Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манчестердегі қоғамдық саябақ, Англия.
Public park in Manchester, England
Пикадилли бақтары – Англияның Манчестер қаласы орталығында, Солтүстік ауданның шетінде орналасқан жасыл кеңістік. Ол атын қала орталығындағы Market Street-тен London Road-ке дейін созылатын, іргелес Пикадилли көшесінен алған. Бақшада автобус станциясы және трамвай аялдамасы бар. Пикадилли бақтары Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Манчестер корольдік ауруханасының бұрынғы орнында салынған. Алғашқыда әсемдеп жасалған, шұңғыма бақша ретінде құрылған бұл аймақ 2002 жылы жапондық сәулетші Тадао Андо жобасымен су нысаны және бетон павильонмен қайта жаңартылды.
Piccadilly Gardens is a green space in Manchester city centre, England, on the edge of the Northern Quarter. It takes its name from the adjacent street, Piccadilly, which runs across the city centre from Market Street to London Road. The gardens also contain a bus station and a tram stop. Piccadilly Gardens were laid out after World War I on the former site of the Manchester Royal Infirmary. Originally landscaped as an ornamental sunken garden, the area was levelled out and reconfigured in 2002 with a water feature and concrete pavilion by Japanese architect Tadao Ando.
Орналасқан жері
Пикадилли бақтары Манчестер қаласының орталығында, Солтүстік кварталдың оңтүстігінде орналасқан. Бұл жасыл кеңістік төрт жағынан көшелермен шектеледі: батысында Мосли көшесі, оңтүстігінде Паркер көшесі және шығысында Портленд көшесі. Солтүстік жағынан Пикадилли көшесі өтеді, ол Базар көшесінің қиылысынан басталып, Лондон жолының Дуки көшесімен қиылысына дейін шығысқа қарай созылады. Пикадилли атауы көбінесе Пикадилли көшесінің өзінің айналасындағы аумаққа, оның ішінде бақтарға, Пикадилли вокзалына және Рочдейл каналындағы Пикадилли бассейніне – канал бассейніне қатысты қолданылады. 2018 жылдан бері бұл атау Пикадилли сайлау округіне де берілді.
Piccadilly Gardens are located in Manchester city centre, just to the south of the Northern Quarter. The green space is bounded on four sides by streets: Mosley Street to the west, Parker Street to the south and Portland Street to the east; along the northern side is Piccadilly, a street that runs eastwards from the junction of Market Street to the junction of London Road with Ducie Street. The name Piccadilly is often used to refer to the area around Piccadilly itself, including the gardens, Piccadilly Station and Piccadilly Basin, a canal basin on the Rochdale Canal. Since 2018, the name has also been given to an electoral ward, Piccadilly.
Тарих
1755 жылға дейін бұл аймақта "Дауб ойықтары" деп аталатын суға толы саз шұңқырлар орналасқан. Солтүстік жиегінен өтетін көше сол кезде Левер қатары деп аталды, кейін Пикадилли деп өзгертілді. 18 ғасырда Рольстонның 2-ші баронеті, Манчестер иелігінің иесі сэр Освальд Мосли, бұл жерді қалаға сыйға берді, бірақ оның шарты – жер мәңгілікке халыққа пайдалану үшін берілсін, әйтпесе ол Мосли отбасына қайтарылып алынар еді. 1934 жылы Манчестер орталық кітапханасына көшуге дейін Манчестер қалалық тегін кітапханасының анықтама бөлімі көп жыл бойы осы жерде орналасқан.
Before 1755, the area was occupied by water filled clay pits called the "Daub Holes". The street running along the northern edge was then called Lever's Row, later renamed Piccadilly. In the 18th century, Sir Oswald Mosley, 2nd Baronet, of Rolleston, Lord of the Manor of Manchester, donated the land to the city on condition that it should remain in public use in perpetuity, on pain of the land reverting to the Mosley family. The Manchester Public Free Library Reference Department was housed on the site for a number of years before the move to Manchester Central Library in 1934.
