USS Munsee: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің буксирі

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің буксирі USS Munsee (AT/ATF 107) – Висконсин және Канзас штаттарында әлі де өмір сүретін Делавэр үндістерінің кіші тайпасының атымен аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жалғыз кемесі. USS Munsee кемесі 1942 жылдың 20 тамызында «United Engineering & Drydock Co.» компаниясымен (Аламеда, Калифорния) салынды, 1943 жылдың 21 қаңтарында суға түсірілді, Ллойд А. Дэвис ханымның қолдауымен, ал 1943 жылдың 30 қазанында лейтенант Джон Ф. Пингли басқаруымен құрамына қабылданды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Батыстағы порттардағы қысқа мерзімді қызметтен кейін, «Мунзи» Гавай, Мидуэй және Маршалл аралдары арасында буксирлеу жұмыстарын жүргізді. 1944 жылдың 15 мамырында ATF 107 ретінде қайта тағайындалып, тамыз айында Палау аралдарына шабуылға дайындалу үшін Соломон аралдарына бағытталды. 17 қыркүйекте «Пелелиу» түбіне жетіп, қону кезінде көліктерді сүйемелдеді. Содан кейін 23 қыркүйекте «Улити»ді басып алуға қатысып, «Коссол-Роудс» әскери-теңіз базасын күзетті. 13 қазанда «Формоза» түбінде әуе шабуылынан зақымданған «Канберраны» буксирлеу үшін «Мунзи» ішкі теңізге шықты. 8 күннен кейін «Мунзи» «Уичитадан» буксирді алып, «Канберраға» құтқарушылар тобын жіберді. Уақытша жөндеу жұмыстары мен су батқан бөлімдерден суды шығару барысында «Мунзидің» құтқару офицері, еншік П.С. Криблет, крейсердің машина бөлімінде суға батып қайтыс болды. «Пауни» «Канберрадан» кейін бір күні зақымданған «Хьюстонға» да ұқсас көмек көрсетті. Құрлықтағы авиацияның жететін қашықтығында болған екі крейсерге қарсы ауыр шабуылдар жасалды, «Мунзи» мен «Пауни» крейсерлерді қауіпсіз суларға буксирлеуге көмектесіп, оларға қарсы тұрды. 21 қазанда босатылып, «Мунзи» құтқару жұмыстарын жүргізу үшін Палау аралдарына оралды. 20 қарашада «Улитиде» «Миссисинева» кемесіне жапондық «кайтен» шабуыл жасағанда өрт сөндіруге көмектесті. Ол өрт сөндірушілер тобын кемеге жіберу үшін жеткілікті жақындады. Отыз минуттан кейін олар май құюшыдан түсіп, «Мунзиге» буксирлік арқандармен қолдап қайтып келді. Палау және «Улитиде» буксирлеу және құтқару жұмыстары жалғасты. 1945 жылдың 11 наурызында «Рэндолфты» бомбалау кезінде «Улити анкориджінде» қайтадан өртпен күресті. Содан кейін Окинава шабуыл күштерін теңізде қолдау үшін TG 50.8 тобына қосылды. 8 сәуірде «Керама-Реттоға» жеткен ол жаудың екі әуе шабуылына ұшырады, содан кейін жау авиациясынан зақымданған «Сигсбиді» Гуамға буксирлеу үшін ішкі теңізге шықты. TG 50.8 тобына қайта қосылып, 5 маусымдағы қатаң дауыл кезінде олармен бірге жүзіп өтті, сол кезде «Питтсбург» мұртының 104 футы жоғалып кетті. «Мунзи» жоғалған бөлікті іздеуге шықты және көп ұзамай оны көріп, буксирлеуге алғанын хабарлады. Ауыр буксирлік жүк Гуамға аман-есен жеткізілді, соңғы кезеңде «Пакана» көмектесті.

