Стокгольм метросындағы күміс түсті "көлеңке пойыз" туралы аңыз. Silverpilen – сирек, тек түнгі уақытта жүретін прототиптік пойыз, мистикалық сырға оранып, көптеген әңгімелерге шақырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
көшпенді аңыз
the ghost train
Urban legend
SL C5, көбінесе Silver Arrow (Silverpilen) деп аталатын, Стокгольм метросында қолданылған метро вагонының түрі. Бұл 8 вагоннан тұратын бір ғана прототиптік модель болды және ешқашан боялмады, алюминийдің "күміс" түсін сақтап қалды. Ол қозғалыста сирек кездесетін және көбінесе түнгі уақытта жүретін, оған мистикалық сыртқы түс берді. Соның салдарынан, күміс түсті әуесқой пойызды көру туралы бірнеше қалалық аңыздар пайда болды, оны жай ғана күміс пойыз деп, сондай-ақ "Күміс жебе" деп те атады.
The SL C5, colloquially the Silver Arrow (Silverpilen), was a type of subway train used in the Stockholm metro, Sweden. It was a prototype train produced in one example of 8 cars and was never painted, instead keeping its aluminium "silver" finish. It was rare in trafic and often ran during the night, giving it a mystic appearance, resulting in several urban legends alleging sightings of a silver colored ghost train, simply known as the Silver train, but also "the Silver Arrow".
Өндірісі мен тарихы
Тек бір ғана C5 пойзы, сегіз вагондан тұратын, 1960 жылдардың ортасында сынақ үлгісі ретінде салынды. Жүздеген жасыл метро пойыздарының арасында C5 – боялмаған жалғыз пойыз болды, сондықтан күміс түсті болып қалды. Түсінен, пневматикалық аспасынан, ерекше қысылдаған мотор дыбысынан және сыртқы сырғанатын есіктерінен (соның нәтижесінде жолаушылар сыйымдылығы артқан) басқа, ол қызмет істеген кезеңдегі басқа метро пойыздарынан еш айырмашылығы болмады. Кейбір жолаушылар оның "шикі" боялмаған түрін ұнатпады. 1960 жылдардың ортасында өндіріске енгізілгеннен бастап 1996 жылға дейін Silverpilen кейде қосалқы пойыз ретінде пайдаланылды, әсіресе сағат түскісінен кейін. Пойыз Стокгольм метросының барлық желілерінде қосалқы ретінде қолданылды, бірақ көбінесе Қызыл және Жасыл желілерде. Жолаушыларды тасымалдаудан бұрын да, кейін де ол жолаушыларсыз, тоқтамай-ақ депоға баратын, бұл кейбір адамдарға қызық көрінді. Вагондардың ішінде әдеттегі жарнамалар болмады, ал қабырғаларда жартылай жойылған граффити іздері сақталған. Осы шалақы көрініс Silverpilen-нің "ерекше" репутациясын қалыптастырды. Пойыз 1993 жылы түсірілген "Sökarna" ("Ізденушілер") фильмінде пайдаланылды, ол Стокгольмде өтті. Фильмде неонацистік көзқарасты ұстанушылардың Кунгстрадгарден метро станциясына жақындағанда Silverpilen-дегі иммигранттарды ұрғатыны көрсетілген. Кейін неонацистер екі адамды рельстің үстіне итеріп жіберіп, олар пойыздың астында қалып қайтыс болады, ал пойыз жүргізушісі оларды тоқтатуға үлкірмейді.
Only one C5 train, composed of eight cars, was built; manufactured in the mid 1960s as a test unit. In a fleet of hundreds of green metro trains, the C5 was the only one of the trains that had not been painted and therefore remained silver. Apart from its color, air suspension, a whining distinctive motor sound and the outlying sliding doors (hence the increased passenger capacity), it was almost identical to the other metro trains in service during its lifespan. Some passengers disliked its 'raw' unpainted look. Starting from the point at which it was taken into production in the mid 1960s, up until 1996, Silverpilen was sometimes used as a backup train; particularly during rush hour. The train was used as backup on all the existing Stockholm underground lines, although more commonly on the Red and Green lines. Before and after its passenger operation it used to run without passengers to the depot without stopping, something some people found odd. The interior of the cars were devoid of the usual advertisements and the walls bore signs of partly removed graffiti. This scruffy look contributed to the reputation of Silverpilen as "different". The train was used in the 1993 film Sökarna ("The Seekers") a film which took place in Stockholm. In the film, Neo Nazi supporters can be seen abusing immigrants on Silverpilen as it approaches Kungsträdgården metro station. Two people are later killed as they get pushed onto the track by the neo Nazis and subsequently run over by the train, whose driver is powerless to stop in time.