Бейнелеулі бақтар
Аурухананың бұзылуынан кейін бос қалған жердің тағдыры бірнеше жыл бойы белгісіз болды. Осы орында жаңа қалалық өнер галереясын салу туралы ұсыныс жасалды, және сәулетші Эрнест Берри Уэббер үлкен неоклассикалық ғимараттың жоспарларын әзірледі. Бірақ бұл жоба іске аспады, ал қаланың көркем өнер жинағы жақын орналасқан Мосли көшесіндегі Манчестер қалалық өнер галереясында қалды. Архитектор Ричард Карпентер тағы бір ұсыныс жасады – осы орында Манчестер соборының орнына жаңа, ірі ғимарат тұрғызу. 1917 жылы дирижер Томас Бичэм үлкен опера театрын салуды ұсынды, алайда ол жоспарды одан әрі дамытуға үлкермей банкротқа ұшырады. "Пикадиллидің үлкен ойығы" 1910 және 1920 жылдар бойы бос тұрды. 1930 жылдары бұрынғы аурухана орнына жаңа ғимарат салудан бас тартылып, оны қоғамдық баққа айналдыруға шешім қабылданды. Аймақ жаңарып, бұрынғы аурухананың жертөлесі орнында гүлзарлар, раушан гүлдерінен жасалған бақша және гүлдейтін шие ағаштары бар бақ салынды. Жаңа бақтардың ортасына қала әкімшілігі "Адрифт" (Қалқып жүзуші) деген атпен қоладан жасалған мүсінді орналастырды, ол дауылды теңізде салға жабысып тұрған отбасыны бейнелейді. Бұл мүсінді 1907 жылы танымал мүсінші Джон Кэссиди жасаған, ал оны бай өнеркәсіпші және өнер жинаушы Джеймс Грешем, Грешем мен Крейвен инженерлік зауыттарының негізін қалаушы, Манчестер қала әкімшілігіне жаңа өнер галереясында орналастыру шартымен тапсырған. Галерея жобасы іске аспағандықтан, "Адрифт" мүсіні жаңа су асты бақтарының орталық бөлігі ретінде пайдаланылды. Ол 1953 жылға дейін сол жерде тұрды, содан кейін бақтың оңтүстік жағына көшірілді. Оның орнына патшайым Елизавета II-нің тәж киюіне арналған ескерткіш фонтаны орнатылды. Солфордтық суретші Л. С. Лоури 1954 жылы салған "Пикадилли бақтары" атты суретінде гүлзарлар арасында Коронация фонтаны көріністің ортасында анық көрінеді. Бұл сурет Мосли көшесіндегі қалалық өнер галереясында ілінген.
Following the demolition of the hospital, the use of the empty site was uncertain for some years. There was a proposal to erect a new municipal art gallery on the site, and plans were drawn up by the architect Ernest Berry Webber for a large Neoclassical building. However, this scheme was never realised and the city's fine art collection remained in the Manchester City Art Gallery on nearby Mosley Street. Another scheme put forward by the architect Richard Carpenter was to build a large new replacement for Manchester Cathedral on the site. In 1917, the conductor Thomas Beecham proposed the construction of a large opera house, but he went bankrupt before he could advance this plan any further. The "Great Hole of Piccadilly" remained empty throughout the 1910s and 1920s. In the 1930s, it was finally decided not to erect a new building on the former hospital site, but to turn it into a public garden. The area was landscaped and a sunken garden was laid out on the footprint of the former hospital basement, with formal flower beds, a rose garden and flowering cherry trees. In the centre of the new gardens the Corporation placed a bronze sculpture entitled Adrift, depicting a family clinging to a raft in a stormy sea. It was designed by the noted sculptor John Cassidy in 1907 and was given to the Manchester Corporation by the wealthy industrialist and art collector James Gresham, founder of Gresham and Craven engineering works, on the condition that the Corporation house it in the planned new art gallery. As the gallery scheme was not realised, Adrift was instead used as the centrepiece of the new sunken gardens. It remained there until 1953, when it was relocated to the south end of the gardens. It was replaced with a commemorative fountain to mark the Coronation of Queen Elizabeth II. When the Salford painter L. S. Lowry created his 1954 oil painting Piccadilly Gardens, the Coronation Fountain is clearly visible in the centre of the view amid the sunken flower beds. The painting hangs in the City Art Gallery on Mosley Street.
