдарда және көңіл-күй бұзылыстары бар науқастарда эмоциялық реттеумен байланысты мидың маңызды функцияларын анықтау үшін нейровизуализациямен бірге қолданылады. Префронтальды қабықтың бөлімдері тежеу кезінде стимулдарға эмоционалдық реакцияларды бақылауға қатысатынын көрсеткен бірнеше зерттеулердің ішінде «бару/баспау» зерттеулері де бар.
Emotion go/no go tasks are used to study behavioral inhibition, especially how it is influenced by emotion. A "go" cue tells the participant to respond rapidly, but a "no go" cue tells them to withhold a response. Because the "go" cue occurs more frequently, it can be used to measure how well a subject suppresses a response under different emotional conditions. This task is often used in combination with neuroimaging in healthy individuals and patients with affective disorders to identify relevant brain functions associated with emotional regulation. Several studies, including go/no go studies, suggest that sections of the prefrontal cortex are involved in controlling emotional responses to stimuli during inhibition.
Сезімталдық
Струп тестінен алынған, эмоционалды Струп тесті эмоционалды стимулдарға қаншалықты назар аударғаныңызды өлшейді. Осы тапсырмада қатысушылардан сөздердің мағынасын назардан тыс қалдырып, олардың бояу түсін атау сұралады. Әдетте, адамдар эмоционалды мағынасы бар сөздерден назарын аударғанда, бейтарап сөздерге қарағанда қиындыққа кезеді. Бірнеше зерттеуде бейтарап сөздердің түсін атау тез жауап беруге әкелетіні көрсетілген. Әртүрлі психикалық аурулар нақты назар аудару бейімділіктерімен байланысты. Мысалы, құмырсқаға қорқынышпен қараушы адамдар, теріс мағыналы сөздерге қарағанда, құмырсқа туралы сөздерді қолдануға көбірек бейім. Ұқсас нәтижелер басқа да дауылды ауруларға қатысты қауіпті білдіретін сөздерде де кездеседі. Басқаша айтқанда, әртүрлі аурулар үшін сөздердің ерекше әсерлері, олардың эмоционалдығынан гөрі, аурудың негізгі мәселелерімен түсіндірілуі мүмкін. 10 актердің (6 ер, 4 әйел) қара-ақ суреттері көрсетіледі, әр актер әртүрлі эмоцияны көрсетеді. Қатысушылардан көрсетілген эмоцияның атын жылдам айту сұралады. Бұл тапсырма деменция, Паркинсон және басқа когнитивті дегенерациялық аурулары бар науқастардағы эмоцияны реттеудегі кемшіліктерді зерттеу үшін жиі қолданылады. Бұл тапсырма шекаралық жеке тұлғалық бұзылу, шизофрения және екіполярлық бұзылу сияқты аурулардағы тану қателіктерін талдау үшін де пайдаланылған.
Adapted from the Stroop, the emotional Stroop test measures how much attention you pay to emotional stimuli. In this task, participants are instructed to name the ink color of words while ignoring their meanings. Generally, people have trouble detaching their attention from words with an affective meaning compared with neutral words. It has been demonstrated in several studies that naming the color of neutral words results in a quicker response. Different mental disorders have been associated with specific attentional biases. Participants with spider phobia, for example, tend to be more inclined to use spider related words than negatively charged words. Similar findings have been found for threat words related to other anxiety disorders. In other words, the specificity effects of words for various disorders may be primarily due to their conceptual relation to the disorder's concerns rather than their emotionality. Black and white photographs of 10 actors (6 male, 4 female) are presented, with each actor displaying each emotion. Participants are usually asked to respond quickly with the name of the displayed emotion. The task is a common tool to study deficits in emotion regulation in patients with dementia, Parkinson's, and other cognitively degenerative disorders. The task has been used to analyze recognition errors in disorders such as borderline personality disorder, schizophrenia, and bipolar disorder.
Нүктелі зонд (эмоция)
Эмоционалды нүктелі зонд парадигмасы – бұл таңдамалы визуалды назарды бағалау және әсерлі стимулдардан назарды айыру үшін қолданылатын тәсіл. Парадигма экран ортасында орналасқан фиксация кресімен басталады. Эмоционалды стимул және бейтарап стимул бірге пайда болады, содан кейін нүкте бейтарап стимулдың (үйлесімсіз жағдай) немесе әсерлі стимулдың (үйлесімді жағдай) артында пайда болады. Қатысушылардан осы нүктені көрген кезде көрсетулері сұралады және жауап беру уақыты өлшенеді. Қатысушының қараған суретімен бір жағында пайда болған нүктелер тезірек анықталады. Осылайша, қатысушының қай нысанға назар аударғанын үйлесімсіз сынақтарға жауап беру уақытын алып тастау арқылы анықтауға болады. Назардың ерекшелік әсері де байқалды, онда адамдар өздерінің нақты бұзылысына қатысты қауіптерге таңдамалы түрде назар бөледі. Мысалы, әлеуметтік фобиясы бар адамдар әлеуметтік қауіптерге ғана назар бөледі, бірақ физикалық қауіптерге емес. Дегенмен, бұл ерекшелік одан да күрделі болуы мүмкін. Обсессивтік-компульсивтік бұзылу симптомдары бар қатысушылар бастапқыда мәжбүрлеу қауіпіне назар аударады, бірақ кейінгі сынақтарда қауіп-қатерге үйрену салдарынан бұл бейімділік азаяды.
