Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кино жасауда қолданылатын әдістер тізімі
List of methods used in filmmaking
Бұл мақалада кинематографиялық тәсілдердің тізімі келтірілген, олар санаттарға бөлініп, қысқаша сипатталған.
This article contains a list of cinematic techniques that are divided into categories and briefly described.
Дыбыс эффекттері
Кино және теледидар өндірісінде дыбыс эффектісі – диалог немесе музыка қолданбай, нақты бір ойды жеткізу немесе шығармашылық мақсатта жазылып, көрсетілетін дыбыс. Бұл термин көбінесе дыбыс жазбасының өзіне емес, оған қолданылатын процеске қатысты қолданылады. Кәсіби кино және теледидар өндірісінде диалог, музыка және дыбыс эффектілерінің жазбалары арасындағы айырмашылықтар айқын болуы мүмкін. Сондықтан, мұндай жағдайларда диалог пен музыка жазбалары ешқашан дыбыс эффектісі деп аталынбайды, алайда оларға қолданылатын процестер, мысалы, дыбыс қайталауы немесе фланжировка, жиі аталады. Қажетті қосымша дыбыстар – қадамдар, кілттер, жылтырату дыбысы сияқтылар Фоули студиясында жасалады.
In motion picture and television production, a sound effect is a sound recorded and presented to make a specific storytelling or creative point, without the use of dialogue or music. The term often refers to a process, applied to a recording, without necessarily referring to the recording itself. In professional motion picture and television production, the segregations between recordings of dialogue, music, and sound effects can be quite distinct, and it is important to understand that in such contexts, dialogue, and music recordings are never referred to as sound effects, though the processes applied to them, such as reverberation or flanging, often are. Necessary incidental units of sound, footsteps, keys, a polishing sound, are created in a Foley studio.
Интерактивті фильмдердегі әдістер
Қазіргі уақытта интерактивті фильмдерде дамытылып жатқан жаңа техникалар, көрерменге фильмнің барысын өзгертуге мүмкіндік бере отырып, фильмді тамашалау тәжірибесіне қосымша өлшем енгізеді. Дәстүрлі, сызықты фильмдерде автор сюжетті, рөлдерді және кейіпкерлерді көрерменге белгілі бір әсер ету үшін мұқият құрастырады. Дегенмен, интерактивтілік фильмге сызықтық емес құрылымды енгізеді, сондықтан автор енді оқиғаны толық бақылай алмайды, бірақ енді көрерменмен бірге бақылауды бөлісуі керек. Көрерменнің фильмді әртүрлі тәсілдермен көруге деген қалауы мен автордың оқиғаны бақылау үшін арнайы техникаларды қолдануға ұмтылысы арасында сөзсіз айырбас болады. Көрерменге еркіндік сезімін жасау үшін компьютерлік технология қажет, сонымен қатар авторға таныс және жаңа кинотәсілдерді ұсынады.
New techniques currently being developed in interactive movies, introduce an extra dimension into the experience of viewing movies, by allowing the viewer to change the course of the movie. In traditional linear movies, the author can carefully construct the plot, roles, and characters to achieve a specific effect on the audience. Interactivity, however, introduces non linearity into the movie, such that the author no longer has complete control over the story, but must now share control with the viewer. There is an inevitable trade off between the desire of the viewer for freedom to experience the movie in different ways, and the desire of the author to employ specialized techniques to control the presentation of the story. Computer technology is required to create the illusion of freedom for the viewer, while providing familiar, as well as, new cinematic techniques to the author.