1945 жылғы жоспар
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Пикадилли бағының оңтүстік жағындағы Паркер көшесіндегі көптеген қойма ғимараттары Манчестердегі бомбалау кезінде қирады. Соғыстан кейінгі қалалық жаңарудың бір бөлігі ретінде 1945 жылы Манчестер қалалық корпорациясы «Манчестер қаласының жоспары» жариялады, ол қала орталығын кең ауқымда қайта құруды көздеді. Пикадилли бағына кинотеатр, театр, би залдары, мұз айдыны, бокс стадионы және мейрамханаларды қамтитын «халықтың орыны» ойын-сауық орталығы ұсынылды, ал айналасындағы бақтар жарықтандырылатын болды. Бұл жоспар көбінесе іске аспады. 1959 және 1965 жылдар аралығында Паркер көшесіндегі бұрынғы бомбалау орны қайта жаңғыртылып, Ковелл, Мэтьюз және Партнерлер жобалаған Пикадилли Плаза деп аталатын модернистік ғимараттар кешені салынды: Пикадилли қонақ үйі, Санли үйі және Бернард үйі.
During World War II, many warehouse buildings along Parker Street on the southern side of Piccadilly Gardens were destroyed by bombing during the Manchester Blitz. As part of the urban renewal in the aftermath of the war, The City of Manchester Plan was published by the City Corporation in 1945, which envisaged widespread redevelopment of the city centre. A "people’s place" entertainments centre was proposed for Piccadilly Gardens, encompassing a cinema, a theatre, dance halls, an ice skating rink, a boxing stadium and restaurants, and the surrounding gardens were to be floodlit. The plan was mostly unrealised. Between 1959 and 1965 the empty bombsite on Parker Street was redeveloped and a complex of Modernist buildings was erected, collectively known as Piccadilly Plaza: the Piccadilly Hotel, Sunley House and Bernard House, designed by Covell, Matthews & Partners.
Көлік түйіндері
1931 жылы, аумақты қайта жаңарту аясында Паркер-стрит автобус станциясы бақтардың оңтүстік жағында ашылды және 1935 жылы кеңейтілді. Бұл автобус жолаушылары үшін орталық көлік түйіні қызметін атқарды. 1991 жылы Манчестер метрополитенінің жаңа жеңіл рельстік көлік желісін салу жұмыстары басталды. Пикадилли бақшасының оңтүстік және батыс жағына жаңа трамвай жолдары төселді және жаңа трамвай аялдамасы салынды.
In 1931, as part of the redevelopment of the site, Parker Street Bus Station was opened on the south side of the gardens, and was extended in 1935. This provided a central transport interchange for bus passengers. In 1991, construction work began on a new light rail transport network, Manchester Metrolink. New tram lines were laid along the southern and western sides of Piccadilly Gardens, and a new tram stop constructed.