The emotional dot probe paradigm is a task used to assess selective visual attention to and failure to detach attention from affective stimuli. The paradigm begins with a fixation cross at the center of a screen. An emotional stimulus and a neutral stimulus appear side by side, after which a dot appears behind either the neutral stimulus (incongruent condition) or the affective stimulus (congruent condition). Participants are asked to indicate when they see this dot, and response latency is measured. Dots that appear on the same side of the screen as the image the participant was looking at will be identified more quickly. Thus, it is possible to discern which object the participant was attending to by subtracting the reaction time to respond to congruent versus incongruent trials. A specificity effect of attention has also been noted, with individuals attending selectively to threats related to their particular disorder. For example, those with social phobia selectively attend to social threats but not physical threats. However, this specificity may be even more nuanced. Participants with obsessive compulsive disorder symptoms initially show attentional bias to compulsive threat, but this bias is attenuated in later trials due to habituation to the threat stimuli.
Қорқыныш күшейткіш қорқыныш
Қорқынышпен күшейтілген сілкініс (FPS) жануарлар мен адамдардағы қорқыныш реакциясының психофизиологиялық көрсеткіші ретінде қолданылады. FPS көбінесе электрмиография арқылы өлшенетін көздің жыпылықтау рефлексінің күші арқылы бағаланады. Бұл көз жыпылықтау рефлексі – кенеттен пайда болатын тітіркендіргішке автоматты қорғаныс реакциясы болып табылады, осылайша ол қорқыныштың объективті белгісіне айналады. FPS парадигмалары әдетте, адам белгілі бір тітіркендіргіштерге назар аударған кезде берілетін шудың күркіреуі немесе жарықтың кенеттен жарқырауы сияқты жағдайларды қамтиды. Қауіпті жағдайда белгілі бір тітіркендіргішке сілкініс реакциясы күшейеді. Бұл құбылысты көрсететін кең таралған мысал – қауіпті ауданда түнде жүргенде жарық жарқырағандағы сілкініс реакциясы, қауіпсіз жағдайдағыдан гөрі күштірек болады. Лабораториялық зерттеулерде, шок алу қаупі, тіпті нақты шок болмаса да, сілкіністі күшейтуге жеткілікті. Қорқынышпен күшейтілген сілкініс парадигмалары көбінесе посттравматикалық стресс бұзылысы (ПТСР) және басқа да дауылпаздық бұзылыстары бар адамдардағы қорқыныш үйренуі мен жойылуын зерттеу үшін қолданылады. Қорқыныш шарттау зерттеулерінде бастапқыда бейтарап тітіркендіргіш классикалық шарттаудан алынған тәжірибелерді пайдалана отырып, қайта-қайта жағымсыз тітіркендіргішпен жұптастырылады. FPS зерттеулері ПТСР-мен ауыратын науқастардың қауіпті сигналдарға және бейтарап/қауіпсіздік сигналдарына сау адамдарға қарағанда күштірек сілкініс реакцияларын көрсеткенін анықтады.
Fear potentiated startle (FPS) has been utilized as a psychophysiological index of fear reaction in both animals and humans. FPS is most often assessed through the magnitude of the eyeblink startle reflex, which can be measured by electromyography. This eyeblink reflex is an automatic defensive reaction to an abrupt elicitor, making it an objective indicator of fear. Typical FPS paradigms involve bursts of noise or abrupt flashes of light transmitted while an individual attends to a set of stimuli. The startle response to a particular stimulus is greater under conditions of threat. A common example given to indicate this phenomenon is that one's startle response to a flash of light will be greater when walking in a dangerous neighborhood at night than it would under safer conditions. In laboratory studies, the threat of receiving shock is enough to potentiate startle, even without any actual shock. Fear potentiated startle paradigms are often used to study fear learning and extinction in individuals with post traumatic stress disorder (PTSD) and other anxiety disorders. In fear conditioning studies, an initially neutral stimulus is repeatedly paired with an aversive one, borrowing from classical conditioning. FPS studies have demonstrated that PTSD patients have enhanced startle responses during both danger cues and neutral/safety cues as compared with healthy participants.
