Генрих Абекен (1809-1872) – неміс дінтанушысы, Берлиндегі сыртқы істер министрлігінің кеңесшісі. Биографиясы, білімі, философиялық және филологиялық зерттеулері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс теологы (1809–1872)
German theologian (1809–1872)
Генрих Абекен (19 тамыз 1809 – 8 тамыз 1872) – неміс теологы және Берлиндегі Сыртқы істер министрлігінде Пруссияның жекелеген өкілдігінің кеңесшісі.
Heinrich Abeken (19 August 18098 August 1872) was a German theologian and Prussian Privy Legation Councillor in the Ministry of Foreign Affairs in Berlin.
Ерте өмір
Абекен Оснабрюк қаласында саудагердің ұлы болып туып өскен. Оны туысы Бернхард Рудольф Абекеннің мысалы жоғары білім алуға ынталандырды. Оснабрюктегі гимназияны бітіргеннен кейін, 1827 жылы Берлин университетіне теологияны оқуға барып, философия мен филологияны да бірге зерттеді. Ол сондай-ақ өнер мен заманауи әдебиетке қызығушылық танытты.
Abeken was born and raised in the city of Osnabrück as a son of a merchant, he was incited to a higher education by the example of his uncle Bernhard Rudolf Abeken. After finishing the college in Osnabrück, he moved in 1827 to visit the University of Berlin to study theology. He combined philosophical and philological studies and was interested in art and modern literature.
Мансап
1831 жылы Абекен теология бойынша лиценциат алды. Жыл соңында ол Римге сапар шекті және Кристиан Карл Иосиас, Фрайхерр фон Бунсеннің үйінде құрметпен қарсы алынды. Абекен Бунсеннің жұмыстарына қатысты, атап айтқанда, евангелистік дұғалар мен әндер жинағын дайындауға көмектесті. 1834 жылы ол Римдегі Пруссия елшілігінің капелланы болып тағайындалды. Бірақ көп ұзамай қайтыс болған әйеліне үйленді. 1838 жылы Бунсен Римнен кеткен соң, Абекен де Германияға оралды. 1841 жылы ол Иерусалимде неміс-ағылшын миссионерлік епископты құруға көмектесу үшін Англияға жіберілді. Сол жылы Пруссияның Фридрих Вильгельм IV оны Мысыр мен Эфиопияға жіберді, онда ол профессор Карл Ричард Лепсиус басқарған экспедицияға қосылды. 1845 және 1846 жылдары Иерусалим мен Рим арқылы Германияға қайтып келді. Берлинде Легация кеңесшісі, кейін Сыртқы істер министрлігінде кеңесші болып қызмет етті. 1848 жылы Пруссияның Сыртқы істер министрлігіне тағайындалды, ал 1853 жылы легация кеңесшісі (Geheimer Legationsrath) дәрежесіне көтерілді. Абекен Пруссия саясатында жиырма жылдан астам уақыт бойы жетекшілік етті, Ото Теодор Фрайхерр фон Мантеуффель мен канцлер Ото фон Бисмаркқа көмектесті. Бисмарк Абекеннің еңбегіне осыншалықты риза болғандықтан, шенеуніктер оны «Бисмарктің қаламы» деп атады. 1866 жылы Абекен қайтадан үйленді; оның екінші әйелі – Хедвиг фон Ольфферс, патшалық мұражайлардың бас директоры, құпия кеңесші фон Ольфферстің қызы. Ол Бисмаркпен ресми хаттарды жазуда тығыз жұмыс істеді және Вильгельм патшаның үлкен құрметіне ие болды, ол оны сыртқы істер министрлігінің өкілі ретінде көптеген сапарларына алып жүрді. Ол 1866 және 1870-71 жылдардағы науқандарда патшамен бірге болды. 