2000-шы жылдардағы қайта құру
1990 жылдары су асты бақшасы құлдырап, сұраныстан шықты. Кейбір адамдар оны қаланың басқа бөліктерінен оқшауланған, жағымсыз орын деп есептеді, ал оның тым жасырын орналасуы алкоголизмге, қарақшылыққа және есірткіге тәуелді адамдарды тартты. 1996 жылғы Манчестердегі жарылыстан кейін қала орталығында жаңару бағдарламасы басталды. Манчестер қалалық кеңесі Пикадилли бақшасын қайта жобалау бойынша халықаралық конкурс өткізді, ал 1998 жылы алты финалист ішінде жеңімпаздар жарияланды. EDAW ландшафт сәулетшілері, олардың жоба серіктестері Arup, жапон сәулетшісі Тадао Андо, жергілікті сәулетшілер Chapman Robinson және жарық инженері Peter Fink жеңіске жетті. 2001 және 2003 жылдар аралығында EDAW бақтарды қайта құрды, мақсаты – тәулік бойы жұмыс істейтін қала үшін «әлемдік деңгейдегі» қоғамдық кеңістік құру еді. Жалпы құны 20,7 миллион фунт стерлингті құрады. 1930 жылғы су асты бақшасы алынып тасталды және орнына тегіс жазықтықтан тұратын көгалданған алаң жасалды. Жаңа жолдар геометриялық түзу сызықтар мен доғалар бойынша құмтас пен көк Уэльс тақтасымен жабылды. Орталыққа үлкен сопақша фонтан алаңы орнатылды, ол компьютермен басқарылатын фонтан саптамаларымен жабдықталды. Оңтүстік жағында, трамвай және автобус аялдамасына жақын жерде, Тадао Андо жобалаған жаңа бетон модернистік павильон, сондай-ақ трамвай жолын жасыру үшін қисайған бетон қабырға салынды. Лондон шағалағы, қатаң емен, гүлдейтін алмұрт және магнолия сияқты ағаштардың түрлері отырғызылды. Бастапқы мүсіндердің көпшілігі өз орнында қалды. Кейіннен қайта жобаланған бақтармен байланысты мәселелер пайда болды. Көгалданған жерлер жиі зақымданып, жұртшылық пайдаланғаннан кейін лайға айналады, сондықтан оларды үнемі қайта көгалдандыру қажет. Дизайн «суық, модернистік» стилі үшін сынға ұшырады. Тадао Андоның бетон бөлігі халыққа ұнамай, Берлин қабырғасына теңеді; 2020 жылдың қараша айында ол жұртшылықтың пікіріне жауап ретінде жартылай бұзылды – бұл әрекетті The Twentieth Century Society айыптады. Пикадилли бақшасы аймағы жиі есірткіге тәуелді адамдардың жиналатын орны ретінде сынға ұшырайды, сондай-ақ бұл жерде дәмдеуіштердің ашық саудасы мен қолданылуы туралы ақпараттар БАҚ-та жарияланды.
By the 1990s, the sunken garden had fallen out of favour. It was considered by some to be an unwelcoming space, cut off from the main city activity, and its secluded aspect attracted alcoholicsm, vagrants and drug users. Following the 1996 Manchester bombing, an urban renewal programme was initiated across the city centre. Manchester City Council initiated an international competition for the redesign of Piccadilly Gardens, and in 1998 the winners were announced from a shortlist of six. The landscape architects EDAW were the successful bidders, along with their design partners Arup, the Japanese architect Tadao Ando, local architects Chapman Robinson and lighting engineer Peter Fink. Between 2001 and 2003, the gardens were redeveloped by EDAW, with aim of creating a "world class" public space for a twenty four hour city. The overall cost was £20.7 million. The 1930s sunken garden was removed and filled in to create a flat plane of lawns. New paths were laid along geometric lines and arcs, surfaced in sandstone and blue Welsh slate. At the centre, a large oval fountain plaza was installed, equipped with computer controlled fountain jets. On the south side, adjacent to the tram and bus interchange, a new concrete modernist pavilion designed by Tadao Ando was erected along with a curved concrete wall to obscure the tram line. Selected species of trees were planted including London Plane, fastigiated oak, flowering pear and magnolia. Most of the original statues were retained in situ. Problems subsequently emerged with the redesigned gardens. The grassed areas frequently become damaged and turn to mud after some public use; and must be re turfed regularly. The design has been criticised for its "cold, modernistic" style. Tadao Ando's concrete partition wall has proved unpopular and has been likened to the Berlin Wall; it was partially removed in November 2020 in response to public comment – an action condemned by The Twentieth Century Society. The Piccadilly Gardens area is frequently criticised as being a haven for drug users, and there have been media reports of spice being openly traded and consumed in public there.