Қалалық аңыздар
C5 пойызын қала тұрғындары сирек көретін, себебі ол көбінесе түнгі уақытта қатынайтын. Күміс түсті C5 пойызының түнде ашық аспан астындағы метро станциясына келіп тұрғанын көргендер, швед метро жүйесінде түнде саяхаттайтын күміс түсті әуесқой пойыз туралы қалалық аңыздарды таратуға асықты. Адамдар көк түсті метро пойыздарына үйренген және күміс түсті пойыздың келуіне таңғалып, әсіресе егер олар өмір бойы Стокгольмде тұрып, боялмаған пойыздың бар екенін білмесе. Егер жолаушы шаршаған немесе мас болса, қиялы оны алып кеткен болуы мүмкін. 1980 жылдары кеңінен таралған оқиғаларды белгілі швед фольклорисі Бенгт аф Клинтберг қайта айтты, ал кейіннен 1997 жылдың 10 желтоқсанындағы «Det spökar» телесериалында көрсетілді; бұл телесериал нақты әуесқой оқиғалар мен қорқынышты үйлерге арналған. Бұл қалалық аңыздың әртүрлі нұсқалары бар. Кейбіреулер әуесқой пойызды метро қызметкерлері тастап кеткен туннельдерде ғана көруге болатынын айтады. Басқалары түн ортасынан кейін стансалардың қасынан жоғары жылдамдықпен өтіп бара жатқанда оны кез келген адам көре алады дейді. Тіпті кейбіреулер Silverpilen кейде жолаушыларды алу үшін тоқтап, олар кейін мәңгілікке жоғалып кетеді немесе отырғаннан кейін апталар, айлар немесе тіпті жылдар өткен соң қайта пайда болады деп мәлімдейді. Пойыздың іші бос немесе бір немесе бірнеше әуесқой жолаушы бар деп сипатталады. Кейбір оқиғалар әуесқой пойысты 11-ші бағыттағы, көк желідегі тасталған Кимлинг метро станциясымен байланыстырады. Кимлинг станциясы да әуесқой станция репутациясына ие, адамдар «Бара де döda stiger av i Kymlinge» («Кимлингте тек өлілер түседі») дейді. Кейбіреулер оның шығу жолы жоқ стансада тоқтайтынын айтады. Кимлинг станциясы көк метро желілерін салу кезінде жартылай салынған, жақын маңдағы тұрғын үй ауданының құрылысын күтіп, бірақ Сандбиберг қаласының қосалқы ауданы жасыл кеңістікті бұзады деп шешіп, онда ештеңе салынбады.
The C5 was only rarely seen by the average Stockholm dweller, as it mainly ran during the night. The eerie look of the silver colored C5 if seen arriving late at night to an open air underground station quickly lead to urban legends of a silver colored ghost train roaming the Swedish metro system at night. People were used to green metro trains and were surprised at the arrival of a silver colored train, particularly if they had lived in Stockholm all their life and were unaware of the existence of the unpainted unit. If the traveler was tired or drunk at the time, their imagination might have run away with them. The stories that circulated most widely in the 1980s have been retold by the noted Swedish folklorist Bengt af Klintberg, and later featured in the December 10, 1997 installment of Det spökar; a television series dedicated to allegedly real ghost stories and haunted houses. There are different versions of this urban legend. Some say that the ghost train has only been seen in abandoned tunnels by subway workers. Others say that anyone can see it passing the stations at high speed after midnight. Some even claim that Silverpilen sometimes stops to pick up passengers, who then disappear forever or later get off weeks, months or even years after they embarked. The inside of the train is described as being empty, or as containing one or several ghost passengers. Some stories connect the ghost train with the abandoned Kymlinge metro station on Line 11, the blue line. Kymlinge also has a reputation of being a ghost station, with people saying that "Bara de döda stiger av i Kymlinge" ("Only the dead get off at Kymlinge"). Some say that it stops at a station that has no exit. Kymlinge station was half built during the construction of the blue metro lines, in anticipation of a residence area nearby, but the sub city of Sundbyberg decided it would ruin the green space, so nothing was built there.