Лук Ламар Шорт (1854-1893): Американдық ковбой, қару қолдану шебері, кәсіпкер. Tombstone, Dodge City және Fort Worth-тағы әйгілі салундар иесі. Батыс тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық Олд Вест атыскері, ковбой және кәсіпкер (1854–1893)
American Old West gunfighter, cowboy, and businessman (1854–1893)
Люк Ламар Шорт (22 қаңтар 1854 – 8 қыркүйек 1893) – американдық Олд Вест атыскері, ковбой, АҚШ армиясының барлаушысы, жеделхатшы, құмар ойыншы, бокс промоутері және салон иесі. Ол көптеген атыс-шабуылдардан аман қалды, ең танымалдары Аризона территориясындағы Томбстонда Чарли Стормсқа қарсы және Техас штатындағы Форт-Уорт қаласында Джим Кортрайтқа қарсы болды. Шорттың Олд Весттегі ең белгілі үш салонға қатысты бизнес мүдделері болды: Томбстондағы «Ориентал», Додж-Ситидегі «Лонг Бранч Салон» және Форт-Уорттағы «Ақ піл».
Luke Lamar Short (January22, 1854September8, 1893) was an American Old West gunfighter, cowboy, U. S. Army scout, dispatch rider, gambler, boxing promoter, and saloon owner. He survived numerous gunfights, the most famous of which were against Charlie Storms in Tombstone, Arizona Territory, and against Jim Courtright in Fort Worth, Texas. Short had business interests in three of the best known saloons in the Old West: the Oriental in Tombstone, the Long Branch Saloon in Dodge City, and the White Elephant in Fort Worth.
Ерте өмір
Шорт 1854 жылдың қаңтар айында Арканзас штатының Полк округінде дүниеге келді. Ол Джозиа Вашингтон Шорттың (2 ақпан 1812 – 8 ақпан 1890) және оның әйелі Хетти Брамлидің (2 ақпан 1826 – 30 қараша 1908) бесінші баласы болды. Шорттың тоғыз бауыры болған. Шорт туғаннан кейін көп ұзамай отбасы Техас штатының Монтегью округіне көшіп келді. 1862 жылы Люк Шорт әкесіне команчтер тобы шабуыл жасағанын көрді. Топ әкесін қоршап алып, жебелер мен найзалармен шабуылдады. Үйдің ішінде Люк үлкен мылтықты әкесіне жеткізуге көмектесті, ал оның ағасы мылтықты әкесіне берді. 13 жасында Люк мектепте оқып жүргенде бір бұзақының бетін "жарақаттаған", содан кейін ол әкесімен Форт-Уортқа көшіп кетті. 1869 жылы 15 жасында Шорт каубой болып жұмыс істей бастады және 1875 жылға дейін осы мамандықта болды, осы кезеңде ол Канзас теміржолдарына бірнеше сапар жасады. Бат Мастерсон Шорттың әртүрлі уақытта алты маскүнем сиуді өлтіргенін хабарлады. Кейінгі жазушылар Мастерсонның әңгімесін шындық деп есептеп, оған қосымша мәліметтер қосты, бірақ бұл кісі өлтірулердің ешқандай құжаты табылмады. 1876 жылы генерал Джордж Круктың барлаушысы ретінде жұмыс істеген кезде ол Сиу көтерілісі кезінде Блэк-Хиллсте орналасқан. Әскерге барлау экспедициясын жүргізіп бара жатқанда, 15 индейлік оған шабуыл жасап, мылтықпен атқылады. Шорт пісталеттерін тартып, атыс жасады, нәтижесінде шабуылшылардың үшеуі қаза тапты. Кейбір индейлер оны атпен қуды, ал Шорт қауіпсіз жерге жеткенше екеуін өлтірді. 1878 жылдың 6-8 қазанында Шорт Огаллаладан майор Томас Типтон Торнбургке жөнелту курьері болып жұмыс істеді; Шорт 30 доллар (1878 жылғы 30 доллар шамамен <есептелген сомаға> тең) тапты. Содан кейін ол 20 қазанға дейін Торнбургтің азаматтық барлаушысы болды. Ол Сиднейде, Небраска штатында айына 100 доллар төленетін әскери қызметке жазылды (1878 жылғы 100 доллар қазіргі кездегі шамамен <есептелген сомаға> тең), бірақ ол тек 12 күн қызмет етті, осыған 40 доллар төленді. "Форт-Уорт Дейли Гәзетте" оны "үкімет қызметіндегі ең батыл барлаушы" деп сипаттады. Өмірінің соңғы жылдарындағы сұхбатында Шорт зерттеуші Джордж Х. Моррисонға 1876 жылы Блэк-Хиллзге, ал келесі жылы Небраска штатының Огаллала қаласына көшіп келгенін айтты. Шорттың соңғы жылдары жазылған жазбаларда ол Небраскада болған кезде заңнан тыс адам болғаны айтылған. Осы уақытта Шорт Небраска штатының Робинсон лагерінде индейлермен виски сауда жасады. Кейін Бэт Мастерсон Шорттың Лидвиллдегі құмар ойындар кезінде бір адамды ауыр жарақаттағанын және 5 қазанда Канзас-Ситиде алты күнге қамауға алынғанын жазды.