2021 жылғы жобалау байқауы
2003 жылғы көгалдандыруға қоғамдық пікір мен қоғамға қарсы мінез-құлық мәселелеріне жауап ретінде Манчестер қалалық кеңесі Пикадилли бақтарын тағы да қайта жобалау үшін жаңа қалалық дизайн конкурсын жариялады. Кеңес 25 миллион фунт стерлингтік жобаның мақсаты – "әлемдік деңгейдегі" қоғамдық кеңістік құру екенін, ол "ерекше Манкуниялық" сипатқа ие болады деп мәлімдеді. Жеңімпаз ұсыныс 2023 жылдың көктемінде жариялануы күтілуде.
In response to ongoing problems with antisocial behaviour and the public response to the 2003 landscaping, Manchester City Council announced a fresh urban design competition to redesign Piccadilly Gardens once again. The council has stated that the aim of the £25 million project will be to create a "world class" public space with a "uniquely Mancunian" identity. It is planned that the winning bid will be announced in spring 2023.
Ғимараттар мен ескерткіштер
Аянтты қазіргі Манчестердің дәуірлерін көрсететін ғимараттар қоршап тұр. Өнеркәсіптік революция кезеңіндегі ескі Виктория стиліндегі қоймалар мен дүкендер, сондай-ақ Манчестердің мақта саудасының орталығы болған дәуірінен бастап, алаңның 21-ғасырлық жаңаруының бір бөлігі – жаңа кеңсе блогының құрылысына дейін, бәрі осы алаңда көрініс береді. Саяхатшылардың көзіне бірінші болып түсетін нәрсе – Пикадиллидің үстінде биіктеп тұрған Пикадилли Плазаның алып кешені. 2003 жылы салынған Пикадилли бақтары алаңның шығыс жағында орналасқан. Онда алты қабатта кеңселер, бірінші қабатта дүкендер мен мейрамханалар бар. Бұл орын Пикадилли мен алаңның арасында жатыр.
The square is surrounded by buildings that cover the ages of modern Manchester. From old Victorian warehouses and shops dating from the Industrial Revolution and Manchester's role as the cotton marketing capital to the new office block development which is part of the 21st century regeneration of the square. The building that visitors are likely to notice first is the huge complex of Piccadilly Plaza which stands over Piccadilly. One Piccadilly Gardens, built in 2003, lies on the eastern edge of the square and houses offices on six floors, with shops and restaurants on the ground floor. It lies between Piccadilly and the square itself.
Пикадилли алаңы
Пикадилли Плаза 1959-1965 жылдары Ковелл Мэтьюс және Партнерлер компаниясымен салынды, ал 2001 жылы Лесли Джонс Архитекторлар компаниясы оны қайта жаңартып, жаңа үлгі берді (бұл негізінен Бернард Хаустың ескі қытай стиліндегі мұнараларын ауыстыруды қамтыды). Пикадилли Плазада жаңартылған Меркьюр қонақ үйі (бұрын Ramada Manchester Piccadilly және Jarvis Piccadilly қонақ үйі деп аталған) орналасқан; жөндеу жұмыстары 2008 жылы аяқталды. Алғашында Санли мұнарасы деп аталған үлкен мұнара блогы Сити-тауэр деп қайта аталды. 2005 жылы Плаза мұнараны жаңа панельдермен жапқан және бетон фасадтарын тазартқан кең ауқымды қайта жаңартудан өтті. Бүкіл кешен 2004-2005 жылдары Piccadilly Plaza сатып алған Bruntwood Ltd компаниясының күшті инвестицияларын тартты, қазір жер қабатында бірнеше сауда орындары және жоғары қабаттарда (бұрын Piccadilly Radio орналасқан) кең кеңселер бар.
Piccadilly Plaza was originally built by Covell Matthews and Partners from 1959 to 1965 and has been recently re modelled by Leslie Jones Architects in 2001 (this mainly involved replacing the old Chinese style roofed towers of Bernard House). Piccadilly Plaza contains the renovated Mercure Hotel (formerly known as the Ramada Manchester Piccadilly and Jarvis Piccadilly Hotel); the refurbishment was completed in 2008. The huge tower block, originally known as Sunley Tower, was renamed City Tower. In 2005 the Plaza underwent large scale remodelling with recladding of the tower and cleaning of concrete façades. The whole complex has benefited from increased investment from Bruntwood Ltd, which bought Piccadilly Plaza in 2004–05, and now several retail outlets on ground level, and large office space on the levels above (once the home of Piccadilly Radio) are available.
