Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз мемлекет қайраткері және тарихшысы (1853–1944)
French statesman and historian (1853–1944)
Альберт Огюст Габриэль Ханоту, Габриэль Ханоту деп белгілі (19 қараша 1853 – 11 сәуір 1944) – француз мемлекет қайраткері және тарихшысы, 1894 жылдан 1895 жылға дейін және 1896 жылдан 1898 жылға дейін Францияның Сыртқы істер министрі қызметін атқарды.
Albert Auguste Gabriel Hanotaux, known as Gabriel Hanotaux (19 November 1853 – 11 April 1944) was a French statesman and historian who was France's Minister of Foreign Affairs from 1894 to 1895 and 1896 to 1898.
Өмірбаян
Ол Эйн департаментіндегі Боревоар қаласында дүниеге келген. Ол тарихты École des Chartes мектебінде оқыды және École des Hautes Études мектебінде конференция жетекшісі болды. Оның саяси мансабы партиялық саясаткер емес, мемлекеттік қызметкер ретінде қалыптасты. 1879 жылы ол сыртқы істер министрлігіне хатшы болып кіріп, дипломатиялық қызметте біртіндеп өрледі. 1886 жылы ол Эйн округінен депутат болып сайланды, бірақ 1889 жылы сайлауда жеңіліске ұшырап, дипломатиялық мансабына қайта оралды. 1894 жылдың 31 мамырында Шарль Дюпуйдің сыртқы істер министрі қызметін қабылдау туралы ұсынысын қабылдады. Бір үзілістен кейін (1895 жылдың 28 қазанынан 1896 жылдың 29 сәуіріне дейін, Леон Буржуа министрлігі кезінде) ол бұл лауазымды 1898 жылдың 14 маусымына дейін атқарды. Министрлік кезінде ол Франция мен Ресейдің жақындасуын дамытты – президент Феликс Формен бірге Санкт-Петербургке сапар шекті – және британдықтармен келісімдер арқылы Африкадағы француз колонияларының шекараларын белгілеуге тырысты. 1898 жылғы шілдедегі Фашода оқиғасы осы саясаттың ең айқын нәтижесі болды. Бұл оқиға Ханотоның Англияға деген сенімсіздігін күшейтті, бұл оның әдеби еңбектерінде көрінеді (олардың көпшілігі ол Quai d'Orsay-ден кеткеннен кейін жазылған). Ханото 1897 жылдың 1 сәуірінде Француз академиясының мүшесі болып сайланды. Ол Ұлттар Лигасында Францияның делегаты ретінде қызмет етті және 1-ші (15 қараша – 18 желтоқсан 1920), 2-ші (5 қыркүйек – 5 қазан 1921), 3-ші (4–30 қыркүйек 1922) және 4-ші Ассамблеяларға (3–29 қыркүйек 1923) қатысты. 1920 жылдардың басында Ұлттар Лигасына эсперанто тілін жұмыс тілі ретінде қабылдау туралы ұсыныстар түсті. Он делегат ұсынысты қабылдады, француз делегаты Габриэль Ханото ғана қарсы дауыс берді. Француздар Лига Кеңесінің мүшесі ретінде барлық осындай дауыс берулерге вето құқығын қолданды, бұл 1920 жылдың 18 желтоқсанындағы дауыс беруден басталды. Ханото француз тілінің халықаралық дипломатия тілі ретіндегі беделін жоғалтып жатуына наразы болды және эсперантоны қауіп деп қарады. Габриэль Ханото 1944 жылы Парижде қайтыс болды және Пасси зиратында жерленді. Оның Оршазадағы үйі қазір ботаникалық бақ ретінде қызмет етеді, Parc botanique du Prieuré d'Orchaise.
He was born at Beaurevoir in the département of Aisne. He studied history at the École des Chartes, and became maître de conférence in the École des Hautes Études. His political career was that of a civil servant rather than a party politician. In 1879 he entered the ministry of foreign affairs as a secretary, and rose gradually through the diplomatic service. In 1886, he was elected deputy for Aisne, but, defeated in 1889, he returned to his diplomatic career, and on 31 May 1894 accepted the offer of Charles Dupuy to be minister of foreign affairs. With one interruption (from 28 October 1895 to 29 April 1896, during the ministry of Leon Bourgeois) he held this portfolio until 14 June 1898. During his ministry he developed the rapprochement of France with Russia—visiting Saint Petersburg with the president, Félix Faure—and sought to delimit the French colonies in Africa through agreements with the British. The Fashoda Incident of July 1898 was the most notable result of this policy. This seems to have intensified Hanotaux's distrust of England, which is apparent in his literary works (though most of these were written after he had left the Quai d'Orsay). Hanotaux was elected a member of the Académie française on 1 April 1897. He served as a delegate for France with the League of Nations and participated in the 1st (15 November – 18 December 1920), 2nd (5 September – 5 October 1921), 3rd (4–30 September 1922) and 4th Assemblies (3–29 September 1923). In the early 1920s, there were proposals for the League of Nations to accept Esperanto as a working language. Ten delegates accepted the proposals with only one voice against, the French delegate, Gabriel Hanotaux. The French employed their veto as a member of the League Council on all such votes, starting with the vote on 18 December 1920. Hanotaux did not like how the French language was losing its position as the international language of diplomacy and saw Esperanto as a threat. Gabriel Hanotaux died in Paris in 1944 and was interred in the Passy Cemetery. His home in Orchaise now serves as a botanical garden, the Parc botanique du Prieuré d'Orchaise.