Short was born in Polk County, Arkansas, in January 1854. He was the fifth child of Josiah Washington Short (February2, 1812February8, 1890) and his wife Hetty Brumley (February2, 1826November30, 1908). Short had nine siblings. The family moved to Montague County, Texas shortly after Short's birth. In 1862, Luke Short witnessed his father being ambushed and attacked by a group of Comanches in their yard. His father was surrounded by the group and attacked with arrows and lances. Inside the house, Luke helped the elder Short by dragging a large rifle to his brother, who then ran and handed it to his father. At the age of 13, Luke was said to have "carved" the face of a bully when he was still at school, which was the reason why he and his father moved to Fort Worth. In 1869, at age 15, Short started work as a cowboy, which he continued through 1875, during which he made several trips to the Kansas railheads. Short was reported by Bat Masterson to have killed six drunken Sioux at various times. Later writers have relied on Masterson's story as truthful and added to it, but no documentation of these killings has been found. While working as a scout for General George Crook in 1876, he was stationed in the Black Hills during the Sioux insurrection. While conducting a scouting expedition for the army, a band of 15 Indians ambushed and fired at him with rifles. Short managed to draw his pistols and fired back, killing three of the attackers. Some of the Indians gave chase on horseback, and Short killed two of them before finally reaching safety. From October6 to8, 1878, Short worked as a dispatch courier from Ogallala for Major Thomas Tipton Thornburgh; Short earned $30 (about $30.0 in 1878 is equivalent to about <calculated amount> in recent years in ). He then served as a civilian scout for Thornburgh until October20. He enlisted at Sidney, Nebraska to be paid $100 a month (around $100.0 in 1878 is equivalent to about <calculated amount> in recent years today) but he only served for 12days, for which he was paid $40. The Fort Worth Daily Gazette later described him as "the bravest scout in the government employ." In an interview later in his life, Short told researcher George H. Morrison that he moved to the Black Hills in 1876 and to Ogallala, Nebraska, the next year. Accounts written in Short's later years stated that he was an outlaw during his time in Nebraska. Around this time, Short was said to have traded whiskey with Indians around Camp Robinson, Nebraska. Bat Masterson later wrote that Short seriously wounded a man during a gambling dispute in Leadville. and jailed on October 5 for six days in Kansas City.
Чарли Стормспен атыс
Шорт алғаш рет Уайт Эрппен, Уильям Х. Харриспен және Бат Мастерсонмен Томбстонда кездесті. Харрис бұрынғы достығына сүйеніп, серіктестерін Эрпті Томбстондағы Oriental Saloon-да фарао дилері ретінде жұмысқа алуға көндірді. 1881 жылдың 25 ақпанында Шорт Oriental-дағы фарао ойынында дилердің жанында күзетші болып отырғанда, танымал атысқа қатысты. Оның қарсыласы Чарли Стормс болды. Сол кезде Томбстонда болған Бэт Мастерсон 1907 жылы жазған мақаласында оқиғаны былай сипаттады:
Short first met Wyatt Earp, William H. Harris, and Bat Masterson in Tombstone. Based on their previous friendship, Harris had no problem convincing his partners to engage Earp as a faro dealer at their Oriental Saloon in Tombstone. On Friday, February25, 1881, Short was serving as the lookout, seated next to the dealer at a faro game in the Oriental, when he was involved in what became a well known gunfight. His opponent was Charlie Storms. Bat Masterson, who was in Tombstone at the time, described what happened in a magazine article he wrote in 1907:
Стормстың денесі жерлеушіге жеткізілді, онда сот алқасы жиналды және куәліктер тыңдалды. Алқа сот Стормс Шорттың қолынан алған үш оқтан қаза тапқанын және Шорттың әрекеттерінің дұрыс екенін анықтады.
Storms' body was taken to the undertaker, where the coroner's jury was convened and testimony was heard. The jury reached a verdict that Storms died from three pistol wounds at the hands of Short, and that Short's actions were justifiable.
Додж-Сити
Шорт 1881 жылдың басында Томбстоуннан шығып, 1881 жылдың сәуірінде Додж-Ситиге келді. Ол 1883 жылдың соңғы айларына дейін Додж-Ситиде қалды, бірақ құмар ойындармен айналысу үшін жиі сапарға шығатын. 1883 жылдың ақпан айында Чалк Бисон өзінің Long Branch Saloon-дағы үлесін Шортқа сатты. Наурыз айында Харрис Додж-Сити қаласының әкімі лауазымына кандидат ретінде ұсынылды. Бірнеше күннен кейін, 19 наурызда, "заң мен тәртіп" тобы Лоренс Э. Дегерді Харриске қарсы кандидат ретінде ұсынды. Дегер 3 сәуірдегі сайлауда Харристі 214 дауысқа 43 дауыспен жеңді. Дегермен бірге сайлауға түскен бес қалалық кеңес мүшесінің кандидаты да сайланды. 23 сәуірде Додж-Сити қалалық кеңесі екі жарлық қабылдады, оларды мэр Дегер дереу бекітті. №70 жарлық "Додж-Сити қаласындағы жамандық пен әдепсіздікті жою туралы" болды. №71 жарлық "Көшпенділіктерді анықтау және жазалау туралы" жарлық еді. Сол кездегі хабарларда Шорттың бір адамды тапаншамен ұрып-соққаны айтылды, нәтижесінде ол адам бірнеше күн бойы төсекке жатып, "күңкейген" күйде болды. 28 сәуірде Лонг Бранч мекемесінде жұмыс істейтін үш әйел тұтқындалды, оны қалалық маршал Джек Бриджес және полицей Луис С. Хартман ұстады. Одан кейін Шорт пен Хартман бір-біріне оқ атып, атысты. Екеуі де жарақат алмады. Шорт дереу тұтқындалып, 2000 долларлық кепілдікпен босатылды. Оның алдын ала тергеуі 2 мамырға белгіленді.
