Кіріспе
Француз дипломаты (1817–1900)
Винсент, Бенедетти графы (1817 жылдың 29 сәуірі – 1900 жылдың 28 наурызы) – француз дипломаты. Ол, ең алдымен, Емс депешісіне қатысқан рөлі арқылы Франко-прусс соғысының басталуына ықпал еткен орталық тұлғалардың бірі ретінде танымал.
Өмір және мансап
Бенедетти Корсика аралындағы Бастияда грек тегінен шыққан отбасында дүниеге келген. 1840 жылы ол француз сыртқы істер министрлігінің қызметіне қабылданып, Каирде бас консул болған маркиз де ла Валеттің басшылығымен жұмыс істеді. Ол Мысырда сегіз жыл тұрып, 1845 жылы консул болып тағайындалды. Мысырда жүргенде Бенедетти Хиос қырғынынан аман қалған грек құлымен танысып, кейіннен оған үйленді. 1848 жылы Палермода консул қызметін атқарды, ал 1851 жылы Константинопольде елші болып тағайындалған маркизге бірінші хатшы ретінде еріп жүрді. Қырым соғысы кезінде он бес ай бойы Бенедетти уәкілдік міндетін атқарды. Очерктерінің екінші томында ол Шығыстағы тәжірибелерін, соның ішінде Мехмет Әли туралы мәліметтерді және Лорд Стратфорд де Редклифтің (ешқандай жылылықсыз) суретін келтіреді. 1855 жылы Тегеранда министрлік лауазымынан бас тартып, Париждегі сыртқы істер министрлігінде жұмыс істеді және Париждегі конгресс хатшысы (1855–1856) болды. Келесі бірнеше жылда ол негізінен итальяндық мәселелермен айналысты, оған қатты қызығушылық танытты, ал Кавур оның жүрегімен итальяндық екенін айтты. 1861 жылы Италия короліне Францияның бірінші елшісі болып тағайындалды, бірақ келесі жылы оның қамқоршысы болған Эдуард де Тувеннель зейнеткерлікке шыққаннан кейін, Парижде Италияға қарсы партия күшейген соң, лауазымынан кетті. 1864 жылы Пруссия сарайына елші болып тағайындалды. Бенедетти 1870 жылы Франко-пруссия соғысы басталарға дейін Берлинде болды және осы жылдар ішінде ол Еуропаның дипломатиялық тарихында маңызды рөл атқарды. Оның жағдайы қиын болды, өйткені Наполеон III оны француз саясатының барысы туралы толыққанды хабардар етпеді. 1866 жылы Австрия-Пруссия соғысы басталды, ал Наполеонның Пруссия мен Австрия арасындағы келіспеушіліктерге араласуға тырысқаннан кейін, ол Пруссия штаб-пәтерімен Венаға жол тартты. Венаға сапары барысында Никольсбургте қол қойылған қару тоқтату шартының алдын ала келісіміне көмектесті. Австрия-Пруссия соғысы аяқталғаннан кейін Бенедеттиге Бисмаркқа Францияның Австрия-Пруссия соғысы кезінде бейтараптығы үшін «компенсация» талаптарын ұсыну тапсырылды. Тамыз айында Берлинге оралғаннан кейін, Бисмаркпен болған келіссөздердің нәтижесінде келісім жобасы жасалды, онда Пруссия Францияға Бельгияны аннексиялауда қолдау көрсетуге уәде берді. Бұл келісім ешқашан қол қойылған жоқ, бірақ Бенедеттидің қолымен жазылған жоба Бисмаркпен сақталды және 1870 жылы соғыс басталғаннан кейін бірнеше күн өткен соң «Таймс» газетінде жарияланды. 1867 жылы Бенедетти Люксембург мәселесімен көп айналысты, онда Франция Нидерландыдан Люксембургті сатып алуға тырысты. Германияда бірден пан-германдық ұлтшылдар наразылық білдірді, ал Германияның ең ірі державасы (Пруссия) Францияға осы мәселе бойынша соғыс жариялауға дайын болды. Алайда француз үкіметі Лондон конференциясы арқылы Люксембургтің тәуелсіздігін растады, сонымен қатар барлық Еуропалық ірі державалар Люксембургтің тәуелсіздігіне кепілдік берді. 1870 жылдың шілде айында Испания тағына Гогенцоллерн князінің кандидатурасы белгілі болған кезде, Бенедеттиге герцог де Грамонт Пруссия короліне, сол кезде Бад-Эмсте болған Францияның талаптарын ұсынуды тапсырды. Франция корольге князьді кері шақыруға бұйрық беруін және кейіннен кандидатура ешқашан қайта жаңартылмауын уәделеуін талап етті. Бұл соңғы талапты Бенедетти корольге Эмстегі серуендегі бейресми кездесулерде ұсынды, ал Бисмарктың әңгімелерді жариялауы Бенедетти корольге дипломатиялық емес жолмен ұсыныс жасады және король де тиісінше жауап берді деген ой тудырды. Осы оқиғадан туындаған жағдайлар мен Бисмарктың жариялағандары Франко-пруссия соғысына жол ашты. Бенедетти елшілік қызметі үшін өз елінде қатты сынға ұшырады, ал герцог де Грамон француз дипломатиясының сәтсіздіктері үшін оны кінәлауға тырысты. Бенедетти өзіне тағылған айыптарға «Ма миссия в Пруссии» (Париж, 1871) атты кітабында жауап берді, ол Бисмарктың дипломатиясын зерттеу үшін ең құнды көздердің бірі болып табылады. Онда Бенедетти өзін сәтті қорғап, үкіметін жақсы хабардар еткенін көрсетті; тіпті бір жыл бұрын Гогенцоллерн кандидатурасы туралы ескерткенін де айтты. 1866 жылғы келісім мәселесінде Бисмарк оны алдаған болса да, келісімнің саясаты оның емес, Э. Друин де Льюистікі болды. Бельгияның Валониясын Францияға қосу идеясын оған алғаш рет Бисмарк ұсынған. Бисмарк жобаны қалай пайдаланғанын ол күте алмады, өйткені ол келіссөздерді адалдықпен жүргізді. Империя құлағаннан кейін Бенедетти Корсикаға зейнетке шықты. Ол кейінгі жариялымдарда қорғанысын растауға үлкерді, олар сол кездегі құпия тарихқа жарық түсірді. 1895 жылы Эмске жасаған миссиясы туралы толық мәліметтерді қамтитын «Essais diplomatiques» атты кітабын жариялады, ол 1873 жылы жазылған; ал 1897 жылы Шығыс мәселесіне арналған екінші сериясын жариялады. Ол 28 наурыз 1900 жылы Парижде сапарда жүргенде қайтыс болды. Ол Наполеоннан граф титулын алды.