Бельмонте-Калабро: Тарихы мен тамыры

Кіріспе

Белмонте Калабро, Италия Корольдігі жарияланғанға дейін жай ғана Белмонте (калабриа тілінде: Беллимунти) деп аталған, Калабрияның (Оңтүстік Италия) Козенца провинциясындағы қала және коммуна. Қала Тиррен теңізінің жағалауындағы төбеде орналасқан.

Тарих

Белмонт шамамен 1270 жылы Анжу королі Карл I билігі тұсында, Калабриядағы жаңа бекіністерге жауапты маршал Дрогоне ди Бомонт Амантеа аумағында қамал салып қала құрғанда пайда болды. 1282 жылғы Сицилия кештеу соғысы кезінде Белмонтеді сицилиялық арагондық әскерлер басып алды. Қала графтық мәртебеге көтеріліп, Питер Сальвакоссаға берілді. 1360 жылы графтық Неаполь королевасы Иоанна II Амантеа әулетіне сыйға берді, олар 1443 жылға дейін оны сақтап тұрды. Сол жылы арагондықтар Белмонтты барондыққа айналдырып, 1578 жылға дейін басқарған Тарсия әулетіне тапсырды. Осы әулет билігінде петрарха ақыны Галеаццо ди Тарсия Белмонт қамалында өзінің «канционере» немесе «Әндер кітабын» жазды. Тарсия билігі кезінде Белмонт бірнеше рет қоршауға алынды: 1495-1503 жылдары Франция корольдері Карл VIII мен Людовик XII шабуыл жасағанда, ал 1528 жылы француз маршалы Лотрек басқарған әскерлер кезінде. Тарсия әулетінен кейін Генуя банкирлерінен шыққан Фиески ди Лаванья графтарының Равашиери Фиески әулеті билікке келді. Белмонттың феодалдық иелігі Тарсиядан 28 220 дукатқа сатып алынғаны туралы мәліметтер сақталған. Равашиери әулеті тұсында Белмонтта шіркеулер мен бекіністер салынды, сарайлар бой көтерді, соның ішінде Палаццо Равашиери Фиески делла Торе сарайы да бар. 1619 жылы Испания королі Филипп III Равашиери Фиескиге Белмонт князі титулын берді. Белмонт княздығы 1630 жылы Амантеа қаласын және Сент-Петрдің иелігін сатып алып одан әрі кеңейтілді. 1647 жылы Масаниелло көтерілісі кезінде князь вице-корольге көмек көрсету үшін 200 қарулы белмонт вассалын Неапольге жіберді. 1685 жылы Равашиери әулетінде еркек мұрагер болмағандықтан, Белмонт княздығы алдымен неке арқылы Пинелли әулетіне, содан кейін 1722 жылы тағы да неке арқылы Пигнателли әулетіне өтті. Белмонт князі Антонио Пигнателли, неке арқылы княздықтың 6-шы иесі және Киелі Рим империясының князі, жеке монета соғып шығарды, соның ішінде танымал «Бельмонте цеккиносы» болды – князьдің суреті мен елтаңбасы бейнеленген алтын монета. 1806 және 1807 жылдары генерал Пейри басқарған француз әскерлерінің қоршауында болған кезде Белмонт Амантеа мен Фьюмефреддо қалаларын қолдады. Белмонт қамалы соңғы болып капитуляциялады. Француздар билігінде Белмонт Амантеадан Гуардия Пьемонтеске дейінгі аумақты қамтитын Крати әкімшілік аймағының орталығына айналды, сондай-ақ Айелло, Алтилия, Мангоне және Рольяно қалалары да оның құрамына кірді. XIX ғасырдың соңында Италия Корольдігі жарияланғаннан кейін Белмонт өзге итальяндық ортақтас қалалардан ерекшелену үшін «Калабро» деген қосымша атау алды. Белмонт қаласының гербінде екі мұнараның арасында орналасқан пальма және княздық тәждің астындағы елтаңба бейнеленген. Екі мұнара Верри мен Барбарис бекіністерін көрсетеді, ал пальма олардың арасындағы жазық даланы символдайды. Тәж Белмонт княздарымен тарихи байланысты білдіреді. Белмонт 1930 жылдың 5 желтоқсанында ағылшын авиаторлары Виннифред Спуннер мен капитан Эдвардс Лондоннан Оңтүстік Африканың Кейптаунына рекордтық сапар жасау барысында ұшағының тежеуілі салдарынан теңізге құлап кеткені туралы жаңалықтармен әйгіленді. Виннифред Спуннер қараңғыда 3 шақырымдай жүзіп жағаға жетіп, жергілікті балықшыларды ескертіп, капитан Эдвардс пен ұшақты құтқаруға көмектесті.

