Кіріспе

Американдық бейсболшы (1906–1987)

Сэмюэл Пол Деррингер (17 қазан 1906 – 17 қараша 1987) – 1931 жылдан 1945 жылға дейін Ұлттық лигасында үш командада, негізінен «Цинциннати Редс» командасында ойнаған американдық оң жақтан тастайтын питчер. Ол 1935 жылдан 1940 жылға дейін «Цинциннати» үшін төрт рет 20 ойын жеңіп, 1939 жылы 25–7 есебімен ең жақсы нәтиже көрсетті, сол жылы «Редс» командасы 20 жылдан кейін алғаш рет Ұлттық лиганың жеңімпазы атанды. «Цинциннати» сапындағы 161 жеңісі оң жақтан тастайтын ойыншылар арасында клубтық рекордты құрайды және франшиза тарихында Эппа Риксейдің 179 жеңісінен кейін екінші орында тұрады; карьерасын аяқтаған кезде ол командалық соққылар бойынша да рекордты иеленді. Оның 579 өткізген ойыны зейнеткерлікке шыққанда Ұлттық лига тарихында сегізінші орынға ие болды, ал 9 иннингке шаққандағы 1,88 серуендеу көрсеткіші 1900 жылдан бері Ұлттық лигасында 3000 иннинг ойнаған питчерлер арасында Кристи Мэтьюсоннан (1,59) және Гровер Кливленд Александерден (1,65) кейін ғана тұрды.

Ерте мансап

Деррингер 1931 жылы «Сент-Луис Кардиналс» командасы сапында тұңғыш рет өнер көрсетті, болашақ әлем чемпионаттарының жеңімпаздары үшін 18 ойын жеңіп, жеңіс көрсеткіші бойынша Ұлттық лиганы (.692) басып озды; қыркүйек айында ол қатарынан 33 иннинг бойы еш гол жібермеді. «The Sporting News Major League All Star» командасын анықтау бойынша дауыс беруде питчерлердің ішінде үшінші орынға ие болды, 56 дауыс жинады (барлық мүмкін дауыстардың 229-ынан) және барлық басқа Ұлттық лига питчерлерінен көп дауыс алды. Команданың жеңіске жеткеніне қарамастан, ол «Филадельфия Атлетикас» командасына қарсы әлем чемпионатының 1-ші және 5-ші ойындарында жеңіліске ұшырады. 1932 жылы 11–14 көрсеткішке дейін төмендеді, ал 1933 жылы 0–2 есебімен бастағаннан кейін алты ойыншыны алмастыру келісімі бойынша Лео Дюрохерді «Кардиналс» командасына әкелген «Редс» командасына ауыстырылды. 3.23 орташа есептік көрсеткішке қарамастан, ол сол маусымда «Цинциннати» сапында 7–25 көрсеткішін тіркеді, бұл команданың жеңіліске ұшырау бойынша рекордын орнатты, ол әлі күнге дейін сақталуда; оның жалпы 27 жеңілісі Ұлттық лигада ең көп жеңіліс көрсеткіш болды және 1905 жылы Вик Уиллис орнатқан Ұлттық лиганың қазіргі рекордынан екі кем болды. 1934 жылы Деррингердің көрсеткіші 15–21-ге жақсарды.

