Кіріспе
Австрия мемлекет қайраткері Карл Фердинанд фон Буль (Karl Ferdinand Graf von Buol Schauenstein; 17 мамыр 1797 – 28 қазан 1865) – Австрия империясының дипломаты және мемлекет қайраткері, 1852 жылдан 1859 жылға дейін Австрия империясының Сыртқы істер министрі болды.
Karl Ferdinand von Buol (Karl Ferdinand Graf von Buol Schauenstein; 17 May 1797 – 28 October 1865) was an Austrian Empire diplomatist and statesman, who served as Foreign Minister of Austrian Empire from 1852 to 1859.
Ерте өмір
Карл Венада, Фюрстеннаудан шыққан Гризонс ақсүйек әулетінің ұрпағы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі, граф Иоганн Рудольф фон Буол Шауенштейн (1763–1834) 1816 жылдан 1823 жылға дейін Германия Конфедерациясының Бундесversammlung-ына Австрия делегациясын басқарды. Оның анасы – графиня Александрина фон унд цу Лерхенфельд (1769 ж.т.).
Өмірбаян
Ол Австрия сыртқы қызметіне қосылды және Карлсруэде Баденге (1828–1838), Штутгартта Вюртембергке (1838–1844), Туринде Сардиния-Пьемонтқа (1844–1848), Санкт-Петербургте Ресейге (1848–1850), Дрездендегі 1850/51 жылғы неміс министрлік конференциясына және Лондонда Ұлыбританияға (1851–1852) елші болып тағайындалды. Ол Австрияның премьер-министрі, принц Феликс Шварценбергтің жақын серігі болды. Шварценберг 1852 жылдың сәуір айында күрт қайтыс болғанда, Буол оның орнын басты, бірақ премьер-министр емес, себебі жас император Франц Иосиф енді бұрынғыдан гөрі кабинет істерін тікелей басқаруға көшкен еді. Сыртқы істер министрі ретінде Буол жақын Шығыс дағдарысымен күресуге мәжбүр болды, ол 1854 жылдың басында Қырым соғысына ұласты, себебі Франция мен Ұлыбритания Осман империясын қолдау үшін Ресейге соғыс жариялады. Осы дағдарыста Австрияның жағдайы қиын болды. Ресейдің 1848 жылғы Венгрия төңкерісін басуға араласуы және 1850 жылы Ольмюц келісіміне әкелген Пруссияға қарсы Австрия атынан араласуы австриялықтарды патша Николай I-нің қарызына түсірді. Сонымен қатар, географиялық жағдай Ресеймен соғыста Австрия, тіпті Франция мен Ұлыбританиямен одақтас болса да, соғыстың негізгі күшіне толатынын білдірді. Екінші жағынан, Дунай княздықтарының (кейін Румынияның бір бөлігі) Ресейдің тұрақты бақылауында болуы Австрияның стратегиялық жағдайына үлкен қауіп төндіретін еді, ал австриялықтар Балқандағы Ресейдің ықпалын кеңейтуге қарсы болды. Сондықтан Буол соғысып жатқан тараптардың арасында делдалдық жасауға тырысты. Бірақ бұл көп ұзамай жеткіліксіз болып шықты, ал Австрияда ағылшылшыл ретінде танылған Буол батыс державаларымен жақындасып кетті. Ресейге княздықтарды эвакуациялауды талап ететін ультиматум жіберілді. Ресейліктер келісті, ал Австрия соғыстың қалған бөлігінде княздықтарды басып алды. Бұл Австриялықтардың сатқындығы патшаның өшпес дұшмандығын қамтамасыз етті, бірақ батыс державаларын қанағаттандыруға жеткіліксіз болды. 1855 жылы қақтығыс жалғасқанда, Буол Ресейге тағы бір ультиматум жіберіп, олар француз және британдық талаптарға келісуін немесе Австриямен соғысқа түсуін талап етті. Бұл жолы Ресей, енді патша Александр II басқарып тұрғанда, келісімге келді, және сол жылдың соңында Венада алдын ала бейбіт келісімдерге қол қойылды. Буолдың Қырым соғысындағы саясаты Австрияны соғыстан шеттетіп, оны оқшаулады. Австрияның жалғыз сенімді одақтасы Ресей толығымен шеттетілді, ал француздар мен британдықтар Австрияның олардың жағынан соғысқа қосылмағанына наразы болды және Италияның Ломбардия-Венеция корольдігінде Австрияның ықпалына қарсы тұруын жалғастырды. Соғыстан кейін орыстармен келісімге келуге құштар француздар Австрияның Балқандағы жобаларына да қарсылық көрсетті. Пруссиялықтар, әдеттегідей, солтүстік Германиядағы Пруссияның үстемдігіне Австрияның келісімін жоғары бағамен талап етті, олардың неміс көршілеріне кез келген қолдау көрсетуі үшін. Мұның салдары 1859 жылы айқын болды. Енді Сардиния-Пьемонт премьер-министрі Камилло ди Кавур, француздардың қолдауына ие болатынын білетін соғысқа австриялықтарды итермелеуге асығып, Италиядағы австриялықтарға қарсы бірқатар провокациялар жасады. Буол мен австриялықтар бастапқыда алаңдамағандай көрінді, тіпті Кавур мен оның одақтасы, Франция императоры Наполеон III, олар соғыс бастай алмайды деп қорқып, Буол көп ұзамай оларға қалағандарын берді, Пьемонтты демобилизациялауды талап ететін ойсыз ультиматум жіберіп. Соңынан болған Сардиния соғысы Италиядағы Австрияның жағдайы үшін апатты болды, бірақ Буолдың өзі соғысқа әкелген қателіктері үшін 1859 жылдың мамырында қызметтен алынды. Буол өмірінің қалған бөлігін зейнеткерлікте өткізді және 1865 жылы Венада 68 жасында қайтыс болды.