1851 жылы «Вавилон мен Иерусалим» атты еңбегін жасырын жариялады, онда Ида, графня фон Хан Ханның көзқарастарын қатаң сынға алды. 1866 жылы Австрияға қарсы соғыста, сондай-ақ 1870 және 1871 жылдары Францияға қарсы соғыста Абекен Пруссия штаб-пәтерінде болды. Ол кездегі көптеген жеделхаттарды өзі жазды. Алайда, осы сапарлардың салдарынан денсаулығы нашарлап, бірнеше ай ауырғаннан кейін қайтыс болды. Император Вильгельм I жесіріне жолдаған көңіл айту хатында Абекенді былай деп сипаттады: «Менің ең сенімді кеңесшілерімнің бірі, ең қиын сәттерде менің жанымда болды; Оның жоғалуы – мен үшін ауыр қайғы; Отаны ең асыл және адал адамдарының бірінен айырылды». Саясатқа қатысқанына қарамастан, Абекен теологияға деген қызығушылығын жоғалтпады және өмір бойы осы салада жариялап, сөз сөйлеуді жалғастырды. Ол өнер мен археологияға қызығушылық танытты, Рим археологиялық институтының демеушісі және Рим археологиялық қоғамының мүшесі болды. Берлинде грек әдебиетін жақтаушылар үйірмесін құрды және патшалық Шиллер сыйлығын беру жөніндегі комиссияның мүшесі болды.
In 1831, Abeken acquired a licenciate of theology. At the end of the year he visited Rome, and was welcomed in the house of Christian Karl Josias, Freiherr von Bunsen. Abeken participated in Bunsen's works, namely an evangelical prayer and hymn book. In 1834 he became chaplain to the Prussian embassy in Rome. He married his first wife, who died soon thereafter. Bunsen left Rome in 1838 and Abeken followed soon thereafter to Germany. In 1841, he was sent to England to help in founding a German English missionary bishopric in Jerusalem. In the same year, he was sent by Frederick William IV of Prussia to Egypt and Ethiopia, where he joined an expedition led by professor Karl Richard Lepsius. In 1845 and 1846 he returned via Jerusalem and Rome to Germany. He became Legation Councillor in Berlin, later Council Referee at the Ministry of Foreign Affairs. In 1848 he received an appointment in the Prussian ministry for foreign affairs, and in 1853, he was promoted to be privy councillor of legation (Geheimer Legationsrath). Abeken remained in charge for more than twenty years of Prussian politics, assisting Otto Theodor Freiherr von Manteuffel and Chancellor Otto von Bismarck. The latter was so much pleased with Abeken's work that officials started to call Abeken "the quill [i. e., the scribe] of Bismarck." Abeken married again in 1866; his second wife was Hedwig von Olfers, daughter of the general director of the royal museums, Privy Councilor von Olfers. He was much employed by Bismarck in the writing of official despatches, and stood high in the favour of King William, whom he often accompanied on his journeys as representative of the foreign office. He was present with the king during the campaigns of 1866 and 1870–71. In 1851, he published anonymously Babylon und Jerusalem, a scathing criticism of the views of Ida, Countess von Hahn Hahn. During the war against Austria in 1866 as well as in the wars against France in 1870 and 1871, Abeken stayed in the Prussian headquarters. A major part of the dispatches of the time have been written by him. Unfortunately his health was damaged by the endeavours of these travels, and he died after an illness of several months. Emperor Wilhelm I described Abeken in a condolence letter to his widow: "One of my most reliable advisors, standing on my side in the most decisive moments; His loss is irreplaceable to me; In him his fatherland has lost one of the most noble and most loyal men and officials". Despite his engagement in politics, Abeken never lost his interest in theology and continued to publish and speak in this sector during all of his life. He was interested in art and archeology, and was sponsor of the Archeological Institute of Rome and member of the Archeological Society of Rome. He founded a Circle of Friends of the Greek Literature in Berlin and was member of the prize commission for the royal Schiller Prize.