Оқу
Оқу процесінде әсер көптеген рөлдер атқарады. Бір салаға терең, эмоционалдық байланыс материалды тереңірек түсінуге мүмкіндік береді, демек, оқу орын алады және ұзақ сақталады. Оқу кезінде туындайтын эмоциялар, мазмұнда бейнеленген эмоциялармен салыстырғанда, түсінуге әсер етеді. Көңілі қабақ адам, бақытты адамға қарағанда, қайғылы мәтінді жақсырақ түсінеді. Сондықтан, оқушының эмоциясы оқу процесінде маңызды рөл атқарады. Эмоция денеге сіңірілуі мүмкін немесе бет-әлпетте немесе оқылған сөздерден сезілуі мүмкін. ФМРИ қолданылған нейробейнелеу зерттеулері, басқа біреудің жиренуін байқағанда, жирену сезімі кезінде белсенді болатын мидың сол бөлігінің де белсенді болатынын көрсетті. Салтты оқу ортасында мұғалімнің бет-әлпеті тіл үйренуде маңызды рөл атқарады. Қорқынышты үнді ғана емес, қорқынышты мәтіндерді оқығанда қорқынышты бет-әлпет көрсету, оқушыларға белгілі бір сөздердің мағынасын үйренуге және мәтінді түсінуге көмектеседі.
Affect plays many roles during learning. Deep, emotional attachment to a subject area allows a deeper understanding of the material and therefore, learning occurs and lasts. The emotions evoked when reading in comparison to the emotions portrayed in the content affects comprehension. Someone who is feeling sad understands a sad passage better than someone feeling happy. Therefore, a student's emotion plays an important role during the learning process. Emotion can be embodied or perceived from words read on a page or in a facial expression. Neuroimaging studies using fMRI have demonstrated that the same area of the brain that is activated when feeling disgust is activated when observing another's disgust. In a traditional learning environment, the teacher's facial expression can play a critical role in language acquisition. Showing a fearful facial expression when reading passages that contain fearful tones facilitates students learning of the meaning of certain vocabulary words and comprehension of the passage.
Модельдер
Сезімнің нейробиологиялық негізі әлі де даулы мәселе болып қана қоймай, психологияда ұзақ жылдар бойы шешілмей келе жатқан мәселе. Негізгі эмоциялардың болуы және оларды сипаттаушы қасиеттері осы саладағы ең күрделі мәселелердің бірі саналады. Осы көзқарас бойынша, эмоциялар – мұрагерлікпен берілетін, биологиялық негіздемесі бар модульдер, оларды қарапайым психологиялық құрамдас бөліктерге бөлу мүмкін емес. Осыған сәйкес модельдер, бір эмоциялық санатка жататын барлық психикалық күйлерді тұрақты және нақты түрде бір ми аймағына немесе ми аймақтарының белгілі бір желісіне орналастыруға болады деп болжайды. Әрбір негізгі эмоция санаты басқа да жалпылама сипаттамаларды бөліседі: ерекше мимика, физиологиялық реакциялар, жеке тәжірибе, сонымен қатар олармен байланысты ойлар мен естеліктер. Осы көзқарас бойынша, ми аймақтарының желілері психологиялық процестердің (мысалы, тіл, назар, т.б.) негізін құрайды, олар өзара әрекеттесіп, эмоция, қабылдау және тану процестерін қалыптастырады. Эмоция үшін маңызды психологиялық процестердің бірі – валенттілік (жағымды/жағымсыз сезім) және белсенділік (қозғырғыштық пен энергияны сезіну) үшін жауапты ми аймақтарының желісі.
The neurobiological basis of emotion is still disputed. The existence of basic emotions and their defining attributes represents a long lasting and yet unsettled issue in psychology. In this view, emotions are inherited, biologically based modules that cannot be separated into more basic psychological components. Models following this approach hypothesize that all mental states belonging to a single emotional category can be consistently and specifically localized to either a single brain region or a defined network of brain regions. Each basic emotion category also shares other universal characteristics: distinct facial behavior, physiology, subjective experience and accompanying thoughts and memories. In this view, networks of brain regions underlie psychological operations (e. g., language, attention, etc.) that interact to produce emotion, perception, and cognition. One psychological operation critical for emotion is the network of brain regions that underlie valence (feeling pleasant/unpleasant) and arousal (feeling activated and energized).
Қартаю
Адамдар көбінесе қартаюды барлық ой-қиялы қабілеттерінің нашарлауымен байланыстырады; алайда, эмоцияны басқару қабілеті үшін бұл дұрыс емес. Ересек адамдар көбінесе өздерінің эмоционалдық жай-күйін сақтау және жақсартуға ұмтылады. Осылайша, оларға өмірде жоғары қанағат алуға мүмкіндік беретін эмоцияны басқару дағдыларын қолдануға болады.
People typically associate aging with a decline in the functioning of all mental processing abilities; however, this is not the case for emotion regulation. Older adults typically have a stronger drive to maintain and improve on their emotional well being. Thus providing them to utilize emotion regulation skills that provide a higher satisfaction in life.