Short left Tombstone in early 1881, arriving in Dodge City in April 1881. He remained in Dodge City until the final months of 1883, although he made frequent trips to pursue gambling opportunities. In February 1883, Chalk Beeson sold his interest in the Long Branch Saloon to Short. In March, Harris was nominated to run for mayor of Dodge City. Within a few days, on March19, a "law and order" group nominated Lawrence E. Deger to run against Harris. Deger defeated Harris by214 votes to43 in the election of April3. All five of the city council candidates running with Deger were also elected. On April23, the Dodge City Council posted two ordinances that were immediately approved by Mayor Deger. Ordinance No.70 was "An Ordinance for the Suppression of Vice and Immorality Within the City of Dodge City." Ordinance No.71 was "An Ordinance to Define and Punish Vagrancy." Reports of that time recorded an event where Short beat a man with a pistol, which resulted in the man being bedridden and "in despair" for several days. On April 28, three prostitutes employed at the Long Branch were arrested by City Marshal Jack Bridges and policeman Louis C. Hartman. Soon afterward, Short and Hartman exchanged gunfire. Neither man was hurt. Short was quickly arrested and released on a $2,000 bond. His preliminary examination was set for May2.
Қаладан қуылған
30 сәуірде Шорт тағы да тұтқындалды (бес басқа құмар ойыншымен бірге) және түрмеге қамалды. Келесі күні Шорт пен тағы бес адамды пойыз станциясына алып барып, оларға шығысқа немесе батысқа батуға мүмкіндік берілді. Шорт шығысқа, Миссури штатының Канзас-Сити қаласына барып, Марбл-Холл салонында Чарльз Э. Басетті іздеді. Бассетт пен Шорт түрлі уақытта Лонг Бранч салонының үлесіне ие болған. Шорт пен Бассетт, Уильям Ф. Петильонмен бірге, Шортты Додж-Ситиге қайтару жоспарын жасады. Шорт 10 мамырда астана Топекаға барып, губернатор Джордж В. Гликке петиция тапсырды. Шорт Канзас-Ситиге қайтып келді, ал оған Бэт Мастерсон қосылды. Уайт Эрп 31 мамырда бірнеше мылтық ұстаушымен бірге Додж-Ситиге келді. Шорт, Эрп және Петильон 1883 жылдың 3 маусымында Канзастағы Кинслиде кездесіп, түстен кейін пойызға отырып Додж-Ситиге бет алды. Дегер келесі күні Додж-Ситидегі барлық құмар ойын орындарын жабу туралы жарлық шығарды.
On April30, Short was again arrested (along with five other gamblers) and placed in jail. The following day, Short and the five others were escorted to the train depot and given their choice of east or west bound trains. Short went east to Kansas City, Missouri, where he looked up Charles E. Bassett at the Marble Hall Saloon. Bassett and Short had both at different times owned an interest in the Long Branch Saloon. Short and Bassett, along with William F. Petillon, began conceiving a plan to get Short back to Dodge City. Short went to Topeka, the capital, on May 10, where he presented a petition to Governor George W. Glick. Short returned to Kansas City and was joined there by Bat Masterson. Wyatt Earp arrived in Dodge City, along with several gunfighters, on May31. Short, Earp, and Petillon met in Kinsley, Kansas, on June3, 1883, and took the afternoon train to Dodge City. Deger issued a proclamation the following day ordering the closing of all gambling places in Dodge City.
Додж қаласының бейбітшілік комиссиясы
Дегердің әрекеті мал өсіру маусымында болды және сыншылар бұл қаладағы шығындарды азайтып, зиян келтіреді деп ойлады. Губернатор мен Санта-Фе темір жолы да мәселені шешуге қысым жасады, өйткені олар қалада үлкен бизнеспен айналысты. Ойын үйлері, би залдары және салондар, соның ішінде Лонг Бранч, қайта ашылуға бұйрық берілді. 9 маусым күні екі тарап та сол түні ашылған би залында кездесіп, дауды шешті. Ертесі күні сегіз адам жиналып, Батыс тарихында кең таралған фотосурет түсірді. Бұл топ Додж-Сити бейбітшілік комиссиясы деп аталды. Тарихи фотода Уильям Х. Харрис, Люк Шорт, Бат Мастерсон, Уильям Ф. Петилон, Чарльз Э. Бассетт, Уайатт Эрп, Майкл Фрэнсис "Фрэнк" Маклин және Корнелиус "Нил" Браун болды. Сурет түсірілгеннен кейін Бат Мастерсон мен Уайатт Эрп Колорадоға кетіп қалды. Шортке тиесілі Лонг Бранч салоны қайта ашылды. 1883 жылдың 19 қарашасында Шорт пен Харрис Лонг Бранчты Рой Дрейк пен Франк Уорренге сатты. Шорт қысқа мерзімге Сан-Антониоға (Техас штаты) көшіп, кейін Форт-Уортқа қоныс аударды.
Deger's action came during the cattle season and critics believed this would cause harm by lessening the money spent in the city. Additional pressure to resolve the issue had come from the governor and the Santa Fe Railroad, which did considerable business in the town. The gambling halls, dance halls, and saloons, including the Long Branch, were ordered to be reopened. On June9, both sides met in a dance hall that opened that night and resolved their differences. The following day, eight men gathered and posed for a widely reproduced Wild West history photo. The group was dubbed the Dodge City Peace Commission. The men in the historic photo were William H. Harris, Luke Short, Bat Masterson, William F. Petillon, Charles E. Bassett, Wyatt Earp, Michael Francis "Frank" McLean, and Cornelius "Neil" Brown. Shortly after the photo was taken, Bat Masterson and Wyatt Earp departed for Colorado. The Long Branch Saloon, owned by Short, was reopened. On November19, 1883, Short and Harris sold the Long Branch to Roy Drake and Frank Warren. Short moved to San Antonio, Texas, for a brief time before relocating to Fort Worth.
