Тасмандық сайлауы 2002: Джим Бэкон бастаған Еңбекші партия үлкен жеңіске жетіп, үкіметті сақтап қалды. Либералдар оппозицияда қалды, туризмге басымдық берілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Тасмания Мәжілісінің жалпы сайлауы 2002 жылдың 20 шілдесі күні өтті. Премьер-министр Джим Бэкон басқаратын Лейбористік үкімет, оппозиция жетекшісі Боб Чик басқаратын Либералдық партия оппозициясына қарсы үлкен артықшылықпен екінші мерзімге сайланды. Сайлауда Еңбек партиясы мен Тасманиялық жасылдар Либералдық партия есебінен күшті дауыс жинады, ал Чик өзінің мандатын жоғалтты. Бэкон мен Еңбек партиясы 1990-шы жылдардағы либералдық үкіметтердің экономикалық реформаларынан кейін штатты жаңарту платформасымен үгіт жүргізді, сонымен қатар заң мен тәртіпті сақтап, күшті экономиканы қолдап, әсіресе туризмді дамытуға баса назар аударды. Жауап ретінде Чик пен либералдар үкіметтің шағын бизнестен бас тартқанын және кең ауқымды шығындарды уәде еткенін мәлімдеді. Бэкон осыны либералдардың экономикалық беделін шайқау құралы ретінде пайдаланды. Тасманиялық жасылдардың жетекшісі Пег Путт екі үлкен партияға балама ретінде науқан жүргізді, олар көбінесе Тасманияның үлкен партиялары арасындағы келісімге қол жеткізілетін экологиялық мәселелерге назар аударды. Сайлау қорытындысы күтпеген болып шықты. Үкімет 25 депутаттық парламентте 14 мандатын сақтап алып, барлық бес сайлау округінде өздерінің пайдасына дауыс жинады. Либералдық партия сайлауға дейін он мандатқа ие болған, бірақ үш мандатын жасылдарға жоғалтты, олар бірден төрт мандатқа ие болды. Жасылдар штаттағы сайлауда 18,1% дауыс жинады, бұл олардың ең жоғары көрсеткіші. Хобарттағы Денисон округінде жасылдар 24,5% дауыс жинады, бұл басты оппозициялық Либералдық партиядан асып түсті. Сайлау либералдар мен Тасманиялық жасылдарға елеулі әсер етті, ал Еңбек партиясының жағдайы негізінен өзгеріссіз қалды. Либералдық партия 10 пайыздан астам дауыс жоғалтып, үш мандаттан айырылды, соның ішінде олардың жетекшісі Боб Чик те мандатын жоғалтты – 1903 жылдан бері Тасманиядағы үлкен партияның жетекшісі өз мандатын жоғалтқан алғашқы жағдай. Рене Хиддинг оның орнына сайланды. Либералдық партияның сәтсіздігіне қарамастан, сайлауда жасылдар күтпеген өрлеуді бастан кешірді. 1998 жылы Ассамблеяның құрамын 35-тен 25-ке дейін қысқарту, мандатты жеңіп алу үшін қажетті квотаны 16,7%-ға дейін арттырды. Екі үлкен партия да осыны үкімет шығындарын азайту жолы ретінде көрсетті, бірақ жасылдар оны оларды жоюға жасалған әрекет деп қарады. 1998 жылғы сайлауда олардың барлық депутаттарының бірі, Пег Путтты қоспағанда, жеңіліске ұшырады. Алайда, олар 2002 жылғы сайлауда өздерінің дауыстарын айтарлықтай арттырып, үш жаңа депутатты – Ким Бутты, Ник МакКимді және Тим Морристі сайлады.
A general election for the Tasmanian House of Assembly was held on Saturday 20 July 2002. The Labor government led by Premier Jim Bacon was won a second term against the Liberal Party Opposition headed by Opposition Leader Bob Cheek in a landslide. The election was marked by a strong swing to both the Labor Party and the Tasmanian Greens at the expense of the Liberals, with Cheek losing his own seat. Bacon and the Labor Party campaigned on a platform of revitalising the state after the 1990s era economic reforms of successive Liberal governments, while maintaining law and order and a strong economy, and promoting tourism in particular. In response, Cheek and the Liberals claimed that the government had abandoned small business and promised a wide range of spending initiatives something that was seized upon by Bacon as a means of attacking the Liberals' economic credentials. The Tasmanian Greens, under leader Peg Putt, campaigned as an alternative to both major parties, concentrating on environmental issues, which are often an area of bipartisan agreement among the Tasmanian major parties. The results of the election were somewhat unexpected. The government retained its 14 seats in the 25 member parliament and recorded a swing in their favour in all five electorates. The Liberal Party had held ten seats before the election, but lost three to the Greens, who subsequently went from one to four seats. The Greens gained 18.1% of the statewide vote, their highest on record. In the Hobart based seat of Denison, the Greens polled 24.5%, outpolling the main Opposition Liberal Party. The election had major impacts on both the Liberals and Tasmanian Greens, while leaving Labor largely unchanged. The Liberals suffered a swing of over 10 percent and lost three seats, including that of their leader, Bob Cheek–the first major party leader in Tasmania to lose his own seat since 1903. Rene Hidding was elected as his successor. In contrast to the misfortune of the Liberal Party, the election saw the unexpected revival of the Greens. The reduction of the size of the Assembly in 1998, from 35 to 25, had increased the quota necessary to win a seat to 16.7%. Both major parties portrayed this as a way to cut the costs of government, but the Greens saw it as an attempt to eradicate them. At the 1998 election, all of their MPs except one, Peg Putt, were defeated. However, they managed to markedly increase their vote in the 2002 poll, and picked up three new MPs, Kim Booth, Nick McKim and Tim Morris.