Ренессанс композиторы: Филипп Басирон және оның шығармашылығы
Philippe Basiron
Филипп Басирон – ренессанс композиторы, француз сазгері, органда ойнаушы. 15 ғ. соңындағы өнерімен танымал, өте талантты музыкант. Биографиясы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Филипп Базирон (Philippon de Bourges) (шамамен 1449 жылдың 31 мамырына дейін 1491 жыл) – француз композиторы, әнші және Ренессанс дәуірінің органшысы. Ол XV ғасырдың соңындағы жаңашыл және көрнекті композитор болды және көптеген замандастары оны жоғары бағалады.
Philippe Basiron (Philippon de Bourges) (c. 1449just before 31 May 1491) was a French composer, singer, and organist of the Renaissance. He was an innovative and prominent composer of the late 15th century, and was praised by many of his contemporaries.
Өмір
Ол, мүмкін, Буржеде дүниеге келген және алғашқы білімін сол жерде алған. 1458 жылдың қазан айында ағасы Пьерронмен бірге патша сарайына (қазіргі fr) қарасты хорға қабылданған. 1458 жылдың қазан айынан 1459 жылдың 31 наурызына дейін ағайындылар Жеан Гаудьеге қарауға берілді, ал 1462 жылы композитор Гийом Фагу қысқа мерзімге magister puerorum (хор шебері) болды; ол жас Филиппке үлкен әсер еткен болуы мүмкін. Баланың музыкалық қабілеті соншалықты ерекше болғандықтан, 1462 жылы оған клавикорд сатып алынған, бұл 12 немесе 13 жастағы хор баласы үшін өте сирек кездесетін жағдай. Окегем де сол жылы Буржеге келген, бірақ бала онымен танысқан-таныспағаны белгісіз; алайда, ересек композитордың ықпалы және, мүмкін, достығы кейіннен анық болды. 1464 жылы ол басқа балаларды музыкалық жағынан тәрбиелеуге жауапкершілік алды. 1466 жылы хор викарі болды, ал 1469 жылдың 5 ақпанында magister puerorum лауазымын иеленді. Хор шебері ретіндегі қызметі қиындықтарсыз өткен жоқ; бірнеше рет ол хор ұлдарының тәртіпсіздігіне жол бергені үшін шіркеу басшыларынан сөгіс алды. Дегенмен, ол бес жыл бойы осы лауазымды атқарган алғашқы адам болды; алдыңғы үш жылда кемінде бес адам тәртіпсіз хорды ұстап тұруға тырысып, сәтсіз аяқтады. 1474 жылы ол Сент-Шапельді тастап кетті, бірақ себептері белгісіз. Оның орнын Франсуа Моги басты. 1490 жылға дейін ол Сент-Шапельге қайтып келді, бірақ 1476 мен 1486 жылдар аралығындағы шіркеудің барлық құжаттары жоғалғандықтан, нақты күнін анықтау мүмкін емес. Базирон 1490 жылы жақын жердегі шіркеудің викарі болды және 1491 жылдың 31 мамырынан бұрын қайтыс болған болуы керек, өйткені сол күні оның игілігі бауырына өтті.
He was probably born in Bourges, and received his early training there, becoming a choirboy at the attached to the royal palace (now the fr) in October 1458, along with his brother Pierron. Between October 1458 and 31 March 1459 the brothers were assigned to the care of Jehan Gaudier, and in 1462 the composer Guillaume Faugues became briefly magister puerorum (master of the choirboys); he may have been a formative influence on the young Philippe. The boy's musical gifts were sufficiently distinguished that he had a clavichord purchased for him in 1462, an extremely rare occurrence for a choirboy of 12 or 13 years old. Ockeghem also visited Bourges that year, but if the boy made his acquaintance then is not known; however the influence, and possibly friendship, of the older composer was to become clear later. In 1464 he already had a position of authority, being given the responsibility for the musical instruction of the other boys. In 1466 he became vicar choral, and on 5 February 1469 he became magister puerorum himself. His tenure as master of the choirboys was not without difficulty; several times he was reprimanded by the chapel authorities for failing to keep his charges out of trouble. However, he was the first person to hold the position for five years; in the preceding three years, no less than five separate people had tried and failed to maintain the unruly choir. In 1474 he left Ste Chapelle, but the circumstances are not known. His successor there was François Maugis. Sometime before 1490 he returned to Ste Chapelle, but since all records from the chapel between 1476 and 1486 are lost, the exact date cannot be determined. Basiron was vicar of a nearby church in 1490, and had to have died shortly before 31 May 1491, since a benefice of his passed to a brother on that date.