" Ақ пил " салонында серіктестік
1884 жылдың желтоқсан айында Джейкоб Кристофер "Джейк" Джонсон, Шорт және Джеймс А. "Алекс" Реддик Форт-Уэрттің "Ақ піл" салонының жаңа иелері болды. Джейк Джонсон Техастағы ең бай адамдардың бірі болды, ал "Ақ пілге" қосымша үлесі оның көптеген бизнес және жылжымайтын мүлік кәсіпорындарының бірі еді. "Ақ піл" 1884 жылдың 12 желтоқсанындағы The Fort Worth Daily Gazette газетінде "қаланың мақтанышы" және "штаттағы ең ірі және ең сәнді мекеме" деп сипатталды. Газет Шорт басқарған "клуб бөлмелеріндегі" түрлі ойын түрлерін егжей-тегжейлі баяндады. Осы үлкен ойын секциясында ондаған бильярд үстелі де болды. Шорт "Ақ пілде" кеңсе ұстап, көбінесе клиенттерді қарсы алатын. 1885 жылдың 9 мамырында Шорт, Джейк Джонсон, М. Ф. "Фрэнк" Маклин және тағы үш адам "құмар ойнағаны" үшін кінәларын мойындады және әрқайсысына 25 доллар айыппұл салынды. Форт-Уэрт қаласында Шорт өзінің белгілі мергендік шеберлігін көрсетті. Бір күні ол бір ресторанда тамақ ісіп отырғанда, официант оған бетінде кішкентай шыбын бар сүт әкелді. Шорт сүтін жоғары лақтырып, тапаншасын тартып, шыбынды атып түсірді.
In December 1884, Jacob Christopher "Jake" Johnson, Short, and James A. "Alex" Reddick became the new owners of the Fort Worth White Elephant Saloon. Jake Johnson was one of the wealthiest men in Texas, and his part ownership of the White Elephant was one of many business and real estate enterprises he was involved in. The White Elephant was described in The Fort Worth Daily Gazette of December12, 1884, as the "pride of the city" and "the largest and most magnificent establishment in the state." The paper detailed the various games of chance, in the "club rooms" of which Short was in charge. That large gambling section also included a dozen billiard tables. Short maintained an office at the White Elephant and often greeted customers. On May9, 1885, Short, Jake Johnson, M. F. "Frank" McLean, and three others pleaded guilty and were each fined $25 for "gaming." During this time in Fort Worth, Short performed one of his well known acts of marksmanship. While dining in a restaurant, the waiter handed him a glass of milk that had a small fly on the surface. Short threw his milk in the air, drew his gun, and shot the fly.
Спорттық іс-әрекеттер
Шорт Бэт Мастерсон арқылы бокспен айналысты. 1885 жылғы 28 маусымда ол Техас штатының Уэзерфорд қаласының жанында өткен, 6 фут 2 дюймдік "Кид Бриджес" пен 5 фут 8 дюймдік "Сент-Джо Кид" арасындағы жекпе-жекті төрелік етуге шақырылды. Төреші Шорттың шешімі бойынша "Сент-Джо Кид" бұзушылық арқасында жеңіске жетті. Джейк Джонсон Шорттың спорттық бағдарламасында ат жарыстарын маңызды бөлік етіп енгізуге жауапты болды. Джонсон мен екі серігі 1885 жылдың қаңтар айында Форт-Уорт аттарды жарыстыру паркін ашты. Шорт өзі үшін жокейлік киіммен бірге "Тоби" атты жарыс атын сатып алды. Шорт 1886 жылғы 13 қарашада өткен жарысқа қатысып, бес қатысушынің арасында соңғы орынды иеленді.
Short became involved in boxing through Bat Masterson. On June28, 1885, he was called upon to referee a match fought near Weatherford, Texas, between the 6 foot 2 inch "Kid Bridges" and the 5 foot 8 inch "St. Joe Kid". The decision of referee Short was that the "St. Joe Kid" won on a foul. Jake Johnson was responsible for making horse racing a major part of Short's sporting agenda. Johnson and two partners opened the Fort Worth Driving Park in January 1885. Short bought a racehorse named Tobe, along with some jockey silks for himself. Short participated in a race held on November13, 1886, placing last in a field of five.
Ақ пилге деген үлесін сату
1887 жылы Шорттың кіші інісі Генри Дженкинс Шорт 23 қаңтарда Техас штатының Сан-Анджело қаласында Чарльз Т. Шойлер есімді адамды өлтірді. Форт-Уорттан оңтүстік-батысқа қарай 200 миль жерде орналасқан Сан-Анджелода Шорттың ата-анасы және басқа да туыстары тұрған. Алғашқы хабарларға сәйкес, Шойлерге екі оқ тиген, олар арқасынан кіріп, алдыңғы жағынан шыққан, оның кез келгені өлімге алып келуі мүмкін еді. Генри Шорт қамаудан бұрын Форт-Уортқа қашып, өзінің қорғанысына көмектесуге және ағасы Люк бере алатын қаржыны алу үшін барды. Люк пен Генри 29 қаңтарда Сан-Анджелоға қайтып келді. Генри өз еркімен шерифке ұсынылып, аудандық сотта пайда болу үшін кепілдік берді. Генри Шортты қорғауға қажетті ақшаны Люк беруге міндетті болды, ол сондай-ақ Генридің кепілдігі үшін де ақша төлеген. Бұған қоса, Люк сол кезде Даллас сотында өзге дауға қатысты мәселелермен де айналысып жатты. Осы заңдық мәселелерді шешу үшін қажетті сома Люкке жеткіліксіз болды. Қажетті қаражатты жинау үшін Джонсон 1887 жылдың 7 ақпанында Люк Шорттың «Ақ пілдегі» үштен бір бөлігін сатып алуға келісті. Баспасөз хабарлағандай, Шорт қаладан кетпек ниеті жоқ, «бірақ Форт-Уортты үйі деп есептей береді».