Қарт адамдардың эмоциясын реттеудегі vmPFC рөлі
Вентромедиалдық префронталды қабық (vmPFC) эмоцияларды реттеуге, әсіресе жоғары эмоционалдық қоздырылатын стимулдарға қатысты маңызды әсер етеді. Префронталды қабықтың (PFC) басқа аймақтарымен салыстырғанда, vmPFC көлемі анағұрлым төмендеу дәрежеде азаяды. Осының салдарынан, егде жастағы адамдардың эмоцияларды реттеу қабілетіне қартаюмен байланысты мидағы өзгерістер күшті әсер етпейді. Сонымен қатар, алдыңғы цингулятты қабық (ACC) – эмоцияларды реттеу үшін қолданылатын мидың маңызды бөлігі. ACC жас ересектерде ғана емес, сонымен қатар егде жастағы ересектерде де эмоцияларды реттеуде маңызды рөл атқаратыны дәлелденген. Егде жастағы адамдардың эмоцияларды жақсы реттеу дағдыларына ие болуы, олардың күнделікті өмірінің тұрақтырақ болатынын білдірмейді. Шындығында, олардың жағымсыз эмоциялары жағымды эмоцияларының тұрақтылығымен салыстырғанда көбінесе тұрақсыз болады. Егде жастағы және жас ересектердің теріс эмоционалдық стимулдар кезінде эмоцияларын қалай реттейтіні арасындағы маңызды айырмашылықты көптеген теориялармен түсіндіруге болады.
The ventromedial prefrontal cortex (vmPFC) has a significant influence on emotion regulation, especially regarding high emotional arousing stimuli. Compared to other areas of the prefrontal cortex (PFC), the vmPFC loses volume at a much lower rate Due to this, an older persons emotion regulation abilities are not very heavily impacted by brain changes associated with aging. Additionally, the anterior cingulate cortex (ACC) is an important area of the brain that is used for emotion regulation. The ACC has proven to be a key player in emotion regulation in not just young adults, but also in older adults. It is important to note that just because older adults had better emotion regulation skills, does not mean they live more stable daily lives. In fact, they tend to have more unstable negative emotions especially in comparison to the stability of their positive emotions. The major difference observed in how older adults and younger adults regulate their emotions when negative emotional stimuli are present can be explained by numerous theories.
Сезімді реттеудің пассивті әдісі
Қарлы жастағы адамдар эмоциялық тұрғыдан маңызды оқиғаларға немесе жағдайларға жас және орта жастағы адамдардан өте әртүрлі реакция жасайды. Жастардың, орта жастағылардың және қарлы жастағылардың әлеуметтік жағдайларды қабылдау әдістерінде көп айырмашылық байқалмайды; алайда, әлеуметтік жағдай эмоционалды түрде күшті болғанда айырмашылықтар көрінеді. Қарлы жастағы адамдарда әлеуметтік жағдайдағы күшті эмоциялар оянғанда, олар орта жастағы адамдарға қарағанда жағдайға көбірек пассивті тұрғысынан қарайды. Сондай-ақ, олар мәселені шешудегі бұрынғы тәжірибелеріне жас және қарлы жастағы адамдарға қарағанда көбірек сенеді. Бұл себебі, адам жасы ұлғайған сайын, көңіл-күйді жағымды деңгейде ұстауға басымдық беретін тенденция пайда болады. Шындығында, қарлы жастағы адамдарда 60 жасқа дейін теріс эмоциялардың азаюы байқалады, бірақ одан кейін бұл азаю тоқтайды. Бұл теория эмоцияларды реттеуде әлеуметтік өзара әрекеттесудің маңызды рөлін көрсетеді. Әлеуметтік өзара әрекеттесу көбінесе жағымды болғанымен, кейде теріс эмоциялық жағдайға әкелуі мүмкін. Қарлы жастағы адамдар ұзақ өмір сүргендіктен, олардың әлеуметтік байланыстары тығыз. Бұл оң эмоциялық жағдайға себеп болатын әлеуметтік өзара әрекеттесудің күрт өсуіне әкеледі. Егер олар әлеуметтік оқиғадан теріс эмоциялық реакция алса, оны жағымды эмоциялық жағдаймен байланыстыруға бейім. Бұл теріс эмоцияның күшін азайтады және осылайша өмірге деген көзқарасын жақсартады.
