Кіріспе

Милтон Глейзер (1929–2020) – американдық графикалық дизайнер, «I Love New York» логотипі, Боб Диланның 1966 жылғы плакаты, DC Comics, Stony Brook University, Бруклин сыраханасының логотипі және 1969 жылғы Olivetti Valentine терілгіш машинасын таныстырудағы графикалық жұмысымен әйгілі. 1954 жылы ол Push Pin Studios-тің құрылуына бірлесіп қатысты, Клей Фелкермен бірге New York журналын құрды және Milton Glaser, Inc. компаниясын іске қосты. 1969 жылы ол «Виетнамдағы Микки Маус» деп белгілі болған «Қысқа тақырып» атты 16 мм-дық соғысқа қарсы фильмді өндіріп, жобалады, оны Уитни Ли Савидж (Адам Савиджтің әкесі) түсірген. Оның туындылары көрмелерде көрсетілді және әлемнің көптеген мұражайларының тұрақты коллекцияларына қойылды. Ұзақ мансабында ол көптеген плакаттар, басылымдар және архитектуралық жобаларды жасады. Ол өз жұмысы үшін көптеген наградалар алды, соның ішінде 2009 жылы президент Барак Обамадан Ұлттық өнер медалін алды және бұл награданы алған тұңғыш графикалық дизайнер атанды. Оның отбасы Оңтүстік Бронкста тұрды. Глейзер Италиядан оралғаннан кейін студияға қосылды. Студия «дизайнердің, иллюстратордың және жалпы визуалды мәдениеттің беделін қайта анықтап, кеңейтті». Оның жұмыстары Нью-Йорктегі Купер Хьюит Ұлттық дизайн мұражайында, Лондондағы Виктория және Альберт мұражайында және Иерусалимдегі Израиль мұражайында қойылған. Глейзер 2008 жылғы «Хабарлау және қуанту: Милтон Глейзердің әлемі» атты деректі фильмінің басты кейіпкері болды. 90 жасында да жұмыс істеген Глейзерге арналған құрмет 2019 жылы The New York Times газетінде жарияланды.

Жеке өмір

Милтон Глейзер – Габби Глейзердің ағасы, ол "Luscious Jackson" тобының мүшесі. Ол сонымен қатар графикалық дизайнер Стивен Брауэрдің алыс туысы болды; Глейзер Брауэрдің анасының туысы еді. Ол 91 жасқа толған күні Нью-Йоркте инсульт пен бүйрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Алты миллион плакат басылып таратылды және олар жүздеген долларға коллекциялық зат ретінде сатылады. Логотиптің құрамында үлкен "I" әрпі және қызыл жүрек бар, олар американдық шрифтпен жазылған "NY" әріптерінің үстіне орналасқан, бұл Нью-Йоркті бейнелейді. Логотипке Роберт Индиананың "LOVE" дизайны шабыттандырды, онда төрт әріп бірін-бірінің үстіне қойылған. "Глейзер Нью-Йоркті осылай жақсы көргендіктен, өзінің туындыларын қалаға тегін берді, олардың қоғамдық меншікке айналуын үміттенеді". 11 қыркүйектегі террористик шабуылдардан кейін логотип халық арасында бірлік сезімін қалыптастыратын символға айналды. Глейзер шабуылға жауап ретінде "Мен Нью-Йоркті бұрынғыдан да жақсы көремін" деген модификацияланған нұсқасын жасады. Қызыл жүректің бір жиегінде Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған шабуылды бейнелейтін қара және күйген кішкентай бөлік бар.

Нью-Йорк журналы

1968 жылы Глейзер мен Клей Фелкер «Нью-Йорк» журналын құрды. Журнал оқырманның мүддесін қорғауға бағытталған, «сол кезде Нью-Йорк қаласында не болып жатқаны туралы» жазды. Мысалы, «Жер асты гурманы» рубрикасы осының дәлелі. Бұл Нью-Йорктегі арзан мейрамханалар туралы болды. Глейзер Жером Снайдермен бірге жеті жыл бойы осы рубриканы жазды. Бұл журналдың ең танымал рубрикаларының біріне айналды. «Нью-Йорк» журналы «қалалық журналдар үшін үлгі болды және көптеген еліктеушілерді тудырды». 1993 жылы, «Нью-Йорк» журналымен байланысының арқасында Глейзер Джон Ф. Кеннеди-младший мен оның серіктесі Майкл Дж. Берманның шақыруымен жаңадан құрылатын «George» журналының имиджін жасауға қатысты.

Типографиялық

1970 жылы Глейзер өзінің атымен аталатын шрифтін – «Глейзер Стенцилін» жасады, оған Futura және Avant Garde сияқты геометриялық қаріптерден шабыттанды.

Жасалған қаріптер

Art Decko (Photo Lettering Inc.) Babycurls (Photo Lettering Inc.) Осы тәжірибе нәтижесінде «Әлеуметтік дизайн тарихы» деген деректі фильм түсірілді, оны Amazon Prime Video АҚШ және Ұлыбританияда көруге болады.

Марапаттар

2004 жылы Глейзер қазіргі заманғы дизайн саласына орасан зор әрі маңызды, ұзақ жылдық еңбегі үшін Купер Хьюит Ұлттық дизайн мұражайының өмірлік жетістіктері үшін берілетін Ұлттық дизайн сыйлығына ие болды.