Америка Тәуелсіздік Соғысындағы Грузия шайқасы (1779)
Battle of Kettle Creek
Америка революциясының 1779 жылғы Грузия шайқасы: британдықтардың жеңілісі, стратегиялық қателіктері, Оңтүстік стратегиясы және Саванна порты үшін күрес.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1779 жылы американдық төңкеріс соғысының Грузияның ауылдық аймақтарындағы ұсақ қақтығысы.
1779 minor conflict of the American Revolutionary War in rural Georgia
Бұл жеңіс британдық күштердің штаттың ішкі аймақтарын бақылауға немесе олардың жанындағы лоялист сарбаздарын қорғауға бейшара екенін көрсетті. Бұрыннан Аугустаны тастауды шешкен британдықтар, бірнеше аптадан кейін Бриер-Крик шайқасында патриот әскерін күтпеген шабуылға алып, беделін жаңартты. Грузияның шет аймақтары 1780 жылғы Чарльстон қоршауынан кейін ғана, оңтүстіктегі патриот күштерінің күші әлсіреген соң, толыққанды британдық бақылауға көшті.
The victory demonstrated the inability of British forces to hold the interior of the state, or to protect even sizable numbers of Loyalist recruits outside their immediate area. The British, who had already decided to abandon Augusta, recovered some prestige a few weeks later, surprising a Patriot force in the Battle of Brier Creek. Georgia's back country would not come fully under British control until after the 1780 Siege of Charleston broke Patriot forces in the South.
Өмірбаян
Британдықтар Оңтүстік стратегиясын 1778 жылдың желтоқсан айында Саванна, Джорджия портын басып алу мақсатымен Нью-Йорк қаласы мен Шығыс Флоридадағы Сент-Огюстиннен экспедициялар жіберіп бастады. Подполковник Арчибальд Кэмпбелл басқаратын Нью-Йорк экспедициясы бірінші болып 1778 жылдың 3 желтоқсанында Тиби аралына қонды және 1778 жылдың 29 желтоқсанында Саваннаны сәтті басып алды.
The British began their Southern Strategy by sending expeditions from New York City and Saint Augustine, East Florida to capture the port of Savannah, Georgia in December 1778. The New York expedition, under the command of Lieutenant Colonel Archibald Campbell, arrived first and landed at Tybee Island on December 3, 1778, and successfully captured Savannah on December 29, 1778.
Аугустаның ағылшындық оккупациясы
Британдық бригадир генерал Августин Превост қаңтар айының ортасында Сент-Огастиннен келген кезде, ол гарнизонның басшылығын өз мойнына алды және Кэмпбеллдің басқаруымен Аугустаны бақылауға алып, лоялист күштерін жинау үшін күш жіберді. Саваннадан 24 қаңтарда аттанған Кэмпбелл мен 1000-нан астам сарбаз бір аптадан кейін Аугустаға жақын жерге жетті, жол бойы Джорджия патриоттарының ополченнясынан минималді қарсылық көрді. Аугустаны Оңтүстік Каролина генералы Эндрю Уильямсон қорғады, ол Джорджия мен Оңтүстік Каролинадан 1000-ға жуық ополченниктерді басқарды, бірақ Кэмпбелл жақындағанда ол көптеген әскерін кері шақырды. Оның тыл күзеті Кэмпбеллдің сарбаздарымен қысқаша шайқасып, Саванна өзенінен Оңтүстік Каролинаға шегінді. Кэмпбелл лоялистерді жұмысқа алуға кірісті. 1779 жылдың 10 ақпанына дейін шамамен 1100 адам тіркелді, бірақ олардың салыстырмалы түрде азы ғана әскери бөлімдер құрды, нәтижесінде Британ армиясының 20 ғана ротасы жасалды. Содан кейін Кэмпбелл мүлікті тәркілеу қаупімен адалдыққа ант беруді талап етті; көптеген адамдар шындықтан ауытқып ант берді және Уильямсонға өздерінің нағыз сезімдерін тез жеткізді. Жүрісінің басында Кэмпбелл майор Джон Гамильтонды Уилкс округінде лоялистерді жұмысқа алуға, ал лейтенант-полковник Джон Бойдты Солтүстік және Оңтүстік Каролинаның шалғай аймақтарында лоялистерді жинау үшін экспедицияға жіберді. Бойд сәттілікке жетіп, бірнеше жүз адамды жұмысқа алды. Оңтүстікке қарай Аугустаға қайта оралатын жолда, оның отрядына Оңтүстік Каролинаның орталық бөлігінде 600-дан астам лоялистер қосылды. Бұл колонна жылжу барысында, сарбаздар жол бойы тонаулар жасады, бұл болжамды түрде ашуланған патриоттарды қаруға көтеруге себеп болды.
