Уильям Герберт, 1-ші Пембрук графы: Тюдор аристократының өмірі мен саясаты

Кіріспе

XVI ғасырдағы ағылшын пэрі (1501-1570) Уильям Герберт, Пемброктың 1-ші графы, Кардиффтің 1-ші бароны Герберт (шамамен 1501-17 наурыз 1570) – Тюдор дәуірінің ақсүйегі, саясаткер және сарайдағы адам. Герберт – сэр Ричард Герберт пен Маргарет Крэдоктың ұлы. Оның әкесі, Уильям Герберттің, сегізінші құрылымдағы (1468) Пемброктың 1-ші графының заңсыз ұлы, оның сүйіктісі Адам ап Хауэлл Гранттың қызы Модтан туған.

Графтық

Герберт 1547 жылы Генрих VIII қайтыс болғаннан кейін жас король Эдуард VI-ның қамқоршысы болды. Генридің өсиеттерін орындаушы және құнды жерлерге иелік етуші ретінде Герберт Эдуардтың тұсында көрнекті және күшті тұлға болды. Ол қорғаушы Эдуард Сеймур, Сомерсеттің 1-ші герцогы және оның қарсыласы Джон Дадли, Нортумберлендтің 1-ші герцогы, оның қолдауына үміттенеді. Герберт Нортумберлендпен бірікті, Сомерсет құлағаннан кейін Уилтширдегі жерлерінің бір бөлігін алды. 1549 жылы ол Гартер орденінің рыцары атанды, 10 қазан күні 1551 жылы Кардифф бароны Герберт, ал келесі күні Эдуард VI оны Пемброктың 1-ші графы (он бірінші жаратылыс) етіп тағайындады. Герберттің үлкен ұлы және мұрагері Генри 1553 жылдың 25 мамырында Дархэм ханасында Леди Кэтрин Грейге үйленді, сол күні оның қарындасы Леди Джейн Грей Нортумберлендтің ұлы Гилфорд Дадлиге тұрмысқа шықты. Сол күні үшінші жұп – Нортумберлендтің кіші қызы Кэтрин мен Хенри Хейстингс, Ханттингдонның 3-ші графы. Эдуард VI қайтыс болғаннан кейін Герберт бастапқыда Нортумберлендтің Джейнды таққа отырғызу әрекетін қолдады. Леди Мэри Тюдордың таққа отыратыны анық болғанда (Мэри I ретінде), ол енесі Кэтринді үйінен қуды және некені жойды. Бейнард сарайында Тай кеңес Леди Джейн Грейдің таққа талабын тоқтату және 1553 жылы Мэриді Англия патшайымы деп жариялау үшін жиналды. Леди Кэтриннің әкесі мен қарындасы Джейн 1554 жылдың ақпанында патшаға опасыздық жасады деген айыппен Мэри I патшайымның бұйрығымен өлім жазасына кесілді. Герберт Грей отбасынан алшақтады және жаңа патшайымның құрметіне ие болды, Уайаттың бүліктерін басып тастады. 1551–1559 жылдардағы Италия соғысы кезінде Герберт Испанияға көмек көрсету үшін Францияға жіберілген ағылшын армиясына басшылық етті. Оның әскерлері Сент-Квентин шайқасына (1557) уақтылы келмеді, бірақ кейін қаланы басып алуда маңызды рөл атқарды. Пемброк Франциямен соғыста Мэридің ең тиімді қолбасшысы болды. Мэри кейде Пемброктың адалдығына күдікпен қарады, бірақ ол Кале губернаторы, Уэльс президенті және басқа да лауазымдарда жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол Испанияның Филипп II-нің сеніміне де жетті. Граф 1569 жылға дейін корольдік сарайындағы орнын сақтап тұрды, ол Шотландия королевасы Мэри мен Норфолк герцогының арасындағы некеге қолдау көрсеріп жатыр деген күдік туды. Герберт өзінің үй жануарымен тығыз байланыста болды. Ол "өзін жақсы көретін кішкентай иттің күшігіне ие болды, ал граф итті жақсы көреді. Граф қайтыс болғанда, ит әлі де өз қожайынының денесінен кетпеді, қиналып, табынның астында қайтыс болды". Сол жақтағы суретте Герберттің иті бейнеленген.

Herbert was a guardian of the young King Edward VI after the death of Henry VIII in 1547. As an executor of Henry's will and the recipient of valuable grants of land, Herbert was a prominent and powerful person during Edward's reign, with both the protector Edward Seymour, 1st Duke of Somerset and his rival, John Dudley, 1st Duke of Northumberland, angling for his support. He threw in his lot with Northumberland, and after Somerset's fall obtained some of his lands in Wiltshire. He was made a Knight of the Garter in 1549, and created Baron Herbert of Cardiff on 10 October 1551, and 1st Earl of Pembroke (of the tenth creation) the following day, by Edward VI. Herbert's eldest son and heir, Henry, married Lady Catherine Grey at Durham House on 25 May 1553, the same day as her sister, Lady Jane Grey, was married to Northumberland's son Guilford Dudley. The third couple married that day was Northumberland's youngest daughter, Katherine, to Henry Hastings, 3rd Earl of Huntingdon. After the death of Edward VI, Herbert initially supported Northumberland's attempt to place Jane on the throne. When it became clear that Lady Mary Tudor would take the throne (as Mary I), he cast his daughter in law Catherine out of his house and had the marriage annulled. It was at Baynard's Castle that the Privy Council met to end the claim of Lady Jane Grey to the throne and proclaim Mary as Queen of England in 1553. Lady Catherine's father and sister Jane were both executed for high treason in February 1554 by order of Queen Mary I. Herbert managed to distance himself from the Grey family after their fall, and obtained the new queen's favour by crushing Wyatt's rebellion. During the Italian War of 1551–1559, Herbert commanded the English army sent to France in support of Spain. His troops did not arrive in time for the Battle of St. Quentin (1557), but played a significant role in the capture of the city afterwards. Pembroke was Mary's most effective commander in the war with France. Mary sometimes suspected Pembroke's loyalty, but he was employed as governor of Calais, as president of Wales and in other ways. He was also to some extent in the confidence of Philip II of Spain. The earl retained his place at court under Elizabeth I until 1569, when he was suspected of favouring the projected marriage between Mary, Queen of Scots, and the Duke of Norfolk. Herbert is reported to have had a close bond with his pet dog. Aubrey wrote that he "had a little cur dog which loved him, and the earl loved the dog. When the earl died the dog would not go from his master's dead body, but pined away, and died under the hearse." Herbert's dog can be seen in the portrait on the left.

Өлім

Уильям 17 наурызда 1570 жылы Хэмптон-Кортта қайтыс болды. Ол 1570 жылы 18 сәуірде алғашқы әйелі Энн (Парр) Герберт жерленген Ескі Санкт-Пол соборында жерленді. Оның қабірі мен ескерткіші 1666 жылы Лондонның Ұлы өрті кезінде қирады. Қазіргі заманғы ескерткіш криптада оны жоғалған маңызды қабірлердің бірі деп көрсетеді.