Кіріспе

Венгрияның Мишкольц қаласы Сайо өзені мен Синва ағысының су жинау алабында орналасқан. Өзен де, ағыс та қаланың дамуында маңызды рөл атқарды, бірақ күшті жаңбырлар кезінде олар қауіп тудырды. 1691, 1788, 1813, 1845 және 1853 жылдары су тасқыны болды, бірақ ең ірісі, ең көп құрбан болған және әлі күнге дейін «Ұлы су тасқыны» деп еске алынатын, 1878 жылы қаланы қиратқан тасқын болды. 19 ғасырдағы Венгриядағы барлық су тасқындарының ішінде осы тасқыннан ең көп адам қаза тапты. 1878 жылдың 30 тамызында Трансдунай аймағынан келген үлкен дауылдар Солтүстік Венгрияға жетті – бірінші Эгерге, содан кейін Охутаға, Диошдьер мен Мишкольцке, одан кейін Тальяға, Голоп пен Мадқа. Жаңбыр Синва мен Пеце ағыстарын көтеріп, Мишкольц қаласының көп бөлігін қиратты. Су көпүрлерді, диірмендерді және үйлерді ағызып әкетіп, көптеген қирандыларды алып кетті. Су деңгейі минутына жарты метрге көтеріліп, көптеген адамдардың қашуына мүмкіндік бермеді. Қаланың кейбір бөліктерінде судың тереңдігі 4–5 метрге жетті. Су тасқыны 2000 ғимаратты қиратты және шамамен 300 адамды (қоршаған аудандардағы адамдарды есепке алғанда 400-ге жуық) өлтірді. Кішкентай Охута ауылында 73 үй қирады. Су тасқынынан кейін Мишкольц тұрғындары қаланы көмексіз дерлік қайта құруға мәжбүр болды. Бұрынғы және кейінгі жылдары Пешт (1838) және Сегед (1879) қалалары елдің барлық аймақтарынан жиналған жомарт үлестердің көмегімен қайта құрылды. Алайда Мишкольц жағдайында, басқа, сол кезде маңыздырақ қалаларға су тасқыны қауіп төндіргені елдің назарын бұрды, тіпті Мишкольцтегі су тасқыны Сегед пен Пешттегі су тасқындарынан көбірек құрбан талап етсе де.