In 1887, Short's younger brother, Henry Jenkins Short, killed a man named Charles T. Schuyler in San Angelo, Texas, on January23. San Angelo, 200miles southwest of Fort Worth, was where Short's parents and other family members lived. Initial reports indicated that Schuyler was shot twice, the bullets entering his back and coming out at the front, either one of which would have been fatal. Henry Short fled to Fort Worth before he could be arrested, to enlist the aid and funds that his brother Luke could provide for his defense. Luke and Henry returned to San Angelo on January29. Henry voluntarily surrendered to the sheriff and gave a bond for his appearance in the district court. The money needed to defend Henry Short was to be provided by Luke, who had also provided the money for Henry's bond. In addition, Luke had at the time unrelated legal problems of his own in the Dallas court. The amount that would be needed to handle all of these legal issues was more than Luke had available. To raise the needed funds, Johnson agreed to purchase Luke Short's one third interest in the White Elephant on February7, 1887. The press informed the public that Short had no intention of leaving town, "but will continue to call Fort Worth home."
Джим Кортрайтпен дуэль
1887 жылдың 8 ақпанында Люк Шорт пен Джим Кортрайт арасында Люктің мекемесінен "қорғау" ақысы ретінде ақша талап етудегі Кортрайттың жалғасуына байланысты дау туындады. Ашуға буған Кортрайт салоннан ашуланып шығып кетті, бірақ кейін қалталарында көзге түсетіндей екі пистолетпен қайтып келді. Соңынан болған атыста Шорт тірі қалған соңғы адам болды. Шорт оқиғаны өзінің сөздерімен былай сипаттады:
On the night of February8, 1887, an argument broke out between Luke Short and Jim Courtright about the latter's persistence in demanding money from Luke's establishment for "protection". An infuriated Courtright stormed from the saloon but later returned with two pistols visibly holstered in his pockets. In the gunfight that followed, Short was the last man standing. In his own words, Short described what happened:
Оқиғаға сол кезде Люк Шортпен бірге болған Бэт Мастерсон да куә болды. 1907 жылы Мастерсон оқиға туралы өз есебін жариялады, онда Джим Кортрайт "екі пистолетпен" қаруланып, Люк Шортты дуэльге шақырғанын айтты:
The showdown was also witnessed by Bat Masterson, who was with Luke Short at the time. In 1907, Masterson published his own account of the events, where he stated that Jim Courtright, carrying a "brace of pistols", challenged Luke Short to a duel:
"Ерлер бетпе-бет келгенде сөздерге көп уақыт кетірген жоқ. Екеуі де бірден пистолеттерін тартты, бірақ әдеттегідей, Шорт бірінші оқ атты және Колттың 45 калибрлі пистолетінен шыққан оқ Кортрайттың денесін тесіп өтті. Оқ тигеннен кейін ол кері дірілдеді, содан кейін тағы да, тағы да оқ тиді. Денесі еденге жеткенше, Люк оны бес рет атқан еді. Кортрайттың оқ атуға қабілетсіздігіне қатысты бірнеше түсініктер айтылды. Бір болжам бойынша, Шорттың оғы оның пистолетіне және бас бармағына тигендіктен пистолеті бұзылған, немесе пистолетін тартқанда бір секундқа сағат тізбегіне ілініп қалған болуы мүмкін. Батыс тарихшысы ДеАрмент мұны күмәнді немесе "әлсіз сылтау" деп санады. Атыс екі адамның да танымал болғандықтан кеңінен белгілі болды. Кортрайттың жерлеу рәсіміне Форт-Уорт тұрғындарының жүздеген адамдары қатысты. Шорт атыс үшін тұтқындалды, атысқаннан кейін оны өлтіруге әрекет жасағанмен, сотқа берілген жоқ.
quote|No time was wasted in the exchange of words once the men faced each other. Both drew their pistols at the same time, but as usual, Short's spoke first and a bullet from a Colt's 45 calibre pistol went crashing through Courtright's body. The shock caused him to reel backward; then he got another and still another, and by the time his lifeless form had reached the floor, Luke had succeeded in shooting him five times. Several explanations for Courtright's inability to fire off a shot were theorized. One possibility presented was that his pistol broke when one of Short's bullets struck it and his thumb, or that his pistol got caught on his watch chain for a second as he drew it, which Western historian DeArment considered to be unlikely or a "feeble excuse". The gunfight became well known due to the notoriety of both men. Courtright's funeral was attended by hundreds of Fort Worth residents. Short was arrested for the shooting, and though he was almost lynched after the shootout, he was never brought to trial.
Хэтти Бакпен неке
Заңдық мәселелерін шешкеннен кейін Шорт Канзас штатына барып, 1887 жылдың 15 наурызында Канзастың Освего қаласында Хэтти Бакқа (1863 жылдың 5 қазанында туған) үйленді. Харриет Беатрис Бак 1863 жылдың 5 қазанында Иллинойс штатының Коулс округінде дүниеге келді. Ол 1858-1878 жылдар аралығында туған сегіз баланың төртіншісі еді. Кейін Бак отбасы Канзастағы Эмпория қаласына көшіп, ол жерде оның әкесі үйленуінен бірнеше жыл бұрын қайтыс болды. Шорт жұбайымен бірге некеден кейін дереу Форт-Уортқа барды, бірақ көп ұзамай "Hot Springs қаласында қысқа ғана тоқтау" үшін пойызға отырды. Кейін А. Г. Аркрайт: "Люк Шорт әйелімен бірге мен тұрып жатқан қонақ үйге келді, ол Эмпория банкирінің әдемі әрі білімді қызы еді, онымен ол романтикалық жағдайда үйленді" деп еске алды.