Басты маусымдар

1935 жылы ол 68-85 есебімен «қызылдар» үшін 22-13 көрсеткішін тіркеді және алты рет All-Star командасына шақырылды. Сол маусымның 24 мамырында ол «Филадельфия Филлис» клубын 2:1 есебімен ұтып, үлкен лига тарихындағы алғашқы түнгі ойынды бастады; президент Франклин Д. Рузвельт Ақ үйден стадион жарығын қосты. 19-19 және 10-14 маусымдары одан кейін келді, бұл клубтар жеңіске үміттенбеді, ал ол 1938-1940 жылдары өзінің ең жақсы кезеңіне жетті. 1936 жылы ол 51 ойынға қатысып, командалық рекордты жаңартты, бұл Руб Бентонның 1912 жылғы 50 ойынынан басым болды; оның рекордын 1948 жылы Гарри Гамберт 61 ойынмен жаңартты. 1938 жылы ол 21-14 көрсеткішін тіркеді және лигада өткізілген иннингтер мен толық ойындар саны бойынша көшбасшы болды, «қызылдар» он жылдан кейін алғаш рет .500-ден жоғары көрсеткішпен аяқтады; ол НЛ-де соққыдан (132) екінші және ERA бойынша үшінші орын алды (2.93). Оның ең жақсы маусымы 1939 жылғы лига чемпиондары үшін болды, ол жеңістер, ERA, соққыдан шығару, иннингтер және «құрғақ» ойындар бойынша көшбасшылардың қатарында болды және лиганы 0.781 жеңіс пайызымен жетектеді – бұл жаңа командалық рекорд. Ол командаласы Бакки Уолтерс жеңіске жеткен «Ең құнды ойыншы» сайлауында үшінші орын алды. Бірақ «Нью-Йорк Янкис» клубына қарсы әлем чемпионатына ол жеңіске жете алмады, себебі «қызылдар» ұтылып қалды; ол 1-ші ойында 2:1 есебімен жеңілді, онда «Янкис» тоғызыншы иннингте ұтып алды, ал 7-ші иннингте 3:2 есебімен шыққаннан кейін 4-ші ойында «қызылдардың» 10 иннингтік жеңілісінде шешім қабылданбады. 1940 жылы ол 20-12 көрсеткішін тіркеді, ERA 3.06 және 115 соққыдан шығарды, сондай-ақ екі бір соққылы ойын ойнады, «Цинциннати» NL чемпиондары ретінде қайталады; ол «Ең құнды ойыншы» дауыс беруде төртінші орынды иеленді, ал бірінші базалық Фрэнк МакКормик үш жыл қатарынан «қызылдар» үшін кубокты жеңіп алды (Эрни Ломбарди оны 1938 жылы жеңіп алған еді). Деррингер 1940 жылғы әлем чемпионатына «Детройт Тайгерс» клубына қарсы жаман сәттерге соңғы нүкте қойды; 1-ші ойында 7:2 есебімен жеңілгеннен кейін, ол 4-ші және 7-ші ойындарда толық жеңіске жетті. Уолтерс команданың екінші рет және 1919 жылдан бері алғашқы рет жеңіске жетуіне тағы екі жеңіс қосты.

Соңғы жылдар

Деррингер 1941 және 1942 жылдары 12–14 және 10–11 көрсеткіштеріне төмендеді, бірақ ол төртінші және бесінші рет All Star командасына шақырылды. 1943 жылдың қаңтарында оның шарты Чикаго Кабс клубына сатылды, және ол соңғы керемет маусымын өткізер алдында 1943 және 1944 жылдары 10–14 және 7–13 нәтижелерін көрсетті. Соңғы 1945 маусымында ол 16–11 есебімен ойнады, нәтижесінде Кабс командасы NL чемпиондығын жеңіп алды, ал 1945 жылғы Әлем сериясында Тигрлерге қарсы өткен үш ойында резервтік тақтада ойнады. Ол өзінің карьерасын 223–212 есебімен, 1507 соққымен және 3.46 ERA көрсеткішімен, 251 толық ойынмен және 32 толық жеңіспен аяқтады. "Қызылдар" командасындағы 1062 соққысы 1948 жылы Джонни Вандер Мир бұзғанға дейін клубтың рекорды болды, ал 1966 жылы Джим Малони одан асып түскенше оң жақтан тастаушылар арасындағы ең жоғары көрсеткіш болып қала берді. 1958 жылы Деррингер Цинциннати Редс Даңқ залының негізін қалаушы мүшесі атанды. Ол 81 жасында Флорида штатының Сарасота қаласында қайтыс болды.