Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарында сенаторлар Дэниел Вебстер мен Роберт Й. Хейн арасындағы танымал пікірталас.
Famous debate in the United States between Senators Daniel Webster and Robert Y. Hayne
Вебстер – Хейн пікірталасы – 1830 жылдың 19-27 қаңтарында АҚШ-та Массачусетс штатының сенаторы Дэниел Вебстер мен Оңтүстік Каролина штатының сенаторы Роберт Й. Хейн арасында протекционистік тарифтер тақырыбында өткен пікірталас. Бұл қызу сөздер жоспарланбаған және Коннектикут штатының сенаторы Сэмюэл А. Футтың нарықтағы жерлерді сатуды тоқтату (жаңа жерлерді нарыққа енгізуді тоқтату) мақсатымен жерді зерттеуді уақытша тоқтату туралы ұсынысынан туындады. Вебстердің «Хейнге екінші жауабы» Конгресте айтылған ең көркем сөз ретінде танылды. Вебстер АҚШ үкіметін «халық үшін жасалған, халықпен жасалған және халыққа жауапты» деп сипаттады, бұл сөздер кейіннен Авраам Линкольнның Геттисбург сөйлесінде «халықтың, халық үшін, халықпен басқарылатын үкімет» деп қайта жазылды. Бұл сөз сонымен қатар «Еркіндік және одақ, қазір және мәңгілікке дейін, бірінде және ажырамас» деген сөйлеммен де белгілі, ол кейін Солтүстік Дакота штатының мөрінде пайда болған мемлекеттік ұранына айналды.
The Webster–Hayne debate was a debate in the United States between Senator Daniel Webster of Massachusetts and Senator Robert Y. Hayne of South Carolina that took place on January 19–27, 1830 on the topic of protectionist tariffs. The heated speeches were unplanned and stemmed from the debate over a resolution by Connecticut Senator Samuel A. Foot calling for the temporary suspension of further land surveying until land already on the market was sold (to effectively stop the introduction of new lands onto the market). Webster's "Second Reply to Hayne" was generally regarded as "the most eloquent speech ever delivered in Congress." Webster's description of the U. S. government as "made for the people, made by the people, and answerable to the people," was later paraphrased by Abraham Lincoln in the Gettysburg Address in the words "government of the people, by the people, for the people." The speech is also known for the line Liberty and union, now and forever, one and inseparable, which would subsequently become the state motto of North Dakota, appearing on the state seal.
Талдау
Массачусетс штатының сенаторы Дэниел Вебстердің Оңтүстік Каролина штатының сенаторы Роберт Й. Хейнге берген "Екінші жауабы" ұзақ жылдар бойы секциялық шиеленістер кезеңінде американдық ұлтшылдықтың көрнекті ораторлық жетістігі ретінде қарастырылып келді. 1830 жылғы Вебстер – Хейн арасындағы пікірсайыс 1820-ші жылдардың соңындағы Оңтүстік Каролинаның күшін жою дағдарысы төңірегінде өрбіді, бірақ тарихшылар Вебстердің біртұтастық пен жоғары ұлтшылдыққа жасаған аргументтерінің артындағы секциялық мүдделерге көбінесе назар бөлмеді. Көп жағынан алғанда, оның сөзі Массачусетс штатының консерваторларының ұлттық көшбасшылықты қайтару және ел туралы өз ойларын ілгерілету ниеттерін көрсетеді. Вебстер Массачусетс пен Солтүстік-Шығыс штаттарының әлеуметтік, саяси және экономикалық элитасы ұлттық көшбасшылыққа қайта ие болса, Жаңа Англияның бұрынғы секциялық тарихын ұлттық даму аясында негіздеуі керектігін түсінді. Вебстер құштарлықпен сөйлесе де, Жаңа Англияның саяси, әлеуметтік және экономикалық дәстүрлері оның қауіп төндірілген ел туралы ойларын қалыптастырды. Оның сөзі тіпті он жыл бойы Нью-Англияның әлеуметтік тәртібіне қауіп төндіретін деп есептелген басқа Массачусетс штатының консерваторларының аргументтерін де бейнеледі.
Massachusetts Senator Daniel Webster's "Second Reply" to South Carolina Senator Robert Y. Hayne has long been thought of as a great oratorical celebration of American Nationalism in a period of sectional conflict. The 1830 Webster–Hayne debate centered around the South Carolina nullification crisis of the late 1820s, but historians have largely ignored the sectional interests underpinning Webster's argument on behalf of Unionism and a transcendent nationalism. In many respects, his speech betrays the mentality of Massachusetts conservatives seeking to regain national leadership and advance their particular ideas about the nation. Webster realized that if the social, political, and economic elite of Massachusetts and the Northeast were to once again lay claim to national leadership, he had to justify New England's previous history of sectionalism within a framework of nationalistic progression. Though Webster made an impassioned argument, the political, social, and economic traditions of New England informed his ideas about the threatened nation. Even more pointedly, his speech reflected a decade of arguments from other Massachusetts conservatives who argued against supposed threats to New England's social order.