After shakedown and brief duty from west coast ports, Munsee conducted towing operations between Hawaii and Midway and the Marshall Islands. As ATF 107, redesignated 15 May 1944, she proceeded, in August, to the Solomon Islands to prepare for the invasion of the Palaus. She arrived off Peleliu, 17 September, and screened transports during the landings. She then joined in the occupation of Ulithi, 23 September, and patrolled Naval Base Kossol Roads. When Canberra was damaged by an air attack off Formosa, 13 October, Munsee sailed to take her in tow. Rendezvousing 8 days later Munsee took over the tow from Wichita and put a salvage crew aboard Canberra. In the process of temporary repairs and pumping out flooded compartments Munsee's salvage officer, Ensign P. S. Criblet, died while diving in the cruiser's engine room. Pawnee gave similar aid to Houston, struck the day after Canberra. Still in range of land based aircraft, the two cruisers drew heavy attacks, which Munsee and Pawnee helped to fight off as they towed the cruisers to safer waters. Relieved 21 October, she returned to the Palaus for salvage duties. At Ulithi, 20 November, for repairs, Munsee aided in fighting fire on board Mississinewa when the oiler was hit by a Japanese kaiten. She maneuvered close enough to send a firefighting party aboard. After thirty minutes, they were forced off the oiler, returning to Munsee hand over hand on the mooring lines. Towing and salvage duty in the Palaus and at Ulithi continued. On 11 March 1945, she again fought fire in Ulithi Anchorage when
Randolph was bombed. She next joined TG 50.8 for at sea support of the Okinawa assault force. Arriving at Kerama Retto, 8 April, she underwent two enemy air attacks, before sailing to take Sigsbee, damaged by enemy aircraft, in tow for Guam. Rejoining TG 50.8, she sailed with them through the violent typhoon of 5 June, during which Pittsburgh lost 104 feet of her bow. Munsee sailed in search of the missing section, and shortly reported having sighted it and taken it in tow. The unwieldy tow was safely brought to Guam, with Pakana assisting in the final stage of the mission.

Соғыстан кейінгі

Мариана аралдарында шілде және тамыз айларында қызмет етті. Содан кейін, жаулық аяқталғаннан кейін, Окинава мен Жапонияға құтқару және суға түсу операцияларына бағытталды. 1946 жылы Маршалл аралдарында жұмысын бастап, Орталық Тынық мұхиты мен Батыс жағалауы арасында қызмет етті. Келесі екі онжылдық бойы буксир Тынық мұхитында түрлі міндеттерді атқарды, Оңтүстік Тынық мұхитынан Алеут аралдарына дейін және Калифорния жағалауынан Азия материгіне дейін әртүрлі кемелер мен шағын су кемелерін сүйреп әкелді. 1950 жылдардың басында Корея соғысы кезінде және 1960 жылдардың ортасында, АҚШ Вьетнам соғысына қатысқанда қарқыны күшейді. 1957 жылдың 23 қаңтарында Сан-Диего портында демалыс кемесі ретінде пайдаланылған десанттық кеме, жағажайға бет алғанда "Мунзи" буксирімен соқтығысты. Бір теңізші жоғалып, суға батып кеткен деп есептелді, ал үш теңізші "Мунзи" және жақын жердегі басқа кемелердің экипаждары тарапынан құтқарылды. Әскери-теңіз күштерінің мәлімдемесіне сәйкес, десанттық кеме зақымдалған, бірақ батқан немесе аударылмаған. 1965 жылдың 10 шілдесі таңында "Мунзи" Гонконгтен оңтүстікке қарай 200 шақырым жерде орналасқан Пратас рифіне бағыт алды. Онда "Фрэнк Нокс" кемесі қағылып қалған болатын. Оқиға орнына бірінші болып жеткен "Мунзи" бірнеше күн бойы эсминецті судан шығаруға көмектесті. 28-і күні баржаларды сүйреп Камрань шығанағына сапар жасады, содан кейін "Фрэнк Нокс" кемесін Тайваньнан Жапонияға жөндеуге сүйреп әкелді. "Мунзи" 1965 жылдың 29 қазанында Сан-Диегоға оралды және келесі жыл бойы Батыс жағалауында жұмыс істеді. 1966 жылдың 28 қазанында Аляска шығанағына бағытталды. 5 қарашада Адакқа жетіп, келесі бірнеше айды Алеут аралдарында бұзылған кемелерге көмек көрсетуге жұмсады. Ақпан айында тағы оңтүстікке бет бұрып, 22-сі күні Сан-Диегоға жетті. 19 қазанға дейін Батыс жағалауында жұмыс істеді, содан кейін Қиыр Шығысқа қайта бағытталды. Перл-Харборда тоқтағаннан кейін "Мунзи" 27 қарашада Субик шығанағына жетті. 2 желтоқсанда Вьетнамның Вунг-Тау қаласына HCU-1 бөлімшесіне жабдықтарды тасымалдауға көмектесу үшін бағытталды. Ардагер буксир Оңтүстік-Шығыс Азияда 1968 жылдың 28 мамырында Сан-Диегоға оралғанға дейін жұмысын жалғастырды. Жыл соңында ол Солтүстік Тынық мұхитына қайта оралуға дайындалды. "Мунзи" 1969 жылдың 3 қарашасында қызметтен босатылды. Сол күні ол Әскери-теңіз кемелер тізілімінен шығарылды. 1970 жылдың 2 шілдесінде коммерциялық мақсатта Ocean Service Corporation компаниясына сатылды, ол кейін меншігін C Y Tung компаниясына өткізді. 1978 жылға дейін "Island" деген атпен қызмет етті, содан кейін өрттен ауыр зақымдар алды. Кеменің зақымдану деңгейі жөндеуге келмейтін болғандықтан, ол жақын арада сүзіліп кетті.