Following the resolution of his legal problems, Short traveled to Kansas where he married Hattie Buck (born October5, 1863) in Oswego, Kansas, on March15, 1887. Harriet Beatrice Buck was born in Coles County, Illinois, on October5, 1863. She was the fourth of eight children born between 1858 and 1878. Buck's family later moved to Emporia, Kansas, where her father died a few years prior to her marriage. Short and his wife went to Fort Worth shortly after their wedding, but soon boarded a train "for a brief stay in Hot Springs." A. G. Arkwright later recalled, "Luke Short came there, to the hotel where I was staying, with his wife, the beautiful and accomplished daughter of an Emporia banker, whom he married under romantic circumstances."
Ат жарысы және Корольдік сарай
Жарыс жолында қатысу Шорттың спортшы ретіндегі мансабының маңызды бөлігі болды. Оның досы Джейк Джонсон және олардың әйелдері 1888 жылғы Еңбек күні Нью-Йоркте Кони аралындағы Шепсхед шығанағындағы жарыс жолында өткен Futurity Stakes жарысының алғашқы іс-шарасына қатысты. 1888 жылдың қазан айында Шорт пен Джонсон Форт-Уортқа оралды. Шорт енді «Ақ пілмен» байланысы жоқ еді, ал Джонсон «Ақ пілмен» бәсекелесу үшін жобаланған «Палас Роял» деп аталатын «супер курорт» ашуға шешім қабылдады, деп жергілікті газет жазды.
"Doing the racing circuit" was a large part of Short's career as a sporting man. His friend Jake Johnson and he, along with their wives, attended the inaugural running of the Futurity Stakes on Labor Day 1888, held in New York at the Sheepshead Bay Race Track on Coney Island. By October 1888, Short and Johnson were back in Fort Worth. Short was no longer connected with the White Elephant, and Johnson had decided to open what the local paper headlined as a "super resort" called the Palais Royal, which was designed to rival the White Elephant.
Бокс промоутері
1889 жылдан 1893 жылға дейін Шорт әр жылдың бір бөлігін Чикагода өткізді. Ол әйелі Хэттимен бірге жазда таза тұқымды аттардың жарысына жиі баратын. 1889 жылдың соңына қарай Шорт Чикагода жақсы танымал болды. Daily Inter Ocean газеті "Ричбург шайқасының белгілі тұлғаларының бірі саналатын" Шорттың Чарльз Е. "Парсон" Дэвиске телеграмма жіберіп, Форт-Уорт қаласында Джон Л. Салливанның бокс титулын қорғау үшін 20 000 доллар ұсынғанын жазды. 1890 жылдың 8 ақпанында Шорттың әкесі, Джозиа Вашингтон Шорт Техас штатының Сан-Анджело қаласында "78 жасында" қайтыс болды, бірақ Шорт әкесінің қайтысы туралы оның жерленгеннен кейін ғана білді. Одан көп ұзамай Шорттың кіші інісі Уильям Б. Шорт 22 жасында "Танкерсли ранчосында қашқан малдың тобынан" қаза тапты.
From 1889 to 1893, Short spent part of each year in Chicago. He and his wife Hattie often went there during the summer to attend Thoroughbred horse races. By the end of 1889, Short had become well known in Chicago. The Daily Inter Ocean reported that Short, "who is numbered as one of the prominent figures of the Richburg battle" had cabled Charles E. "Parson" Davies offering $20,000 to have John L. Sullivan defend his boxing title in a championship fight at Fort Worth. On February8, 1890, Short's father, Josiah Washington Short, died in San Angelo, Texas, "at the ripe age of 78years", although Short only learned of his father's death after the burial. Soon thereafter, Short's youngest brother, William B. Short, was killed at the age of 22 "by a herd of stampeding cattle on the Tankersly ranch."
Ұрлық
1890 жылы Шорт, Джонсон және Чарльз М. Райт есімді құмар ойыншы, сондай-ақ басқа спортшылармен бірге Мемфистегі фаро ойынында серіктес болды. Серіктестер "мыңдаған доллар" деп есептелген, үлкен сомада ақша жеңіп алды, оны Райтке сеніп тапсырды. Ол топтың банкирі ретінде тағайындалды және жеңістің ақшасын топ тұратын қонақүйдің сейфіне салуға тиіс болды. Бірақ белгісіз себептермен Райт ақшаны өз бөлмесінде сақтап, одан тоналып қалды. Райт Шорт пен өзге серіктестерінің шығынды тең бөлісуін талап етті, бірақ олар бас тартып, мәселені билік органдарына жүктеді, олар Райттың үстінен шешім қабылдады. Кейіннен хабарланғандай, Райт бұл шешімге риза болмады және бұл жайтты аталған серіктестерімен, әсіресе Шортпен қатты сөздерге келді.
In 1890, Short, Johnson, and a gambler named Charles M. Wright, along with other sporting men, were partners in some Memphis faro games. The partners won significant amounts of cash, reported as "thousands of dollars", which were entrusted to Wright. He was designated as the banker for the group and was supposed to place the winnings in a hotel safe where the group stayed. For unknown reasons, Wright decided to keep the cash in his hotel room and was robbed of the entire amount. Wright wanted Short and his other partners to bear an equal share of the loss, but they refused and turned the matter over to the authorities, who decided against Wright. According to a later report, Wright was never satisfied with that decision, and had "hard words" with several of his ex partners on the subject, particularly with Short."
