Саманид мемлекетін қайта жандандыруға жасалған соңғы әрекет және Исмаил Мунтасирдың тағдыры
Isma'il Muntasir
Исмаил Мунтасир (1005 ж. ө.б.) – Саманид мемлекетін қайта жандандыруға тырысқан ханзаде. Бұхараны Қараханидтер басып алғаннан кейін, ол Хорезмде қолдау тапты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Исмаил (лақабы Мунтасир, "Жеңімпаз") (1005 жылғы қаңтарда қайтыс болды) Трансоксиана және шығыс Ирандағы Саманид мемлекетін қайта жандандыруға тырысқан адам (1000–1005 жылдары). Ол Нұх II-нің ұлы болды.
Isma'il (surnamed Muntasir, "Victorious") (died January 1005) was an individual who attempted to resurrect the Samanid state in Transoxiana and eastern Iran (1000–1005). He was the son of Nuh II.
Өмірбаян
Саманид мемлекетінің соңғы екі билеушісі Исмаилдің үлкен бауырлары болды. Мансур II және Абд әл-Малик II 999 жылы биліктен алынды; Абд әл-Малик биліктен құлауына Қараханидтердің Бухараны басып алып, мемлекетті жойған шабуылы себеп болды. Осыдан кейін біраз уақыт өткен соң, Исмаил Қараханид түрмесінен Хорезмге қашып, онда қолдау тапты. Қараханидтерді Бұхарадан қуғаннан кейін, ол Самарқанды басып алды. Бірақ Қараханид әскерінің жақындауы Исмаилді барлық мүлкін тастауға мәжбүр етті, сосын ол Газни әмірі Махмудтың інісі Наср билік ететін Хурасанға сапарлады. Исмаил провинциялық астана Нишапурды басып алып, Насрды қуды. Дегенмен, Махмудтың әскері аймаққа жетті, сондықтан Исмаил тағы қашуға мәжбүр болды. 1003 жылы Исмаил Трансоксианаға қайтып оралып, Зарафшан өзені аңғарындағы оғыз түркілерінен көмек сұрап, алды. Олар Қараханидтерді бірнеше шайқаста жеңді, тіпті Қараханид басшысы Наср хан қатысқанда да. Бірақ түрлі себептерге байланысты Исмаил оғыздардың өзін қалпына келтіре алмайтынын түсінді, сондықтан Хурасанға қайтты. Ол Газни әмірі Махмудтан Саманид мемлекетін қайта құру үшін қолдау алуға тырысты, бірақ сәтті болмады. Кейін ол Зарафшан аңғарына оралып, оғыздар мен басқалардың қолдауын алды. 1004 жылдың мамырында Қараханид әскері жеңілді, бірақ одан кейін оғыздар тағы бір шайқаста Исмаилды тастап кетті, және оның әскері ыдырады. 1004 жылдың соңында Исмаил тағы да Хурасанға қашып, Трансоксианаға қайта кіруге тырысты. Қараханидтер бұған тосқауыл қойды, және Исмаил өлімге жуықтап кетті. Осыдан кейін ол Мерв маңындағы араб тайпасынан қонақжай сұрады. Бірақ олардың басшысы 1005 жылы Исмаилды өлтірді. Оның өлімі Саманид мемлекетін қайта құрудың соңғы әрекетінің сәтсіз аяқталғанын білдірді. Саманид әулетінің ұрпақтары Трансоксианада өмір сүре берді, олар құрметпен қарастырылды, бірақ олардың күші әлсіреген еді.
The last two rulers of the Samanid state had been older brothers of Isma'il. Mansur II and 'Abd al Malik II were both removed from power in 999; 'Abd al Malik's fall from power had been precipitated by an invasion by the Karakhanids, who had captured Bukhara and put an end to the state. Some time after this, Isma'il fled from a Karakhanid prison to Khwarazm, where he gained support. Driving the Karakhanids out of Bukhara, he then moved on to and captured Samarkand. The approach of the Karakhanid army, however, forced Isma'il to give up all of his possessions, following which he travelled to Khurasan, which was controlled by the Ghaznavids under Mahmud of Ghazni's brother Nasr. Isma'il captured the provincial capital, Nishapur, driving Nasr out. Mahmud's army, however, made its way to the region, and Isma'il decided it necessary to flee again. In 1003 Isma'il came back to Transoxiana, where he requested for and received assistance from the Oghuz Turks of the Zarafshan River valley. They defeated the Karakhanids in several battles, even when the Karakhanids' leader Nasr Khan was involved. For various reasons, however, Isma'il came to feel that he could not rely on the Oghuz to restore him, so he went back to Khurasan. He tried to gain Mahmud of Ghazni's support for a campaign to restore the Samanid state, but failed. Some time afterwards, he returned to the Zarafshan valley, where he gained the support of the Oghuz and others. A Karakhanid army was defeated in May 1004, but subsequently the Oghuz deserted Isma'il during another battle, and his army fell apart. Fleeing to Khurasan yet again, Isma'il attempted to reenter Transoxiana in the end of 1004. The Karakhanids stopped this and Isma'il was nearly killed. Following this, he sought the hospitality of an Arab tribe near Merv. Their chief, however, killed Isma'il in 1005. His death marked the defeat of the last attempt to restore the Samanid state. Descendants of the Samanid family continued to live in Transoxiana where they were well regarded, but their power was relatively broken.