The tug served in the Marianas through July and August; then, after hostilities ended, proceeded to Okinawa and Japan for salvage and diving operations. She opened 1946 in the Marshalls and operated between the central Pacific and the west coast until steaming to Bikini Atoll in June for "Operation Crossroads", tests conducted through the summer to determine the effects of atomic weapons on naval ships. For the next two decades the tug performed widely varied duties in the Pacific, towing assorted ships and craft from the South Pacific to the Aleutians, and from the California coast to the Asiatic mainland. The pace quickened during the Korean War in the early 1950s and again in the mid‑1960s when the United States entered into the Vietnam War. On 23 January 1957, a landing craft being used as a liberty boat in San Diego harbor collided with the Munsee while it was headed for shore. One seaman was missing and presumed drowned while three other sailors were rescued from the water by the tug and other nearby naval craft. The Navy said the landing craft was damaged, but not sunk or capsized. On the morning of 10 July 1965, Munsee headed for Pratas Reef, 200 miles south of Hong Kong. There Frank Knox had grounded. First on the scene, Munsee remained for several days, helping to refloat the destroyer. On the 28th, she made a run to Cam Rahn Bay with barges in tow, and then towed Frank Knox from Taiwan to Japan for repairs. Munsee returned to San Diego 29 October 1965 and for the next year operated on the west coast. She sailed, 28 October 1966, for the Gulf of Alaska. Arriving at Adak, 5 November, she spent the next few months assisting disabled vessels in the Aleutians. She headed south again in February, arriving at San Diego on the 22nd. She operated along the west coast until 19 October, when she departed again for the Far East. After a stop at Pearl Harbor, Munsee reached Subic Bay 27 November. On 2 December she sailed for Vũng Tàu, Vietnam, to assist HCU‑1 in transferring equipment between lift craft. The veteran tug continued to operate in Southeast Asia, until returning to San Diego 28 May 1968. Late in the year she prepared to return to the North Pacific. Munsee was decommissioned 3 November 1969. She was stricken from the Naval Vessel Register the same day. She was sold for commercial service to Ocean Service Corporation on 2 July 1970, who passed ownership to C Y Tung. She served under the name Island until 1978 when she was heavily damaged by a fire; the ship was scrapped shortly thereafter as the damage was too extensive to repair.