Кіріспе

Уильям Хантер Кендал (16 желтоқсан 1843 – 7 қараша 1917) – ағылшын актері және театр директоры. Ол және оның әйелі Мадж 1860 жылдардан бастап Хэймаркет театрында Шекспир пьесаларын қайта қоюда және ескі ағылшын комедияларында ойнады. 1870 жылдары олар В. С. Гилберттің "ертегі комедиялары" сериясында, сондай-ақ Банкрофттар және басқалармен бірге Вест-Эндте көптеген қойылымдарда бас рөлдерде ойнады. 1880 жылдары олар Джон Харрмен бірлесіп "Сент-Джеймс" театрын басқарды және сол жерде өнер көрсетті. Кейін олар ұзақ гастрольдік сапарға шықты.

Өмірбаян

Кендал Уильям Хантер Гримстон Лондонда, портрет суретшісі Эдвард Хантер Гримстон мен оның әйелі Луиза Ридердің ортаншы ұлы болып дүниеге келді. Оның анасының әкесі суретші болған, ал бала кезінен сурет салуға қабілетті екенін көрсетті, бірақ ата-анасы оған медицинаны оқуын ұсынды. Ол Сохо театрына жиі барып, актерлерді сызып отырды, соның нәтижесінде 1861 жылы "Мистер Кендалл" атымен "Өмірдің құтылуы" пьесасында XIV Людовик рөлін ойнауға бекітілді.

Мансап

Кендал Сохо театрында екі жыл бойы жұмыс істеді, содан кейін провинциялық театрларда, оның ішінде Глазгода төрт жыл бойы Чарльз Кин және басқалармен бірге 1866 жылға дейін өнер көрсетті. 1866 жылы ол Дж. Б. Бакстоунның компаниясына Лондонның Хеймаркет театрында қосылды, онда бурлесктен Шекспирге дейінгі алуан түрлі шығармаларда ойнады және әсіресе комедиялық рөлдерімен танылды. 1869 жылы ол драматург Т. В. Робертсонның қарындасы, актриса Мэдж Робертсонға үйленді. «Кендал мырза мен ханым» ретінде олардың кәсіби жолдары бірігіп кетті, ол әрдайым әйелімен бірге ойнады. Кендал мен оның әйелі Джон Хейрмен бірге Корольдік сот театрының директоры қызметін атқарды. Содан кейін олар Велс принці театрында Б. С. Стивенсон мен Клемент Скотттың «Банкрофттардың дипломатиясы» пьесасын (1878, Сардудың «Дора» пьесасынан бейімделген) және басқа да пьесаларды қойды. 1879 жылы олар Джон Хейрмен бірлесіп Санкт-Джеймс театрының менеджерлері болып тағайындалды, онда Артур Уинг Пинероның көптеген пьесаларын және тағы да басқаларын көрсетті. Кендалдар Санкт-Джеймс театрының танымалдылығын қайта жаңғыртып, орта тап арасында беделін жоғалтқан Виктория театрының мәртебесін көтеруге көмектесті. Олар сахнада да, сахна артында да жоғары моральдық қағидаларды сақтады. Кендалдардың 1880 жылдардағы басқа да маңызды жетістіктері: «Жәрдемші», «Импульс», «Темір шебері» және «Қағаздың бір бөлігі». Алайда 1888 жылы Хейр мен Кендалдың серіктестігі аяқталды.

Кейінгі жылдар

Сол кезден бастап Кендалдар көбінесе гастрольдік сапарлар жасады. Олар 1889 жылы «A Scrap of Paper» пьесасымен Америкадағы тұңғыш рет сахнаға шықты. Солтүстік Америкадағы алғашқы гастрольдерінің сәттілігі келесі бес жылдың көп бөлігінде бірнеше американдық маусымдарда қайталанды. Олар 1908 жылға дейін танымал пьесаларды үздіксіз ойнады, содан кейін екеуі де зейнеткерлікке шықты. Олардың бес баласы болды, бірақ олар балаларынан жалықты. Кендал шебер кәсіпкер, менеджер және өнер жинаушы болды, ол театрдан түскен табыстың үлесін, әйеліне әшекей бұйымдар, ал өзіне картина сатып алуға жұмсады. Ол замандас суретшілердің көркем туындыларынан құрастырылған әсем коллекция жасады, оны жұбайлар өз үйлерінде көрсететін. Ол Гаррик клубының көп жылдық мүшесі болды, ал оның әйелі клубқа Хью Уолпол салған оның портретын сыйға берді. Ол «Жас Карлтон», «Бифштек», «Өнер», «Космополитан» және «АА» клубтарына мүше болды. Ол балық аулау, аң аулау, велосипед тебу және атпен жүруді ұнататын. Кендал 1917 жылы 74 жасында Лондонда қайтыс болды.