Минору Мики: Жапон композиторы және өнер директоры
Minoru Miki
Минору Мики – жапон композиторы, түркі елдерінің (Жапония, Қытай, Корея) халық аспаптарын насиHatтаған өнер директоры. Музыкасы халықаралық деңгейде танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жапон композиторы және көркемдік жетекші (1930–2011)
композитор
Japanese composer and artistic director (1930–2011)
the composer
Минору Мики (三木稔, 16 наурыз 1930 – 8 желтоқсан 2011) – жапон композиторы және көркемдік жетекші. Ол жапон, қытай және корей дәстүрлі аспаптарын, сондай-ақ олардың орындаушыларын насихаттаумен танымал болды. Оның шығармаларында бұл дәстүрлі аспаптар жеке немесе түрлі ансамбльдерде, батыс аспаптарымен бірге немесе оларсыз қолданылады. Оның каталогы үлкен стильдік және формальдық әртүрлілікті көрсетеді, оның ішінде опералар және басқа да сахналық музыка түрлері; оркестрлік, концерттік, камералық және жекелеген музыка, сондай-ақ фильмдерге арналған музыка бар. Оның туындылары халықаралық деңгейде танылды, бұл Микиді Тору Такемицу сияқты басқа да белгілі жапон композиторларының қатарына қосты. Минору дәстүрлі жапон музыка аспаптарының ірі ансамбльдері үшін заманауи классикалық музыка жазуда пионер болды. 1964 жылы ол "Нихон Онгаку Шудан" (Pro Musica Nipponia ансамблі) құрамын құрды, ол "Энсамбль Ниппония" деп те белгілі. Ол осы ансамбль үшін көптеген шығармалар жазды.
Minoru Miki (三木 稔, 16 March 19308 December 2011) was a Japanese composer and Artistic director. He was known for promoting Japanese, Chinese and Korean traditional instruments as well as some of their performers. In his catalogue these traditional instruments figure solo or in various types of ensembles, with and without Western instruments. His catalogue demonstrates a large stylistic and formal diversity including operas and other kinds of stage music; orchestral, concerto, chamber and solo music, as well as music for films. His work has found international recognition placing Miki in the company of other celebrated Japanese composers such as Tōru Takemitsu. Minoru was a pioneer in the composition of contemporary classical music for large ensembles of traditional Japanese musical instruments. In 1964, he founded the Nihon Ongaku Shūdan (Pro Musica Nipponia ensemble), also known as Ensemble Nipponia, for which he has composed extensively.
Өмірбаян
Минору 1930 жылғы 16 наурызда Токусима қаласында дүниеге келген. Оның алғашқы музыкалық тәжірибелері осы аймақтың дәстүрлі музыкасымен байланысты болды. Ол Окаямаға орта мектепке түсу үшін кеткенге дейін формалды музыкалық білім алмаған. Сонда ол алғаш рет еуропалық классикалық музыкамен танысты. Кейін Токиоға көшіп, 1964 жылы Токио өнер университетін бітірді. Сол жылы Мики «Pro musica Nipponia» (日本音楽集団) атты жапондық дәстүрлі аспаптардан тұратын оркестрді құрды, және осы оркестр үшін көптеген шығармалар жазды. Ол сондай-ақ кото виртуозы Кейко Носакамен бірлесіп жұмыс істеді, 20 таралған кото аспабын жетілдірді, және түрлі жанрлар мен комбинацияларда көптеген жаңа туындылармен аспаптың репертуарын жаңартты. Бұл құрамында кото мен оркестр үшін бес концерт болды. 1975 жылы Минору өзінің алғашқы операсын – Юничиро Танизакидің осы аттас романы негізінде жазылған «Шункиншо» операсын жазды. Ағылшын музыкалық театрының мүшелерінің жапондық дәстүрлі музыкаға деген қызығушылығы Отокичи Микамиден кейін «Ада, Актердің құтылуы» операсын жасауға себеп болды. Минору жазған бұл опера, Джеймс Киркуптың ағылшын тіліндегі либреттосымен екі актіде 1979 жылғы қазан айында Лондонда көрсетілді. «Ада» 1979 жылы Лондонда көрсетілді және 1980 жылы таратылған EMTC-нің тапсырыс берген және сахналаған соңғы туындыларының бірі болды. Осы кезеңде Минору режиссер Колин Грэммен қарым-қатынас орнатты, ол Грэмнің 2007 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты. Бұл ынтымақтастықтың ең маңызды нәтижесі – Грэмның Сент-Луис опера театры үшін тапсырыс берген және 1985 жылы көрсетілген «Жорури» операсы болды. 1992 жылғы «Вакахиме» шығармасында Минору жалпыазиялық перспективаны қабылдады, өзінің шығармаларына бірнеше азия елдерінің музыкасы мен аспаптарын енгізіп, көптеген азиялық әртістермен бірлесіп жұмыс істеді. Микидің кейбір опералары, әсіресе «Вакахиме» мен «Айен», Жапонияның көршілес азиялық елдермен байланысы мен өзара әрекеттесу эпизодтарына арналды. Бұл қайталама тақырып көбінесе сахнада орындалып, көршілес елдердің дәстүрлі аспаптарын қамтыды. Минору 2011 жылғы 8 желтоқсанда таңертең Токиодағы Митака қалалық ауруханасында сепсистен қайтыс болды.
Minoru was born in Tokushima on March 16, 1930. His first musical experiences were of the traditional music of this region. He had no formal music education before moving to Okayama for high school. Here he first encountered European classical music. From there, he moved to Tokyo, graduating from the Tokyo University of the Arts in 1964. In that same year, Miki founded Pro musica Nipponia (日本音楽集団), an orchestra of traditional Japanese instruments for which he would compose a large amount of work. He also began collaborating with koto virtuoso Keiko Nosaka, developing the 20 string koto and reviving the instrument's repertoire with many new works in various genres and combinations. This included five concertos for koto and orchestra. In 1975 Minoru composed his first opera, Shunkinsho, based on Jun'ichirō Tanizaki's novel of the same name. Interest in Japanese traditional music by members of the English Music Theatre Company led to the commission of Ada, An Actor's Revenge after Otokichi Mikami. Written by Minoru, this was an opera in two acts to an English libretto by James Kirkup which opened in London in October 1979. Ada premiered in London in 1979 and was one of the last works commissioned and performed by the EMTC before its ultimate disbandment in 1980. During this period, Minoru developed a relationship with director Colin Graham that was to last until Graham's death in 2007. The most notable result of this collaboration was the opera Jōruri which was commissioned by Graham for the Opera Theatre of Saint Louis, premiering in 1985. With his 1992 work Wakahime, Minoru adopted a pan Asian perspective, incorporating music and instruments from a number of Asian countries into his compositions and collaborating with a number of Asian artists. Some of Miki's operas from thereon – mostly notably Wakahime and Aien – also increasingly dealt with episodes of Japan's presence and interaction with its neighboring Asian countries. This recurring theme was often performed on stage and incorporated the traditional instruments of these neighbouring countries. Miki died of sepsis at Mitaka city hospital, Tokyo, during the early hours of December 8, 2011.