How older adults handle emotionally salient events or stimuli are often vastly different from younger adults, and even middle aged adults. There does not appear to be many differences in ways that younger, middle, and older adults handle social situations; however, when a social situation becomes emotionally charged differences emerge. When intense emotions in a social situation were evoked for older adults, they tended to the situation in a more passive manner in comparison to middle aged adults. They also tend to rely more on their previous problem solving skills than both younger and older adults. This is because as people age, there tends to be a shift in preferences to maintain a more positive emotional affect. In fact, there seems to be a decrease in negative emotions felt by older adults once until they reach the age of 60, in which this decrease stops. This theory highlights the role of social interactions in the ability to regulate emotions. Social interactions, while are often positive, can sometimes lead to negative emotional arousal. Since older adults have been alive longer, they have more dense social networks. This creates a drastic increase in social interaction that cause positive emotional arousal. On the chance they experience a negative emotional reaction from a social event, they are likely to be able to pair it with something that is more positively emotionally salient. This causes the negative emotion to be less potent, and therefore increase their hedonic perspective on life.
Мета-талдаулар
Мета-талдау – бірнеше зерттеулердің нәтижелерін жинақтауға арналған статистикалық тәсіл. Кіріктірілген зерттеулерде сау, дәрі ішпеген ересектер қатысты, және олар эмоциялық өңдеу кезінде бейтарап (бақылау) жағдайға қарағанда көбірек белсенділік көрсеткен ми аймақтарын анықтау үшін азайту талдауын қолданды.
A meta analysis is a statistical approach to synthesizing results across multiple studies. Included studies investigated healthy, unmedicated adults and that used subtraction analysis to examine brain areas that were more active during emotional processing than during a neutral (control) condition.
Phan және басқалар. 2002
Сезімдерді зерттеудегі алғашқы нейросуреттеме мета-талдауында Фан және авторлар тобы (2002) 1990 жылғы қаңтар мен 2000 жылғы желтоқсан аралығында жүргізілген 55 рецензияланған зерттеудің нәтижелерін талдап, қорқыныш, қайғы, жиреніш, ашу және бақыт сезімдерінің мидың нақты аймақтарындағы белсенділікпен тұрақты байланысты екенін анықтады. Барлық зерттеулерде эмоциялардың жоғары деңгейдегі психикалық өңделуін зерттеу үшін фМРТ немесе ПЭТ техникалары қолданылды (төмен деңгейдегі сенсорлық немесе моторлық процестерді зерттеулер ескерілмеді). Авторлар мидың нақты аймақтарында белсенділік тіркелген зерттеулердің санын кестеге түсірді. Әр ми аймағы үшін статистикалық хи-квадрат талдауы жүргізілді. Екі аймақта ғана статистикалық маңызды байланыс анықталды. Миндаль тәрізді денеде қорқыныш тудыратын зерттеулердің 66% осы аймақта белсенділік туралы хабарласа, бақыт тудыратын зерттеулердің шамамен 20%, қайғы тудыратын зерттеулердің шамамен 15% (ашу немесе жиреніш үшін белсенділік туралы хабарлама жоқ) көрсетті. Субкалозальды цингулятта қайғы тудыратын зерттеулердің 46% осы аймақта белсенділік туралы хабарласа, бақыт тудыратын зерттеулердің шамамен 20% және ашу тудыратын зерттеулердің шамамен 20% көрсетті. Бұл эмоциялық категориялар арасындағы айқын ажырату үлгісі, шындығында, сирек кездеседі, ал басқа үлгілер лимбикалық аймақтарда, паралимбикалық аймақтарда және уни/гетеромодальды аймақтарда байқалды. Нақты эмоциялармен байланысты ми аймақтарына базальдық ганглиялар (бақыт тудыратын зерттеулердің шамамен 60% және жиреніш тудыратын зерттеулердің шамамен 60% осы аймақта белсенділік туралы хабарлады) және медиалды префронталды қабық (бақыт шамамен 60%, ашу шамамен 55%, қайғы шамамен 40%, жиреніш шамамен 40% және қорқыныш шамамен 30%) кірді.
In the first neuroimaging meta analysis of emotion, Phan et al. (2002) analyzed the results of 55 peer reviewed studies between January 1990 and December 2000 to determine if the emotions of fear, sadness, disgust, anger, and happiness were consistently associated with activity in specific brain regions. All studies used fMRI or PET techniques to investigate higher order mental processing of emotion (studies of low order sensory or motor processes were excluded). The authors' tabulated the number of studies that reported activation in specific brain regions. For each brain region, statistical chi squared analysis was conducted. Two regions showed a statistically significant association. In the amygdala, 66% of studies inducing fear reported activity in this region, as compared to ~20% of studies inducing happiness, ~15% of studies inducing sadness (with no reported activations for anger or disgust). In the subcallosal cingulate, 46% of studies inducing sadness reported activity in this region, as compared to ~20% inducing happiness and ~20% inducing anger. This pattern of clear discriminability between emotion categories was in fact rare, with other patterns occurring in limbic regions, paralimbic regions, and uni/heteromodal regions. Brain regions implicated across discrete emotion included the basal ganglia (~60% of studies inducing happiness and ~60% of studies inducing disgust reported activity in this region) and medial prefrontal cortex (happiness ~60%, anger ~55%, sadness ~40%, disgust ~40%, and fear ~30%).