When British Brigadier General Augustine Prevost arrived from Saint Augustine in mid January, he assumed command of the garrison there and sent a force under Campbell to take control of Augusta and raise Loyalist forces. Leaving Savannah on January 24, Campbell and more than 1,000 men arrived near Augusta a week later, with only minimal harassment from Georgia Patriot militia on the way. Augusta had been defended by South Carolina General Andrew Williamson leading about 1,000 militia from Georgia and South Carolina, but he withdrew most of his men when Campbell approached. His rear guard briefly skirmished with Campbell's men before it withdrew across the Savannah River into South Carolina. Campbell started recruiting Loyalists. By February 10, 1779, about 1,100 men signed up, but relatively few actually formed militia companies, forming only 20 companies of the British Army. Campbell then began requiring oaths of loyalty, on pain of forfeiture of property; many took the oath insincerely and quickly let Williamson know their true feelings. Early in his march, Campbell dispatched Major John Hamilton to recruit Loyalists in Wilkes County and Lt. Colonel John Boyd on an expedition to raise Loyalists in the backcountry of North and South Carolina. Boyd met with success and recruited several hundred men. As he traveled south back toward Augusta, more Loyalists joined his company until it numbered over 600 men in central South Carolina. As this column moved on, the men plundered and pillaged along the way, predictably drawing angered Patriots to take up arms.
Американың жауабы
Оңтүстік Континентальдық армияның қолбасшысы, генерал-майор Бенджамин Линкольн, Чарльстон, Оңтүстік Каролинада орналасқан, Саванна қаласының алынуына тиісінше жауап бере алмады. Ол шектеулі ресурстармен (адам да, қаржы да жетіспеді) Оңтүстік Каролинадан шамамен 1400 ополченник жинады, бірақ оларды штаттан тыс жерге жіберуге рұқсаты болмады. 30 қаңтарда ол Чарльстонда генерал Джон Аш бастаған 1100 Солтүстік Каролина ополченнигі келгеннен кейін күшейді. Содан кейін ол оларды дереу Уильямсонға, Аугуста маңындағы Саванна өзенінің Оңтүстік Каролина жағына, қосылуға жіберді. Аугуста аймағындағы Саваннаның Грузия жағалауын полковник Дэниел Макгирт басқаратын лоялист әскерлері, ал Оңтүстік Каролина жағалауын полковник Джон Дули басқаратын Грузия ополченниктері бақылады. Полковник Джон Дули Элиджа Кларкпен жақын байланыста болды және серіктес еді. Полковник Эндрю Пикенстің 250-ге жуық Оңтүстік Каролина ополченнигі келгенде, Пикенс пен Дули Грузияға шабуыл жасау үшін күш біріктірді, ал Пикенс бас қолбасшы болды. Кейін оларға Солтүстік Каролинаның жеңіл атқыштар ротасы да қосылды. 10 ақпанда Пикенс пен Дули Аугустаның оңтүстік-шығысындағы британдық лагеріне шабуыл жасау үшін Саванна өзенін кесіп өтті. Лагерьті бос екенін көрген соң, олардың рота ұзақ мерзімдік күзетте екенін білді. Пикенс олардың Карр форты деп аталатын шекаралық бекетке баратынына күмәнданып, негізгі күшін британдықтарды қуалауға жібергенде, тікелей сол жерге адамдарды жіберді. Пикенс фортты қоршап алды, бірақ Бойдтың Оңтүстік Каролинаның 96-шы ауданы арқылы 700-800 лоялистпен Грузияға қарай келе жатқанын білген соң, қоршауды көтерді және Бойдты тоқтатуға бағыт алды. Пикенс Broad өзенінің сағасына жақын жерде бекінді, Бойдтың сол жерден өтуге тырысатынын күтті. Бірақ Бойд, әскері 800 адамға жеткен соң, солтүстікке бет бұрды. Ол алдымен Саванна өзенінің ең оңтүстік жеріндегі Чероки Фордын сынады, онда Макгоуэн бекінісіндегі шайқаста қорғанысқа тап болды. Шайқаста капитан Роберт Андерсон басқарған екі кішкентай айналмалы зеңбірегі бар сегіз патриот жасағы болды, олар Бойдтың Чероки Фордына жақындауына кедері келтірді. Бойд