Кіріспе

XIX ғасырдағы итальяндық өнер қозғалысы

Макиайоли – XIX ғасырдың екінші жартысында Тосканада белсенді болған итальян суретшілерінің тобы. Олар итальяндық өнер академияларының ескірген қағидаларынан бас тартып, табиғи жарық, көлеңке және түстерді жақсырақ бейнелеу үшін көбінесе ашық ауада сурет салған. Бұл тәсіл Макиайолиді кейінірек танымал болған француз импрессионистерімен байланыстырады, бірақ Макиайолинің мақсаттары шамалы өзгеше болған. Бұл қозғалыстың ең белгілі суретшілері – Джузеппе Аббати, Криштиану Банти, Одоардо Боррани, Винченцо Кабианка, Адриано Чечиони, Вито Д’Анкона, Серафино Де Тиволи, Джованни Фаттори, Рафаэлло Сернези, Сильвестро Лега және Телемако Синьорни.

Қозғалыс

Бұл қозғалыстың бастауы 1848 жылғы көтерілістерде революционер болған суретшілердің шағын тобынан басталды. 1850-ші жылдардың аяғында суретшілер Флоренциядағы Каффе Микеланджелода өнер мен саясатты талқылау үшін үнемі кездесті. Академиялардың өнерінен қанағаттанбаған бұл идеалистік жігіттер итальян өнерін қайта жандандыруды, Рембрандт, Караваджо және Тинторетто сияқты ескі шеберлерде таңғалған батыл тоналды құрылымды еліктеуді қалады. Сонымен қатар, олар француз замандастарының суреттерінен шабыт алды, Барбизон мектебінің арқасында Серафино Де Тиволи (оның досы Телемако Синьорини Macchiaioli техникасының атасы деп атады), ол сол әсерлерді Caffe' Микеланджелоға әкелді. Макиайоли тобы жарық пен көлеңке аймақтары немесе "маччие" (сөзбе-сөзбен айтқанда, жапсырмалар немесе дақтар) өнер туындысының басты құрамдас бөліктері деп сенді. Шын мәнінде, олардың революциясы, ең алдымен, жарық пен көлеңкеге қарама-қарсы келетін түрлі түсті (кейде тіпті салыстырмалы түрде үлкен) дақтарды қатар қоюдан тұрады. Жарық бейнесі суреттелген нысанды қалыптастырудың негізгі тәсіліне айналады, оның ұсақ бөлшектері маңызды емес және жиі назардан тыс қалады. "Маччие" сөзін итальяндық суретшілер мен сыншылар 19 ғасырда суреттің немесе картинаның жарқыраған сапасын сипаттау үшін қолданған, бұл оның тұжырымдалған және стихиялы орындалуынан немесе оның жалпы әсерінің үйлесімді кеңінен болуынан туындаған. Алғашқы жылдары жаңа қозғалысты мазақтады. 1862 жылы 3 қарашада "Gazzetta del Popolo" журналында жарияланған жауыз пікір Macchiaioli терминінің баспа бетінде алғаш рет пайда болуын білдіреді. Бұл термин бірнеше мағынаны білдіреді: ол суретшілердің аяқталған жұмыстары эскиздерден басқа ештеңе емес екенін мазақтап білдірді және "дарси алла маччие" сөзін еске түсірді, бұл идиомалық түрде бұталар мен бұталық жерлерде жасыру дегенді білдіреді. Шынында да суретшілер өздерінің көптеген туындыларын осы жабайы аймақтарда жасаған. Атаудың бұл мағынасы сонымен қатар суретшілерді заңсыздықпен байланыстырды, бұл дәстүршілердің жаңа суретшілер мектебі сол кездегі өнер ережелерін анықтайтын қатаң заңдарға сәйкес өнер ережелерінің сыртында жұмыс істегенін көрсетеді. Макиайоли тобы негізінен жарықты зерттеуге және бейнелеуге негізделген техниканың арқасында сурет салуды революциялаған тәуелсіз суретшілер тобының алғашқы мысалын білдіреді. Осы себепті олар көбінесе импрессионистермен салыстырылды, олардың қозғалысы Макиайолиден кейін шамамен он бес жыл өткен соң Парижде басталды. Алайда Макиайолилер оптикалық эффекттерді іздеуде жас француз әріптестеріне ұқсамады. Эрих Штинграбердің айтуынша, Макиайолилер "өздерінің палитрасын түстер спектрінің құрамдас бөліктеріне бөлуден бас тартты және көк көлеңкелерді боямады. Сондықтан олардың суреттерінде импрессионисттік суреттерге тән түстер мен контурларды басып тастайтын барлық өткір жарық жоқ. Жеке тұлғалардың тәуелсіздігіне еш кедергі болмайды". Екі топтың салыстырмасын талдау кезінде макиайолилердің (көлмелі) бояу түтіктерінің технологиялық жетістіктерінен пайдаланбағаны жиі айтылады, ал олар кейінірек Францияның импрессионистеріне қол жетімді болды. Нәтижесінде, Macchiaioli қолдан жасалған бояу түстерінің кептіруінен аулақ болу үшін импрессионисттердің салыстырмалы түрде үлкен суреттерді толықтай plein air аяқтау практикасын ұстана алмады, керісінше олар сыртта сырланған шағын эскиздермен шектелді. Шын мәнінде, салыстырмалы түрде кішкентай тақта панелдеріне (көбінесе стандартты сигаро қораптарына сыйымды) суреттелген эскиздер және "маччие" техникасы көбінесе үлгіленетін жерде, Macchiaioli қозғалысының сауда белгісі болып табылады. Макиайолилерді "жетілмеген импрессионисттер" деген үкімге, Макиайолилерді өздерінің санатына жатқызған, Париж импрессионисттерінен он жылдай алдыда тұрған баламалы көзқарас қарсылық білдірді. Бұл түсіндіру Macchiaioli-ді ертедегі модернисттер ретінде қарастырады, олардың кең теориялары сурет салудың келесі қозғалыстардың мәнін қамтиды, олар тағы бір онжылдық немесе одан да көп уақыт бойы күн сәулесін көрмейді. Бұл тұрғыдан алғанда, Макиайолилер әлеуметтік құрылымға және контекстке еніп, сөзбе-сөз Джузеппе Гарибальдимен бірге Ризориженто және оның идеалдары үшін күрескен. Олардың еңбектері түрлі әлеуметтік-саяси тақырыптарға, соның ішінде еврейлердің азаттыққа қол жеткізуі, түрмелер мен ауруханалар, әйелдерді...