Музыка және әсер
Базиронның музыкасы Еуропада кеңінен таралды және замандастары оны жоғары бағалады. Ол сонымен қатар ерте пісіп жетілген: оның көптеген шансондары жасөспірім кезінде жазылған, ал оның ерте музыкасының көп бөлігі, әдетте, жоғалған болуы мүмкін. Барлығы төрт месса, үш мотет және алты шансон сақталған, сондай-ақ оған авторлығы нақты емес бір месса да бар. Стильдік тұрғыдан Базиронның музыкасы Оккегемдікіне ұқсас және бірнеше жаңалықтары бар. Ол тізбектей қайталауды қолданды және, мүмкін, бастапқыдан соңына дейін еліктеу негізгі құрылымдық тәсіл болған туындыны жазған алғашқы композитор болды (Regina celi). Ол әртүрлі текстурадағы бөлімдерді үйлестіре отырып, ұзақ бөлімдер жасауға да қабілетті болды, бірақ тұтастығын сақтап; оның Messa de Franza ең танымал мысалы. Феррара герцогы Эрколь I д’Эсте Базиронның даңқы туралы естіп, одан Missa l’homme armé-ін жіберуді сұрады. 1508 жылы Элой д’Амервал Базиронды "XV ғасырдың 20 ұлы композиторының" қатарында атады; Пьер Моулу және теоретик Гаффурий оны жоғары бағалады; ал ең танымал ақын Гийом Кретен өзінің "Жан Оккегемнің қазасына арналған ағымдағы ән" (Déploration sur le trépas de Jean Ockeghem) атты шығармасында Базиронды Оккегемді құшақтап алуға аспанға шақырылған тәтті әнші періштелердің арасында есімдерін тізімдеді.
Basiron's music was widely distributed in Europe, and was highly praised by his contemporaries. In addition he was precocious: many of his chansons were written in his teens, and probably much more of his early music has been lost. A total of four masses, three motets and six chansons have survived, and also one mass which has an uncertain attribution to him. Stylistically Basiron's music resembles that of Ockeghem, and is innovative in several ways. He used sequential repetition, and was perhaps the first composer to write a piece in which imitation was the main structural device from beginning to end (the Regina celi). He also was capable of creating long movements by juxtaposing sections of varying texture, but without disunity; his Messa de Franza is the most famous example. Ercole I d'Este, duke of Ferrara, heard of Basiron's fame, and asked that his Missa l'homme armé be sent to him. Eloy d'Amerval mentioned Basiron in 1508 as among the "20 great composers of the 15th century"; both Pierre Moulu and theorist Gaffurius praised him highly; and most famously, poet Guillaume Crétin, in his Déploration sur le trépas de Jean Ockeghem, listed Basiron among the sweetly singing angels in heaven welcoming Ockeghem to join them.
Жазу
1996 жылы «О Фландрия, еркіндік!» Фламандтық Ренессанс музыкасы: Окегем, Жоскен, Сусато, Де ла Рю. Capilla Flamenca. Alamire LUB 03, Naxos 8.554516.
1996 Oh Flanders Free. Music of the Flemish Renaissance: Ockeghem, Josquin, Susato, De la Rue. Capilla Flamenca. Alamire LUB 03, Naxos 8.554516.