Кіріспе

Пелвани, сондай-ақ Кушти деп те аталады, Оңтүстік Азияда қолданылатын күрес түрі. Ол Моғол империясында парсы Кошти пахлевани және үнділік Малла юддхасының ықпалымен бірігіп дамыған. Пелвани және кушти сөздері парсы тіліндегі пахлавани (батырлық) және кошти (күрес, сөзбе-сөз – өлтіру) деген сөздерден шыққан, яғни "Батырлық күрес" деген мағынаны білдіреді. Осы спорттың шебері пехльван (парсы тілінде "батыр") деп, ал ұстаздары устад (парсы тілінде "ұстаз" немесе "шебер") деп аталады. Брахмадев Мишра – Үндістанда ғана емес, бүкіл әлемде өзінің техникасы мен дене бітімімен танымал болған үнді күрескерінің бір мысалы. Пелвани – кейіннен фолкстиль күресіне, еркін күреске және аралас жекпе-жекке (ММА) ішінара әсер еткен спорт түрлерінің бірі.

Тарих

Ежелгі үнді күресінің түрі – малла-юддха. 13 ғасырдағы «Малла Пурана» трактатында сипатталған, ол қазіргі күштінің (Кушти) алдағысы болды. Күрескерлердің идеалды жағдайда қышқыл және өтте дәмді тағамдардан, мысалы, чатни, ачар және шааттан аулақ болуы тиіс. Сарымсақ, зира, кинза және куркумамен жеңіл дәмдеуге рұқсат етіледі. Алкоголь, темекі және паанды ішуге қатаң тыйым салынған. Маттағы күрестен айырмашылығы, ұпай санау жүйесі жоқ; жеңіске қарсыластың иығы мен жамбасын бірдей жерге қадап салу арқылы қол жеткізіледі, алайда нокаут, тоқтату немесе қарсыластың бас иесі болу арқылы да жеңіске жету мүмкін. Кейбір ережелерде тек иықты қадап салу жеткілікті. Кездесуді ринг ішіндегі төреші және сырттан бақылайтын екі судья қадағалайды.