Алан Флетчер: Британдық график дизайнердің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Алан Джерард Флетчер (27 қыркүйек 1931 – 21 қыркүйек 2006) – британдық графикалық дизайнер. «The Daily Telegraph» газетінің некрологында ол "өз буынының ең жоғары бағаланған және, мүмкін, ең өнімді графикалық дизайнері" деп сипатталды. Кенияның Найроби қаласында туған Флетчер бес жасында Англияға көшіп, төрт өнер мектебінде оқыды: Хаммерсмит өнер мектебі, Орталық өнер мектебі, Корольдік өнер колледжі (1953–1956) және 1956 жылы Йель университетінің Йель өнер және сәулет мектебі. Флетчер жарнама мен брендтеуде айқын түстерді қолдануымен және әзіл-қалжыңға толы графикалық дизайнға деген ерекше көзқарасымен танымал болды.

Ерте өмір

Флетчер Найробиде дүниеге келді, оның әкесі мемлекеттік қызметкер болған. Әкесінің ауруы күрделі халыққа жеткенде, ол бес жасында отбасының қалған бөлігімен бірге Англияға оралды. 1939 жылы Хоршамдағы Христос ауруханасына эвакуацияланбастан бұрын, ол батыс Лондондағы Шепардс Буш қаласында әжесі мен ата-анасымен бірге тұрды. Ол Альвин Эйзенман, Норман Айвс, Герберт Матер, Брэдбери Томпсон, Джозеф Альберс және Пол Рэнд басшылығымен білім алды. Ол Нью-Йоркте Роберт Браунжон, Иван Чермаев және Том Гейсмармен кездесіп, Боб Гиллмен достық қарым-қатынас орнатты, сондай-ақ 1958 жылы Лео Лионнидің тапсырысымен Fortune журналының мұқабасын жасады. Венесуэлаға сапардан кейін ол 1959 жылы Лондонға оралды, бұрын Лос-Анджелестегі Сол Басс үшін және Миландығы Pirelli компаниясы үшін қысқа ғана уақыт жұмыс істеген. 1992 жылы Pentagram-нан кетіп, 1960 жылдардың басынан бері тұрған Ноттинг-Хиллдегі үйінен жұмыс істеді, онда оған қызы Рафаэлла Флетчер, Лия Клейн және Сара Копплстоун көмектесті, сондай-ақ Novartis сияқты жаңа клиенттерге қызмет көрсетті. Оның кейінгі жұмыстарының көп бөлігі 1993 жылы қосылған Phaidon Press баспасының көркемдік директоры ретінде өтті. Ол үшін өмір мен жұмыс ажырамас еді: «Дизайн – жасалатын нәрсе емес, ол – өмір салты» (The Times газетіндегі некрологынан цитата). Ол тіпті демалыс күндері де жұмыс істей беріп, қарындашпен блокнотқа сурет салатын. Оның дизайны туралы кітабы, «Сурет салынғанда бояуға сақ болыңыз» (Beware Wet Paint), 1994 жылы Джереми Майерсон баспасынан жарық көрді. Флетчер сонымен қатар графикалық дизайн және визуалды ойлау туралы бірнеше кітап жазды, ең танымал «Жанама қарау өнері» (The Art of Looking Sideways, 2001) кітабын аяқтауға 18 жыл кетті. Оның өмірлік еңбектерінің көрмесі 2006 жылдың 11 қарашасынан 2007 жылдың 18 ақпанына дейін Лондондағы Дизайн мұражайында көрсетілді, сондай-ақ оның өлімінен кейін жарық көрген «Суреттеу және поэзия» (Picturing and Poeting) кітабымен бірге ұсынылды. Көрме 2008 жылы гастрольдік сапарға шықты. Ол 2008 жылдың 9-31 мамырында Токиодағы Гинза графикалық галереясында, ал 2008 жылдың 14 қарашасынан 2009 жылдың 3 қаңтарына дейін Батыс Лондондағы Илинг қаласындағы Пицхангер Мэнор галереясында орнатылды. Ол 1993 жылы Дизайн Кеңесінің тапсырысымен берілген Принц Филипп Дизайнерлер сыйлығын жеңіп алды, 1973 жылы D&AD (Дизайнерлер және көркемдік директорлар қауымдастығы) президенті болды және 1982 жылдан 1985 жылға дейін Alliance Graphique Internationale халықаралық президенті болды. 1994 жылы Нью-Йорк арт-директорлар клубының Даңқ залына сайланды, 1989 жылы Корольдік өнер колледжінің аға мүшесі болды және 2000 жылы Лондон институтының құрметті мүшесі атанды. 2006 жылдың желтоқсан айында Wallpaper* журналының шектеулі таралымындағы мұқабасында оның соңғы туындыларының бірі жарияланды, өйткені ол сол кезде тым осал болғандықтан, аяқталған жұмысына қоса берілген мақтау қағазында оның каллиграфиялық қолтаңбасы болмады. Ол Лондонда қатерлі ісіктен қайтыс болды, одан әйелі мен қызы қалды.

Fletcher was born in Nairobi, where his father was a civil servant. When his father was terminally ill he returned to England at the age of five with the rest of his family. He lived with his grandparents in Shepherd's Bush in West London, before being evacuated in 1939 to Christ's Hospital in Horsham. under Alvin Eisenman, Norman Ives, Herbert Matter, Bradbury Thompson, Josef Albers and Paul Rand. He visited Robert Brownjohn, Ivan Chermayeff and Tom Geismar in New York, became friends with Bob Gill, and was commissioned by Leo Lionni to design a cover for Fortune magazine in 1958. After a visit to Venezuela, he returned to London in 1959, having worked briefly for Saul Bass in Los Angeles and Pirelli in Milan. He left Pentagram in 1992, and worked from the home in Notting Hill that he had occupied since the early 1960s, where he was assisted by his daughter Raffaella Fletcher, Leah Klein and Sarah Copplestone, and worked for new clients, such as Novartis. Much of his later work was as art director for the publisher Phaidon Press, which he joined in 1993. For him, life and work were inseparable: "Design is not a thing you do. It's a way of life." (quoted in his obituary in The Times). He would continue working, even on holiday, drawing on a notepad with a pencil. A book of his designs, Beware Wet Paint, was published by Jeremy Myerson in 1994. Fletcher also wrote several books about graphic design and visual thinking, most notably The Art of Looking Sideways (2001), which had taken him 18 years to finish. An exhibition of his life's work was displayed at the Design Museum in London between 11 November 2006 until 18 February 2007, alongside the posthumous publication of a book, Picturing and Poeting. The exhibition went on tour in 2008. It was installed at the Ginza Graphic Gallery in Tokyo between 9 and 31 May 2008, and was installed at the Pitzhanger Manor Gallery in Ealing, West London, between 14 November 2008 and 3 January 2009. He won the 1993 Prince Philip Designers Prize given by the Design Council, was President of the D&AD (Designers and Art Directors Association) in 1973 and International President of the Alliance Graphique Internationale from 1982 to 1985. He was elected to the Hall of Fame of the New York Art Directors Club in 1994, was a senior fellow of the Royal College of Art in 1989 and became an honorary fellow of the London Institute in 2000. The December 2006 limited edition cover of Wallpaper* magazine featured one of his last works omitting his calligraphic signature in the compliments slip accompanying his completed work for he was too frail by then. He died of cancer in London, and is survived by his wife and daughter.