Мёрфи және басқалар. 2003
Мёрфи және авторлар тобы 2003 жылы 1994 жылдың қаңтары мен 2001 жылдың желтоқсаны аралығында жарияланған 106 рецензияланған зерттеуді талдады, осылайша дискретті эмоциялардың (қорқыныш, жирену, ашу, бақыт және қайғы) аймақтық мамандану дәлелдерін зерттеу үшін кең ауқымды зерттеулер жиынтығын қарастырды. Мета-талдауға енгізілген зерттеулер бүкіл мидың және қызығушылық тудыратын аймақтардың (зерттеу үшін ерекше қызығушылық тудыратын жекелеген аймақтардағы белсенділік) белсенділігін өлшеді. 3D Колмогоров-Смирнов (KS3) статистикасы 3D белсенділік үлгілерінің жуық шамамен кеңістіктегі таралуын салыстыру үшін қолданылды, соның нәтижесінде барлық эмоциялық санаттар үшін статистикалық маңызды белсенділіктердің мидың нақты аймақтарына тән екені анықталды. Мұндай тұрақты түрде белсендірілетін, аймақтық белсенділік үлгісі мидың төрт аймағында анықталды: миндаль тәрізді денеде қорқыныш (~40% зерттеулер), инсуламен жирену (~70%), глобус паллидуспен жирену (~70%) және жақтық орбитофронтальді қабықшамен ашу (~80%). Басқа аймақтарда санаттар бойынша әртүрлі белсенділік үлгілері байқалды. Мысалы, дорсальді медиалдық префронтальді қабықша және ростральді алдыңғы цингулятты қабықша эмоциялар бойынша тұрақты белсенділікті көрсетті (бақыт ~50%, қайғы ~50%, ашу ~40%, қорқыныш ~30% және жирену ~20%).
Murphy, et al. 2003 analyzed 106 peer reviewed studies published between January 1994 and December 2001 to examine the evidence for regional specialization of discrete emotions (fear, disgust, anger, happiness and sadness) across a larger set of studies. Studies included in the meta analysis measured activity in the whole brain and regions of interest (activity in individual regions of particular interest to the study). 3 D Kolmogorov Smirnov (KS3) statistics were used to compare rough spatial distributions of 3 D activation patterns to determine if statistically significant activations were specific to particular brain regions for all emotional categories. This pattern of consistently activated, regionally specific activations was identified in four brain regions: amygdala with fear (~40% of studies), insula with disgust (~70%), globus pallidus with disgust (~70%), and lateral orbitofrontal cortex with anger (80%). Other regions showed different patterns of activation across categories. For example, both the dorsal medial prefrontal cortex and the rostral anterior cingulate cortex showed consistent activity across emotions (happiness ~50%, sadness ~50%, anger ~ 40%, fear ~30%, and disgust ~ 20%).
Барретт және басқалар. 2006
Барретт және басқалар. 2006 жылы 1990 және 2001 жылдар аралығында жарияланған 161 зерттеу қарастырылды. Авторлар әрбір негізгі эмоцияға қатысты бұрынғы мета-талдамалық нәтижелердің тұрақтылығы мен ерекшелігін салыстырды. Тұрақты нейрондық үлгілер – белгілі бір эмоцияға байланысты (нейтралды бақылау жағдайына қатысты) белсенділігі жоғарылаған ми аймақтарымен анықталды, индукция әдісіне қарамастан (мысалы, визуалды немесе аудиторлық стимул). Ерекше нейрондық үлгілер – бір эмоция мен басқа эмоциялардың бөлек схемалары ретінде анықталды (мысалы, қорқыныш схемасы ашу схемасынан ажыратылуы тиіс, бірақ екеуі де мидың ортақ аймақтарын қамтуы мүмкін). Жалпы алғанда, нәтижелер Phan et al. және Мёрфи және басқалардың жұмыстарын қолдады, бірақ ерекшелікке қатысты қолдамады. Тұрақтылық – бір эмоция кезінде белсенділікті хабарлаған зерттеулердің үлесі басқа эмоциялар кезінде белсенділікті хабарлаған зерттеулердің үлесінен едәуір жоғары ма екенін анықтау үшін хи-квадрат талдауларын салыстыру арқылы анықталды. Ерекшелік – эмоция санаттары бойынша ми локализациясын, нақты эмоцияларға тән негізгі аймақтардағы белсенділікті салыстыру арқылы анықталды. Қорқыныш кезінде миндаль безінің белсенділігінің жоғарылауы индукция әдістерінің барлығында ең жиі тіркелді (бірақ ерекше емес). Екі мета-талдамада да алдыңғы шеңберлік қабықша қайғы-құсалдықпен байланысты болды, бірақ бұл нәтиже тұрақтылығы аз болды (индукция әдістері бойынша) және ерекше емес еді. Екі мета-талдама да ащылықты базальді ганглиямен байланыстырды, бірақ бұл нәтижелер тұрақты да, ерекше де болған жоқ. Ашу мен бақытқа қатысты мета-талдамаларда тұрақты немесе ерекше белсенділік байқалған жоқ. Бұл мета-талдама эмоционалдық өмірдің негізгі, азайтылмайтын элементтерін жақындау және аулақ болу сияқты өлшемдер ретінде қарастырды. Зерттеуге сәйкес, алты түрлі функционалдық топ ұқсас белсенділік үлгілерін