Василий Лановой: Совет және Ресей актерінің өмірі мен шығармашылығы
Vasily Lanovoy
Василий Лановой (1934-2021) – кеңес және ресейлік актер, Вахтангов театрының жұлдызы. «Еректілік», «Павел Корчагин» рөлдерімен танылды, Ленин сыйлығының иегері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Василий Семёнович Лановой (Василий Семёнович Лановий; 16 қаңтар 1934 – 28 қаңтар 2021) – кеңестік және ресейлік актер, Мәскеудегі Вахтангов театрында қызмет еткен. Ол сонымен қатар "Артек" балалар кинофестивалінің президенті ретінде де танымал болды. Лановойдың наградаларына КГБ сыйлығы, Ленин сыйлығы және КСРО халық әртісі атағы кіреді. 2019 жылы Ресей Федерациясының Еңбек Ері атағымен марапатталды.
Soviet and Russian actor (1934–2021)
Vasily Semyonovich Lanovoy (Василий Семёнович Лановой; Василь Семенович Лановий; 16 January 1934 – 28 January 2021) was a Soviet and Russian actor who worked in the Vakhtangov Theatre, Moscow. He was also known as the President of Artek Festival of Films for Children. Lanovoy's honours include the KGB Prize, the Lenin Prize, and the title of People's Artist of the USSR. In 2019, he received the title of Hero of Labour of the Russian Federation.
Актерлік мансап
Лановой батыл, сұлу мінезді кейіпкерлерді сомдау арқылы танымал болды, ол ерлікпен мақтанатынды сезімталдықпен үйлестірді, бұл орыс батырларына тән қасиет, және оның көптеген ерте туындыларында жақсы көрінеді, мысалы, "Жетілу туралы куәлік" (1954) және "Павел Корчагин" (1956). 1960 жылдардағы Лановойдың көптеген фильмдерінің арасында Сергей Бондарчуктың "Соғыс және бейбітшілік" фильміндегі Анатоль Курагин және "Анна Каренина" фильмінің экрандық нұсқасындағы Граф Вронский рөлдері бар. Ол осы кезде кейіпкерлерінің күрделі психологиялық бейнесін жасауға тырысты. Дегенмен, ол 1970 жылдардағы Екінші дүниежүзілік соғыс тақырыбындағы культті фильмдердегі рөлдерімен ең жақсы танылады. Лановой 1971 жылғы "Офицерлер" сагасындағы басты кейіпкерлердің бірі Иван Варавва рөлін сомдады, бұл фильм кеңес әскерінің офицерлері үшін өмірге деген құштарлықты тудырды. Ол сондай-ақ, 1973 жылғы "Көктемнің он жеті сәті" культтік шпиондық триллеріндегі СС генералы Карл Вольфтың эпизодтық рөлін ойнады. 2000 жылдары Лановой көбінесе Кеңес дәуіріндегі партия басшыларының рөлінде ойнады, мысалы, 2005 жылғы "Брежнев" телефильміндегі Юрий Андропов рөлі. 2013 жылы ол орыс фильмі "Үш мұшкер" фильмінде кардинал Ришелье рөлін ойнады.
Lanovoy came to prominence through playing bold, dashing characters, combining heroic bravado with a sensitivity typical of Russian heroes, a tendency evident in many of his early features, such as Certificate of Maturity (1954) and Pavel Korchagin (1956). Lanovoy's many film roles from the 1960s include Anatole Kuragin in Sergei Bondarchuk's War and Peace and Count Vronsky in the screen version of Anna Karenina. By this time, he has tried to create complex psychological portraits of his characters. However, he is best known for his roles in iconic 1970s World War II themed films. Lanovoy portrayed Ivan Varavva, one of the main characters in the 1971 saga Officers which became a life affirming film for the Soviet Army officers. He also played a supporting role of SS General Karl Wolff in the cult spy thriller TV series Seventeen Moments of Spring (1973). In 2000s, Lanovoy appeared primarily in the roles of Soviet era party bosses, such as Yuri Andropov in the 2005 TV film Brezhnev. In 2013, he played the role of Cardinal Richelieu in Russian movie The Three Musketeers.
Саяси көзқарастар
2014 жылы ол Владимир Путиннің Қырымды қосып алу әрекеттерін қолдаған петицияға қол қойды, соның салдарынан Украинаға кіруіне тыйым салынды. Қырым 2014 жылдың наурызынан бері Ресей мен Украина арасында даулы аймақ болып табылады. Ол (2013 жылдың соңынан 2014 жылдың басына дейін) болған украиндық Евромайдан демонстрацияларын сынап, АҚШ украиналықтарды өздерінің саяси мүдделері үшін пайдаланады деп мәлімдеді.
In 2014, he signed a petition supporting the actions of Vladimir Putin in the annexation of Crimea, for which he was banned from entering Ukraine. Crimea is since March 2014 under dispute by Russia and Ukraine. He was critical of the (late 2013 until early 2014) Ukrainian Euromaidan demonstrations, claiming that the United States were using Ukrainians for their own political gain.
Жеке өмір
Лановой украиналық шаруа отбасында дүниеге келген. Оның ата-анасы Одесса облысының ауылдық жерлерінен шыққан, аштықтан қашып Мәскеуге келген. Бірақ, Екінші дүниежүзілік соғыстағы нацистік-румындық оккупация кезінде кішкентай Василий Украинаның оңтүстігіндегі туыстарымен бірге қалды, ал оның ата-анасы әскери маңызды өнеркәсіптік кәсіпорынның жұмысшылары ретінде Кеңес тылына эвакуацияланды. Лановой Киевте білім алған танымал совет актрисасы Ирина Купченкоға үйленген. Оның бірінші әйелі – тағы бір киножұлдыз, Татьяна Самойлова, ол "Жарлар ұшып кетеді" фильміндегі басты рөлімен әйгілі болған. Лановой 2021 жылдың 28 қаңтарында Мәскеудегі ауруханада COVID-19 салдарынан қайтыс болды, бұл оның 87 жасқа толуынан кейін екі аптадан аспайтын уақыт еді.
Lanovoy was born to a family of Ukrainian peasants. His parents, originally from the rural Odesa Oblast, escaped the famine to Moscow. However, the World War II Nazi/Romanian occupation caught little Vasily in southern Ukraine with his village relatives while his parents were evacuated to the Soviet rear as workers with a military critical industrial company. Lanovoy was married to Irina Kupchenko, herself a famous Soviet actress educated in Kyiv. His first wife was another film star, Tatiana Samoilova, best known for her leading part in The Cranes Are Flying. Lanovoy died from complications of COVID 19 at a hospital in Moscow on 28 January 2021, less than two weeks after his 87th birthday.