солтүстікке қарай 8 шақырымға жылжып, Саванна өзенін кесіп өтті, Грузия жағында оның қозғалысын бақылаған шағын патриот күшімен шайқасты. Бойд шайқаста 100 адамын жоғалтқанын, өлтірілген, жараланған немесе дезертир болғанын хабарлады. Бойд өзін осылай тыңшылықпен бақылап отырғанын білмеген, лагері күзетшілер орналастырылған болса да, аса сақ болған жоқ. Пикенс орталыққа полковник Дулимен, оң қанатына полковник Дулимен, сол қанатына Грузия подполковнигі Элиджа Кларкпен басшылық етіп алға жылжыды. Патриоттық тыңшылар мен лагерь күзетшілері арасындағы атыс Бойдты жағдайға хабардар етті. Бойд лагерінің арт жағында қорғаныс шебін құрып, 100 адамнан тұратын күшпен Пикенске қарсы шықты, қоршау мен құлаған ағаштардан жасалған шикі бекініске қарсы тұрды. Пикенс, алға жылжуы оған биік жердің артықшылығын бергендіктен, бұл позицияны қоршауға қабілетті болды, тіпті оның қанаттары сазды жерлерге байланысты баяулаған болса да. Ауыр шайқаста Бойд өлімге душар болды, ал оның кішкентай жасағы лоялисттердің негізгі шебіне шегінді.
The Continental Army commander in the South, Major General Benjamin Lincoln, based in Charleston, South Carolina, had been unable to respond adequately to the capture of Savannah. With only limited resources (he was short of both men and funds), he was able to raise about 1,400 South Carolina militia, but did not have authorization to order them outside the state. On January 30, he was further reinforced at Charleston by the arrival of 1,100 North Carolina militia under General John Ashe. Then he immediately dispatched them to join Williamson on the South Carolina side of the Savannah River near Augusta. The Georgia banks of the Savannah in the Augusta area were controlled by a Loyalist force led by Colonel Daniel McGirth, while the South Carolina banks were controlled by a Georgia Patriot militia led by Colonel John Dooly. Colonel John Dooly was a close associate and partner with Elijah Clarke. When about 250 South Carolina militia under Colonel Andrew Pickens arrived, Pickens and Dooly joined forces to conduct offensive operations into Georgia, with Pickens taking overall command. They were at some point joined by a few companies of North Carolina light horse militia. On February 10, Pickens and Dooly crossed the Savannah River to attack a British Army camp southeast of Augusta. Finding the camp unoccupied, they learned that the company was out on an extended patrol. Suspecting they would head for a stockaded frontier post called Carr's Fort, Pickens sent men directly there while the main body chased after the British. Pickens then besieged the fort until he learned that Boyd was passing through the Ninety Six district of South Carolina with seven to eight hundred Loyalists, headed for Georgia. He reluctantly raised the siege and moved to intercept Boyd. Pickens established a strong presence near the mouth of the Broad River, where he expected Boyd might try to cross. However, Boyd, his force grown by then to 800 men, chose to go to the north. He first tried Cherokee Ford, the southernmost fording of the Savannah River, where he was met with some resistance known as the Engagement at McGowen's Blockhouse. The encounter consisted of a detachment of eight Patriots commanded by Capt. Robert Anderson with two small swivel guns in an entrenched position, who thwarted Boyd's approach to Cherokee Ford. Boyd moved north upstream about 5 mile (8 km) and crossed the Savannah River there, skirmishing with a small Patriot force that had shadowed his movements on the Georgia side. Boyd reported losing 100 men, killed, wounded, or deserted, in the encounter.]] Boyd was apparently unaware that he was being followed so closely, and his camp, even though guards