Thistle және Britannia қонақ үйлері
Thistle қонақ үйі Пикадилли бақшасының оңтүстік-шығыс жағында орналасқан. Бұл қонақ үй бастапқыда үш мақта қоймасынан (сол жағында төртіншісі тұр) құралған, олар 1851 және 1858 жылдар аралығында Эдвард Уолтерс жобалаған төрт қойманың бір бөлігі болды. Сонымен қатар, Портленд көшесінде ІІ* санаттағы «Британия» қонақ үйі орналасқан, ол бұрын Манчестердегі ең ірі қойма – Уоттс қоймасы болған (архитекторлары Трэвис және Мангалл).
The Thistle Hotel stands on the south eastern side of Piccadilly Gardens. The hotel was originally three cotton warehouses (with a fourth standing to the left) which made up the four warehouses designed by Edward Walters between 1851 and 1858. Also, there is the Grade II* listed Britannia Hotel on Portland Street which was formerly the largest of Manchester warehouses: Watts Warehouse (architects Travis & Mangnall).
Манчестер дөңгелегі
2013 жылдан 2015 жылға дейін Манчестер дөңгелегі алаңда тұрды.
From 2013 to 2015, the Wheel of Manchester was based in the square.
Пикадилли бақшалары маңындағы тізімге енгізілген ғимараттар
Құрылыс Фотосуреттер Тізімделген Ref. 1 Пикадилли II санатта 1974 жылғы 2 қазанда 12 Мосли көшесі Сәулетші Томас Уортингтон (1826–1909) Салфордта туған. Уортингтон Альберт ескерткішінің (Принц Альберт үшін) сәулетшісі болды, ол Альберт алаңындағы Манчестер қалалық әкімшілігі алдында орналасқан. 15 және 17 Пикадилли, соның ішінде 1–3 Олдхэм көшелері. Архитектор Ройл және Беннет. II санатта 1988 жылғы 19 маусымда 38–50 Пикадилли Джошуа Хойл ғимараты, оның ішінде Роби үйі. Қазір "Мальмезон" қонақ үйіне айналдырылған. II санатта 1987 жылғы 16 шілдеде 47 Пикадилли II санатта 1994 жылғы 5 маусымда 49 Пикадилли 51–57 Пикадилли 59 және 61 Пикадилли Клейтон үйі. 69–75 Пикадилли Холлс ғимараты. II санатта 1988 жылғы 19 маусымда 77–83 Пикадилли 97 Пикадилли Брансуик қонақ үйі (Пэтон көшесінің 2 және 4 нөмірін қамтиды). II санатта 1974 жылғы 2 қазанда 107 Пикадилли Бастапқыда Чарльз Хиткотт жобалаған, бұрышта орналасқан көрме залы және қойма, кейіннен қонақ үйге айналдырылған.
BuildingPhotographNotes ListedRef. 1 Piccadilly Grade II on 2 October 1974 12 Mosley Street Architect Thomas Worthington (1826–1909) born in Salford. Worthington was the architect for the Albert Memorial (for Prince Albert) which stands in front of Manchester Town Hall in Albert Square. 15 and 17 Piccadilly Including Nos. 1–3 Oldham Street. Architect Royle & Bennett. Grade II on 19 June 1988 38–50 Piccadilly Joshua Hoyle Building including Roby House. Now converted into the Malmaison Hotel. Grade II on 16 July 1987 47 Piccadilly Grade II on 5 June 1994 49 Piccadilly 51–57 Piccadilly 59 and 61 Piccadilly Clayton House. 69–75 Piccadilly Halls Buildings. Grade II on 19 June 1988 77–83 Piccadilly 97 Piccadilly Brunswick Hotel (includes 2 and 4 Paton Street). Grade II on 2 October 1974 107 Piccadilly Originally a showroom and warehouse on a corner site, designed by Charles Heathcote, later a hotel.