Соңғы атыс
1890 жылы болған тонаудан кейін Шорт пен Райт арасындағы шиеленіс күшейе берді. Олардың араздасуы 1890 жылдың 23 желтоқсанында Форт-Уорт қаласында болған оқ атысумен аяқталды. Оқ атысу Райтке тиесілі, Мейн-стриттегі «Банк салон» деген жерде болды. Куәгерлердің мәлімдемесінше, Райт өз үйінде құмар ойнатып отырған, ал Шорт оны тоқтату үшін барған. Шорт барлық клиенттерді қарумен қорқытып шығарып салғаннан кейін, Райт оқпанымен шабуыл жасап, Шортты сол жамбасынан және аяғынан жаралады, сондай-ақ сол қолына да зиян келтірді. Шорт жауап ретінде тапаншасын тартып, Райттың оң білегіне оқ атып, оны қарусыздандырды. Екеуі де өздерінің жолдарына кетіп, Шорт достарымен кездесуге шықты, ал Райт ғимаратта қалды. Шорттың аяғындағы жараны сипаттап, жергілікті газет былай деп жазды: «Оқтың толық заряды етті тесіп өтіп, түтік тәрізді жара жасады, сыртқы бұлшық еттері жыртылып кетті». Сол қолындағы жара салдарынан бас бармағы буыннан айрылды. Оқ атысу туралы хабарлар, сонымен қатар Шорттың денсаулығы жайлы жаңалықтар бірнеше штаттың газеттерінде жарияланды. Канзастағы Хатчинсон қаласындағы газетте: «Оның жаралары қарапайым адамды өлтіруге жетеді, бірақ Люк жазылып кетуі мүмкін», - делінген. Шорт бірнеше ай бойы төсекке жатып емделді. 1891 жылы Чикагодағы газет Шорт туралы толымды мақала жариялады. Райтпен болған оқ атысу туралы газетте былай делінген: «Сол кезде Шорттың жарасы өлімге алып келеді деп есептелді, бірақ оның жазылуына әйелінің үш ай бойы төсегінен көзді жоймаған күтім жасауы себеп болды». Шорт пен Райт екеуіне де адам өлтіруге әрекеттенгені үшін айып тағылып, 1000 доллар көлемінде кепілдік жинақталды. Сот отырысы бірнеше рет ауыстырылды, ал соңғы шешім 1892 жылдың наурыз айында шығарылды.
After the robbery earlier in 1890, tensions between Short and Wright continued to escalate. Their feud culminated in a gunfight in Fort Worth on December23, 1890. The gunfight took place at the Bank Saloon on Main Street which was owned by Wright. In testimonies presented by eyewitnesses, Wright was conducting gambling in his house and Short went there to close it down. After Short evicted all the patrons at gunpoint, Wright ambushed him with a shotgun, wounding Short in the left hip and leg, as well as injuring his left hand. Short retaliated by drawing his pistol and shooting Wright in the right wrist, disarming him. Both men then separated ways, with Short going out to meet his friends, while Wright stayed in the building. In describing Short's leg wound, the local paper said, "the full charge of buckshot passed through the flesh, making a tunnel, the muscles on the outside were torn out." The wound on his left hand resulted in his thumb being "taken off at the joint." Reports of the shooting, along with updates on Short's condition, were published in newspapers in several states. A paper in Hutchinson, Kansas, observed, "his wounds are enough to kill a common man, but Luke may get well." Short remained bedridden for months. In 1891, a Chicago newspaper published a lengthy profile of Short. When discussing the gunfight with Wright, the paper reported: "It was supposed at the time that Short was fatally wounded, and his recovery was wholly due to the careful nursing of his wife, who for three months hardly left his bedside." Both Short and Wright were indicted and charged with assault with intent to murder and made bonds in the sum of $1,000. The trial date was changed more than once, and a final decision was not reached until March1, 1892.
Чикагода бір адамды қателесіп өлтіруге жақындады
1891 жылдың 21 мамырында Шорт жараларынан жеткілікті қалпына келді және әйелімен бірге Джонсонмен Чикагоға сапарлады. Сапар жарыс маусымының басталуымен сәйкес келді, және Джонсон мен Шорттың екеуінің де Чикагодағы Вашингтон Парк жарыс жолында қатысатын аттары болды. Осы сапар барысында, 1891 жылдың қазан айының соңында Шорт Лиланд қонақ үйінің вестибюлінде Джеймс Джей Синглтон есімді мас адвокаттың шабуылына ұшырады. Есеп бойынша, Шорттың тапаншасы болмаған, бірақ ол Синглтонды бірнеше рет тепті, оны жерге құлатты. Содан кейін Шорт оны көтеріп алып, "суық түнгі ауаға" шығарып жіберді. Шорт, егер Синглтон қайта келсе, деген оймен қаруын алу үшін жоғары қабатқа көтерілді. Шорт кеткен кезде Уильям Ф. Хой (1854–1897) атты актер қонақ үйдің вестибюліне кірді. Кездейсоқ, актер Шорттың жаңа ғана қуып жіберген адвокатқа өте ұқсады. Шорт Хойды көріп, оны Синглтон деп ойлап, тапаншасын көтеріп шабуыл жасады. Эд Кеннеди есімді қонақ үй қызметкері екі адамның арасына кіріп, жағдайды басып тастады. Шорт қателігін түсінгенде, актерден кешірім сұрап, оны ішімдікке және кешкі асқа қонақ етті.