were posted, was not particularly alert. Pickens advanced, leading the center, with his right flank under Colonel Dooly and his left under Georgia Lieutenant Colonel Elijah Clarke. Gunfire between Patriot scouts and the camp guards alerted Boyd to the situation. Boyd formed a defensive line near the camp's rear and advanced with a force of 100 men to oppose Pickens at a crude breastwork made of fencing and fallen trees. Pickens, whose advance gave him the advantage of high ground, was able to flank this position, even though his own wings were slowed by the swampy conditions near the creek. In heavy fighting, Boyd went down with a mortal wound, and the small company retreated to the main Loyalist line.
Тұтқындарға қатысты шаралар
Пикенс 75 тұтқынға алды, олардың ішінде көптеген жарақат алғандар да болды, ал 40-тан 70-ке дейін лоялистер қаза тапты. Ол шайқаста 7-9 адамды жоғалтты, 14–23 адам жараланды немесе хабарсыз кетті. Бойдтың көптеген әскерлері (айқас алаңынан қашқандар мен Пикенс босатып жібергендер) үйлеріне қайтты. Көптеген адамдар тұтқындалды немесе шайқастан кейінгі күндері патриоттарға өздері тапсырды, ал кейбіреулерінің тағдыры белгісіз. Полковник-лейтенант Кэмпбелл Бойдтың 270 жаңа серкерісі оған қосылғанын хабарлады. Лоялистер тұтқындарының шамамен 20-ға жуығы ғана жараларынан аман қалды. Пикенс оларды алдымен Аугустаға, содан кейін Тоқсан алтыға алып барды, онда олар көптеген басқа лоялистермен бірге ұсталды. Оларды үлгі ретінде көрсету үшін Оңтүстік Каролина билігі осы лоялистердің бірнешеуін мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыптап сотқа берді. Олардың 50-ге жуығы кінәлі деп танылды, ал бес адам, соның ішінде Кетл-Крикте тұтқындалғандар, дарға асылды. Британ әскери басшылары сот басталмас бұрын, оларды соғыс тұтқындары деп есептегендерге жасалған осындай қарым-қатынасқа ашуланды. Генерал Превост өзі ұстап отырған патриот тұтқындарына қарсы кек алумен қорқытты, бірақ американдықтар ұстап алған британ тұтқындарына зиян келтіруі мүмкін деген қорқыныштан әрекет етпеді. 1779 жылдың сәуір айында Оңтүстік Каролинаға жасаған шабуылы, генерал Линкольннің Джорджияны қайтарып алу әрекетіне қарсы шабуыл болды, бұл Оңтүстік Каролина шенеуніктерін көптеген айыптауларды күштен шығаруға итермеледі.
Pickens took 75 prisoners, including most of the wounded, and between 40 and 70 Loyalists were killed. He suffered 7 to 9 killed and 14–23 wounded or missing in the battle. Many of Boyd's men (including some that escaped the battlefield and others that Pickens paroled) returned home. A significant number were either captured or surrendered themselves to Patriot authorities in the days following the battle, and the fate of some of his men is unknown. Lieutenant Colonel Campbell reported that 270 of Boyd's recruits eventually joined him. Of the Loyalist prisoners, only about 20 survived their wounds. Pickens first took them to Augusta, and then Ninety Six, where they were held along with a large number of other Loyalists. Seeking to make an example of them, South Carolina authorities put a number of these Loyalists on trial for treason. About 50 of them were convicted, and five men, including some of the men captured at Kettle Creek, were hanged. British military leaders were outraged over this treatment of what they considered prisoners of war, even before the trial was held. General Prevost threatened retaliation against Patriot prisoners he was holding, but did not act out of fear that other American held British prisoners might be mistreated. His invasion of coastal South Carolina in April 1779, a counter thrust against movements by General Lincoln to recover Georgia, prompted South Carolina officials to vacate most of the convictions.