Belmonte was founded in about 1270, under the reign of King Charles I of Anjou, with the construction of a castle in the territory of Amantea by Drogone di Beaumont, the marshal responsible for new fortification in Calabria, in order to provide resistance against partisans fighting for the claimant Conradin of Hohenstaufen. During the War of the Sicilian Vespers (1282), Belmonte was conquered by Sicilian Aragonese troops. It was elevated to the status of county, and assigned to Peter Salvacossa. In 1360 the county was awarded by Queen Joan II of Naples to a family of Amantea, which maintained it until 1443. In that year the Aragonese transformed Belmonte into a barony and assigned it to the Tarsia family, who maintained it until 1578. During the feudal tenure of this family the petrarchan poet Galeazzo di Tarsia composed his canzoniere, or Book of Songs, in the castle of Belmonte. Under the Tarsia lordship, Belmonte was besieged several times: during the invasions of Charles VIII and Louis XII of France, between 1495 and 1503, and again in 1528 under the French marshal Lautrec. The Tarsia were succeeded by the Ravaschieri Fieschi, of the Counts Fieschi di Lavagna, a family of Genoese bankers. Feudal tenure of Belmonte is recorded to have been purchased from the Tarsia for 28,220 ducats. Under the Ravaschieri churches were constructed in Belmonte, fortifications built and palaces laid out, including the Palazzo Ravaschieri Fieschi della Torre. In 1619 the title of Prince Belmonte was granted to the Ravaschieri Fieschi by King Philip III of Spain. The Principate of Belmonte was further enlarged in 1630 with the purchase of the town of Amantea and the manor of Saint Peter. In 1647, during the revolt of Masaniello, the Prince provided 200 of his armed Belmontese vassals to Naples to assist the Viceroy. In 1685, the Ravaschieri family had no male heir, and the principate of Belmonte passed first to the Pinelli by marriage and then in 1722 again by marriage to the Pignatelli. Prince Antonio Pignatelli, 6th Prince of Belmonte by marriage and a Prince of the Holy Roman Empire, minted his own coinage among which was the famous "zecchino of Belmonte", a gold coin on which appears both the Prince's head and coat of arms. In 1806 and 1807 Belmonte supported Amantea and Fiumefreddo while under siege by French troops commanded by General Peyri. Belmonte's castle was the last to surrender. Under the French, Belmonte became the centre of the administrative area of Crati, comprising the territory that reaches from Amantea to Guardia Piemontese and including the cities of Aiello, Altilia, Mangone and Rogliano. With the proclamation of the Kingdom of Italy in the late 19th century, Belmonte gained the additional name of Calabro, to distinguish it from other Italian places of the same name. The coat of arms of Belmonte itself is a palm between two towers under a princely crown. The two towers represent the fortifications of Verri and Barbarise, with the palm symbolizing the countryside between. The crown represents the historical connection with the Belmonte Princes. Belmonte was in the news on 5 December 1930, when the English aviators Winifred Spooner and Captain Edwards were forced by mechanical breakdown to ditch into the sea whilst en route from London to Cape Town, South Africa, in what had been planned as a 5 days and nights record breaking attempt. Winifred Spooner swam the 3 kilometers to shore in complete darkness and alerted local fishermen who rescued Captain Edwards and the plane.

Көлік

Белмонтеге SS18 мемлекеттік жолымен (Тиррена Инфериоре) автомобильмен баруға болады. Қала Неаполь-Реджио Калабрия бағытындағы маңызды теміржол желісінде орналасқан станцияға ие.