көрсетті. Әр топтың психологиялық функциялары қарапайым тілмен талқыланды. Бұл аймақтар сондай-ақ визуалды ақпаратты өңдеуде және эмоциялық сигналдарға назар аударуда рөл атқарады. + Топтар Топ аймақтары Ескертулер Негізгі лимбикалық миндаль, гипоталамус, периакведуктивті сұр / таламус аймақтары және миндаль / вентральді жолақты / вентральді глобус паллидус / таламус аймақтары Эмоционалдық маңыздылықты бағалауға жауапты функционалдық эмоциялық орталық. Латеральді паралимбикалық вентральді алдыңғы инсула / алдыңғы оперкулум / оң сопақша полюсі / артқы орбитофронтальді қабық, алдыңғы инсула / артқы орбитофронтальді қабық, вентральді алдыңғы инсула / сопақша қабық / орбитофронтальді қабық қосылысы, ортаңғы инсула / арқалық путамен және вентральді стриатум / ортаңғы инсула / сол гиппокамп Сыйақыға, әсіресе мотивацияға ықпал етеді, стимулдарды құндырақ етеді. Медиальді префронталды қабық арқалық медиальді префронталды қабық, прегениальді алдыңғы шеңберлік қабық және артқы арқалық алдыңғы шеңберлік қабық Эмоцияның пайда болуы мен реттелуінде рөл атқарады. Когнитивтік / Моторлық желі оң жақ алдыңғы оперкулум, оң жақ ішкі алдыңғы гирус және пре-суплементарлық моторлық аймақ / сол жақ ішкі алдыңғы гирус аймақтары Ақпаратты өңдеуде және когнитивтік бақылауда жалпы рөл атқарады. Басты көру қабығының V8 және V4 аймақтары, медиальді уақытша жамбас жағы және бүйірлік бастық қабықтың V4 аймақтары. Постериор медиальді артқы шеңберлік қабық және басты көру қабығының V1 аймағы.
Barrett, et al. 2006 examined 161 studies published between 1990 and 2001. The authors compared the consistency and specificity of prior meta analytic findings specific to each notional basic emotion. Consistent neural patterns were defined by brain regions showing increased activity for a specific emotion (relative to a neutral control condition), regardless of the method of induction used (for example, visual vs. auditory cue). Specific neural patterns were defined as separate circuits for one emotion vs. the other emotions (for example, the fear circuit must be discriminable from the anger circuit, although both may include common brain regions). In general, the results supported Phan et al. and Murphy et al., but not specificity. Consistency was determined through the comparison of chi squared analyses that revealed whether the proportion of studies reporting activation during one emotion was significantly higher than the proportion of studies reporting activation during the other emotions. Specificity was determined through the comparison of emotion category brain localizations by contrasting activations in key regions that were specific to particular emotions. Increased amygdala activation during fear was the most consistently reported across induction methods (but not specific). Both meta analyses associated the anterior cingulate cortex with sadness, although this finding was less consistent (across induction methods) and was not specific. Both meta analyses found that disgust was associated with the basal ganglia, but these findings were neither consistent nor specific. Neither consistent nor specific activity was observed across the meta analyses for anger or happiness. This meta analysis introduced the concept of the basic, irreducible elements of emotional life as dimensions such as approach and avoidance. According to the study, six different functional groups showed similar activation patterns. The psychological functions of each group were discussed in more basic terms. These regions may also play a role in processing visual information and paying attention to emotional signals. + Groups Group Regions Notes Core limbicleft amygdala, hypothalamus, periaqueductal gray/thalamus regions, and amygdala/ventral striatum/ventral globus pallidus/thalamus regions A functional emotional center responsible for evaluating affective significance. Lateral Paralimbic ventral anterior insula/frontal operculum/right temporal pole/ posterior orbitofrontal cortex, the anterior insula/ posterior orbitofrontal cortex, the ventral anterior insula/ temporal cortex/ orbitofrontal cortex junction, the midinsula/ dorsal putamen, and the ventral striatum /mid insula/ left hippocampus Contributes to motivation, especially in reward, by making stimuli more valuable. Medial Prefrontal Cortex dorsal medial prefrontal cortex, pregenual anterior cingulate cortex, and rostral dorsal anterior cingulate cortexPlays a role in both the generation and regulation of emotion. Cognitive/ Motor Network right frontal operculum, the right interior frontal gyrus, and the pre supplementray motor area/ left interior frontal gyrus, regions Plays a general role in information processing and cognitive control. Occipital/ Visual Association V8 and V4 areas of the primary visual cortex, the medial temporal lobe, and the lateral occipital cortexMedial Posterior posterior cingulate cortex and area V1 of the primary visual cortex
