Кіріспе

Жан-Клод Якоб – Юра тауларынан шыққан, 120 жасқа толуы мүмкін деген шамаланған крепостной шаруа. Ол туған жерінен алынып, 1790 жылғы шілдеде өткен Федерация фестивалінде Парижде «адамзаттың деканы» ретінде көрсетілді. Томас Карлайл «Француз революциясы: Тарих» еңбегінде Якоб туралы былай деп жазды: «Адамзаттың өзін көргенге, енді «адамзаттың деканын» көрген нәрсе ғажайып емес. Осы апталарда «адамзаттың ең үлкені», туған Юра тауларынан ұлттық ассамблеяға оларды азат етуі үшін алғыс айту үшін жіберілген Жан-Клод Якоб көрсетілді. Оның сарғайған, тозған бетінде жүз жиырма жылдың іздері көрінеді. Ол шамалы түсінікті болатын диалектіде мәңгілікке дейін жеңіске жеткен ұлы монархтар туралы, өртенген Палатинат туралы, оның еңбегімен осы Жердің кішкентай бөлігін жасылдандыру туралы, Севенн драгундықтары туралы, және Марлборо соғысқа қатысқандығы туралы естіген. Төрт буын гүлдейді, сүйді, жек көріп, өмірден өтті: Людовик XIV қайтыс болғанда оған қырық алты жас болған. Ассамблея бірігіп, тұрып, әлемнің ең үлкеніне құрмет көрсетті; ескі Жан олардың арасында, бас киімімен, құрметпен отыруға рұхсат алды. Ол әлсіз көздерімен осы жаңа, оған арман сияқты, түсініксіз, ескі естеліктер мен армандардың арасында дірілдеп тұрған көрініске қарайды. Уақыттың өзі нақтылығын жойып, арманға айналуда; Жанның көзі мен санасы шаршап, жабылуға айналуда, – және басқа, шындыққа айналатын керемет көріністе ашылуға дайын. Оған патриоттық жазылымдар мен корольдік зейнетақы берілді, ол қуанышпен үйіне қайтты, бірақ екі айдан кейін ол бәрін тастап, белгісіз жолға шықты. Консервативті тарихшы К.Р.Л. Флетчердің сөзіне сүйенсек, бұл оқиға Федерация фестивалінде емес, 1789 жылғы 23 қазанда Анри Грегуар ұсынған Ұлттық ассамблеяда болған. Якоб өзінің жасын дәлелдеу үшін 1669 жылғы 10 қазандағы крещение туралы куәлік көрсеткен. Флетчер ассамблеяның оған зейнетақы бергеніне күмәнданады, бірақ Лотарингия полкінің офицерлері мен сарбаздары Якобқа 8000 ливр жинаған. Ол 121 жасында қайтыс болды.