Британдықтардың реакциясы
12 ақпанда Аугустада өткен кеңесте Кемпбелл Аугустадан бас тартуға шешім қабылдады және 14 ақпанда таңғы сағат 2-де Саваннаға кері шегінуді бастады, бұл шайқас күніне сәйкес келді. Кейбір тарихшылардың айтуынша, Кемпбелл шайқастың нәтижесіне байланысты кеткен жоқ. Ол Аугустадан кеткеннен кейін ғана шайқас туралы білді; оның кетуіне себеп – патриот генерал Джон Аштің 1200 әскерінің генерал Эндрю Уильямсонның лагеріне, Саванна өзенінің арғы бетіне келуі, азық-түлік жетіспеушілігі және Бойдтың міндетін орындай алатынына деген күмәні болды. Кетл-Криктегі жеңіс, 3 наурыздағы Бриер-Крик шайқасында британдықтардың жеңісімен біршама жойылды, бұл оқиға Кэмпбеллдің қазіргі Скривен округіне шегінуі кезінде болды. 1780 жылғы маусымда Аугуста британдықтар тарапынан қайта басып алынды. Чарльстон қамалынан кейін патриот әскерлерінің күші әлсіреген соң, 1781 жылғы 5 маусымда патриоттар оны қоршау арқылы қайтадан иеленді.
In a council held in Augusta on February 12, Campbell decided to abandon Augusta and began the withdrawal to Savannah on February 14 at 2AM, the morning of the battle. Contrary to opinions expressed by some historians, Campbell did not leave because of the battle's outcome. He did not learn of the battle until after he had already left Augusta; his departure was prompted by the arrival of 1,200 of patriot General John Ashe's forces in General Andrew Williamson's camp across the Savannah River, a shortage of provisions, and uncertainty over whether Boyd would be successful in his mission. The success of Kettle Creek was undone to some extent by the subsequent British victory at the March 3 Battle of Brier Creek, which took place during Campbell's retreat in present day Screven County. Augusta was later recaptured by the British in June 1780 after Patriot forces collapsed in the aftermath of the Siege of Charleston. It was retaken by siege by Patriot forces on June 5, 1781.
Мұра
Кеттл Крик шайқас алаңы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Шайқас алаңының көп бөлігі Уилкс округіне тиесілі, ал 2008 жылы Ламар институтының Дэниел Эллиот жүргізген археологиялық зерттеулер ұрыс болған жердің нақты орнын анықтады. Ол Уилкс округіндегі Тайрон жолынан тыс жерде орналасқан. 2013 жылы Kettle Creek Battlefield Association жеке тұлғалар мен басқа да мұражайлық ұйымдардан түскен қаржылай көмектерді пайдаланып, шайқас алаңының 60 акр жерін сатып алды. Kettle Creek Battlefield 2021 жылдың қаңтар айында Ұлттық саябақтар қызметінің (NPS) "серіктес аймақ" мәртебесімен марапатталды.
The Kettle Creek Battlefield has been listed on the National Register of Historic Places. Most of the battlefield is owned by Wilkes County, and in 2008, an archeological survey conducted by Daniel Elliot of the Lamar Institute identified the original location of the place where the fight occurred. It is located off Tyrone Road in Wilkes County. In 2013, 60 acres of the battlefield area was purchased by the Kettle Creek Battlefield Association using donations from individuals and other heritage organization. The Kettle Creek Battlefield was awarded an "affiliated area" status of the National Park Service (NPS) in January 2021.