Vytal және басқалар. 2010
Витал және авторлар тобы 2010 жылы 1993–2008 жылдар аралығында жарияланған 83 нейросуреттеу зерттеуін қарастырып, нейросуреттеу деректері биологиялық тұрғыдан жекеленген, негізгі эмоцияларды (яғни қорқыныш, ашу, жирену, бақыт және қайғы) қолдайтынын анықтауға тырысты. Тұрақтылық талдаулары жеке эмоциялармен байланысты ми аймақтарын көрсетті. Ажырату талдаулары эмоциялардың қарама-қарсы жұптарында әртүрлі деңгейде белсенді болатын ми аймақтарын анықтады. Бұл мета-талдауда ПЭТ немесе фМРТ зерттеулері қарастырылды, олар бейтарап немесе бақылау жағдайымен салыстырғанда кем дегенде біреуінің айқын белсенділігін анықтаған мидың толыққанды талдауын ұсынды. Авторлар белсендіру ықтималдығын бағалау (ALE) әдісін қолданып, зерттеулер арасында кеңістіктік сезімталдықпен, вокселдік (вокселдердің кеңістіктік қасиеттеріне сезімтал) статистикалық салыстырулар жасады. Бұл техника әрбір жеке эмоциямен байланысты белсенділік карталарын тікелей статистикалық түрде салыстыруға мүмкіндік береді. Осылайша, бес жеке эмоциялық санат арасындағы ажыратушылық бұрынғы мета-талдауларға қарағанда дәл кеңістіктік масштабта бағаланды. Алдымен тұрақтылық әр эмоция үшін алынған ALE картасын, кездейсоқ ауыстырулар арқылы жасалған ALE карталарымен салыстыру арқылы бағаланды. Ажыратушылық эмоциялық карталардың жұптық салыстырулары арқылы бағаланды. Бес санат үшін тұрақты және ажыратуға болатын белсенділік үлгілері байқалды. + Қауымдастырулар Эмоция Жоғары белсенділік аймақтары Бақыт оң жоғарғы уақытша ми миы, сол жақ ростральді алдыңғы белдік қабығы 9 аймақтық ми кластері Қайғы сол жақ медиалдық алдыңғы ми миы 35 кластер, әсіресе сол жақ медиалдық алдыңғы ми миы, оң жақ ортаңғы уақытша ми миы және оң жақ төменгі ми миы Ашу сол жақ төменгі ми миы 13 кластер екі жақты төменгі ми миы және оң жақ парагиппокампальды ми миы Қорқыныш сол жақ ми миы 11 кластер сол жақ ми миы және сол жақ базальді ганглийлер Жирену оң инсула/оң жақ төменгі ми миы 16 кластер оң базальді ганглийлер және сол жақ инсула.
Vytal, et al. 2010 examined 83 neuroimaging studies published between 1993–2008 to examine whether neuroimaging evidence supports biologically discrete, basic emotions (i. e. fear, anger, disgust, happiness, and sadness). Consistency analyses identified brain regions associated with individual emotions. Discriminability analyses identified brain regions that were differentially active under contrasting pairs of emotions. This meta analysis examined PET or fMRI studies that reported whole brain analyses identifying significant activations for at least one of the five emotions relative to a neutral or control condition. The authors used activation likelihood estimation (ALE) to perform spatially sensitive, voxel wise (sensitive to the spatial properties of voxels) statistical comparisons across studies. This technique allows for direct statistical comparison between activation maps associated with each discrete emotion. Thus, discriminability between the five discrete emotion categories was assessed on a more precise spatial scale than in prior meta analyses. Consistency was first assessed by comparing the cross study ALE map for each emotion to ALE maps generated by random permutations. Discriminability was assessed by pair wise contrasts of emotion maps. Consistent and discriminable activation patterns were observed for the five categories. + Associations Emotion Peak Regions Happiness right superior temporal gyrus, left rostral anterior cingulate cortex 9 regional brain clusters Sadness left medial frontal gyrus 35 clusters especially, left medial frontal gyrus, right middle temporal gyrus, and right inferior frontal gyrus Anger left inferior frontal gyrus13 clusters bilateral inferior frontal gyrus, and in right parahippocampal gyrus Fear left amygdala 11 clusters left amygdala and left putamen Disgust right insula/ right inferior frontal gyrus 16 clusters right putamen and the left insula.