By May21, 1891, Short had sufficiently recovered from his wounds, and travelled to Chicago with Johnson, accompanied by his wife. The trip coincided with the start of the racing season, and Johnson and Short both owned a string of horses that would be running at Washington Park Race Track in Chicago. During this trip, Short was accosted in the lobby of the Leland Hotel by a drunken attorney named JamesJ. Singleton in late October 1891. According to the report, Short did not have his pistol but managed to give Singleton a few kicks, knocking him down. Short then picked him up and pushed him out "into the frosty night air." Short went upstairs for his gun in case Singleton decided to return. While Short was gone, an actor named WilliamF. Hoey (1854–1897) walked into the hotel lobby. The actor, coincidentally, closely resembled the lawyer Short had just kicked out. Short saw Hoey, and believing him to be Singleton, charged at him with his pistol. A hotel clerk named Ed Kennedy jumped between the two men and deescalated the situation. When Short realized his mistake, he apologized to the actor and treated him to drinks and a late supper.
Қылмысқа кінәлі
1892 жылдың 1 наурызында Люк Шорт ісі бойынша штаттық сотта шешім шығарылды. Шорт Чарльз Райтқа қатысты ауыр шабуыл жасағаны үшін кінәлі деп танылды және оған 150 доллар айыппұл салынды.
On March1, 1892, a decision was reached in the Statev Luke Short. Short was found guilty of aggravated assault against Charles Wright, and a fine of $150 was assessed against him.
Брайт ауруы
1893 жылдың басында Шорттың денсаулығы нашарлай бастады. Дәрігерлер оның бүйрек ауруларының бірінен зардап шегуін анықтады, ол кезде бұл аурулар қазір ескірген Брайт ауруы деп аталатын. Қазіргі медицинада бұл аурулар жедел немесе созылмалы нефрит деп сипатталады. Сол кездегі "сусық" деп аталатын ісік оның бетіндегі сәл ісікке, сондай-ақ аяғының төменгі жағында сұйықтық жиналуына себеп болған болар, бұл Шорттың ұзақ уақыт бойы тұруын қиындатқан еді. Шорт Форт-Уорт қаласында болған кезде Канзас штатының бір газетінде оның "өлім төсегінде жатқаны" туралы хабар жарияланды. Шорт бірнеше досымен және Хатидің қасында Санта-Фе пойызымен солтүстікке қарай Канзас штатының Геуда-Спрингс қаласына аттанды. Климаттың өзгеруі мен судың емдік қасиеттері оның өмірін ұзартады деп ойланды. Бірақ көшу күтілген нәтижені бермеді.
By the start of 1893, Short's health had begun to deteriorate. Doctors determined that he was suffering from one of the kidney diseases that then went under the now obsolete classification of Bright's disease. These diseases are described in modern medicine as acute or chronic nephritis. Edema, then called "dropsy", would have contributed to a slight puffiness in his face, as well as the accumulation of fluids in his lower legs that would have made standing difficult for prolonged periods of time for Short. Short was in Fort Worth when a Kansas newspaper reported that he was "lying at death's door." Short and a number of friends, and with Hattie beside him, took the north bound Santa Fe train for Geuda Springs, Kansas. It was believed a change of climate and the supposedly medicinal qualities of the waters, would "prolong his life." The move did not have the desired effect.
Өлім
Шорт 1893 жылы 8 қыркүйекте Геуда-Спрингстегі Гилберт үйінде қайтыс болды. Жергілікті газетте: "Льюк Шорт бүгін таңертең Гилбертте сусызданудан қайтыс болды", - деп жазылған. Шорттың өлімінен екі күн бұрын, Хэтти Канзаста оның төсегінде отырғанда, анасы Форт-Уорт қаласында қайтыс болғаны туралы хабар келді. Додж-Сити газеті кейін Форт-Уорттан келген хабарламаны жариялады: "Екі күн бұрын оның анасы қайтыс болды, және екі жерлеу рәсімі бір уақытта өтеді". Хэтти 29 жасында жесір қалды. Шорт қайтыс болған кезде 39 жаста болды. Шорттың жерлеу рәсімі 1893 жылдың 10 қыркүйегінде Форт-Уорт қаласында өтті. Бір шақырымнан асатын ұзындықтағы экипаждар Шорттың денесімен Форт-Уорттағы Оуквуд зиратына аттанды. Шорт өлер алдында қарапайым қабір тасын сатып алған еді. Ол тік, қарапайым тақташа, үстіне жай ғана жазылған: L. L. SHORT 1854–1893.
Short died at the Gilbert House in Geuda Springs on September8, 1893. The local paper reported: "Luke Short died at the Gilbert this morning of dropsy." Just two days before Short's death, while Hattie sat at his bedside in Kansas, word arrived that her mother had died in Fort Worth. A Dodge City newspaper belatedly printed a dispatch from Fort Worth that stated, "two days ago, his mother in law died and the two funerals will take place here at the same time." Hattie found herself a widow at29 years old. Short was39 at the time of his death. Short's funeral took place in Fort Worth on September10, 1893. Carriages in a line more than a mile long followed Short's body to Oakwood Cemetery in Fort Worth. Short had purchased a gravestone shortly before his death. It is a plain, upright marker simply inscribed: L. L. SHORT 1854– 1893.
Танымал мәдениетте
1955 жылдың 22 ақпанында Шорт рөлін актер Уолли Касселл "Ғасыр оқиғалары" атты синдикаттық батыс телесериалының бір эпизодында ойнады. Джим Кортрайт рөлін актер Роберт Кнап (1924–2001) сомдады. 1960 жылдың 5 қаңтарында Боб Стил Рори Калхунның басты рөлде ойнаған CBS телеарнасының "The Texan" батыс телесериалының "The Terrified Town" эпизодында Шорт рөлін ойнады.
On February22, 1955, Short was played by actor Wally Cassell in an episode of the syndicated Western TV series Stories of the Century. The part of Jim Courtright was portrayed by actor Robert Knapp (1924–2001). On January5, 1960, Bob Steele played Short in the episode "The Terrified Town" on the CBS Western television series The Texan, starring Rory Calhoun.