Кіріспе

Үндістанның тәуелсіздік қозғалысының белсендісі (1887-1971) Канхайялал Манеклал Мунши (; 30 желтоқсан 1887 8 ақпан 1971), көпшілікке өзінің псевдонимі Ганшиям Вьяспен танымал, Үндістанның тәуелсіздік қозғалысының белсендісі, саясаткер, жазушы болды. Кәсіби мамандығы бойынша заңгер болған ол кейін жазушы және саясаткер болды. Гуджарат әдебиетінде ол өте танымал тұлға. 1938 жылы білім беру тресті - "Бартия Видья Бхаван" атты ұйым құрды. Мунши өз шығармаларын үш тілде - гужарати, ағылшын және хинди тілдерінде жазды. Тәуелсіздік алғанға дейін Мунши Үндістан ұлттық конгресінің мүшесі болған, ал тәуелсіздік алғаннан кейін "Сватантра" партиясына қосылған. Мунши бірнеше маңызды лауазымдарды атқарды, мысалы, Үндістанның Конституциялық Ассамблеясының мүшесі, Үндістанның ауыл шаруашылығы және азық-түлік министрі және Уттар Прадештің губернаторы. Өмірінің соңғы жылдары ол "Вишва индуист-паршихад" партиясының негізін қалаушылардың бірі болды.

Ерте өмір

Мунши 1887 жылы 30 желтоқсанда Британдық Үндістанның Гуджарат штатындағы Баруч қаласында дүниеге келген. Мунши 1902 жылы Барода колледжіне түсіп, "Амбалал-сакарлал-паритошик" атты бірінші сыныпты бітіреді. 1907 жылы ағылшын тілінен ең жоғары баға алып, "Элиталық сыйлық" алды. Кейіннен сол университеттен "Honoris Causa" деген диплом алды. Ол 1910 жылы Мумбаида заңгерлік біліміне ие болды және Бомбей жоғары сотында заңгер ретінде тіркелді.

Үндістанның тәуелсіздік қозғалысы

Ауробиндоның ықпалынан Мунши революциялық топқа жақындап, бомба жасау процесіне араласады. Бірақ ол Мумбаиға қоныс аударғаннан кейін, Үндістанның үй билігі қозғалысына қосылып, 1915 жылы хатшы болды. 1941 жылы Конгресспен келіспеушіліктерге байланысты Конгресстен кетеді, бірақ 1946 жылы Махатма Ганди оны шақырады. Мунши Құқықтық реформаны жүзеге асыру жөніндегі кеңеске өзінің "Тұңғыш құқық" жобасын ұсынды. Тәуелсіздік алғаннан кейін Мунши, Сардар Патель және Н. В. Гадгил Джунагад штатына барып, оны Үндістан армиясының көмегімен тұрақтандыруға тырысты. Жүнайғад қаласында Пател тарихи маңызды Сомнат ғибадатханасын қайта құру туралы жариялады. Патель қайта құру жұмыстары аяқталмас бұрын қайтыс болды. Мунши Жавахарлал Нерудің қарсылығынан кейін де Сомнат ғибадатханасын қайта жаңғыртудың басты қозғаушы күші болды. Мунши Хайдарабад княздік мемлекетінің дипломатиялық елшісі және сауда агенті (генерал-агенті) болып тағайындалды. Ол 1948 жылы Үндістанға қосылғанға дейін қызмет етті. Мунши 1947 жылы тамызда Үндістанның Туын таңдаған арнайы Ту комитетінің және Б.Р.Амбедкардың төрағалығымен Үндістан Конституциясының жобасын жасаған комитеттің мүшесі болды. Мунши саясаткер және педагог болумен қатар, қоршаған ортаны қорғаушы да болды. Ол 1950 жылы, ол азық-түлік және ауыл шаруашылығы министрі болған кезде, орманды аумақты ұлғайту үшін Ван Махосав бастамасын қолға алды. Содан бері елде жыл сайын шілде айында "Ван Махосав" атты бір апталық ағаш отырғызу фестивалі ұйымдастырылып, онда миллиондаған ағаш отырғызылады. Мунши 1952 жылдан 1957 жылға дейін Уттар-Прадеш штатының губернаторы болды. Кейін ол санскрит және ежелгі индуистік мәтіндерді дәстүрлі әдістер бойынша оқыту үшін Мүмбадеви санскрит махавидьялаясын құрды. Мунши Бхаванда Бхавандағы колледж, Хансрадж Мораржи атындағы мектеп, Раджханс Видялая, Раджханс Балватика және Панчгани индуистік мектебін (1922) құруда маңызды рөл атқарды. Ол Бомбей университетінің мүшесі болып сайланды, онда ол аймақтық тілдерге тиісті өкілдік беру үшін жауапты болды. Сондай-ақ, химиялық технология кафедрасын ашуда да атсалысты. Ол А.А.Ананд атындағы ауыл шаруашылығы институтының (1951-1971), "Бирла" білім беру қорының (1948-1971) сенімді өкілі, "Индия заң институтының" (1957-1960) атқарушы төрағасы және "Санскрит әлемі" (1951-1961) төрағасы болды. Нәтижесінде адамзат тарихында алғаш рет Дүниежүзілік конституциялық ассамблея Жер Федерациясының конституциясын әзірлеу және қабылдау үшін жиналды.